Archief van juni 2010

Muziek

woensdag 23 juni 2010

Muziek 3 verschillende soorten muziek:

Voorbeeld van de motief:

Een ritmisch motief: http://www.youtube.com/watch?v=35KLBpSpIfg 

Dit is een motief met trommels. je merkt goed wat de trommels spelen, het ritme komt telkens terug. Ikzelf zou dit nooit kunnen en dan al helemaal niet tegelijk met iemand anders!

2 soorten muziek:

Klassiek: http://www.youtube.com/watch?v=Ej1zMxbhOO0

Dit is een stuk muziek uit een film. De film heet Phantom of the Opera. Dit is een van de weinige klassieke muziek waar ik niet in slap van val. ( je moet wel even doorspoelen naar 0:41)

 

Rock:http://www.youtube.com/watch?v=Y5fBdpreJiU&feature=channel

Deze band heet de Killers. Ik kende ze niet totdat mijn zus die net terug uit Engeland kwam muziek van ze liet horen.

6: CKV culturele activiteit Beeldend

woensdag 23 juni 2010

Culturele activiteit

We moeten voor dit schooljaar 6 culturele activiteiten doen. We gingen naar Amsterdam voor CKV. Je kon uit een paar dingen kiezen, ik had gekozen voor: Foto’s maken op Museumplein, rondleiding in een concert gebouw en een film. Dit culturele activiteit gaat over…

Beeldend

we moesten op het Museum plein foto’s maken. Je kon kiezen uit verschillende onderwerpen. ik heb gekozen voor herhaling. Renee heeft de foto’s gemaakt.

een herhaling van een groepje bomen.

 

 

 

 

 

 

 herhaling van stenen. ik wist niet wat het voor moest stellen. (nog steeds niet) daarom noem ik ze stenen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

herhaling van bankjes

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

herhaling van paaltjes

 

 

 

 

 

 

 

herhaling van de heineken bordjes. zal mijn vader leuk vinden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

herhaling van de vlaggen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

herhaling van een ander soort bomen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

herhaling van de stenen. ze zijn allemaal hetzelfde.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

herhaling van de lantaarnpalen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

herhaling van  hetzelfde soort platen (?)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

herhaling van de hekjes. de ene wel met stang en de ander niet

 

 

 

 

 

 

 

 

5: Culturele activiteit Muziek

dinsdag 22 juni 2010

Culturele activiteit

We gingen naar Amsterdam voor CKV. Je kon uit een paar dingen kiezen, ik had gekozen voor: Foto’s maken op Museumplein, rondleiding in een concert gebouw en een film. Dit verslag gaat over

Muziek

Voor muziek zijn we naar het concertgebouw geweest. Toen we buiten stonden dacht ik van: “ oh hier zijn we zo weer uit.” Dat gevoel had ik ook toen we naar binnen gingen. Maar schijn bedreigt, want toen de vrouw vertelde dat maar zoveel procent van het gebouw was, viel mijn mond open van verbazing (figuurlijk dan). De rondleiding was erg interessant. Eerst gingen we naar een zaal. We gingen zitten en zij verteld iets over het toneelstuk. Het toneelstuk zou voor het eerst opgevoerd worden in Nederland. De stoelen zaten erg lekker en het zag er heel mooi uit. Vooral groot, natuurlijk heb ik dit wel eens in films gezien maar zelf was ik nog nooit in zo een zaal geweest. En dat de mensen die de muziek maken gewoon voor het podium zitten, ik dacht dat het alleen vroeger zo was. nou mooi niet dus. We liepen verder, we gingen trap op en trap af. Eerst gingen we in een ruimte kijken waar de toneelspelers opgemaakt werden. Iedereen natuurlijk die spiegels aan zetten en in de spiegel kijken. Na de opmaakruimte, liepen we achter het podium, wat een ruimte is er daar! We zagen van alles, katten op stokjes  en de hond die met de computer bestuurd zou worden.  Waar een mannetje zit die alles kan zien en van alles regelt, volgens mij is dat de meest stressende baan ooit. We liepen verder, zagen maskers die ze maakten van de gezichten van de mensen die daar werken. Nep haar dat net echt lijkt. Daarna liepen we lang een atelier waar  mensen bezig waren met kleding maken. Al die kleren! Ik zou er gek van worden wat me wel opviel was dat het eigenlijk vooral oudere mensen waren. Na het atelier te hebben gezien liepen we langs een zaal waar de ballerina’s en balletdansers. De dingen die zij deden! Ik was er gewoon jaloers op! Ik weet ook wel dat je er jaren voor moet trainen maar alsnog het leek wel of zij het deden met het allergrootste gemak. Ook de foto’s aan de muren, waren mensen aan het ballet dansen tijdens een voorstelling waarvan ik dacht: ‘WOW!.’ Ik zelf ben zo stijf als een hark maar ja. Het waren danseressen en dansers van verschillende afkomsten, volgens mij was de voertaal daar dan ook vooral Engels. Na het zien van al die hard werkende danseressen en dansers, zagen we een paar kostuums die waren gebruikt voor voorstellingen. Het lijkt me echt heel leuk om al die kostuums te mogen ontwerpen. Sommige waren zo mooi of schattig. Vooral één van de schoenen is me heel erg bijgebleven. Het was een rode schoen met zo een krul aan de neus, het doet me denken aan schoenen voor elfjes of Klaas Vaak.  Na dit allemaal gezien te hebben weet ik dat er veeeeeeeeeeeeeeeel meer is dan alleen het podium waar de acteurs/actrices en dansers/danseressen op staan. Al die ruimte die erachter schuil gaat had ik echt nooit verwacht. Ik kan wel zeggen dat ik weer iets nieuws bijgeleerd heb. Het leukste vond ik het zien van al die kostuums en de schoenen. Het lijkt me heel leuk om zulke dingen te mogen maken voor een voorstelling. Maar of ik er ooit iets mee ga doen?

de schoenen!

4: CKV culturele activiteit Film

dinsdag 22 juni 2010

Culturele activiteit

We moeten voor dit schooljaar 6 culturele activiteiten doen. We gingen naar Amsterdam voor CKV. Je kon uit een paar dingen kiezen, ik had gekozen voor: Foto’s maken op Museumplein, rondleiding in een concert gebouw en een film. Dit culturele activiteit gaat over…

Film

Mijn eerste indruk voordat we naar de film zouden gaan

We wisten niet zeker naar welke film we zouden gaan. Het was misschien de Ghost writer. Die titel sprak me al meteen aan. Ik ben gek op films en ga meestal af op de titel en de reclame. Zodra we hoorde dat we naar die film zouden gaan, ging ik meteen de reclame kijken, nadat ik de reclame had gezien leek het me een hele leuke film. Ik wilde hem graag zien.  De film ging over zover ik had begrepen van de reclame was dat een man een boek ging schrijven over een andere man. Die man was de president van Amerika geweest. En de schrijver zou dan zijn verhaal schrijven. In de reclame leek het me echt een hele spannende film. Er zat veel actie in en van sommige stukjes wilde i kweten hoe het afliep.  Het leek me ook een hele donkere film en er was veel regen daardoor dacht ik dat de film zich in Engeland afspeelde (ja ik weet dat het een vooroordeel is). Ik dacht dat het een hele spannende film zou, want ik dacht dat de man achterna gezeten zou worden door de “mannetjes”van de president voor wie hij het boek schrijft. En dat daarna een hele achtervolging plaats van omdat de schrijver ontdekt heeft dat de president iets slechts gedaan had.

Nadat ik de film gezien had

Ik was eigenlijk een beetje teleurgesteld want de film was niet wat ik verwacht had (dat een film meestal nooit behalve avatar) maar dan is film meestal juist beter, nou bij deze niet. Ik vond hem best saai en omdat ik het niet helemaal begreep. Sommige stukjes duurde naar mijn smaak te lang en hadden best korter gemogen. Zoals al die wandelingen in die duinen en  naar idee had dat er niet in gehoeven. Ik moet wel zeggen dat ik ook sommige stukjes wel leuk vond maar spannend nee. Het leukste stukje was dat die man ontdekte dat die vrouw bij de CIA werkte, de manier waarop dat in het boek verstopt zat. Daar was ik NOOIT opgekomen. Het was wel dat de schrijver iets had ontdekt over de politicus tenminste dat dacht hij. en dat dacht ik ook omdat alle aanwijzingen naar hem leken te wijzen, maar het bleek dat zijn vrouw (die van de politicus) niet helemaal zuiver was. En het einde vond ik eigenlijk wel afgeraffeld, alsof ze dachten van: “Nou kom laten we hem maar aan laten rijden, dan is ie dood en kan ie niks meer zeggen en hoeven we niet langer na te denken over een einde.”

De meeste acteurs kende ik niet behalve Pierce Brosnan van alle James Bond films. De acteurs speelde naar mijn gevoel niet slecht en de vrouw van de politicus vond ik eigenlijk wel cool, omdat ze lekker haar eigen gangetje leek te gaan. Ik denk dat als er geen muziek bij gezeten had dat ik dan in slaap gevallen zou zijn, want de muziek maakte de film beter om naar te kijken. Het verhaal vond ik op zich wel goed maar ik denk dat ik het anders uitgewerkt zou hebben, dat de FBI ofzo de man probeerde pakken te krijgen, zodat je echt het gevoel krijgt dat de president echt slecht was. Maar de manier waarop hij erachter zou komen zou ik denk ik wel zo laten, alleen wel met iets meer aanwijzingen zodat het publiek ook zou begrijpen waarom hij ineens denkt van:”misschien moet ik het zo doen om achter het geheim te komen.”want dat was voor mijn gevoel wel een beetje vaag.

de film staat aangeschreven als een Drame, Thriller. Een drama, oke dat vind ik ook. Maar een thriller niet, bij een thriller moet ik op het puntje van mijn stoel zitten zoals een film die ik laatst gezien heb de uninvited. Maar dat is mijn mening misschien vonden andere mensen het wel spannend. Ik weet niet welk doel de regisseur, maar hij zal het vast wek gehaald hebben ook al vond ik het geen goede film. Maar hee ik ben dan ook geen regisseur of een echte film kenner.

3: CKV culturele activiteit Architectuur

dinsdag 22 juni 2010

Culturele activiteit

We moeten voor dit schooljaar 6 culturele activiteiten doen. voor deze culturele activiteit moesten we de stad in om foto’s te maken deze culturele activiteit gaat over..

Architectuur

Ik heb samen met Kim, Renee, Maaike en Michelle foto’s gemaakt van gebouwen in Almere stad. We hebben een filmpje van de foto’s gemaakt er wel een filmpje van gemaakt:http://www.youtube.com/watch?v=z5wI-QzvQaw het muziekje hebben we zelf gemaakt.

2: CKV culturele activiteit Literatuur

donderdag 17 juni 2010

Culturele activiteit

We moeten voor dit schooljaar 6 culturele activiteiten doen. Omdat ik niet precies weet wat ik voor dit culturele ativiteit moet doen maak ik er zelf wel wat leuks van. Dit culturele activiteit gaat over…

Literatuur

Het boek dat ik heb gelezen heet rosemary’s baby. Waarom ik voor dit boek gekozen heb is omdat bij mij in de boekenkast stond en volgens mijn moeder een goed boek is. Ik begon vol goede moed aan het boek, het is best een oud boek (zo voelde het ook). Als ik in het boek zoek wanneer het uitgegeven is zie ik dat ik er niet ver naast zat 1967(!). Maar laat ik maar verder gaan met mijn verhaal, het eerste wat mij opviel was de voorkant (duh) die is een demonisch, met een heksenteken en daarop ligt een rammelaar met een zwart strikje. Ik word nu eigenlijk wel nieuwsgierig en begin te lezen. Het is een best goed te lezen boek vooral omdat het best oud is.

Hoe gaat het verhaal

De hoofdpersonen zijn: Rosemary en haar man Guy. Guy is een acteur en Rosemary is huisvrouw. Ze willen verhuizen naar een groot wit huis, maar eigenlijk bevalt het huis hun helemaal niet. Als Rosemary hoort dat er appartement in “ the Bramford “ vrijgekomen is proberen ze om onder het andere contract uit te komen. En dat lukt! Als ze het goede nieuws aan een vriend vertellen komt hij met enge verhalen over de flat op te proppen en dan zie ik Rosemary en Guy denken: “en bedankt”. Maar ze besluiten om toch in het appartement te wonen. Als Rosemary op een dag naar de wasmachine’s in de kelder gaat komt ze een andere bewoonster tegen, ze besluiten om voortaan samen hun was te gaan doen omdat ze het helemaal niet fijn vinden in de kelder. En zo heeft Rosemary een nieuwe vriendin erbij. Rosemay en Guy zijn gelukkig in hun appartement. Totdat de vrouw met wie Rosemary altijd samen de was doet zelfmoord blijkt te hebben gepleegd door uit het gebouw te springen. Zo ontmoeten Rosemary en Guy de de Castevets een ander gezin dat bestaat uit een oudere man en vrouw. De Castevets nodigen Rosemary en Guy uit tot een etentje bij hen thuis. En daarna worden ze wel erg bemoeizuchtig met het leven van Rosemary en Guy. Elke keer dat mevr. de Castevets voor hun deur staat denk ik:”mens laat ze met rust!” op een dag krijgt Guy een telefoontje dat ene acteur blind is geworden en hij zijn rol over mag nemen. Guy is helemaal in de wolken zelfs zo erg dat hij meteen een kind wilt maken (tja als het zo snel al naar zijn hoofd stijgt). Maar Minnie komt langs met een lekker toetje. Rosemary word al snel moe (komt dat doot het toetje?) en valt al snel in slaap met rare dromen. Ze droomde dat ze naakt lag en dat haar buren toe keken . Toen ze wakker werd had ze allemaal schamen over haar gehele lichaam .Guy bekende dat hij met haar naar bed was geweest en dat hij wat lange nagels had . Rosemary word zwanger en is erg gelukkig. Ze neemt dokter Hill als haar dokter. Maar later word haar verteld dat ze beter naar dokter Sapien kan gaan. Later in de zwangerschap krijgt Rosemary veel last van pijnen. Dokter Sapien zegt haar dat het normaal is en dat ze zich geen zorgen hoeft te maken. Mevr. de Castevets oftwel Minnie maakt steeds drankjes voor Rosemary zodat ze gezond blijft. Omdat die veel meer vitaminnen heeft dan zo een vitamine pil van een dokter. Dokter Sapien is het hier mee eens, maar ja hij is ook de gene die het voorgeschreven heeft want hij kent de familie de Castevets. Een vriend van Rosemary en Guy komt op bezoek dezelfde die al die horrorverhalen verteld heeft. En vind dat Rosemary er slecht uit ziet, maar meneer de Castevets wuift dit weg ja ook hij kwam even toevallig (?) langs. Als de vriend weg gaat nog niet helemaal ovetuigd, krijgt Rosemary weer een pijn aanval. Rosemary besluit om een feest te geven omdat ze zwanger is. Al hun vrienden komen de vriendinnen van Rosemary vinden dat ze er slecht uit ziet en vinden dat ze naar dokter Hill moet. Als iedereen weg is en Rosemary en Guy een woordenwisseling hebben, zijn de pijnen ineens weg. Een dag later belt de vriend en vraagt dringend aan Rosemary wanneer hij haar kan spreken. Als Rosemary op de dag van afspraak op hem wacht komt hij niet opdagen. Later blijkt dat de vriend in coma ligt. Op zijn begrafenis krijgt Rosemary een pakketje dat de vriend aan haar wilde geven. In het pakketje zit een boek over hekserij.  Toen Ro het boek las , waren er zinnen onderstreept Adrian Marcato was een heks , zijn zoon was Stevan Marcato . Na husselen met de letters van Stevan Morcato kwam ze er achter dat Roman Castevet een heks was . Ze las dat heksen het bloed en de huid van een baby gebruiken. Ze vertelde het aan Guy , die haar niet geloofde Guy ontdekt dat ze het boek heeft gooit hij het weg zonder dat ze het weet. Rosemary gaat toch naar dokter Hill omdat ze dokter Sapien niet vertrouwd en verteld alles aan dokter Hill. Dat ze erachter gekomen is dat meneer de Castevets afstamt van een tovenaar. Dokter Hill zegt dat ze even moet blijven zitten omdat hij iets wilt opzoeken. Later staan ineens Guy en dokter Sapien in de kamer, dokter Hill heeft haar verraden! Hij dacht dat ze alles verzon (lekker zo een dokter). Als Guy  en dokter Sapien Rosemary naar huis hebben gebracht, moet Rosemary bevallen. Als het kindje geboren is blijkt het overleden te zijn. Maar toch zegt Rosemary iets dat het niet waar is. Er komt een vriendin van Minnie op Rosemary passen. Maar al snel blijkt dat die vrouw haar steeds medicijnen geeft waardoor Rosemary moe van word. Als Rosemary die pillen in de thee van die vriendin van Minnie doet, en die vrouw in slaap gevallen is gaat Rosemary op onderzoek uit. Zo ontdekt ze een geheime gang naar het appartement van de familie de Castevets.   Ze ziet mensen in een kring rond een wiegje staan waar haar kindje in ligt. Ze gaat er heen en wilt het kindje opppakken. Maar ze word gewaarschuwd door dokter Sapien (jaja hij is ook een heks) dat ze niet moet schrikken. Ze begrijpt niet waarom tot het kindje zijn ogen open doet en gele ogen blijkt te hebben met een pupil die smal en verticaal is. Minnie wijst haar erop dat hij ook al ontluikende hoorntjes, een staartje en klauwtjes heeft ze zegt dit op een manier alsof ze er trots op moet zijn (nou, nou wat leuk). De heksen zijn: meneer en mevrouw de castevet oftewel Minnie en Rowan heksen zijn, de vriendinen van Minnie, Dokter Sapien een Chinees die ik niet ken en zelfs Guy! Hij is er later bijgekomen, Rosemary is geschokt. En dan het grote nieuws het kindje blijkt een kind van de duivel te zijn!  dus de nacht waarop Guy een kind wilde is helemaal niet door hem        “ gemaakt” maar door de duivel. En ze vertellen dit allemaal op een manier alsof ze de loterij gewonnen heeft. Rosemary besluit om toch voor het kind te zorgen en noemt hem Andrew John Woodhouse.

Na het boek gelezen te hebben.

Het was een goed boek, want ik bleef maar doorlezen omdat ik wilde weten hoe het afliep. Jammer genoeg heeft mijn moeder het verraden door te zeggen: “ er was iets met dat kind.. ooh ja!  Het was een kind van de duivel!”  En ik had het boek bijna uit, daar gaat het daverende slot. Maar ja, als ik het niet geweten had vond ik het waarschijnlijk een hele verassing. Ook al wist ik dat er iets niet klopte aan Minne en Roman (mr en mevr Castevet). En dat Guy bij die heksenkring hoorde was best een verrassing als ik Rosemary was had ik hem een harde klap verkocht. Als je een goed boek wilt lezen, kan ik je deze wel aanraden.

 

 

voorkant van mijn boek

 

1: CKV culturele activiteit Theater

donderdag 17 juni 2010

Culturele activiteit

Op dinsdag 18 mei 2010  zijn we naar de kunstlinie geweest om daar een voorstelling te zien. De naam van de voorstelling is Anne en Goebbels dus dit verslag gaat over

CKV Theater

We hadden er op school er al over. De voorstelling van Anne en Goebbels. Vooral bij Duits hebben we het erover gehad. We moesten dan ook een brief schrijven aan Anne of Goebbels en hen vragen stellen. Ik wist niet precies wie Goebbels was, maar in een les had Zegerien uitgelegd wie hij was en wat hij deed. Daarna heb ik een onderzoekje naar Goebbels gedaan voor mijn brief.

De voorstelling

Het podium

Toen ik het toneel zag vond het erg leeg. Er stonden alleen maar een bed, stoel, radio en een bureau met een stoel erachter. Wat me wel opviel was dat al deze dingen wit waren. Misschien om ze zo te laten opvallen omdat je ze anders niet zou zien? We zaten recht voor het podium dus je kon alles wel goed zien gelukkig.

Het verhaal

Het verhaal gaat over Anne Frank en Goebbels. Zo krijg je een idee hoe ze allebei de oorlog ervaren. Ze vertellen allebei hun verhaal doormiddel van hun dagboek. Ik moet wel zeggen dat ik meer sympathie had voor Anne, maar misschien kwam dat omdat ik bevooroordeeld ben. Anne verteld hoe het was voor de oorlog toen alles nog zijn normale gang ging en wat ze wil doen. Daarna komt Goebbels hij begint ook te vertellen over zijn verleden maar de zijne is verre van leuk, hij heeft veel tegenslagen gehad. Zo vertellen ze steeds omstebeurt wat uit hun dagboek.  Soms komen er stukjes film (dat op de achtergrond geprojecteerd was?) om het verhaal duidelijker te maken of er kracht bij te zetten. Goebbels is helemaal onder de indruk van Hitler, terwijl Anne hem niet uit kan staan (logisch). Goebbels word de rechterhand van Hitler en word steeds enthousiaster want Duitsland wint veel gebieden. Anne word neerslachtiger, ze begint zich te irriteren aan haar huisgenoten. Vooral de zoon van de andere familie die een nietsnut is. Bij Goebbels gaat het nu voor de wind veel dingen lopen op rolletjes. En Anne luistert naar de radio en geeft commentaar. En dan komt er een keerpunt. De geallieerden komen de Duisters verdrijven. Nu word Anne enthousiaster en Goebbels verdrietiger want Duitsland verliest veel. Met af een toe een overwinning. Het eindigt met een filmpje waarin in staat of uitgelegd word, hoe het met Anne afgelopen is en met Goebbels.

De acteur en actrice

Ik vond ze allebei heel sterk spelen. Ik kreeg steeds meer medelijden voor Anne en vond Goebbels vervelend worden. Omdat Duitsland aan het winnen was en hij steeds zo hatelijk over de Joden praatte. Maar dat hoorde bij zijn rol. De acteur speelde het zo goed dat het net leek of hij het zelf aan het meemaken was. Als hij ergens over nadacht liep hij ook echt heen en weer. Als hij blij was balde hij zijn vuisten in vorm van een triomf. Met de actrice was het ook zo, maar toch op een andere manier. De Acteur speelde het als die van een man, en de actrice op een manier van een meisje van mijn leeftijd. Ik vond het goed dat ze zich zo goed konden inleven in hun personages.  Als zij blij was begon ze harder te praten en steeds sneller te praten en heen weer te lopen. Als ze verdrietig was praatte ze rustiger en bleef ze zitten of liep heen weer met langzame passen. En als ik het goed had gezien had huilde ze zelfs.

Conclusie

Ik vond het een goed stuk, ze speelde allebei heel goed. op deze manier kwam ik veel over Goebbels en Anne te weten zonder dat ik een heel boek werk hoef te lezen!