Jij zegt het

Het eerste boek dat ik dit jaar voor Nederlands heb gelezen is Jij zegt het van Connie Palmen.

Het boek gaat over het huwelijk van de dichters Sylvia Plath en Ted Hughes vanuit het oogpunt van Ted Hughes.

Na de zelfmoord van Sylvia kreeg Ted hiervan de schuld. Hij zou haar de dood in hebben gejaagd door het hebben van een affaire. Hierdoor heeft haar dood hem nooit meer losgelaten en raakte hij dierbare vrienden kwijt. Ineens werd Plath aanbeden, terwijl Hughes werd zwartgemaakt.

In Jij zegt het geeft Connie Palmen Ted Hughes als het ware een stem om zijn versie van het verhaal te vertellen. Het boek is gebaseerd op een reeks gedichten van Hughes die gaan over zijn relatie met Plath (Birthday Letters).

Ik koos voor dit boek omdat The Bell Jar van Sylvia Plath mijn lievelingsboek is. Het leek me interessant om via dit boek niet alleen meer over haar leven, maar ook over dat van haar man te weten te komen.

Dit is het tweede boek van Connie Palmen wat ik heb gelezen, na Lucifer. Ik vond Lucifer zelf geen leuk boek om te lezen, en was daarom benieuwd of ik Jij zegt het een leuker en beter boek zou vinden. Dit was inderdaad zo; waar Lucifer mijn aandacht niet vasthield, deed Jij zegt het dat wel. Connie Palmen gebruikt best poëtische taal, wat ook wel toepasselijk is wanneer het verhaal vanuit Ted Hughes verteld wordt. Desondanks was het boek goed te lezen.

Wat ik interessant vond aan het boek, was dat het eigenlijk de vraag stelt: ‘Is Ted Hughes schuldig aan de zelfmoord van Sylvia Plath?’, maar dat deze vraag niet wordt beantwoord. In plaats daarvan laat Palmen dit aan de lezer over om zelf te beslissen.

Ik vond het boek overtuigend geschreven. Het is een roman, maar Jij zegt het is dusdanig geloofwaardig dat het verhaal ook best echt door Hughes verteld had kunnen worden. Ik vond het fascinerend om in het boek wat meer over het karakter van Sylvia Plath te weten te komen vanuit het oogpunt van haar man. Op deze manier komen er toch ook eigenschappen naar voren die Plath misschien liever zou verbergen in haar eigen werk.

Na het lezen van dit boek weet ik ook meer over Ted Hughes. Ik zou hem zelf niet als schuldige aanwijzen, maar kan ook begrijpen waarom mensen dit wel doen. Wat ik goed vind aan Jij zegt het is dat Hughes niet schuldig wordt gemaakt, maar dat zijn slechte kanten wel naar voren komen. De relatie van Sylvia en Ted was gepassioneerd, maar naar aanleiding van dit boek zou je ook bijna gaan denken dat hun huwelijk ‘gedoemd’ was, vanwege de talloze moeilijkheden en uitgesproken karakters van Plath en Hughes. Ondanks dat komen in dit boek ook de mooie, bijzondere momenten van hun liefde naar voren.

De thema’s die in Jij zegt het naar mijn idee de hoofdrol spelen zijn: liefde, dood, en waarheid. Ook geeft het boek redelijk veel achtergrondinformatie over twee belangrijke schrijvers uit de moderne literatuur, wat het boek voor mij nog interessanter maakte.

Ik vond Jij zegt het een boeiend boek dat mooi geschreven is en ook fijn wegleest. Hierdoor is mijn mening over Connie Palmen als schrijfster ook enigszins veranderd; ik denk dat Lucifer gewoon niet het juiste boek voor mij was, en Jij zegt het wel.

 

Geef een reactie