Recensie: blauw water, Simone van der Vlugt

Algemene informatie:

Titel: Blauw water

Auteur: Simone van der Vlugt

Jaar: 2008

Uitgever: Anthos, Amsterdam

Bladzijdes:219

Niveau: 4

Korte samenvatting:

Als Lisa in haar achtertuin de was ophangt, staat er plotseling en ontsnapte tbs’er voor haar neus. Vluchten is geen optie omdat ze het leven van haar dochter Anouk niet in gevaar wil brengen. Er volgt een angstaanjagende en zenuwslopende week waarin moeder en dochter in hun huis gegijzeld worden.

Senta verdwaalt met haar auto in de mist. Als ze besluit aan te bellen bij een dijkhuisje, wordt er niet opengedaan. Ze loopt om het huis heen en ziet tot haar schrik dat daarbinnen een vrouw met een mes wordt bedreigd. Ze vlucht, maar terwijl ze op zoek gaat naar hulp, overkomt haar iets vreselijks…

Mijn mening over het boek:

Ik vond dit een erg goed en spannend boek. Ik heb het met plezier gelezen. Het verhaal begint introducerend en de spanning wordt langzaam opgebouwd. Hierdoor blijf je verder lezen. Het verhaal speelt zich in chronologische volgorde af. Het interessante aan dit boek is de afwisseling tussen de twee verhaallijnen: die van Lisa en die van Senta. De twee verhalen worden om de zo veel hoofdstukken met elkaar afgewisseld maar wel is duidelijk wiens verhaal je aan het lezen bent. Persoonlijk vond ik het verhaal van Senta niet heel speciaal. Ik snap waarom de schrijfster het in het verhaal heeft verwerkt,  het is ook een goede afwisseling en het bouwt de spanning weer op om verder te lezen maar ik vond het verhaal van Lisa veel boeiender om te lezen. Ook vond ik het fijn dat alleen de nodige details werden gegeven. Niets in het boek was overbodig.

De verhalen zijn vanuit de ik-personen ( Lisa en Senta) geschreven en ze nemen je heel goed mee in hun gedachtes en herinneringen. Hierdoor kun je je goed in de hoofdpersonen en het verhaal verplaatsen. Het taalgebruik is simpel en goed te begrijpen. Het verhaal vond ik erg origineel en realistisch geschreven. Het zou zo echt gebeurd kunnen zijn. De lengte van het boek was precies goed en zeker doordat het een opbouwend spannend verhaal is, lees je het snel uit. Het enige minpunt wat ik voor dit boek kan bedenken is eventueel het einde. Het was zeker geen slecht einde en ik vond het een sterke keuze van de schrijfster maar ik had het liever anders zien aflopen.

Al met al zou ik dit boek dus zeker aanraden. Het heeft een goede opbouw, de juiste lengte en een origineel verhaal. Dit boek is wat voor jou als je van spannende, realistische verhalen houdt.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie: Arend, Stefan Brijs

Algemene informatie:

Titel: Arend

Auteur: Stefan Brijs

Jaar: 2000

Uitgever: uitgeverij Atlas

Bladzijdes: 269

Niveau: 4

Korte samenvatting:

Al vanaf zijn eerste levensdag kent Arend geen vreugde, geen geluk en geen thuis. Hij is te groot, te zwaar, te lelijk en vooral te veel. Zijn moeder geeft hem  meer slaag dan liefde. De enige uitlaatklep waarover de jongen beschikt, is zijn gehuil, dat hij dan ook tot een kunst verheft. Eenmaal uitgegroeid tot een te dikke kleuter komt Arend in aanraking met de buitenwereld. Het liefst wil hij vleugels hebben zodat hij kan vliegen als de volges, boven iedereen uit. Een droom waarvoor hij alles zal doen totdat hij werkelijkheid wordt. Arend vertelt het aangrijpende levensverhaal van een uitzonderlijke jongen die nergens thuis lijkt te horen.

Mijn mening over het boek: 

Ik vond dit echt een mooi, aangrijpend boek. De emoties en gedachtes in het verhaal zijn erg goed beschreven. Het hele boek door heb je medelijden met Arend, de hoofdpersoon. Het verhaal speelt zich in chronologische volgorde af en is verdeeld in drie delen: Uitkomen, uitgroeien en uitvliegen. Alles in het verhaal wordt tot in detail beschreven, waardoor je je goed kan verplaatsen in de hoofdpersoon, maar het is wel op zo’n manier geschreven dat het niet saai wordt.

Het taalgebruik is erg makkelijk en goed te volgen. Arend is niet echt een spannend boek, wel leef je heel erg mee met de hoofdpersoon en doordat je hoopt dat hij het beter zal krijgen blijf je toch verder lezen. Ik vond het een erg mooi verhaal doordat het origineel is en je leest de gedachtes van de hoofdpersoon al voor dat hij geboren is. Hierdoor weet je al in wat voor situatie hij terecht komt. Je leest dus mee met de ontwikkeling van de hoofdpersoon. Soms lees je niet de gedachtes van Arend maar van zijn moeder. Het is echter altijd duidelijk wiens gedachtes je leest. De gedachtes van de moeder komen maar heel weinig aan bod in het boek. Wel was het fijn dat je op bepaalde stukken ook de gedachtes van de moeder van Arend las doordat dit bepaalde aspecten van het verhaal duidelijker maakte. Ook vond ik het verhaal erg origineel. Ik heb nog  nooit eerder zo’n soort verhaal gelezen. Het was een vrij emotioneel boek en het hele verhaal draait ook om de gevoelens van de hoofdpersoon.

Het einde van het boek vond ik erg verassend, ik had het niet kunnen voorspellen. Ook kwam het einde wel op een goed moment. Het verhaal had de juiste lengte, het had niet langer moeten duren  maar korter was ook niet goed geweest. Het einde was erg aangrijpend en zorgt ervoor dat je nog nadenkt over het verhaal als je het boek uit gelezen hebt.

Ik zou dit boek zeker aanraden. Het is niet echt een verhaal dat je snel tegenkomt. Ook al is het geen spannend boek en zal het verhaal je niet gelijk aantrekken, toch is het echt een boek dat de moeite waard is om te lezen. Het laat je nadenken over bepaalde dingen en je kan je volledig verplaatsten in de hoofdpersoon en zijn gedachtes. Het verhaal was erg aangrijpend, mooi en origineel. Ook lees je het boek nog best snel uit en is de lengte precies goed.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Recensie: De donkere kamer van Damokles, Willem Frederik Hermans

Algemene informatie:

Titel: De donkere kamer van Damokles

Auteur: Willem Frederik Hermans

Jaar: 1958

Uitgever: Amsterdam: Van Oorschot

Bladzijdes: 318

Niveau: 4

Korte samenvatting:

Osewoudt krijgt op de dag dat Nederland capituleert voor Nazi-Duitsland, bezoek van een Nederlandse officier in zijn sigarenwinkel. Deze Dorbeck, die sprekend op hem lijkt en met wie hij meteen een onverklaarbare verbintenis voelt, geeft Osewoudt vanaf dat moment steeds opdrachten, die hem een prominente rol in de verzetswereld bezorgen. Als Osewoudt in 1945 ontsnapt uit Duits gevangenschap en vlucht naar de bevrijde gebieden, wordt hij daar opgepakt, en blijkt dat hij juist van meervoudig landverraad wordt beschuldigd. Nergens zijn aanwijzingen te vinden voor het bestaan van de persoon Dorbeck, en Osewoudt raakt verstrikt in zijn eigen belevingswereld.

Mijn mening over het boek:

Ik vond dit echt een goed boek. Een van de beste literatuur boeken die ik heb gelezen. In het begin zag ik op tegen de dikte van het boek. Het verhaal ( een oorlogsverhaal) sprak me wel erg aan en daarom besloot ik toch om het boek te gaan lezen. De 318 pagina’s vielen heel erg mee. Je leest je er zo doorheen. Het verhaal is erg spannend waardoor je blijft lezen. Het taalgebruik is ondanks dat het best een oud boek is erg makkelijk te begrijpen.

Het boek speelt zich af in chronologische volgorde. Het is een erg spannend en mysterieus boek. Het is kort en bondig geschreven waardoor het fijn te lezen is. Het verhaal zelf vond ik ook erg goed. Het is origineel, ik heb geen ander oorlogsverhaal gelezen dat hier op lijkt, het zit goed in elkaar en het is niet langdradig. Het enige minpunt vond ik het einde. Het is een open einde en daar hou ik niet zo van. Wel past het bij het boek want door het open einde behoudt het wel zijn mysterieuze karakter. Wat ik ook fijn vond was dat alles goed omschreven was, hierdoor kon je je makkelijk verplaatsen in de hoofdpersoon en een voorbeeld schetsen van de omgeving waarin in het verhaal zich afspeelt. Ook komen er best veel personage’s voor in het boek maar door de duidelijke omschrijving hou je ze makkelijk uit elkaar en weet je precies wie wie is.

Ik zou het boek zeker aanraden. Ik raad het aan aan mensen van mijn leeftijd die van oorlogsverhalen houden. Ik vind literatuurboeken meestal niet echt leuk om te lezen,  maar met dit boek had ik totaal geen moeite. De dikte van het boek schrikt mensen vaak af maar bij de donkere kamer van Damokles kom je er makkelijk doorheen.

Geplaatst in Geen categorie | 2 Reacties

Recensie: Hemelvaart, Judith Koelemeijer

Algemene informatie:

Titel: Hemelvaart

Auteur: Judith Koelemeijer

Jaar: 2013

Uitgever: Atlas contact

Bladzijdes: 240

Niveau: -

Korte samenvatting:  

Zomer 1985. Zes meisjes vieren vakantie op de Griekse eilanden. Ze hebben net eindexamen gedaan en het leven lijkt één grote belofte. Totdat er de laatste nacht een ongeluk gebeurt. Met vijf meiden, zes rugzakken en een doodskist keren ze naar huis terug. Judith Koelemeijer was één van hen. In haar eerste autobiografische boek ontrafelt ze dit dramatische verhaal uit haar jeugd. Hoe kon ze haar vriendin Annette zo plotseling verliezen? De zoektocht voert haar terug naar Paros, naar de ouders van Annette, de vriendinnen van vroeger en de Duitse jongens die bij het ongeluk betrokken waren. Wat deed de dood van Annette met hún leven? En waarom lopen hun herinneringen aan die fatale nacht zo uiteen?
‘Hemelvaart’ is een aangrijpend verhaal over vriendschap, schuld en de pijn van het volwassen worden.

Mijn mening over het boek:

Hemelvaart is een waargebeurd verhaal. Boeken die gebaseerd zijn op een waargebeurd verhaal vind ik persoonlijk het leukst. Dat maakt het verhaal wat realistischer. Hemelvaart was een erg aangrijpend boek. Het wordt vanuit de hoofdpersoon verteld en alle gebeurtenissen worden duidelijk omschreven. Het verhaal is niet in chronologische volgorde geschreven maar toch is het goed te volgen over welke tijd je leest.

Het verhaal was op bepaalde momenten spannend waardoor ik het boek snel uitlas. Het taalgebruik is makkelijk te begrijpen en het verhaal blijft leuk om te lezen door de afwisselende situaties. Het ene moment lees je een herinnering uit het verleden, het andere moment lees je wat de hoofdpersoon op dat moment zelf denkt en vervolgens lees je weer een fragment uit een dagboek. Ik vond het een erg mooi boek door het heftige verhaal en doordat je leest wat voor invloed deze gebeurtenis op de rest van het leven van de hoofdpersoon heeft gehad. Het enige minpunt van het boek vond ik het einde. Ik vond het einde nogal teleurstellend doordat het een beetje een open einde was.

Voor de rest zou ik het boek zeker aanraden aan mensen die van spannende waargebeurde verhalen houden. Het taalgebruik is makkelijk te begrijpen en dus ik het boek geschikt voor bijna alle doelgroepen.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie: Beatrijs

Algemene informatie:

Titel: Beatrijs

Auteur: onbekend

Jaar: 1374

Uitgever: Noordhoff Uitgevers, Groningen/ Houten

Bladzijdes: 59

Niveau: -

Korte samenvatting:

Een jonge non, Beatrijs ontsnapt uit het klooster om haar geliefde te volgen. Deze laat haar echter na zeven jaar in de steek. Om haar kinderen te kunnen onderhouden gaat Beatrijs werken als prostitué. Ook dat duurt zeven jaar maar Beatrijs vergeet geen dag tot Maria te bidden. Als ze na veertien jaar in de buurt van het klooster komt waar ze woonde, wilt ze weer terug naar haar oude leven. In de omgeving vraagt ze wat er gebeurd is met die Beatrijs die er ooit plotseling vandoor is gegaan. Niemand in de omgeving weet echter van een ontsnapping, allemaal zeggen ze dat Beatrijs nog steeds in het klooster werkt. Zou Maria Beatrijs dan alsnog voor haar zonden hebben vergeven? En kan Beatrijs weer terugkeren naar het Klooster?

Mijn mening over het boek:

Ik vond Beatrijs geen goed en geen slecht boek. Beatrijs is een typische Maria legende. Ik heb nog nooit een Maria legende gelezen en was daarom wel benieuwd naar het boek. Het verhaal is oké, het speelt zich in chronologische volgorde af en het is kort en bondig geschreven. Wel vond ik de stukken met de vele gebeden tot Maria saai. Dat had wat mij betreft overgeslagen kunnen worden maar aangezien het boek een Maria legende is snap ik waarom het in het verhaal verwerkt is. Ik heb de vertaalde versie van Beatrijs gelezen en kon het taalgebruik dan ook goed begrijpen. Als je de oorspronkelijke Beatrijs leest ( die is in MiddelNederlands geschreven) zul je er waarschijnlijk veel langer over doen om het boek uit te lezen.

Ik zou Beatrijs op zich wel aan raden. Het is interessant om een keer een Maria legende gelezen te hebben. Het boek is makkelijk te begrijpen en je leest het snel uit. Ik denk dat veel mensen van mijn leeftijd dat wel fijn vinden. Ook krijg je een goede indruk van de MiddelNederlandse literatuur, door de schrijfstijl ( korte zinnen en in dichtvorm) en door de normen en waarden uit die tijd (geloof was bijvoorbeeld erg belangrijk).

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie: Het gouden ei, Tim Krabbé

Algemene informatie:

Titel: Het gouden ei

Auteur: Tim Krabbé

Jaar: 1984

Uitgever: Prometheus, Amsterdam

Bladzijdes: 97

Niveau: 3

Korte samenvatting:

Rex Hofmans vriendin, Saskia, verdwijnt spoorloos bij een Frans benzinestation, onderweg naar hun vakantiebestemming. Ze ging even wat te drinken halen en kwam niet meer terug. Rex is hier kapot van en gaat zelf op onderzoek uit. Ondanks de vele onderzoeken is er nog steeds geen spoor van Saskia. Rex moet vaak denken aan een nachtmerrie die Saskia had: ze droomde dat ze in een gouden ei door het heelal zweefde, en slechts daaruit kon ontsnappen indien haar ei een tweede gouden ei zou ontmoeten. Na 8 jaar heeft Rex een nieuwe vriendin: Lieneke, met wie hij trouwt. Lieneke heeft echter door dat Rex Saskia nog steeds niet los heeft kunnen laten. Rex is nog steeds gedreven om achter de waarheid te komen. Op een dag neemt Raymond Lemorne, een scheikundeleerkracht, contact met Rex op. Hij is bereid te praten, mits Rex bereid is hetzelfde als Saskia te ondergaan.

Mijn mening over het boek:

Ik vond het gouden ei een goed boek. Het verhaal wordt niet in chronologische volgorde verteld maar is makkelijk te begrijpen. Het ene deel van het boek is geschreven vanuit Rex zijn perspectief en het andere deel van het boek is geschreven vanuit Raymond zijn perspectief.   Er zit een spanningsopbouw in het boek waardoor je het snel uit leest. Je wilt weten wat er is gebeurd met Saskia. Ook is het verhaal kort en bondig geschreven wat ik zelf wel fijn vond. Het taalgebruik is goed te begrijpen.

Ik zou het boek zeker aanraden. Het is makkelijk te lezen en je hebt het snel uit. De meeste boeken op de Nederlands literatuur lijst zijn ouderwets en vaak niet spannend. Dit boek is dat wel. Ik denk daarom dat veel scholieren dit boek van de literatuurlijst wel kunnen waarderen.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie: Bint, F. Bordewijk

Algemene informatie:

Titel: Bint

Auteur: Ferdinand Bordewijk

Jaar: 1934

Uitgever: De gemeenschap, Utrecht

Bladzijdes: 78

Niveau: -

Korte samenvatting: 

De Bree is een leraar Nederlands, die vanaf november les gaat geven op de school van Bint. Hij werkt thuis aan een studie over Anna Maria van Schuurman en gaat lesgeven op de school als afleiding. De favoriete klas van de directeur Bint, 4d, had namelijk de vorige leraar weggepest en daarom was er dringend een nieuwe leraar nodig. Er heerst een streng regime op de school van Bint, waarbij orde en tucht belangrijk zijn. Ook de Bree voert dit regime uit. Hij ziet alle klassen die hij lesgeeft als wezens en noemt ze: de grauwe, de bruine, de bloemenklas en de hel. Aan de hel verklaart hij direct de “oorlog”. Deze tactiek werkt en na een paar maanden wordt de hel een van de beste klassen van de school.

Tijdens een rapportvergadering besluiten de leraren om een jongen, Van Beek, een onvoldoende te geven, ondanks zijn dreigement om dan zelfmoord te plegen. Van Beek pleegt ook daadwerkelijk zelfmoord en na de kerstvakantie breekt er een opstand uit op de school. Deze opstand wordt gestopt door de hel. De hel wordt zo uiteindelijk de lievelingsklas van Bint en de Bree.

De school gaat aan het einde van het jaar op excursie. De Bree gaat ook mee. Twee leerlingen uit de hel verdwijnen een dag maar worden later weer gevonden. Aan het einde van het schooljaar wil de Bree stoppen met lesgeven omdat hij van plan was maar een schooljaar te bijven. Uiteindelijk besluit hij om toch nog een jaar door te gaan. Bint neemt echter ontslag. De Bree probeert meerdere malen weer in contact te komen met Bint maar dit lukt niet. De Bree blijft lesgeven op de school en houdt nog steeds het regime van Bint aan.

Mijn mening over het boek: 

Bint is in de derde persoon geschreven. Toch is het altijd duidelijk over wie welk stuk gaat. Het taalgebruik is ouderwets maar begrijpelijk. Het verhaal heeft een chronologische volgorde en een keer wordt er teruggegaan naar een herinnering. Het verhaal is afwisselend maar niet spannend. Er zit ook niet echt een rode draad in het verhaal. Wel is het boek snel uit te lezen.

Het boek is erg kenmerkend voor de tijd waarin het geschreven is. Er zijn verschillende politieke aspecten verwerkt in het boek die in die tijd opkwamen zoals het totalitarisme en het nationaal socialisme. Ook is het gedrag van de hoofdpersonen gebaseerd op het gedrag van veel mensen uit die tijd. Mensen wisten in de periode tussen de twee wereldoorlogen ( het Interbellum) vaak niet welke politieke stroming ze moesten volgen en daarom volgden ze vaak zomaar een stroming zonder er echt bij stil te zijn wat het inhield. De hoofdpersoon de Bree doet dit ook door het regime van Bint klakkeloos over te nemen.

Ik zou het boek niet aanraden maar ook niet afraden. Het boek is makkelijk te begrijpen en snel uit te lezen maar het verhaal is een beetje saai. Wel krijg je door het boek een goede indruk van de tijd waarin het geschreven is en de literatuur uit die tijd.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie: Sonny boy, Annejet van der Zijl

Algemene informatie:

Titel: Sonny Boy

Auteur: Annejet van der Zijl

Jaar: 2004, eerste druk

Uitgever: Uitgeverij BV,  Amsterdam

Bladzijdes: 212

Niveau: 3

Korte samenvatting: 

Herfst 1928: een jonge Surinaamse student trekt in Den Haag als kostganger in bij een gescheiden Hollandse vrouw met vier kinderen. Als ze een halfjaar later zwanger van hem blijkt, is het schandaal niet te overzien. Ondanks armoede en discriminatie slaagt het stel er in de jaren die volgen een gelukkig bestaan op te bouwen met hun zoontje Waldy, alias Sonny Boy. Dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit, en besluiten ze Joodse onderduikers in huis te nemen – met alle consequenties van dien.

Mijn mening over het boek:

Ik vond Sonny boy een erg goed boek. Het is niet in chronologische volgorde geschreven en heeft verschillende verhaallijnen. Ook speelt het boek zich op verschillende locaties af. Toch blijft het verhaal makkelijk te volgen. Het is fijn om af en toe over een stuk uit een andere tijd te lezen omdat dat voor duidelijkheid  zorgt doordat het bijvoorbeeld een verklaring geeft.

Het verhaal wordt beschreven door een verteller en is dus niet in de ik-persoon geschreven. Soms worden er fragmenten uit dagboeken of brieven gebruikt om het verhaal te ondersteunen. De spanning wordt langzaam opgebouwd. Ik vond het verhaal van Sonny boy erg origineel en daarom las ik het boek ook snel uit. Het taalgebruik is simpel en makkelijk te begrijpen.

Ik zou Sonny boy zeker aanraden. Het is een spannend, origineel en makkelijk te lezen boek. Het verhaal is aangrijpend en laat je nog een tijdje nadenken. Er zijn veel boeken geschreven over de Tweede wereldoorlog maar toch geeft dit verhaal je er weer een andere kijk op.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie: Marcel, Erwin Mortier

Algemene informatie:

Titel: Marcel

Auteur: Erwin, Mortier

Jaar: 1999, eerste druk

Uitgever: Meulenhoff, Amsterdam

Bladzijdes: 141

Niveau: 4

Korte samenvatting:

Marcel vertelt het verhaal van een Vlaamse jongen die door zijn grootouders wordt opgevoed, ergens op het Vlaamse platteland. Langzaam ontdekt hij een geheim en de schande die sinds de oorlog aan de familie kleven. Tegelijk draait het verhaal om Marcel, die enkele decennia eerder aan het Oostfront is gesneuveld en wiens portret deel uitmaakt van de verzameling portretten die grootmoeder van alle familieleden aanlegt.

Mijn mening over het boek:

Ik had verwacht dat dit boek zou gaan over familiegeheimen en de oorlog. Daar komt echter nauwelijks iets van terug in het boek. Het boek bestaat uit losse gebeurtenissen die niks met elkaar te maken hebben en nergens op slaan. Er worden heel veel personen omschreven in het boek die vervolgens niet meer terugkomen in het boek en ook geen toegevoegde waarde hebben aan de verhaallijn. Er zit dan ook eigenlijk geen verhaallijn in het boek.

Over Marcel weet ik nadat ik het boek uit heb net zo veel als voordat ik het boek ging lezen: niks. Ik vind de omschrijving van dit boek dan ook erg misleidend. Doordat er geen verhaallijn in het boek zat was het erg moeilijk om het boek uit lezen. Het was saai en langdradig. Het taalgebruik was ouderwets.

Ik zou Marcel zeker niet aanraden. Er zit geen verhaallijn, opbouw of spanning in het boek. Daardoor is het eigenlijk zonde van je tijd om dit boek te lezen. De omschrijving van het boek klonk veelbelovend maar het boek maakt deze verwachting absoluut niet waar.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie: Bezonken rood, Jeroen Brouwers

Algemene informatie:

Titel: Bezonken rood

Auteur: Jeroen Brouwers

Jaar: 1981, eerste druk

Uitgever: De arbeiderspers, Amsterdam

Bladzijdes: 152

Niveau: 4

Korte samenvatting:

De veertigjarige Jeroen Brouwers krijgt in de vroege ochtend van 28 januari 1981 telefonisch bericht dat zijn moeder de avond tevoren is overleden. Het contact met haar is al jaren verstoord; moeder en zoon zien en spreken elkaar nauwelijks. De gebeurtenis is voor de hoofdpersoon aanleiding in de dagen tussen overlijden en crematie van zijn moeder stil te staan bij hun gezamenlijke ervaringen, waarvan die in Jappenkamp Tjideng wel de aangrijpendste zijn. De grote liefde van het jongetje Jeroen voor zijn moeder is door een aantal gebeurtenissen veranderd in een even grote haat, die zich soms lijkt uit te breiden tot alle moeders, alle vrouwen.

Mijn mening over het boek:

Ik vond bezonken rood geen goed boek. Ik had verwacht dat je veel zou lezen over het leven in het jappenkamp. Inplaats daarvan bestaat het boek uit vage korte gebeurtenissen die niks met elkaar te maken hebben. Daarnaast zit er ook geen logische chronologische volgorde in het verhaal, waardoor het boek verwarrend is. De stukken die over het jappenkamp gingen vond ik interessant om te lezen maar de rest van het boek vond ik niks en ik begreep ook niet waarom die herinneringen in het boek verwerkt zijn. Ik vond dat de stukken over zijn tijd met Liza en sommige stukken over zijn huidige leven geen toegevoegde waarde hadden aan het verhaal. Die stukken werden namelijk heel oppervlakkig beschreven en er zat geen rode draad in.

Het enige dat ik naast de herinneringen aan het jappenkamp wel goed vond was dat je las over wat voor invloed de gebeurtenissen in het jappenkamp hadden op de hoofdpersoon en hoe lang hij daar nog last van had.

Ik vond het boek verwarrend en vaag. Ik begrijp niet waarom de stukken over Liza en een deel uit zijn huidige leven in het boek zijn verwerkt want de gebeurtenissen uit het jappenkamp waren op zichzelf goed genoeg voor het boek. Het is zonde dat dit boek slecht is want veel boeken over de omstandigheden in jappenkampen zijn er niet. Ik zou bezonken rood niet aanraden.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen