Recensie Kinderjaren van Jona Oberski

Stel je voor je bent een kleuter van een jaar of vijf. Je ligt lekker te slapen en dan wordt er opeens hard op de deur gebonsd. En dan staat er opeens een soldaat in je slaapkamer die naar je schreeuwt dat je je snel moet aankleden. Hoe zou jij je dan voelen? En wat zou je doen?

Aan aan het begin van de tweede wereldoorlog kwam ik (een klein jongetje) erachter dat ik anders ben dan de andere kinderen. Het begon allemaal die dag in de zandbak. Er kwamen allemaal grote jongens die mij gingen pesten en mijn zandbakvormpje werd afgepakt. Daarna zei mama dat we op reis zouden gaan samen met een heleboel andere mensen. We zouden naar Palestina gaan. We moesten eerst met een heleboel andere mensen in de trein, het was er erg krap. Toen kwamen we aan bij een kamp. Papa en mama maakten zich heel erg zorgen, maar toen we te horen kregen dat we veder mochten blijven waren ze weer blij.  Toen we na een lange treinreis bij het volgende kamp aankwamen moest papa weg. Ik wist niet waar hij was. We kregen in het kamp heel weinig eten en mama was vaak boos op mij, omdat ik het eten dat we kregen niet wilde opeten. Na een tijdje konden we papa bezoeken in de ziekenboeg, niet lang daarna stierf hij.  Na zijn dood moesten we alweer in de trein, maar deze keer was het anders. Ik heb heel lang in de trein geslapen en toen ik wakker werd zei mijn moeder dat de trein al lang stilstond. Later bleek dat die stomme moffen eindelijk waren verslagen. Niet lang daarna stierf ook mijn moeder. Ik moest nu bij tante Lisa blijven wonen.

Kinderjaren vind ik een erg interessant boek, omdat de tweede wereldoorlog op een hele bijzondere manier word verteld. Het word duidelijk vanuit het perspectief van een kind verteld. Wij hebben meer kennis dan het personage heeft en het is interessant om te zien hoe een kind de concentratiekampen zou hebben beleefd.

De manier van schrijven is af en toe wel verwarrend, omdat er veel details worden weggelaten. Dit komt omdat het hoofdpersonage deze details niet opvalt of niet belangrijk vind. Het jongetje ziet alles veel makkelijk dan het is en de andere personages worden ook maar heel kort geïntroduceerd. Een voorbeeld is Trude. Voor mij is het alleen duidelijk dat het een vrouw is die op een of andere manier met het jongetje in aanraking is gekomen maar veder is het niet echt duidelijk.

Het boek kinderjaren is vernieuwend als het gaat over boeken over de tweede wereldoorlog. Dit komt door het perspectief waaruit het is geschreven. Dit is erg interessant maar ook verwarrend. Ik zou het boek aanraden aan andere leerlingen, omdat het makkelijk is om te lezen en omdat het een andere kijk op de tweede wereld geeft.

Recensie Efter van Hanna Bervoets

Stel je voor verliefdheid is niet meer iets rooskleurigs maar een ziekte. De doctoren van die tijd hebben dan ook nog eens een geneesmiddel tegen verliefdheid: Efter. Wat zou jij dan doen?

Zodra mensen erachter komen dat je verliefd bent word je zo snel mogelijk opgenomen om hier doormiddel van Efter weer vanaf te komen. Dit gebeurd ook bij Fajah, ze zit daar om van haar verliefdheid af te kicken maar in werkelijkheid is ze helemaal niet verliefd. In de kliniek raakt ze bevriend met de enige jongen, Silver. Later blijkt het dat hij homoseksueel is. Later verteld Fajah dat de reden dat ze in de kliniek zit aan Silver.  Ook Meija wil afkicken van haar verliefdheid. Dit komt omdat haar ex-vriend weer met zijn ex-vriendin heeft. Ze komt bij Silver en Fajah in de kliniek en samen beleven ze vele avonturen…

Ik vind het een vernieuwend onderwerp, omdat we veel boeken over verliefdheid gaan maar dan word alleen de positieve kant ervan belicht. Er zit meestal een verwacht patroon in de liefdesrelaties tussen de personages. Bij dit boek word verliefdheid in een heel ander licht gezet, wat ik vernieuwend vind want zo denk je zelf niet snel.

Ik vind het ook een geloofwaardig verhaal, dit komt door de duidelijke en goede argumenten die de schrijfster, Hanna Bervoets, gebruikt om de lezer ervan te overtuigen dat verliefdheid echt slecht voor je is. Ze maakt goede vergelijkingen met onder andere verslavingen en stoornissen.

Efter is een goed boek voor mensen die houden van boeken die anders zijn dan andere boeken en je echt over een onderwerp laten nadenken. Hanna Bervoets heeft het zo geschreven dat je precies een beeld krijgt van wat zijn precies bedoeld. Misschien kijk jij na het lezen van dit boek ook wel anders tegen verliefdheid aan…

Recensie Weerwater van Renate Dorrestein

Wat zou jij doen als je vastzat in Almere?

Het ontstaan van een barrière tussen verschillende plekken over dit soort verhalen heb je vast wel eens gehoord. Wat dacht je van de Young-Adult serie Gone van de Amerikaanse schrijver Michael Grant. Dit soort verhalen spelen zich altijd af ergens op een andere plek op de wereld, of toch niet?

Almere, een stad in de Flevopolder. Veel Nederlanders zien het als een soort dorp, maar is dat wel zo? Schrijfster Renate Dorrestein gaat voor haar werk naar de stad om zelf op onderzoek uit te gaan. Dit gaat alleen niet zoals gepland, want al snel blijkt dat er een soort mist is ontstaan, waardoor Almere van de rest van Nederland word gescheiden. De enige bewoners van Almere zijn vrouwen en een paar honderd ontsnapte gevangenen. Al snel breekt de chaos uit, want hoe hou je de boel draaiende? Als er ook nog een baby aan de rand van het Weerwater word gevonden, is de chaos compleet…

Ik vind het een bijzonder boek, omdat de meeste verhalen waarin er een soort “koepel” ontstaat op andere plekken afspeelt. Tijdens het lezen van dit boek herkende ik de verschillende plaatsen die werden genoemd, waardoor je een goed beeld kan vormen over hoe het er dan uit had kunnen zien. Als ik nu door de stad fiets zie ik sommige fragmenten uit het boek voor me.

Ik vind het een origineel boek, omdat er (volgens mij) nog geen andere boeken zijn, die specifiek over Almere gaan. Ook vind ik het origineel dat de schrijfster zichzelf ook in het boek heeft laten terug komen als de hoofdpersoon. Dit zorgt ervoor dat het af en toe lijkt alsof je een autobiografie leest, ook al is dit niet het geval.

Het Weerwater is een goed boek voor iedereen die graag dystopieën leest en wel een keer wat nieuws wil proberen. Het boek is spannend en leest makkelijk door, waardoor ik het voor jongeren in Almere zeker zou aanraden. Het Weerwater is een goede combinatie tussen Nederlandse literatuur en fictie.

 

Recensie Papegaai vloog over de IJsel van Kader Abdolah

Papegaai over de IJsel is een boek van Kader Abdolah. Zijn eerste boek kwam in 1993 uit en heet De adelaars. Abdolah is een hele succesvolle schrijver. Zijn boek Het huis van de moskee werd uitgeroepen tot op de een na beste Nederlandse roman aller tijden. Abdolah kwam ongeveer 25 jaar geleden als vreemdeling naar Nederland en zijn boek Papegaai over de IJsel gaat dan ook over een vreemdeling die naar Nederland komt.

Memed komt samen met zijn dochtertje, Tala naar Nederland. Ze belandden samen in een asielzoekerscentrum en later krijgen te een klein huisje in het dorp Zalk aangewezen. Hij leert de dorpelingen, die niet gewend waren aan vluchtelingen steeds beter kennen. Ondertussen gaat het steeds slechter met Tala. Ze krijgt steeds meer last van haar hartproblemen. Memed raakt steeds meer ingeburgerd in het dorp en de dorpelingen raken ook steeds meer gewend aan Memed. Hij raakt bevriend met verschillende dorpelingen. Er komen steeds meer vluchtelingen in Zalk en de dorpen er om heen wonen. Memed heeft een talent voor auto’s repareren. Hij gaat stage lopen bij een garage. Zijn leven in Zalk is goed, hij heeft een baan, vrienden en genoeg vrouwen om uit te kiezen. Totdat er een verschrikkelijk voorval zich voordoet. Memed’s leven staat in een klap op zijn kop en niet alleen dat van hem, ook het leven van zijn vrienden staat op zijn kop.

Ik vind het een heel realistisch boek omdat er allemaal verschillende onderwerpen aan bod komen, zoals liefde, vriendschap, familie maar ook dood, vreemdgaan, geaardheid en verdriet. Door de combinatie van deze aspecten heb je het gevoel dat je in het leven van de personages komt die zich elke keer anders voelen.

Ik vind het een boek dat een duidelijk beeld geeft over vluchten en vluchtelingen omdat je leest hoe het is om opeens in een ander land te moeten wonen en hoe je je dan voelt. Tegenwoordig gaat het op het nieuws veel over vluchtelingen en wat dat voor “ons, als Nederlander” zal zijn, maar dit boek laat zien door de ogen van een vluchteling hoe het is om in een nieuwe omgeving te belanden.

Papegaai vloog over de IJsel geeft een duidelijk beeld over vluchtelingen. Memed moet zich in veel bochten zien te wringen om er het beste van te maken. Ik vind dat iedereen het boek zou moeten lezen, want je kijkt dan even door de ogen van een vluchteling. Ik denk dat er dan vooroordelen zullen verdwijnen. De manier van schrijven van Abdolah zorgt ervoor dat het een diepgaand boek is, zonder dat er moeilijke woorden in staan.

 

Recensie Het Gym van Karin Amatmoekrim

Hoe is het om als arm meisje op een rijk gymnasium te komen?

Het Gym is het derde boek van de schrijfster Karin Amatmoekrim. Amatmoekrim heeft vele prijzen gekregen voor haar boeken. Het Gym heeft ook veel goede recensies gekregen. Het Gym geeft een duidelijk beeld van onze multiculturele samenleving. Vanaf de eerste bladzijde word je in een wereld gezogen van een Surinaams meisje dat op het chique gymnasium komt.

Sandra is een twaalfjarig meisje, dat na de zomervakantie naar de brugklas gaat. Ze is de enige uit haar achterstandswijk die naar het gymnasium in het rijke dorp gaat. In het begin voelt ze zich erg ongemakkelijk, want alle andere leerlingen hebben andere interesses, zoals hockey. Ze krijgt nieuwe vriendinnen die steeds willen weten waar ze vandaan komt en hoe haar thuissituatie is, maar Sandra schaamt zich voor haar armoede. In haar eigen woonwijk raakt ze het contact met haar oude vriendinnen steeds veder kwijt. Ze vinden haar een stuudje, omdat ze als enige naar het gymnasium gaat en zij gaan allemaal naar het mbo. Een klasgenoot, Bart Willmink is een rascist en pest Sandra ook om het feit dat zij een andere huidskleur heeft. Als Sandra verliefd word op de kakker Dirk-Jan weet ze niet meer wat ze moet doen.

Ik vind dat het boek een goed beeld geeft van de werkelijkheid, omdat het gaat over een Surinaams meisje dat op een school komt met alleen maar “blanke” Nederlanders. De andere leerlingen kijken Sandra vaak na, alsof ze nog nooit een Surinaams meisje hebben gezien, terwijl Nederland al best een lange tijd een multiculturele-samenleving heeft.

Het boek is erg prettig om te lezen, omdat je helemaal in het leven van Sandra gezogen word waardoor je medelijden met haar krijgt. Tijdens het lezen heb ik een paar momenten gehad, waarbij je echt helemaal in het boek zit, omdat het zo geschreven is dat het soms heel dichtbij komt. Het liefst wil je dan in het boek springen en Sandra te hulp schieten maar helaas kan dat niet.

Het gym is goed beeld van de werkelijkheid, omdat er alledaagse thema’s worden besproken. In dit boek lees je dat racisme en discriminatie dichter bij zijn dan je denkt. Het is erg prettig om te lezen, omdat je helemaal in het boek opgaat, waardoor je door wilt blijven lezen. Tijdens het lezen word je aan het denken gezet, want waarom doen we eigenlijk discriminerend tegen mensen die een andere huidskleur hebben? Ik raad het boek zeker aan, want je word op een “leuke” manier aan het denken gezet over onze multiculturele samenleving.

Leeslijst

  • Twee koffers vol, Carl Friedman
  • Donderdagmiddag halfvier, Kristien Hemmerechts
  • Het diner, Herman Koch
  • Verborgen gebreken, Renate Dorrestein
  • Bruiloft aan zee, Abdellkader Benali
  • Papegaai vloog over de IJssel, Kader Abdolah
  • Zomerhuis met zwembad, Herman Koch