Recensie Anna’s oorlog van Marianne Janssen

Niet alle moeders zijn de liefdevolle vrouwen die wij kennen.

Moeders. Iedereen heeft er een, meestal zijn moeders hét voorbeeld voor elke dochter en de troost bij elk kinderverdriet. Zie jij het al voor je, je eigen moeder die je seksueel misbruikt? Dit is het lot dat Anna moet ondergaan.

Anna is een jong  meisje. Ze groeit samen met een oudere en een jongere zus op. Totdat op een dag haar moeder Anna vraagt om haar in bad te doen en te ‘masseren’. Dit loopt totaal uit de hand en wordt steeds erger. Anna probeert iets tegen haar moeder doen, maar ze wordt bestraft met een borstel. De haat naar haar moeder groeit bij Anna steeds meer. Na verloop van tijd besluit ze dat ze haar moeder te willen vermoorden, zodat ze de narigheid met haar niet veder hoeft mee te maken. Dit gaat tot twee keer toe niet goed. Opvallend is de band tussen Anna en haar vader die in tegenstelling tot die met haar moeder wel goed  lijkt te zijn. Anna hecht veel waarde aan de relatie van haar en haar vader en om die reden vind ze zelfmoord geen goed idee. Als jaren later haar moeder overlijdt, is Anna blij. Dit wordt niet begrepen door haar oudere zus die niks van het misbruik heeft meegekregen. Haar vader is op dat moment ook overleden aan zelfmoord. De vraag die hij achterlaat bij Anna is: wist hij dat Anna was misbruikt door haar moeder of heeft zijn zelfmoord daar veder niks mee te maken?

Ik vind het boek op een hele duidelijke en aangrijpende manier geschreven. Dit komt door het taalgebruik dat niet heel moeilijk is, wat er voor zorgt dat je je als lezer goed kan inleven. De relatief korte zinnen zorgen er ook voor dat je graag door wilt lezen, omdat je wilt weten hoe het verhaal afloopt. De details zorgen ervoor dat het verhaal je raakt en dat je de pijn van het jonge meisje bijna zelf voelt.

Ik vind dat het een moeilijk onderwerp als seksueel misbruik op een goede manier is gebruikt in dit boek. Het is autobiografisch, wat het nog heftiger maakt. Ik vind dat het goed dat er aandacht besteed word aan dit soort onderwerpen, omdat hoe vervelend ook dit wel de realiteit is. Dit boek neemt je mee naar de wereld zoals wij die niet willen zien, maar zoals hij dus wel kan zijn.

Ik zou het boek aanraden aan medeleerlingen, omdat er in het boek een thema wordt besproken waar je normaal gesproken niet zo snel een boek van zou lezen. Door het taalgebruik en de details leef je enorm mee met het hoofdpersonage. Het laat je nadenken over moeders. En zorgt misschien wel dat jij dankbaarder word voor je eigen moeder…