Recensie Kinderjaren van Jona Oberski

Stel je voor je bent een kleuter van een jaar of vijf. Je ligt lekker te slapen en dan wordt er opeens hard op de deur gebonsd. En dan staat er opeens een soldaat in je slaapkamer die naar je schreeuwt dat je je snel moet aankleden. Hoe zou jij je dan voelen? En wat zou je doen?

Aan aan het begin van de tweede wereldoorlog kwam ik (een klein jongetje) erachter dat ik anders ben dan de andere kinderen. Het begon allemaal die dag in de zandbak. Er kwamen allemaal grote jongens die mij gingen pesten en mijn zandbakvormpje werd afgepakt. Daarna zei mama dat we op reis zouden gaan samen met een heleboel andere mensen. We zouden naar Palestina gaan. We moesten eerst met een heleboel andere mensen in de trein, het was er erg krap. Toen kwamen we aan bij een kamp. Papa en mama maakten zich heel erg zorgen, maar toen we te horen kregen dat we veder mochten blijven waren ze weer blij.  Toen we na een lange treinreis bij het volgende kamp aankwamen moest papa weg. Ik wist niet waar hij was. We kregen in het kamp heel weinig eten en mama was vaak boos op mij, omdat ik het eten dat we kregen niet wilde opeten. Na een tijdje konden we papa bezoeken in de ziekenboeg, niet lang daarna stierf hij.  Na zijn dood moesten we alweer in de trein, maar deze keer was het anders. Ik heb heel lang in de trein geslapen en toen ik wakker werd zei mijn moeder dat de trein al lang stilstond. Later bleek dat die stomme moffen eindelijk waren verslagen. Niet lang daarna stierf ook mijn moeder. Ik moest nu bij tante Lisa blijven wonen.

Kinderjaren vind ik een erg interessant boek, omdat de tweede wereldoorlog op een hele bijzondere manier word verteld. Het word duidelijk vanuit het perspectief van een kind verteld. Wij hebben meer kennis dan het personage heeft en het is interessant om te zien hoe een kind de concentratiekampen zou hebben beleefd.

De manier van schrijven is af en toe wel verwarrend, omdat er veel details worden weggelaten. Dit komt omdat het hoofdpersonage deze details niet opvalt of niet belangrijk vind. Het jongetje ziet alles veel makkelijk dan het is en de andere personages worden ook maar heel kort geïntroduceerd. Een voorbeeld is Trude. Voor mij is het alleen duidelijk dat het een vrouw is die op een of andere manier met het jongetje in aanraking is gekomen maar veder is het niet echt duidelijk.

Het boek kinderjaren is vernieuwend als het gaat over boeken over de tweede wereldoorlog. Dit komt door het perspectief waaruit het is geschreven. Dit is erg interessant maar ook verwarrend. Ik zou het boek aanraden aan andere leerlingen, omdat het makkelijk is om te lezen en omdat het een andere kijk op de tweede wereld geeft.