Dag 4 “Guernica”

Dinsdag 12 oktober
De dag begint koud. De kinderen beginnen om 8:30 langzaam de lobby in te druppelen met moeie dikke ogen. Het afvinken van de namen kan beginnen. De tijden worden goed doorgegeven, maar soms niet helemaal onthouden, wat soms leidde tot laatkomers. Het was sinds kort een regel dat als je niet mee wilde ontbijten (omdat het eten hetzelfde, maar ook nogal smerig was) je je op de ontbijttijd kon komen aanmelden om vervolgens je eigen ontbijt te regelen. De bus kwam om 9:30 bij de halte, dus verzamelen moest toch echt om kwart over 9 plaats vinden om op tijd te komen. De busreis was ongeveer een uurtje en dus tijd genoeg om nog wat wakkerder te worden voor de activiteiten van de dag. Het avontuur begon met een wandeling door het stadje Guernica die in 1937 gebombardeerd was door Francisco Franco met behulp van de bommen van Adolf Hitler. Verdeeld in 3 groepjes liepen we door het prachtige dorp/stadje. We kregen de oudste boom te zien, die als heilig wordt gezien door de inwoners, en we gingen ook in het parlementsgebouw waar een prachtige plafondschildering te zien was met glasverf. Om half 12 was het begin van de rondleiding in het vredesmuseum. De rondleiding was indrukwekkend, maar soms haastig en abrupt afgelopen. De rondleiding duurde een uur, maar we hebben daarin veel te zien gekregen. Het heeft een grote indruk op de groep achtergelaten. Na de rondleiding hadden we recht op vrije tijd om even te lunchen en eventueel rond te lopen in het stadje. Om 13:15 moesten we immers weer snel in de bus stappen naar het volgende avontuur van de dag: een nogal hoge brug (de “Puente de Vizcaya” tussen de stad Portugalete en de wijk Las Arenas) oversteken. Er waren mensen die het hoogste punt zo snel mogelijk wilden bereiken, leerlingen die het liefst op de vaste grond wilden blijven staan en kinderen die de angsten wilden overwinnen en de oversteek waagden. De brug bestaat uit een gondel eraan die er aan vast zit die heen en weer “zwaait”. Er was voor de echte durvers ook nog eens het hoge-mooie-uitzicht-plekje. Iedereen durfde uiteindelijk de uitdaging aan te gaan en groepje voor groepje (bestaand uit 8 leerlingen+docenten) ging er een traag lullig liftje helemaal naar de top. Eenmaal bovenaan begon de opgave, niet naar beneden kijken (of wel), diep in-en uitademen en gaan met die banaan! Het uitzicht was fenomenaal en erg fotowaardig. De grond trilde wanneer de gondel voorbij kwam sjezen. Aan het einde van de oversteek stond er weer een klein liftje te wachten met een mannetje die ons naar beneden begeleidde. En toen gingen we (jammergenoeg) weer naar beneden, naar de vaste grond, zou je denken. Nee hoor, we namen de gondel weer de andere kant op terug om weer naar de bus te gaan. De berg was zo steil omhoog dat er een roltrap op het midden van de troitoir was geplaatst. En toen kon iedereen uiteindelijk in de bus weer tot rust komen na een drukke en energievretende dag. We hadden de rest van de middag en avond weer vrije tijd om heerlijk bij te komen en op eigen gelegenheid een hapje te gaan eten, dus er waren weer variërende ideëen voor het avondmaal: dönner, chiquer eten, pizza, sushi en nog veel meer uitjes. Om 22:30 moesten we ons present melden bij de o zo lieve docenten en konden we tot 23:30 onze eigen gang gaan. Daarna ging het licht voor de vermoeide kindjes toch heerlijk uit en kwamen de dromen tevoorschijn.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>