Fabriekskinderen

Het boek fabriekskinderen van J.J. Cremer is een dun boek dat maar 40 pagina lang is. Het boek was niet als art bedoeld, maar om aandacht tot het onderwerp te brengen. Het was een tegenstelling tot boeken in die tijd. Het boek dat iets bekritiseerd, was nogal een uitzondering. Maar ongeacht wat men toen vond, heeft het boek zijn missie volbracht. Het heeft inderdaad aandacht gecreƫerd rond het onderwerp: zware arbeid van kinderen. Het boek presenteert een gewone dag van gewone fabriekskinderen. Het verhaal vertelt ons hoe zwaar het was om in een fabriek te werken, maar ook de omstandigheden thuis. In het boek baron Willem van Hoogstad, adopteert een van de kinderen en maakt hem gelukkiger dan hij ooit was. Het is iets wat de opdrachtgever van J.J. Cremer wilde, dat welvarende mensen arme kinderen moeten helpen. Omdat ze verdienen een onschuldig en onbezorgde jeugd, en niet elke dag zware arbeid verrichten en kans om in slaap te vallen en nooit meer wakker worden. Het boek fabriekskinderen is een boek dat niet zo gauw door mij gelezen wordt omdat het niet bedoeld was oom een mooi verhaal van te maken, maar mensen te motiveren om actie ondernemen tegen zware kinderarbeid. Het is daarom geen dik boek, omdat het binnen drie maanden af moest en het was bedoeld om voor te dragen bij lezingen. Het boek is leuk als je wil alles weten over de tijdperk van fabriekskinderen, maar als jij van goed verhaal houd dan zou ik dat boek nooit meer open doen, als ik jou was.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>