lees autobiografie

lees autobiografie

De eerste keer dat ik moest lezen was natuurlijk in groep 3, daarvoor had ik natuurlijk al een paar boekjes gelezen maar dit was in een zo ver verleden dat ik er niks meer van weet. Het eerste wat ik me echt kan herinneren van alles wat ik gelezen heb is Dolfje weerwolfje van Paul van Loon, nadat ik een boek van deze reeks boeken had gelezen ging het snel.

Omdat ik veel tijd overhad op de basisschool had ik veel tijd om te gaan lezen, en uit alle opties die de school me gaf om deze tijd te vullen klonk lezen het beste. Reeksen zoals Dolfje weerwolfje en Snelle Jelle behoorden tot de eerste reeksen die ik ooit las. Al dit lezen had natuurlijk wel een voordeel, omdat ik zoveel las kon ik sneller door de avi leestesten heen (als ze zo heten, is te lang geleden) en had ik steeds meer vrijheid in mijn boek keuze.

Steeds vaker besloot ik om juist voor de iets wat dikker boeken te gaan, deels vanwege de uitgebreidere verhaallijnen, maar ook omdat het me meer tijd kostte om zo’n boek uit te lezen en ik dus minder vaak een nieuwe reeks boeken hoefde te zoeken. Een voorbeeld hiervan is de Harry Potter reeks, het zijn dan misschien niet de moeilijkste boeken die er zijn, maar ik was een week na mijn twaalfde verjaardag toch trots dat ik de reeks binnen een half jaar uit had.

Sinds de middelbare school is het aantal boeken dat ik heb gelezen flink af genomen, meestal lees ik nog in de vakantie en indien nodig voor school. Het is niet dat ik geen interesse meer heb, het is meer een combinatie van een gebrek aan tijd en gebrek aan motivatie voor het lezen. Het gebrek aan motivatie ontstaat altijd voor het lezen van een boek, als ik begin kan ik dan ook niet meer stoppen en baal ik ook als ik het boek uit heb, zeker als het eindigt met een cliffhanger en ik moet een jaar lang wachten op een vervolg. Dat is meestal waarom ik niet aan een nieuwe serie wil beginnen, omdat ik weet dat het lang gaat duren voor dat ik eindelijk klaar ben met de reeks en soms ben ik aan het einde niet tevreden over het verhaal, dan heb ik weer veel tijd verspilt en na zo’n reeks is het altijd moeilijk om opnieuw te beginnen in een nieuwe reeks.

Er zijn natuurlijk nog wel een aantal reeksen die ik wil gaan lezen de komende jaren, maar deze zijn meestal vertaald uit het engels en dus nutteloos voor het vak nederlands. Neem bijvoorbeeld erfenis een reeks van 4 boeken waar ik de afgelopen twee vakanties van genoten heb, maar waar ik niks aan heb. Toch vind ik het niet erg aangezien het een leuke reeks was en ik het dan niet erg vind om te lezen voor mijn plezier.

Als ik voor mezelf een genre zou moeten aangeven bij boeken zou het toch fantasy zijn, maar vooral omdat in deze boeken vaak de spanning onvermijdelijk is. Daarnaast lees ik ook graag science-fiction boeken, maar meestal is een vereiste bij elk boek in welk genre dan ook spanning.

Uit de test die ik vorig jaar heb gemaakt op school kwam dat ik niveau 4 zou hebben, al vind ik dat aan de hoge kant (zeker als ik de boeken zie op lezen voor de lijst), toch ga ik zeker proberen om nog 4 boeken te lezen op dit niveau te lezen en misschien nog wel enkele wat hoger, maar ik betwijfel of ik al op een hoger niveau dan niveau 4 zou kunnen lezen zonder zware hoofdpijn te krijgen.

Dat is zo ongeveer het verhaal over wat ik allemaal gelezen heb, ik ben zelf benieuwd hoe het verder gaat.

Danny Hensen                                                                                                 C5H5