Recensie De procedure

Het boek is opgedeeld in aktes.

akte 1:

In de eerste akte wordt Victor Werker voorgesteld als wetenschapper. Dit wordt ook duidelijk gemaakt dmv vele flashbacks, onder meer een flashback waarin wordt beschreven hoe twee mannen de schepping van god nabootsten door het maken van een golem uit een stuk klei. Nadat dit zeer uitvoerig is beschreven, wordt verteld over zijn vader, een gevierd militair die maar 1 keer per maand behoefte heeft aan seks. Zijn moeder wil echter graag zwanger worden en rekent daarom precies uit op welke dag ze het met haar man moet doen. Dit lukt en daarna wordt de bevalling omschreven. Het komt er op neer dat hij gelijk geboren wordt met een drieling, de gebroeders Dodemont, die te vroeg worden geboren en daarom te weinig melk van hun moeder kunnen krijgen. OP die manier krijgt hij 3 melkbroeders.

akte 2:

De tweede akte bestaat uit drie brieven van Victor aan zijn dochter Aurora. Deze blijkt later voor de bevalling al gestorven te zijn. Daarom is Victor ook door Clara verlaten. In deze brieven vertelt hij aan Aurora zijn hele leven. Het belangrijkste wat hieruit naar voren komt is, dat hij gevraagd is om een boek te schrijven over zijn belangrijk scheikundige/biologisch ontdekking, Het allereerste levende organisme uit een stukje klei, de ebiont genoemd. Hij moet dit boek toegankelijk maken voor het gewone publiek. Hij noemt dit boek alvast Aurora’s Key to Life. Uit de brieven komt ook duidelijk naar voren dat hij een groot tegenstander heeft, namelijk zijn jaloerse collega Brock.

akte 3:

Victor maakt zich op om zijn melkbroeders te ontvangen. Hij laat hun als een soort rechtbank over hem oordelen. Eigenlijk komt het tijdstip hem niet goed uit, hij wacht op een telefoontje uit Stockholm over een nominatie voor de Nobelprijs. De volgende dag wil hij bellen naar Zweden, waar zijn ex-vrouw woont, maar door een technische storing luistert hij een planning voor een moord af. Dit telefoontje heeft in een straal van 1000 meter rond zijn huis plaatsgevonden. Hij probeert de plaatsen die beschreven werden te vinden, maar stopt er uiteindelijk maar mee. Als hij thuis komt, probeert hij tot rust te komen. Dan gaat de bel, als hij open doet, dringen er twee mannen binnen die hem doodsteken.

het boek is op zich vreemd opgebouwd, 3 verschillende delen waarin nog meer delen voorkomen, het is niet iets wat iedere schrijver zou doen, tenminste wat ik heb gelezen. ik vond het boek niet zo verschrikkelijk interessant, in tegenstelling tot wat ik had verwacht. toen ik dit boek uit zocht, zocht ik iets waarvan ik dacht dat ik ervan zou gaan genieten of ontspannen, maar dankzij gebrekkige onderzoek was ik niet helemaal voorbereid op dit boek. Het was een stuk complexer dan ik had verwacht en door de verkeerde instelling in het begin was het moeilijk om de essentie van het verhaal alsnog op te pakken.

Recensie de avonden

Het boek begint op een zondag morgen, als Frits van Egters wakker wordt na wat lijkt een rare droom, al veranderd dit beeld door het boek heen als blijkt dat hij bijna altijd dat soort dromen heeft. Als zijn oudere broer later die dag op bezoek komt wijst hij (Joop) op zijn beginnende kaalheid, dit deed hij wel vaker, hij praatte zijn eigen angsten weg door ze aan andere aan te praten. S’avonds wou Frits naar zijn vriend jaap gaan, als deze niet thuis blijkt te zijn gaat hij naar zijn andere vriend louis, al duurt dit bezoek niet lang, aangezien louis al om kwart over negen naar bed gaat.

De volgende dag gaat Frits met zijn broer en de vrouw van zijn broer Ina naar een reünie van zijn oude middelbare school, desondanks zijn gesprekken over de dood van een oude lerares verveelt Frits zich.

De dag erna gaat Frits op bezoek bij Jaap & Joosje voor de eerste verjaardag van hun kind, maar in eerste instantie was zijn vriend jaap er niet en verveelde hij zich, en zegt hij onder andere dat het kind een kreng is en wel niet zolang zal leven. Als jaap thuiskomt praat Frits weer een aantal van zijn angsten van zich af, en daarna gaat hij naar huis.

Eenmaal thuis ontdekt Frits dat zijn moeder een zenuw aanval heeft, en die nacht droomt hij weer net zo vreemd. De volgende dag, eerste kerst dag komt ene Lande bij Frits op bezoek en beschuldigt een kennis, Maurits Duivenis ervan tweehonderd gulden van hem gestolen te hebben. Ze vevelen zich. Later komt Louis op bezoekt, waarmee Frits later die dag naar de film gaat, maar eerst praten ze over het pijnigen van insecten en vissen. ‘s Avonds gaat Frits naar Walter Graafse. Als een vriend van Walter, die daar ook toevallig is, op het clavecimbel speelt, wordt er geklaagd dat de muziek de buren stoort, omdat daar een vrouw op sterven ligt. ‘s Nachts heeft Frits weer angstdromen.

Tweede kerst dag luistert Frits naar muziek en verveelt zich. Als hij Maurits Duivenis in de stad tegenkomt, bekent hij dat hij de tweehonderd gulden heeft gestolen. ‘s Avonds bezoekt Frits Viktor, een student klassieke talen, en praat met hem over allerlei geestelijke afwijkingen bij mensen. Na zijn werk koopt Frits twee kaartjes voor de bioscoop. Door drukke werkzaamheden kan Viktor echter niet mee. Als Frits vervolgens bij Louis langsgaat, treft hij Viktor aan. Uiteindelijk verkoopt hij het tweede kaartje aan Maurits. Eerst gaat hij nog naar huis en denkt over wratten, onfrisse adem e.d. Na de film praten ze na in de kamer van Maurits, en het gesprek komt op allerlei perverse fantasieën als het martelen en wurgen van een bepaalde jongen.

De volgende dag gaat Frits’ moeder naar Haarlem, waardoor hij samen met zijn vader moet eten. ‘s Middags gaat hij even naar bed. ‘s Avonds gaat hij samen met zijn vrienden naar een café. Ze hebben het onder andere over de vakantie, kostgangers in de oorlog en de school die Frits niet afgemaakt heeft. De dronken Frits komt met veel hulp thuis. Nadat hij overgegeven heeft, valt hij in slaap.

De volgende ochtend wordt Frits wakker en heeft hij een kater, ’s Middags gaat Frits naar Adelaar, de vader van Ina. Daar aangekomen blijkt dat Joop en Ina naar de schouwburg zijn. Als Frits weer thuis is, komen Joop en Ina langs. Frits plaagt Joop met zijn kaalheid. Hij gaat naar Bep Spanjaard, die last heeft van eczeem aan haar been. Ze vertelt over haar achtervolgingswaanzin uit de oorlog en geeft Frits een speelgoedkonijn, dat zijn troeteldier wordt. Thuis hebben zijn vader en moeder ruzie.

De dag die daarop volg gaat Frits Samen met wat vrienden  naar de negerfilm De Groene Weiden. Hij gaat direct na afloop alleen naar huis, om te voorkomen dat de zinloze gesprekken met zijn vrienden afbreuk doen aan het effect van de film. Hij droomt over een lijk dat bij hem wordt thuisbezorgd.

Dan gaat het boek verder op oudjaarsdag, Frits viert oudejaarsdag thuis met zijn ouders. Frits ergert zich aan de eetgewoonten van zijn ouders en aan zijn moeder. Als het gesprek stokt, gaat Frits naar boven. Hij wil zijn konijn martelen, maar wordt geroepen door zijn moeder. Nog voor twaalf uur wil hij zijn vader vertellen hoe hij over hem denkt. Het lukt niet. Na twaalf uur gaat Frits naar zijn vrienden. Nergens wordt opengedaan. Op weg naar huis noemt Frits alle slechte eigenschappen van zijn ouders en vraagt God om vergiffenis voor hen.

ik vond het boek heel apart, het is niet een verhaal dat ik had verwacht, ik wist natuurlijk dat het een boek zou zijn zonder echte gebeurtenissen, maar toch was ik verrast. Al gebeurt er bijna niks in het boek zelf is het wel interessant. Frits is een moeilijk te beschreven karakter, al lijkt hij te passen in de samenleving springt hij er toch uit, juist omdat hij er niet uitspringt. Er is niks aan Frits wat hem anders maakt, op zijn rare dromen na, maar dan opnieuw dat is mijn interpretatie van zijn dromen, er valt zo weinig te zeggen over die dromen, omdat je Frits al niet helemaal kan beschrijven. Veel schrijvers doen hun best om de lezer een band te laten opbouwen met het hoofdpersonage, en al kon je Frits een ruime periode volgen in het boek, vond ik niet dat er een band ontstond waarin je compleet achter hem stond of compleet tegen hem was.

Juist omdat het zo anders is dan wat ik ken, vind ik het wel interessant, qua concept dan het boek zelf vond ik niet zo. Ik zou zeer gedesinteresseerd zijn in een soort gelijk boek, waar je eigenlijk aan het einde nog steeds een objectieve blik hebt ,maar waar toch meer actie in zit of in iedere geval iets van actie of vooruitgang.

Recensie Karakter

Karakter, het is nog een bekend boek geschreven door Ferdinand Bordewijk, het gaat over Jacob, die opgroeit met alleen zijn moeder, omdat zijn moeder niet wou trouwen met zijn vader.
Jacob probeerde een sigarenwinkel te starten maar dit ging mis, maar uit het proces dat hier uit volgde wist hij zich op te werken tot een succesvolle advocaat. Zijn vader (Dreverhaven) die in eerste instantie zijn sigarenwinkel failliet wilde laten verklaren, maar wat mislukte door het gebrek aan bezitting, lukte het nu wel om Jacob bankroet te laten verklaren, net nu hij zich uit het hele sigarenwinkel verhaal had gewerkt. Zijn vader bood hem nog wel een lening aan, Jacob weigerde deze uit trots.
Als Jacob jaren na het faillissement een lening aanvraagt bij zijn vaders kantoor om een studie te volgen krijgt hij deze, al probeert zijn vader als de lening bijna is afgelost hem toch weer failliet te laten verklaren, dit mislukt en Jacob wordt beëdigt als advocaat. dit probeerde (waarschijnlijk) zijn vader met protest te voorkomen maar ook dat mislukte.
Bij een toevallige ontmoeting met zijn vader, suggereert zijn vader dat hij alles deed om zijn karakter te versterken.

Het verhaal vind ik op zich niet vergezocht, het zou nog steeds kunnen voorkomen. Het gaat alleen wel tegen het algemene idee in dat je je kinderen moet helpen, al was dat wel wat Dreverhaven dacht te doen.
Ik vind dat het laat veel vergelijkingen zien met het boek bint, ook hier is het een figuur dat op een andere manier mensen klaar maakt voor de maatschappij. al gaat het hier in mijn mening een stuk verder.
het boek zet je wel aan het denken, wat nou goed of fout is, en hoe je dat moet interpreteren. Zijn vader geloofde dat hij het beste deed voor zijn zoon, kun je het hem dan kwalijk nemen wat hij deed. Dat vind ik zo interessant aan dit boek, en ik denk dat de schrijver ook dit juist aan de kaart wou brengen met dit boek.

Recensie blokken, knorrende beesten, bint

Het boek “blokken, knorrende beesten, bint” is een combinatie van drie literaire topwerken van Ferdinand Bordewijk. De tijd waaruit de boeken komen heeft duidelijk invloed gehad op de boeken en de thema’s die hierin voorkwamen, waar het eerste boek gaat over een soort totalitaire samenleving waarin iedereen een vaste rol heeft en ieder aspect duidelijk beschreven wordt, is het tweede boek knorrende beesten van een heel ander typen, het lijkt vanuit mijn interpretatie een heel andere thema. Het is veel meer een boek dat over een evenement gaat en hoe mensen dit beleven vanuit hun positie dan over een staat of de opzet van een samenleving. Het derde boek bint vertoond wel weer overeenkomsten met blokken, de leerlingen van de school, waarvan bint directeur is, worden op een zeer andere manier opgevoed dan de standaard van deze tijd, de effecten daarvan worden duidelijk beschreven en het zegt meer iets over een samenleving.

Het eerste boek Blokken was duidelijk een boek dat was bedoeld om een samenleving te laten zien, er werd ruimte gelaten om een eigen mening te vormen, al werd de samenleving niet al te positief beschreven. Er werd namelijk hard gestraft als je iets verkeerds deed. In het boek werd onder meer het dagelijks leven beschreven en hoe de staat in elkaar zat, voor mij klonk het vrij communistisch, iedereen was gericht op de samenleving en hoe zij via hun rol deze beter kon maken. Ook werd er aandacht besteed aan rebellie, er werd een groep beschreven die verandering wou en er werd beschreven wat er met hun gebeurde. Ik vatte het op als een sterk geschreven boek zelfs al leek alles heel duidelijk op de oppervlakte, lag er nog genoeg achter om over na te denken. het was misschien niet nodig om de essentie van het boek te begrijpen, maar dat betekent niet dat het boek er niet beter van leek te worden des te meer je er over nadacht.

Het tweede boek knorrende beesten kwam bij mij minder binnen. Het is vind ik teveel een beschrijving en het kwam te kort aan een echte verhaallijn. Het circa 50 pagina’s dikke boek is in vergelijking met bijvoorbeeld bint vrij kort, ook vind ik dat er teveel aandacht ligt op het beschrijven van de omgeving en dat er teveel moeite is gedaan om alles in encryptie te schrijven, zo werd met knorrende beesten auto’s bedoeld. Het maakt het niet alleen zeer vermoeiend om het boek te lezen als je continu moet nadenken over welke betekenis iets ook al weer had, je was daar zo druk mee bezig dat de essentie van het boek lichtelijk voorbij sprong, het was al vrij moeilijk om je te focussen op wat er nou eigenlijk gebeurde tussen al die beschrijvingen, maar er werd daarop nog eens veel in encryptie gesproken waardoor het nog moeilijker werd om het verhaal zelf te vatten.

Het derde boek Bint was naar mijn mening een zeer sterk boek, niet alleen wordt je geïntroduceerd in een totaal nieuw systeem van scholing, je wordt ook betrokken terwijl de nieuwe docent dit ondervind. Jij de lezer wordt net zoveel meegenomen in de situatie, ik betrapte mezelf al een mening te vormen zonder dat ik die van de hoofdpersoon had gelezen, dit maakte wel dat mijn mening botste met die van het hoofdpersonages, maar dit maakte het nog interessanter, want er werd ook beschreven waarom hij zo dacht en kon je duidelijk het verschil in denken zien tussen de de jaren 30 van de 20ste eeuw en de 21ste eeuw.

Het waren alle drie in ieder geval zeer originele boeken waarin de schrijver niet echt zijn mening liet blijken maar hem toch langzaam op je overbracht, na deze drie boeken kan je dan ook niet veel zeggen over de man, maar je hebt wel een idee hoe hij dacht over de situatie die zich voordeden in het boek door de manier dat hij anticipeert op de gebeurtenissen in het boek.

Ik denk dat de schrijver zelf niet voor een totalitaire staat was maar wel vond dat de opvoeding te soft was geworden. Een ding dat hij duidelijk liet blijken was dat hij vond dat mensen in de maatschappij helemaal niet klaar waren voor de maatschappij, in alle drie de boeken opnieuw. Het was ook wel te verwachten dat de thema’s van dit boek wat controversieel zouden zijn in deze tijd, maar het waren wel dagelijkse thema’s in die tijd.

Boekenlijst

Kaas – Willem Elsschot – niveau 4
Specht en zoon – Jan Willem Otten – niveau 4
Sleuteloog – Hella S. Haasse – niveau 4
Er zit geen spek in de val en andere dierenverhalen – Anton Koolhaas – niveau 4
Blokken, Knorrende Beesten, Bint – Ferdinand Bordewijk – niveau 5
Karakter – Ferdinand Bordewijk – niveau 4
De Procedure – Harry Mulisch – niveau 5
De avonden – Gerard Reve- niveau 4

lees autobiografie

lees autobiografie

De eerste keer dat ik moest lezen was natuurlijk in groep 3, daarvoor had ik natuurlijk al een paar boekjes gelezen maar dit was in een zo ver verleden dat ik er niks meer van weet. Het eerste wat ik me echt kan herinneren van alles wat ik gelezen heb is Dolfje weerwolfje van Paul van Loon, nadat ik een boek van deze reeks boeken had gelezen ging het snel.

Omdat ik veel tijd overhad op de basisschool had ik veel tijd om te gaan lezen, en uit alle opties die de school me gaf om deze tijd te vullen klonk lezen het beste. Reeksen zoals Dolfje weerwolfje en Snelle Jelle behoorden tot de eerste reeksen die ik ooit las. Al dit lezen had natuurlijk wel een voordeel, omdat ik zoveel las kon ik sneller door de avi leestesten heen (als ze zo heten, is te lang geleden) en had ik steeds meer vrijheid in mijn boek keuze.

Steeds vaker besloot ik om juist voor de iets wat dikker boeken te gaan, deels vanwege de uitgebreidere verhaallijnen, maar ook omdat het me meer tijd kostte om zo’n boek uit te lezen en ik dus minder vaak een nieuwe reeks boeken hoefde te zoeken. Een voorbeeld hiervan is de Harry Potter reeks, het zijn dan misschien niet de moeilijkste boeken die er zijn, maar ik was een week na mijn twaalfde verjaardag toch trots dat ik de reeks binnen een half jaar uit had.

Sinds de middelbare school is het aantal boeken dat ik heb gelezen flink af genomen, meestal lees ik nog in de vakantie en indien nodig voor school. Het is niet dat ik geen interesse meer heb, het is meer een combinatie van een gebrek aan tijd en gebrek aan motivatie voor het lezen. Het gebrek aan motivatie ontstaat altijd voor het lezen van een boek, als ik begin kan ik dan ook niet meer stoppen en baal ik ook als ik het boek uit heb, zeker als het eindigt met een cliffhanger en ik moet een jaar lang wachten op een vervolg. Dat is meestal waarom ik niet aan een nieuwe serie wil beginnen, omdat ik weet dat het lang gaat duren voor dat ik eindelijk klaar ben met de reeks en soms ben ik aan het einde niet tevreden over het verhaal, dan heb ik weer veel tijd verspilt en na zo’n reeks is het altijd moeilijk om opnieuw te beginnen in een nieuwe reeks.

Er zijn natuurlijk nog wel een aantal reeksen die ik wil gaan lezen de komende jaren, maar deze zijn meestal vertaald uit het engels en dus nutteloos voor het vak nederlands. Neem bijvoorbeeld erfenis een reeks van 4 boeken waar ik de afgelopen twee vakanties van genoten heb, maar waar ik niks aan heb. Toch vind ik het niet erg aangezien het een leuke reeks was en ik het dan niet erg vind om te lezen voor mijn plezier.

Als ik voor mezelf een genre zou moeten aangeven bij boeken zou het toch fantasy zijn, maar vooral omdat in deze boeken vaak de spanning onvermijdelijk is. Daarnaast lees ik ook graag science-fiction boeken, maar meestal is een vereiste bij elk boek in welk genre dan ook spanning.

Uit de test die ik vorig jaar heb gemaakt op school kwam dat ik niveau 4 zou hebben, al vind ik dat aan de hoge kant (zeker als ik de boeken zie op lezen voor de lijst), toch ga ik zeker proberen om nog 4 boeken te lezen op dit niveau te lezen en misschien nog wel enkele wat hoger, maar ik betwijfel of ik al op een hoger niveau dan niveau 4 zou kunnen lezen zonder zware hoofdpijn te krijgen.

Dat is zo ongeveer het verhaal over wat ik allemaal gelezen heb, ik ben zelf benieuwd hoe het verder gaat.

Danny Hensen                                                                                                 C5H5