Over de liefde – Doeschka Meijsing

Over de liefde – Doeschka Meijsing (2008)

Samenvatting:
Philippa van der Steur, ook wel Pip, worstelt met haar op de klippen gelopen relaties. Haar relatie met Jula is net uit en dat was één van de drie grote liefdes die ze ooit heeft gehad. Wanneer ze een dvdtje opgestuurd krijgt, wordt ze herinnerd aan haar eerste liefde Buri Vermeer, die haar lerares was op de middelbare school. In het begin wilde ze de dvdtje niet zien, maar haar vriend Jason verteld haar het toch te doen. Dankzij de herinnering aan Buri Vermeer raakt Pip nog meer in de war. Ze sluit zich af van de wereld, totdat Jason weer langskomt en haar verteld wat te gaan doen. Om bijvoorbeeld eens wat aan de vlek te doen die in haar parket zit. Zo besluit Pip toch maar eens bij de gerenommeerde zaak langs te gaan voor advies. Ze redt het alleen niet tot de winkel. Op het terras waar ze langs loopt ziet ze een cementwagen op 2 vrouwen afrijden. De cementwagen ontweek namelijk een tram waardoor die dus richting het terras afreed. Pip besluit om de 2 vrouwen te redden, dit bezorgt haar geheugen problemen. Zo kan ze zich bijvoorbeeld niet meer herinneren wat ze nou op de dag van het ongeluk op straat deed. Pip heeft eigenlijk ook niet zoveel behoefte om zich te herinneren wat er gebeurd is, het is dat haar broers en Jason er steeds naar vragen. Jason ontdekt op een gegeven moment een brief van Buri Vermeer tussen Pips post, hij dwingt Pip de envelop open te maken en de brief te lezen, maar Pip heeft daar geen zin in en laat het liggen.

‘Over de liefde’ vond ik een wat moeilijkere boek om te lezen. Het ging nogal van de ene persoon naar het andere en van vroeger naar nu. Daardoor was ik soms wel de draad kwijt, maar door het opnieuw te lezen begreep ik het wel weer beter. Het was mijn eerste keer dat ik een boek over een lesbienne had gelezen, dus het was leerzaam, maar ook leuk. Sommige stukjes in het boek vond ik overbodig, maar andere delen vond ik weet interessant. Ik vond het einde wel apart, maar ook weer geniaal bedacht. Pip zwemt uiteindelijk weg van al haar problemen, dat is toch weer iets anders dan weglopen of vluchten of iets in die richting. Nu was het dat ze weg zwom.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zomerhitte – Jan Wolkers

Zomerhitte – Jan Wolkers (2005)

Samenvatting:

Op een Waddeneiland ontmoet een fotograaf op het naaktstrand een jonge vrouw, Kathleen. Hij raakt geobsedeerd door haar. Wanneer hij haar opzoekt in de disco waar ze een zomerbaantje heeft, ziet hij dat ze wordt opgehaald door een oude man. Niet veel later maakt de fotograaf kennis met Federici, die net als hij onder de indruk blijkt van de mooie Kathleen. In de daaropvolgende dagen ontstaat er een geheimzinnige band tussen de twee mannen. Ze vertellen elkaar over hun leven en ervaringen, en volgen ondertussen de ontmoetingen tussen de jonge vrouw en de oude man, die niet helemaal betrouwbaar lijkt. Het blijkt dat de oude man lid is van een drugsbende. En Kathleen die is daar ook in verzeild geraakt. Op een gegeven moment vindt er een drugshandeltje plaats aan de kust van het eiland, daarbij zijn de oude man, Kathleen en een jong man betrokken. Zodra de jonge man de rugzak met inhoud aan land heeft gehaald komt de Rijkspolitie het strand op, de jonge man rent de duinen in en verstopt de rugzak. De fotograaf heeft alles gezien en pakt de rugzak en verstopt hem op een andere plek. Een dag later komt de jonge man bij de fotograaf thuis, hij heeft het hele huis aan gort geslagen, en wil dat de fotograaf mee gaat om de rugzak te halen. Als ze bij de plek zijn vermoord de fotograaf de jonge man. Hij vertelt aan Kathleen en Federici dat de jonge man met de rugzak bij een man in een sportwagen is gaan zitten, en dus niet dood is. Later verteld hij wel aan Federici dat die jonge vent dood is maar dat het een ongeluk was. Kathleen verteld hij niet dat de jongen dood is. Op dat moment heeft de oude man al zelfmoord gepleegd voor de ogen van Kathleen. Kathleen en de fotograaf besluiten om weg te gaan van het eiland en gaan naar Frankrijk toe.

Ik vond het boek niet echt interessant, het was nogal saai. Daarin tegen was het verhaal niet slecht, maar ik vond dat het te veel werd aangedikt door bijvoorbeeld een seksscene of iets anders wat weinig invloed had op het verhaal zelf. Maar misschien was dit alleen om pagina’s mee te vullen omdat het verhaal anders maar 40 bladzijdes was omdat er maar één echte gebeurtenis in voorkwam. De structuur van het boek was wel fijn, het werd vanuit een ik-persoon verteld, en dit vind ik eigenlijk altijd wel fijn lezen omdat je, je dan meer kan identificeren met de personen en de situaties beter kan aanvoelen. Je kunt je door het ik- perspectief beter inleven in de hoofdpersoon. De schrijfstijl was erg makkelijk er kwamen dan ook geen moeilijke woorden of zinnen tussen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een hart van steen – Renate Dorrestein

Een hart van steen – Renate Dorrestein ( 1998)

Samenvatting:
Een hart van steen gaat over de 37-jarige Ellen van Bemmel, die gescheiden is en zwanger van een onbekende man. Door een ongelukje raakte ze haar kind bijna kwijt en moet ze een maand rust houden. Ze moet in haar bed blijven liggen, maar ze wordt verzorgd door een vrouw die met haar kinderen bij Ellen is ingetrokken om onder te duiken voor haar man, die haar sloeg. In het boek wordt Ellens levensverhaal verteld. Ze woont in haar huis op de Lijsterlaan 11 in Haarlem, waar ze vroeger opgroeide en waar de tragedie zich heeft afgespeeld. Vijfentwintig jaar na het voorval ziet ze dat het huis te koop wordt aangeboden en besluit ze het te kopen. Eigenlijk is het huis veel te groot voor haar alleen. Vroeger was het ook een kantoor, van het knipselbureau van haar ouders, Bureau van Bemmel. Ze woonden er met het hele gezin, Kester, Sybille (ook wel Billie genoemd), Ellen, Michiel (door Ellen Carlos genoemd), Frits (haar vader) en Margje (haar moeder). In haar huis kijkt ze oude fotoboeken door van haar jeugd en er komen een hoop herinneringen en emoties boven. Dit vertelt ze allemaal. Ze worden beschreven door Ellen als klein meisje. De moeder van Ellen, Margje van Bemmel was bevallen van haar vijfde kind, die door Ellen Ida genoemd werd, omdat ze het een lelijke naam vindt en een vloek over de nieuwe baby had uitgesproken. Al voor dat de baby er was had ze er een onrustig gevoel over. Na de bevalling krijgt Margje last van een postnatale depressie. Het hele gezin raakt ontregeld. Moeder houdt zich alleen nog maar bezig met zichzelf en Ida. Ze is overbezorgd. Later is ze ervan overtuigd dat Ida bezeten is door de duivel en dat die uitgedreven moet worden. Ze begint Ida te mishandelen en alleen Ellen merkt daar wat van. Na een poosje lijkt het of moeder er weer helemaal bovenop is, maar dan zegt ze dat het lijden bijna voorbij is. Op een avond maakt ze samen met Ellen voor iedereen een schoteltje met zogenaamde vitaminepillen (slaappillen en valium) klaar. Iedereen neemt de pillen behalve Ellen die haar hond Orson gaat uitlaten op het strand. Als ze thuiskomt, treft ze haar hele familie dood aan met plastic zakken over hun hoofd. Dan ziet ze dat Carlos nog leeft en neemt hem mee naar de kelder waar ze zich verstopt houdt. Haar moeder was gewoon vergeten dat ze nog bestond! Ellen en Carlos gaan naar een tehuis en een paar jaar later wordt Carlos geadopteerd. Vanaf dat moment heeft Ellen nog nauwelijks contact met haar broertje. Ze blijft alleen achter en blijft in de knoop zitten met haar verleden. Met een aantal belangrijke vragen blijft ze zitten. Vooral over het feit dat ze maar niet kan vatten, waarom haar moeder het heeft gedaan. Als ze achttien is gaat Ellen op kamers wonen en gaat medicijnen studeren. Dan komt ze er achter dat haar moeder gewoon aan kraamvrouwenpsychose leed en dat alles met de juiste medicijnen voorkomen had kunnen worden. Aan het eind van het boek krijgt ze een antwoord op haar laatste vraag en maakt ze een nieuwe start. Ze sluit haar verleden af en gaat door met leven met de mensen die ze nu nog heeft.

Ik vond het een saai en een niet leuk boek. Sommige stukje begreep ik ook niet. Maar als je steeds door lees wordt het wel wat duidelijker. Ik vond de schrijfstijl niet leuk, en de verhaallijn ook niet. Dit is het saaiste boek wat ik ooit heb gelezen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het Gouden Ei – Tim Krabbe

Het Gouden Ei – Tim Krabbe ( 1984)

Samenvatting:

Het gaat over een stelletje Rex Hofman en Saskia die samen op vakantie gaan naar Frankrijk. Wanneer ze bij een pompstation pauzeren, gaat Saskia wat halen en komt niet meer terug. Ze is in het niets verdwenen. Rex leven is niet meer het zelfde hierna, hij heeft alles gedaan om haar te zoeken, om te weten wat er met haar is gebeurd. Na jaren zoeken en advertenties in kranten te hebben gezet is hij door gegaan met zijn leven. Maar het blijft nog steeds in zijn achter hoofd. Uiteindelijk wil hij nog een keer een groot onderzoek doen om er achter te komen waar Saskia is gebleven, dan verschijnt er iemand voor zijn deur om te zeggen dat hij weet wat er met Saskia is gebeurd. Alleen als hij wil weten wat er met Saskia is gebeurd, dan moet hij het zelfde ondergaan.

Ik vond het echt een hele goede boek. Er waren geen moeilijke woorden. Het was wel spannend. In het begin dacht ik dat het hele boek over de zoektocht naar Saskia zou zijn, omdat ze in het eerste hoofdstuk opeens verdwenen was. Maar dan in het tweede hoofdstuk zijn we dan al weer aantal jaren verder en is Rex met iemand anders. Je moest echt goed lezen om het te begrijpen, want in het derde hoofdstuk ging het weer over iemand anders. Maar ik vond het een leuk verhaal en omdat je wilde weten wat er met Saskia gebeurd was heb ik het boek heel snel uitgelezen. Toen ik het uit had dacht ik van, nee is het zo geëindigd.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Twee vrouwen – Harry Mulisch

Twee vrouwen – Harry Mulisch (1976)

Samenvatting:

Het boek gaat over twee vrouwen Laura en Sylvia, die samen een lesbische relatie hebben. Na de dat de huwelijk is verbroken van Laura met Alfred Boeken krijgt ze een relatie met Sylvia. Voor haar is het allemaal nieuw om verliefd te zijn op een vrouw. Soms voelt Laura zich nog steeds eenzaam, omdat Sylvia nogal zwijgzaam is. Tijdens een opvoering van het toneelstuk Orpheus’ vriend komen Laura en Sylvia de ex van Laura tegen. Hij is helemaal niet blij dat zijn ex een relatie heeft met een vrouw. Na dit verslechterd de relatie van Laura en Sylvia. Laura hoort later van de vrouw van haar ex dat Sylvia een relatie heeft met Alfred. Ze raakt in depressie en denkt zelfs aan zelfmoord. Later komt Sylvia weer bij Laura zwanger en zegt dat ze helemaal niet van Alfred houd maar zwanger is geworden om haar. Laura probeert later samen met Alfred en Sylvia eruit te komen en uiteindelijk legt Alfred zich er bij neer. Hij weet niet de echte reden dat Sylvia zwanger is geworden voor Laura. Als Sylvia na Alfred gaat, wordt Laura later gebeld dat Sylvia dood is.

Ik vond het een makkelijke leesbaar verhaal. Er waren geen lange zinnen of moeilijke woorden. Ook werden de plaatsen en personen goed beschreven, waardoor je , je goed kon inbeelden. Ik vond het wel een leuke verhaal, vooral omdat je het snel uit had. En het is heel leuk om te zien dat een man een verhaal heeft geschreven over twee vrouwen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een schitterend gebrek – Arthur Japin

Een schitterend gebrek, Arthur Japin

Samenvatting:

Het verhaal van Giacomo Casanova, wie kent het niet. In het schitterend gebrek bekijken we het vanuit een van Casanova’s liefjes, waarschijnlijk zijn enige echte liefde, Lucia. Lucia en Casanova worden hevig verliefd op elkaar op jonge leeftijd, maar leven hun leven van elkaar gescheiden. Dit komt door de ziekte die Lucia is opgelopen en haar littekens heeft bezorgd. Lucia heeft het gevoel dat ze niet meer bij Giacomo past. Ze verzint een verhaal en vertrekt. We lezen hoe Lucia haar leven leidt en hoe zij Giacomo opnieuw ontmoet. Zo reist Lucia eerst naar Venetië om daar te gaan werken, maar omdat ze door haar uiterlijk geen goede werk kan vinden waarbij ze genoegt geld verdiend gaat ze weer weg. Op een gegeven moment gaat ze een sluier dragen zodat mensen haar littekens niet kunnen zien en daar ook geen vooroordelen over kon hebben. Daarnaast lezen we ook over Lucia’s leven in Amsterdam en hoe ze in Amsterdam verzeild raakt.

Ik vond ‘Een schitterend gebrek’ zo’n ontzettende mooie boek. Misschien wel een van de mooiste boeken die ik heb gelezen. Ik had het redelijk snel uitgelezen. Daarnaast was het echt prachtig geschreven door de auteur. Het boek vond ik mooi, maar ook de leefstijl en tijd. Het verhaal is heel aangrijpend. Dat komt doordat het van uit het ik – vorm is geschreven. Je zag alles door de ogen van Lucia. Ik vond het karakter en de wilskracht van Lucia zo goed. Hoe ze zich zelf omhoog heeft getrokken. Wat ze heeft door staan en waar ze allemaal voor heeft gekozen. Tijdens het lezen kreeg ik echt medelijden met Lucia ook al wilde ze dat niet. En ik vond het persoonlijk erg dat Casanova en Lucia uiteindelijk toch niet meer bij elkaar zijn gekomen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De kraai- Kader Abdolah

De kraai, Kader Abdolah (2011)

Samenvatting:

Het verhaal gaat over een man dat makelaar is in koffie in Amsterdam, en hij woont op de Lauriergracht no.37. Hij is gevlucht van uit Perzië. Hij wilde daar een schrijver worden en zo zijn geld verdienen. In Nederland zou hij door schrijven zijn gezin niet kunnen onderhouden en daarom was hij koffiemakelaar geworden. De ik-persoon verteld hoe zijn jeugd was in Perzië, hoe hij zijn vrouw heeft leren kennen en over zijn vlucht die hem uiteindelijk hier in Nederland heeft gebracht. Ook verteld de ik-persoon hoe het in de beginjaren in Nederland het er aan toe gaat en hoe het nu met hem gaat. De kraai komt veel voor in zijn verhaal. De kraai staat namelijk voor zijn getuige.

Ik vond De kraai een boeiende boek. Het begin van het boek was direct goed. Je wilde weten hoe hij tot een koffiemakelaar is geworden. En hoe hij in Perzië heeft geleefd. Wat hij allemaal heeft meegemaakt zoals zijn vlucht, over zijn verliefdheid. Over zijn twijfels. Het leukste vond ik dat de ik-persoon zei dat hij door Nederlandse literatuur Nederlands probeerde te leren. De boeken die de ik-persoon noemt die kennen wie ook via school zoals, ‘De klucht van de koe’ en ‘Mei’. Ik vond het soms wel moeilijk te lezen als het verhaal van de ene tijd naar de ander ging, maar door het weer opnieuw te lezen begreep je het dan wel weer.

Geplaatst in Uncategorized | 3 Reacties

Oeroeg – Hella S. Haasse

Oeroeg, Hella S. Haasse (1948)

Samenvatting:

Het verhaal gaat over een vriendschap tussen een Nederlandse jongen die in Indonesië is geboren en Oeroeg, een Javaanse jongen. De Nederlandse jongen is de ik-figuur en via hem lees je alle gebeurtenissen wat er allemaal afspeelt tussen de twee vrienden, maar ook de onderdrukking. Voor de Nederlandse jongen is Oeroeg een normale vriend van hem, maar Oeroeg voelt zich zelf ondergeschikt. De ik-persoon en Oeroeg groeien samen op en onlangs de verschillen tussen de Oosterling en westerlingen zijn ze elkaars beste vriend en doen ze alles samen. Ze waren onafscheidelijk. De ik- persoon krijgt thuis geen liefde. De vader van de ik-persoon vond dat hij te veel met Oeroeg optrok en het Nederlandse taal verleerde, daardoor kreeg hij thuis les. Vanaf het moment dat ze allebei naar de middelbare school gingen, begon het verwateren van hun vriendschap. Dat kwam doordat Oeroeg naar een andere school moest dan de ik-persoon. Ze proberen in deze tijd nog zo veel bij elkaar te zijn. De ik-persoon krijgt later te horen dat hij naar Nederland zou gaan (Dit zou voorlopig uitgesteld worden). Hierna groeien hun twee nog meer uit elkaar. Aan het einde van het boek hebben Oeroeg en hij elkaar al heel lang niet meer gezien. Dan breekt de tijd aan dat de ik-persoon naar Nederland gaat. Onderweg naar Batavia waarvan uit hij zou vertrekken naar Nederland, werd de ik-persoon bedreigd door een inlandse jongen met een revolver. Hij zegt hem weg te gaan, en vervolgens is de jongen verdwenen. De jongen leek erg op Oeroeg, maar of hij dat ook was. Niemand weet dat.

Ik vond Oeroeg wel een interessante boek om te lezen. Het had een mooie verhaal lijn. En het was niet moeilijk te lezen. Ik vond het wel jammer dat je niet precies wist hoe de ik- persoon er uitzag of hoe hij heette. Maar door de manier hoe de ik-persoon het verhaal vertelde kon je het wel beter voor je halen hoe Indonesië er in 1948 uitzag. Op sommige momenten vond ik het wel een beetje saai, omdat het dan te langdradig werd. Maar het is heel knap hoe Hella S. Haasse zo’n boek heeft kunnen schrijven, vooral omdat er nu nog steeds mensen zijn die dit boek lezen.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen