Recensie Het diner van Herman Koch

Is het een gewoon etentje of toch niet? Het boek van Herman Koch neemt je mee naar een diner met verschillende gangen. Maar gaat het alleen om het eten of spelen er nog andere zaken?

Twee mannen die samen met hun vrouwen gaan dineren. Klinkt niet gek, toch? Toch gebeurd er tijdens dit etentje enorm veel. Beide koppels hebben een zoon. En laten we het er maar bij houden dat het geen lieverdjes zijn. De jongens hebben samen een vrouwelijke zwerver in elkaar geslagen en vervolgens verbrand. En dat is nog lang niet het enige. Tijdens het etentje komen er allemaal herinneringen en geheimen boven tafel.

Ik vind het een origineel boek, omdat het door de indeling anders is dan andere boeken. Het boek is namelijk ingericht zoals een diner is ingedeeld. Eerst het apperitif en op het laatst het dessert. Dit vind ik een leuke toevoeging aan het boek.

Het boek is spannend, omdat de twee zoons allemaal gekke dingen hebben gedaan en er ook steeds meer geheimen komen opspelen. Het gaat van omgekochte obers naar de vraag of Paul wel de echte vader is van zijn zoon.

Het boek Het diner is een origineel en spannend boek, waarin er veel gebruik wordt gemaakt van flashbacks. Het heeft een rustige opbouw met een verrassend plot. Kortom een boek voor voedselliefhebbers die wel houden van een beetje drama.

Recensie Bezonken rood van Jeroen Brouwers

Soms maak je ervaringen mee, waar je later pas echt veel last van hebt. Dit overkomt ook de hoofdpersoon in het boek Bezonken rood. Hij komt in zijn kinderjaren terecht in een jappenkamp. Hier beleeft hij de ene traumatische ervaring naar de andere. Je zou denken dat dit fictie is, helaas het boek is een autobiografisch.

Jeroen komt als klein jongetje terecht in een jappenkamp. Hier ziet hij de verschrikkelijkste dingen. Met name zijn kijk op vrouwen wordt erg veranderd. Als zijn moeder door de baas van het kamp hard in haar kruis wordt geslagen (tot bloedens aan toe) lijkt hij geen enkel medelijden met haar te hebben. Hij vind het alleen maar vies en wil een nieuwe moeder. Als hij later Liza ontmoet is het nog steeds duidelijk te merken dat hij niks met vrouwen heeft.

Ik vind het boek indrukwekkend, omdat je heel duidelijk kan lezen hoe iemands leven veranderd op een manier die je niemand gunt. Door zijn traumatische ervaringen heeft Jeroen een hele andere manier van het beschouwen van vrouwen. Dit is niet eens zijn eigen schuld het komt door wat hij in zijn jongere jaren gezien heeft.

Ik vind dat het boek soms wel een beetje details geeft, waardoor ik het niet lekker door vond lezen. Door de vele details kon ik mij niet goed inleven in de situatie. Het gevoel van de personages werd er voor mij een beetje door afgevlakt.

Bezonken rood is een interessant verhaal en bekijkt de tweede wereldoorlog vanaf Java. Dit is heel aangrijpend om te lezen, het verhaal stopt namelijk niet bij de oorlog. Het gaat veder. Het laat goed zien hoe de oorlog mensen kan veranderen. Ik zou het aanraden voor mensen die geïnteresseerd zijn in de tweede wereldoorlog en de gevolgen daarvan.

Recensie Anna’s oorlog van Marianne Janssen

Niet alle moeders zijn de liefdevolle vrouwen die wij kennen.

Moeders. Iedereen heeft er een, meestal zijn moeders hét voorbeeld voor elke dochter en de troost bij elk kinderverdriet. Zie jij het al voor je, je eigen moeder die je seksueel misbruikt? Dit is het lot dat Anna moet ondergaan.

Anna is een jong  meisje. Ze groeit samen met een oudere en een jongere zus op. Totdat op een dag haar moeder Anna vraagt om haar in bad te doen en te ‘masseren’. Dit loopt totaal uit de hand en wordt steeds erger. Anna probeert iets tegen haar moeder doen, maar ze wordt bestraft met een borstel. De haat naar haar moeder groeit bij Anna steeds meer. Na verloop van tijd besluit ze dat ze haar moeder te willen vermoorden, zodat ze de narigheid met haar niet veder hoeft mee te maken. Dit gaat tot twee keer toe niet goed. Opvallend is de band tussen Anna en haar vader die in tegenstelling tot die met haar moeder wel goed  lijkt te zijn. Anna hecht veel waarde aan de relatie van haar en haar vader en om die reden vind ze zelfmoord geen goed idee. Als jaren later haar moeder overlijdt, is Anna blij. Dit wordt niet begrepen door haar oudere zus die niks van het misbruik heeft meegekregen. Haar vader is op dat moment ook overleden aan zelfmoord. De vraag die hij achterlaat bij Anna is: wist hij dat Anna was misbruikt door haar moeder of heeft zijn zelfmoord daar veder niks mee te maken?

Ik vind het boek op een hele duidelijke en aangrijpende manier geschreven. Dit komt door het taalgebruik dat niet heel moeilijk is, wat er voor zorgt dat je je als lezer goed kan inleven. De relatief korte zinnen zorgen er ook voor dat je graag door wilt lezen, omdat je wilt weten hoe het verhaal afloopt. De details zorgen ervoor dat het verhaal je raakt en dat je de pijn van het jonge meisje bijna zelf voelt.

Ik vind dat het een moeilijk onderwerp als seksueel misbruik op een goede manier is gebruikt in dit boek. Het is autobiografisch, wat het nog heftiger maakt. Ik vind dat het goed dat er aandacht besteed word aan dit soort onderwerpen, omdat hoe vervelend ook dit wel de realiteit is. Dit boek neemt je mee naar de wereld zoals wij die niet willen zien, maar zoals hij dus wel kan zijn.

Ik zou het boek aanraden aan medeleerlingen, omdat er in het boek een thema wordt besproken waar je normaal gesproken niet zo snel een boek van zou lezen. Door het taalgebruik en de details leef je enorm mee met het hoofdpersonage. Het laat je nadenken over moeders. En zorgt misschien wel dat jij dankbaarder word voor je eigen moeder…

Recensie Kinderjaren van Jona Oberski

Stel je voor je bent een kleuter van een jaar of vijf. Je ligt lekker te slapen en dan wordt er opeens hard op de deur gebonsd. En dan staat er opeens een soldaat in je slaapkamer die naar je schreeuwt dat je je snel moet aankleden. Hoe zou jij je dan voelen? En wat zou je doen?

Aan aan het begin van de tweede wereldoorlog kwam ik (een klein jongetje) erachter dat ik anders ben dan de andere kinderen. Het begon allemaal die dag in de zandbak. Er kwamen allemaal grote jongens die mij gingen pesten en mijn zandbakvormpje werd afgepakt. Daarna zei mama dat we op reis zouden gaan samen met een heleboel andere mensen. We zouden naar Palestina gaan. We moesten eerst met een heleboel andere mensen in de trein, het was er erg krap. Toen kwamen we aan bij een kamp. Papa en mama maakten zich heel erg zorgen, maar toen we te horen kregen dat we veder mochten blijven waren ze weer blij.  Toen we na een lange treinreis bij het volgende kamp aankwamen moest papa weg. Ik wist niet waar hij was. We kregen in het kamp heel weinig eten en mama was vaak boos op mij, omdat ik het eten dat we kregen niet wilde opeten. Na een tijdje konden we papa bezoeken in de ziekenboeg, niet lang daarna stierf hij.  Na zijn dood moesten we alweer in de trein, maar deze keer was het anders. Ik heb heel lang in de trein geslapen en toen ik wakker werd zei mijn moeder dat de trein al lang stilstond. Later bleek dat die stomme moffen eindelijk waren verslagen. Niet lang daarna stierf ook mijn moeder. Ik moest nu bij tante Lisa blijven wonen.

Kinderjaren vind ik een erg interessant boek, omdat de tweede wereldoorlog op een hele bijzondere manier word verteld. Het word duidelijk vanuit het perspectief van een kind verteld. Wij hebben meer kennis dan het personage heeft en het is interessant om te zien hoe een kind de concentratiekampen zou hebben beleefd.

De manier van schrijven is af en toe wel verwarrend, omdat er veel details worden weggelaten. Dit komt omdat het hoofdpersonage deze details niet opvalt of niet belangrijk vind. Het jongetje ziet alles veel makkelijk dan het is en de andere personages worden ook maar heel kort geïntroduceerd. Een voorbeeld is Trude. Voor mij is het alleen duidelijk dat het een vrouw is die op een of andere manier met het jongetje in aanraking is gekomen maar veder is het niet echt duidelijk.

Het boek kinderjaren is vernieuwend als het gaat over boeken over de tweede wereldoorlog. Dit komt door het perspectief waaruit het is geschreven. Dit is erg interessant maar ook verwarrend. Ik zou het boek aanraden aan andere leerlingen, omdat het makkelijk is om te lezen en omdat het een andere kijk op de tweede wereld geeft.

Recensie Efter van Hanna Bervoets

Stel je voor verliefdheid is niet meer iets rooskleurigs maar een ziekte. De doctoren van die tijd hebben dan ook nog eens een geneesmiddel tegen verliefdheid: Efter. Wat zou jij dan doen?

Zodra mensen erachter komen dat je verliefd bent word je zo snel mogelijk opgenomen om hier doormiddel van Efter weer vanaf te komen. Dit gebeurd ook bij Fajah, ze zit daar om van haar verliefdheid af te kicken maar in werkelijkheid is ze helemaal niet verliefd. In de kliniek raakt ze bevriend met de enige jongen, Silver. Later blijkt het dat hij homoseksueel is. Later verteld Fajah dat de reden dat ze in de kliniek zit aan Silver.  Ook Meija wil afkicken van haar verliefdheid. Dit komt omdat haar ex-vriend weer met zijn ex-vriendin heeft. Ze komt bij Silver en Fajah in de kliniek en samen beleven ze vele avonturen…

Ik vind het een vernieuwend onderwerp, omdat we veel boeken over verliefdheid gaan maar dan word alleen de positieve kant ervan belicht. Er zit meestal een verwacht patroon in de liefdesrelaties tussen de personages. Bij dit boek word verliefdheid in een heel ander licht gezet, wat ik vernieuwend vind want zo denk je zelf niet snel.

Ik vind het ook een geloofwaardig verhaal, dit komt door de duidelijke en goede argumenten die de schrijfster, Hanna Bervoets, gebruikt om de lezer ervan te overtuigen dat verliefdheid echt slecht voor je is. Ze maakt goede vergelijkingen met onder andere verslavingen en stoornissen.

Efter is een goed boek voor mensen die houden van boeken die anders zijn dan andere boeken en je echt over een onderwerp laten nadenken. Hanna Bervoets heeft het zo geschreven dat je precies een beeld krijgt van wat zijn precies bedoeld. Misschien kijk jij na het lezen van dit boek ook wel anders tegen verliefdheid aan…

Recensie Weerwater van Renate Dorrestein

Wat zou jij doen als je vastzat in Almere?

Het ontstaan van een barrière tussen verschillende plekken over dit soort verhalen heb je vast wel eens gehoord. Wat dacht je van de Young-Adult serie Gone van de Amerikaanse schrijver Michael Grant. Dit soort verhalen spelen zich altijd af ergens op een andere plek op de wereld, of toch niet?

Almere, een stad in de Flevopolder. Veel Nederlanders zien het als een soort dorp, maar is dat wel zo? Schrijfster Renate Dorrestein gaat voor haar werk naar de stad om zelf op onderzoek uit te gaan. Dit gaat alleen niet zoals gepland, want al snel blijkt dat er een soort mist is ontstaan, waardoor Almere van de rest van Nederland word gescheiden. De enige bewoners van Almere zijn vrouwen en een paar honderd ontsnapte gevangenen. Al snel breekt de chaos uit, want hoe hou je de boel draaiende? Als er ook nog een baby aan de rand van het Weerwater word gevonden, is de chaos compleet…

Ik vind het een bijzonder boek, omdat de meeste verhalen waarin er een soort “koepel” ontstaat op andere plekken afspeelt. Tijdens het lezen van dit boek herkende ik de verschillende plaatsen die werden genoemd, waardoor je een goed beeld kan vormen over hoe het er dan uit had kunnen zien. Als ik nu door de stad fiets zie ik sommige fragmenten uit het boek voor me.

Ik vind het een origineel boek, omdat er (volgens mij) nog geen andere boeken zijn, die specifiek over Almere gaan. Ook vind ik het origineel dat de schrijfster zichzelf ook in het boek heeft laten terug komen als de hoofdpersoon. Dit zorgt ervoor dat het af en toe lijkt alsof je een autobiografie leest, ook al is dit niet het geval.

Het Weerwater is een goed boek voor iedereen die graag dystopieën leest en wel een keer wat nieuws wil proberen. Het boek is spannend en leest makkelijk door, waardoor ik het voor jongeren in Almere zeker zou aanraden. Het Weerwater is een goede combinatie tussen Nederlandse literatuur en fictie.

 

Recensie Papegaai vloog over de IJsel van Kader Abdolah

Papegaai over de IJsel is een boek van Kader Abdolah. Zijn eerste boek kwam in 1993 uit en heet De adelaars. Abdolah is een hele succesvolle schrijver. Zijn boek Het huis van de moskee werd uitgeroepen tot op de een na beste Nederlandse roman aller tijden. Abdolah kwam ongeveer 25 jaar geleden als vreemdeling naar Nederland en zijn boek Papegaai over de IJsel gaat dan ook over een vreemdeling die naar Nederland komt.

Memed komt samen met zijn dochtertje, Tala naar Nederland. Ze belandden samen in een asielzoekerscentrum en later krijgen te een klein huisje in het dorp Zalk aangewezen. Hij leert de dorpelingen, die niet gewend waren aan vluchtelingen steeds beter kennen. Ondertussen gaat het steeds slechter met Tala. Ze krijgt steeds meer last van haar hartproblemen. Memed raakt steeds meer ingeburgerd in het dorp en de dorpelingen raken ook steeds meer gewend aan Memed. Hij raakt bevriend met verschillende dorpelingen. Er komen steeds meer vluchtelingen in Zalk en de dorpen er om heen wonen. Memed heeft een talent voor auto’s repareren. Hij gaat stage lopen bij een garage. Zijn leven in Zalk is goed, hij heeft een baan, vrienden en genoeg vrouwen om uit te kiezen. Totdat er een verschrikkelijk voorval zich voordoet. Memed’s leven staat in een klap op zijn kop en niet alleen dat van hem, ook het leven van zijn vrienden staat op zijn kop.

Ik vind het een heel realistisch boek omdat er allemaal verschillende onderwerpen aan bod komen, zoals liefde, vriendschap, familie maar ook dood, vreemdgaan, geaardheid en verdriet. Door de combinatie van deze aspecten heb je het gevoel dat je in het leven van de personages komt die zich elke keer anders voelen.

Ik vind het een boek dat een duidelijk beeld geeft over vluchten en vluchtelingen omdat je leest hoe het is om opeens in een ander land te moeten wonen en hoe je je dan voelt. Tegenwoordig gaat het op het nieuws veel over vluchtelingen en wat dat voor “ons, als Nederlander” zal zijn, maar dit boek laat zien door de ogen van een vluchteling hoe het is om in een nieuwe omgeving te belanden.

Papegaai vloog over de IJsel geeft een duidelijk beeld over vluchtelingen. Memed moet zich in veel bochten zien te wringen om er het beste van te maken. Ik vind dat iedereen het boek zou moeten lezen, want je kijkt dan even door de ogen van een vluchteling. Ik denk dat er dan vooroordelen zullen verdwijnen. De manier van schrijven van Abdolah zorgt ervoor dat het een diepgaand boek is, zonder dat er moeilijke woorden in staan.

 

Recensie Het Gym van Karin Amatmoekrim

Hoe is het om als arm meisje op een rijk gymnasium te komen?

Het Gym is het derde boek van de schrijfster Karin Amatmoekrim. Amatmoekrim heeft vele prijzen gekregen voor haar boeken. Het Gym heeft ook veel goede recensies gekregen. Het Gym geeft een duidelijk beeld van onze multiculturele samenleving. Vanaf de eerste bladzijde word je in een wereld gezogen van een Surinaams meisje dat op het chique gymnasium komt.

Sandra is een twaalfjarig meisje, dat na de zomervakantie naar de brugklas gaat. Ze is de enige uit haar achterstandswijk die naar het gymnasium in het rijke dorp gaat. In het begin voelt ze zich erg ongemakkelijk, want alle andere leerlingen hebben andere interesses, zoals hockey. Ze krijgt nieuwe vriendinnen die steeds willen weten waar ze vandaan komt en hoe haar thuissituatie is, maar Sandra schaamt zich voor haar armoede. In haar eigen woonwijk raakt ze het contact met haar oude vriendinnen steeds veder kwijt. Ze vinden haar een stuudje, omdat ze als enige naar het gymnasium gaat en zij gaan allemaal naar het mbo. Een klasgenoot, Bart Willmink is een rascist en pest Sandra ook om het feit dat zij een andere huidskleur heeft. Als Sandra verliefd word op de kakker Dirk-Jan weet ze niet meer wat ze moet doen.

Ik vind dat het boek een goed beeld geeft van de werkelijkheid, omdat het gaat over een Surinaams meisje dat op een school komt met alleen maar “blanke” Nederlanders. De andere leerlingen kijken Sandra vaak na, alsof ze nog nooit een Surinaams meisje hebben gezien, terwijl Nederland al best een lange tijd een multiculturele-samenleving heeft.

Het boek is erg prettig om te lezen, omdat je helemaal in het leven van Sandra gezogen word waardoor je medelijden met haar krijgt. Tijdens het lezen heb ik een paar momenten gehad, waarbij je echt helemaal in het boek zit, omdat het zo geschreven is dat het soms heel dichtbij komt. Het liefst wil je dan in het boek springen en Sandra te hulp schieten maar helaas kan dat niet.

Het gym is goed beeld van de werkelijkheid, omdat er alledaagse thema’s worden besproken. In dit boek lees je dat racisme en discriminatie dichter bij zijn dan je denkt. Het is erg prettig om te lezen, omdat je helemaal in het boek opgaat, waardoor je door wilt blijven lezen. Tijdens het lezen word je aan het denken gezet, want waarom doen we eigenlijk discriminerend tegen mensen die een andere huidskleur hebben? Ik raad het boek zeker aan, want je word op een “leuke” manier aan het denken gezet over onze multiculturele samenleving.

Leeslijst

  • Twee koffers vol, Carl Friedman
  • Donderdagmiddag halfvier, Kristien Hemmerechts
  • Het diner, Herman Koch
  • Verborgen gebreken, Renate Dorrestein
  • Bruiloft aan zee, Abdellkader Benali
  • Papegaai vloog over de IJssel, Kader Abdolah
  • Zomerhuis met zwembad, Herman Koch