Mijn Leesautobiografie: Moet je dit nou echt lezen?

Mijn leesautobiografie

Moet je dit nou echt lezen?

Mijn naam is Bart Keuning, 15 jaar en ik volg op dit moment 4 VWO. Ik woon samen met mijn ouders en mijn broertje in Tussen de Vaarten, Almere. Hier woon ik al sinds mijn geboorte. Lezen is nooit mijn grootste hobby geweest. Ik heb er nooit van gehouden. Lezen gaat te langzaam. Je bent te lang bezig met het lezen van een boek. Als je bijvoorbeeld een boek in één keer wilt uitlezen, zit je uren stil. Daar hou ik niet van.

Skiën, daar hou ik wel van. Dat is altijd al mijn aller grootste hobby geweest. Ik ben er op jonge leeftijd mee begonnen in de Alpen, op wintersport. Sinds dien ben ik er nooit mee gestopt. Ik ski daarom ook elke zaterdag in Huizen. Maar je bent hier niet om meer over mijn hobby’s te weten te komen. Je bent hier om meer te weten te komen over mijn “leescarrière”. Dus… Tadaa.

Mijn “leescarrière”

Toen ik klein was.

Elke avond, voor het slapen gaan, lazen mijn ouders mij voor uit verschillende boeken. De boeken die ik mij het best herinner zijn de boeken van “De Kleine Kapitein” van Paul Biegel.

Afbeeldingsresultaat voor De Kleine kapitein

Ik was er dol op, al die avonturen. Het voorlezen is daarna nog jaren doorgegaan. Naar mijn idee tot en met groep 4 of 5. Ik genoot er zo van. ‘s Avonds in bed, lekker warm en dan vol spanning luisterend wat er ineens gebeurde. In de onderbouw op de basisschool heb ik zelf ook vaak Pinkeltje van Dick Laan gelezen, omdat mijn vader daar zo dol op was toen hij klein was. Ook was ik fan van Dolfje Weerwolfje van Paul van Loon.

Iets wat ik nog steeds graag lees en wat ik vroeger ook vaak las, zijn de Suske en Wiske stripboeken. Ja oké, het zijn geen echte boeken, maar ik geniet er wel van. Deze kreeg ik daarom vroeger ook vaak cadeau. Mijn kast staat er ook vol mee. Er staan ook wel veel andere boeken in hoor. De volledige Harry Potter serie bijvoorbeeld. Maar ook veel andere boeken: Boy7, Password en Blauw Water van Simone van der Vlugt bijvoorbeeld.

Afbeeldingsresultaat voor blauw water simone van der vlugt

Ik weet niet goed meer hoe ik heb leren lezen. Ik ben midden in groep 3 van basisschool verandert, dus dat ging een beetje rommelig. Ik denk dat het lezen weer via mijn ouders is gegaan. Ook weer ‘s avonds met simpele boekjes, die ik dan voorlas. Maar daar vond ik toen al niks aan.

Later op de basisschool las ik best veel, maar dat was eigenlijk alleen maar omdat het moest. Ik heb toen zo’n beetje alle Geronimo Stilton boeken gelezen. Dat was zo leuk, met geurtjes en allerlei verschillende kleuren tekst. Maar dat las je zo uit, dat was het fijne eraan. Kort, maar krachtig

Nu

Ik lees sinds de Middelbare school vooral boeken over de tweede Wereldoorlog en boeken die mensen mij sterk aanraden. Ik ben geobsedeerd door de Wereldoorlog. Ik ben dus ook anders gaan lezen. Zeker nu in 4 VWO lees ik vooral boeken voor volwassenen. Volwassenen boeken zijn voor mij per defenitie beter geschreven.

Mijn ouders hebben een boekenkast vol met boeken staan. Mijn vader leest graag boeken van Tom Clancy en mijn moeder vooral boeken van Nicci French. We zijn ook lid van de bieb, maar we komen er niet zo heel veel meer de laatste tijd.

Ik lees nooit echt voor mijn plezier. Ik lees alleen omdat het moet van school of van mijn ouders. Alleen Blauw Water van Simone van der Vlught vond ik leuk. Het was bijzonder hoe zij alles beschreef. In veel details, geuren en kleuren.

Ik heb wel eens een boek weggelegd omdat ik er gewoon geen snars van begreep. Een boek van Jan Wolkers. Kort Amerikaans. Ik weet niet waarom ik er in begon, maar ik heb het heel snel weer weggelegd.

Afbeeldingsresultaat voor Kort Amerikaans

Tegenwoordig kijk ik alleen naar boeken op lezen voor de lijst. Daar kijk ik welke boeken mij het meest interesseren. Het Achterhuis bijvoorbeeld. Dat lijkt me een erg bijzonder boek. Dat komt deels natuurlijk omdat het over de Oorlog gaat. Alleen het blijven boeken. Daarom zie ik wel interesse in mezelf opkomen om de boeken te gaan lezen die op de lijst staan, alleen ik vind het nog steeds teveel tijd kosten. Maar ik ben 100% zeker dat ik alleen maar volwassene boeken ga lezen, omdat die spannender en ingewikkelder zijn.

Een echt goed boek zit vol met actie, is kort maar krachtig en wordt in details beschreven. Zo haal je mij over om steeds maar weer die pagina om te slaan.

Ik zit in niveau 2 op lezenvoordelijst.nl. In dit niveau zit je al duidelijk in de volwassene boeken. Iets waar je in niveau 1 nog niet echt mee bezig bent. Niveau 3 is te hoog voor mij om één hele simpele reden. Daar stond en ik citeer: “Je vindt lezen leuk”. Bam. Ik ben weg uit niveau 3. Ik denk dat ik het qua literatuur prima aankan, alleen dan moet je niet als eis stellen dat ik lezen leuk moet vinden. Want als ik op niveau 3 kijk, staan er genoeg leuke boeken tussen. Boeken waarvan ik best bereid ben om ze te lezen. Ik vind het alleen niet leuk. In Niveau 2 zijn de meeste boeken ook nog niet zo ontzettend lang.

Dit was mijn leesautobiografie. Ik hoop dat je nu meer te weten bent gekomen over mijn “Leescarrière”. Je kan altijd nog vragen stellen over mijn biografie in de reacties hieronder.