Het gouden ei

Samenvatting:

Rex Hoffman en Saskia Ehlvest zijn al de hele dag in de auto onderweg naar hun vakantiebestemming in het uiterste zuiden van Frankrijk. Om een uur of zeven zijn ze nog ongeveer een uur verwijderd van de plaats waar ze zullen overnachten. Ze stoppen bij een tankstation. Daar gebeurt iets onbegrijpelijks. Als Saskia iets te drinken gaat halen, verdwijnt ze spoorloos. Niemand heeft iets gezien en ook jaren later ontbreekt nog elk spoor. Rex krijgt een nieuwe vriendin, hij pakt de draad van zijn leven weer op, maar de gedachte aan wat er met Saskia is gebeurd, laat hem niet los.
‘Maar weet je wat het ergste is? Het niet weten. Met twee blikjes voor de deur en tjoep, weg […] Je kan daar van die gedachtespelletjes over doen. Dan krijg ik bijvoorbeeld te horen dat ze ergens leeft, ze is heel gelukkig en zo. En dan mag ik kiezen: ze blijft zo doorleven, óf ik zal alles te weten komen, in ruil voor haar dood.’
Dan ontvangt Rex op een dag bericht van iemand die precies lijkt te weten wat er gebeurd is en bereid is dat aan Rex te vertellen.

 

Mijn mening:

Het spanendse boek dat ik tot nu heb gelezen. Het verhaal is vanuit meerdere perspectieven is geschreven. Het is bijzondere verhaal, want de schrijver gebruikt niet zo veel details, waardoor je als lezer alles zelf verbeeld. Ook komt er steeds getal 8 naar voren: geluks getal van Saskia. Na acht jaar wist Rex wel wat met Saskia gebeurde

Warenar

Samenvatting:

Warenar is achterdochtig, hij denkt dat Reym, de dienstmeid, van zijn pot die vol met goud zit, afweet. Ze mag niemand in het huis laten. De zuster van de buurman Rijckert, Geertruyd wil hem aan een vrouw koppelen voor het nageslacht. Rijckert wil wel wat met de dochter van Warenar.
Warenar gaat ermee akkoord dat Rijckert met Klaartje trouwt, maar Rijckert moet de kosten betalen. Klaartje is al negen maanden zwanger, wat alleen Reym weet.
In het tweede bedrijf worden de voorbereidingen voor het huwelijk getroffen. De kok en hulp moeten naar het huis van Warenar. Warenar denkt dat ze voor zijn pot met goud komen. Hij besluit zijn pot ergens anders te verstoppen.
Rijckert noemt de nadelen van rijke vrouwen.
Lecker vindt de pot met goud. Ritsert, de zoon van Geertruyd, vertelt dat Klaartje zwanger is van hem en vraagt Warenar of hij haar mag trouwen. Warenar dacht eerst dat hij zijn pot met goud had gestolen.
Ritsert komt erachter dat Lecker de pot gestolen heeft. Hij gaat met hem naar Warenar zijn huis. Reym haalt de schoonmoeder, Geertruyd, op voor de bevalling. Ze zegt dat het goedkoop is, een huwelijk en geboortefeest in één.

Mening:

Ik vond het een heel leerzame, maar tegelijkertijd leuke toneelstuk. Het weerspiegelt de maatschappij van toen met verschillende aspecten, zoals: rijke trouwen en rijken, dat de bruid gezin de kosten betaald, enz. Het hele toneelstuk bevat continue rijmen, waardoor ik in mijn achterhoofd het idee had dat dit stukje uit renaissance komt.

Hersenschimmen

Samenvatting:

Het boek van J.Bernlef “Hersenschimmen” verscheen voor het eerst in 1984.

De hoofdpersonage, Maarten Klein, vertelt zijn verhaal, die zich in verbazingwekkende snelheid heeft ontwikkeld. Daarbij speelt de vreselijke ziekte een grote rol – de dementie. Deze ziekte is niet de pretigste onderwerp voor een boek, maar Bernlef durft aan om een verhaal vanuit dementerende persoon te schrijven. Hij behoort tot een bijzonder soort schrijvers, die kunnen heel mooi een taboe bespreken en als bewijs van dat kunnen we nu het boek “Hersenschimmen” lezen

Een Nederlander, Maarten Klein, is 71 oud jaar en woont in een dorpje aan Amerikaanse oostkust met zijn vrouw. Een lang periode van zijn leven werkte hij voor een visserijorganisatie en nu is hij met pensioen gegaan. Sindsdien wandelt Maarten elke dag met zijn hond Robert door natuurgebieden en geniet ervan. 

Het verhaal begint met een dagelijks situatie van Maarten: Hij kijk uit het raam en ziet de schoolkinderen niet.

Opgegeven moment krijgt hij er meer last van de vergetelheid: Maarten husselt de verleden en heden dooreen. Bijvoorbeeld hij denkt dat hij naar de vergadering moet en zoekt de notulen van de vergadering op zijn bureau. Daarnaast wil hij de hond gaan uitlaten, terwijl die al naar buiten geweest is. Of denkt Maarten dat hij aan het bureau van zijn vader zit, als klein kindje, maar zijn vader is al lang dood.

Maar het is zondag en dat betekent dat de kinderen niet zullen komen. Deze kleine vergissing was het begin van de ziekte. De dementie groeit te heel snel en daardoor vergeet Maarten te snel zijn hele leven.

Opgegeven moment krijgt hij meer last van de vergetelheid: Maarten husselt de verleden en heden dooreen. Bijvoorbeeld hij denkt dat hij naar de vergadering moet en zoekt de notulen van de vergadering op zijn bureau. Daarnaast wil hij de hond gaan uitlaten, terwijl die is al naar buiten geweest is. Of denkt Maarten dat hij aan het bureau van zijn vader zit, als klein kindje, maar zijn vader is al lang dood.

De last van vergetelheid krijgt niet alleen Maarten, maar ook zijn vrouw Vera. Aan het begin van het verhaal merkte ze nog er niks van. Zij denkt dat Maarten een beetje in de war is. Maar langzamerhand begint Vera aan het bel te trekken – er is iets mis met haar man. De kloof tussen Maarten en Vera wordt steeds groter. Steeds vaker maakt Maarten onbegrijpelijke dialogen met zijn vrouw en ze wordt natuurlijk verdrietig van. Voor Vera is het te moeilijk om te zien hoe haar man de weg kwijtraakte. De momenten waarop Klein nog in staat om helder te denken, komen steeds minder voor in het. Uiteindelijk is het niet meer mogelijk om Maarten thuis te hebben en wordt hij naar een zorginstelling meegenomen. De ziekte ontwikkelde zich in hoog tempo, waardoor de gedachten van Maarten onnavolgbaar worden. Het verhaal eindigt met losse stukken die te moeilijk om te volgen zijn, want uiteindelijk overwint de ziekte Maarten.

Naarmate de ziekte overwint Maartens, gaan zijn gedachten steeds vager te worden. De zinnen worden korter en onbegrijpelijk. Daarin laat Bernlef zien die verlies van het taal van de hoofdpersoon.

Mening:

Voor mij, als de lezer, zorgt deze manier van het schrijven dat ik met Maarten meeleefde. Zelfs kreeg ik het gevoel dat ik de verteller ben, ik ben die arme Maarten, die langzamerhand zijn leven gaat vergeten. Daarbij speelde het feit dat het boek vanuit ik-persoon geschreven is.

De schrijfstijl die de auteur gebruikte is beeldend voor het verhaal. De korte zinnen en de makkelijke woorden zorgen voor dat het verhaal voorbij jouw ogen vliegt. De dementerende persoon gaat waarschijnlijk niet in moeilijke worden of zinnen denken en dat maakt het verhaal voor mij, als de lezer, boeiend en geloofwaardig. Bovendien is de schrijfstijl niet dramatisch, terwijl je dat niet van tevoren verwacht had. Dat heeft te maken met de herinneringen uit verleden en tegenwoordige tijd. Bijvoorbeeld de herinneringen uit de tijd, wanneer Maarten als kleine jongetje aan het bureau van zijn vader zat, geeft alleen maar warme gevoel. De inhoud en de vorm zijn goed op elkaar afgestemd. Het gebruik van nieuwe alinea, wanneer Maartens gedachten weg zakken, zorgde voor het gevoel dat je een nieuw verhaal begon te lezen. En dat klopt, want in elke alinea is Maarten iets aan het vergeten of juist iets het herinneren.

Bernlef laat zien dat hij niet alleen maar goed kan schrijven, maar ook dat hij net als dementerende persoon kan denken. Dat is te zie je bij de dialogen tussen Maarten en andere personages. Bijvoorbeeld toen Maarten helemaal niet wist wie dat blond meisje is.

 

 

Weerwater

Samenvatting

Het boek brengt ons naar Almere, waarover de schrijver Renate een boek moet schrijven. Maar het zou geen gewon boek zijn. Door een storm en explosie wordt Almere door een mistbank. Wie in die mistbank loopt, komt vervolgens niet meer terug.

In het stad wordt een chaos, de oude gevangenen zijn  ontsnapt en leveren direct een gevaar voor alle vrouwen. De verhouding van mannen en vrouwen is niet meer gelijk: er zijn meer vrouwen dan mannen. Er komen ook geen kinderen bij

Op gegeven moment drijft vanuit niet een baby in het weerwater. Het zou dus betekenen dat er het leven aan de andere kant van Almere toch moet zijn.

 

Mijn mening:

Ik vond het Weerwater wel een leuk boek. Het verhaal is wel spannend, want je wwet niet wat er met Almere gebeurt en ook niet hoe het uiteindelijk afgelopen is. Het schrijfstijl van schrijfer is wel prettig, de zinnen zijn niet moeilijk en daardoor lees je het boek wel snel uit. Er wordt wel wat details gebruikt, waardoor je meer verbeelding en feitjes weet over het verhaal.

Bezonken rood

Samenvatting:

De moeder van Jeroen en gestorven, waardoor er veel gevoelens en herinneringen van hem naar boven komt. Jeroen had weinig contact met zijn moeders. Het boek is een autobiografie dat beschijft het leven van Jeroen. Het begint dat zijn moeders is gestorven. Toen hij klein was zat hij samen met zijn grootmoeders, moeder en zus in jappenkamp. Daar werd zijn moedermischandeld en als klein kind wilde hij nieuwe moeder. Hij zag niks meer in zijn moeder. Ook komen er nog wat stukken over de liefde die drie dagen duurde met Liza. Liza is een vrouw waarin Jeroen zijn moeder zag.Het boek eindigt op de dag van de crematie van de moeder. Jeroen was zelf niet bij 

Mening:

Ik vond het een interessante boek. Voor schrijfstijl van Jeroen vond ik leuk. Desondanks zijn gedachten die van een herinneringen sprong naar andere, had ik gevoel dat ik een echte verhaal leest. Soms waren er te veel details, waardoor ik bepaalde stukjes toch niet echt snapte. Het boek is wel een aanrader, want het is zeer een mooie beschrijving van zoon moeder relatie