Recensie Bezonken rood van Jeroen Brouwers

Soms maak je ervaringen mee, waar je later pas echt veel last van hebt. Dit overkomt ook de hoofdpersoon in het boek Bezonken rood. Hij komt in zijn kinderjaren terecht in een jappenkamp. Hier beleeft hij de ene traumatische ervaring naar de andere. Je zou denken dat dit fictie is, helaas het boek is een autobiografisch.

Jeroen komt als klein jongetje terecht in een jappenkamp. Hier ziet hij de verschrikkelijkste dingen. Met name zijn kijk op vrouwen wordt erg veranderd. Als zijn moeder door de baas van het kamp hard in haar kruis wordt geslagen (tot bloedens aan toe) lijkt hij geen enkel medelijden met haar te hebben. Hij vind het alleen maar vies en wil een nieuwe moeder. Als hij later Liza ontmoet is het nog steeds duidelijk te merken dat hij niks met vrouwen heeft.

Ik vind het boek indrukwekkend, omdat je heel duidelijk kan lezen hoe iemands leven veranderd op een manier die je niemand gunt. Door zijn traumatische ervaringen heeft Jeroen een hele andere manier van het beschouwen van vrouwen. Dit is niet eens zijn eigen schuld het komt door wat hij in zijn jongere jaren gezien heeft.

Ik vind dat het boek soms wel een beetje details geeft, waardoor ik het niet lekker door vond lezen. Door de vele details kon ik mij niet goed inleven in de situatie. Het gevoel van de personages werd er voor mij een beetje door afgevlakt.

Bezonken rood is een interessant verhaal en bekijkt de tweede wereldoorlog vanaf Java. Dit is heel aangrijpend om te lezen, het verhaal stopt namelijk niet bij de oorlog. Het gaat veder. Het laat goed zien hoe de oorlog mensen kan veranderen. Ik zou het aanraden voor mensen die geïnteresseerd zijn in de tweede wereldoorlog en de gevolgen daarvan.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>