Gebr. Ted van Lieshout

Gebr.  Ted van Lieshout

Samenvatting:

Gebr. Betekent gebroeders en daar gaat dit boek ook over. De twee broers heten Luuk en Maus. Het boek is geschreven door Ted van Lieshout.
Maus had een vrij onbekende ziekte en is daaraan zeer jong overleden. Zijn broer Luuk is dus alleen over en dat vindt hij erg moeilijk. Dit vooral omdat zijn ouders heel anders met de dood van zijn broer omgaan dan hijzelf. Een voorbeeld daarvan is, is dat zijn moeder op de dag dat de overleden Maus eigenlijk jarig zou zijn, al zijn spullen wil gaan verbranden als een soort ritueel. Luuk is het hier helemaal niet mee eens, maar kan er niks tegen doen. Hij mag nog wel wat spullen van zijn broer hebben, op de voorwaarde dat Luuk niks uit het bureau van Maus pakt. Luuk doet dat toch; hij pakt het dagboek van zijn broer. Eerst wil hij het eigenlijk niet lezen, maar zijn moeder wil alles van Maus verbranden, dus bedenkt Luuk dat als hij in het dagboek gaat schrijven, het dagboek ook van hem wordt en dat zijn moeder het dus niet kan verbranden. Dit doet hij ook.

Luuk voelt zich van jongs af aan al anders dan andere jongens, dat merkt hij pas goed als alle jongens in zijn klas verliefd worden op meisjes. Hij begrijpt dat niet en kwam erachter toen hij vroeger met Maus naar zigeuners ging. Daar leerde hij namelijk Tibor kennen, waar hij verliefd op werd. Luuk durfde hierover nooit wat tegen zijn ouders te zeggen.

Na een tijdje besluit Luuk toch in Maus’ dagboek te gaan lezen zodat hij tussen de regels kan schrijven en het dagboek dus van hem wordt. Zo ontdekt Luuk dat Maus ook van jongens hield. Maus hield er zelfs een seksuele relatie op na.
In het begin van het dagboek schrijft Maus nog netjes en volledig, maar dit wordt langzamerhand slechter en slechter: zijn handschrift wordt heel bibberig, soms zelfs onleesbaar en aan het eind vergeet Maus soms waar hij was in zijn verhaal of schrijft woorden heel raar. Hierdoor kan hij op school niet meer meekomen en moet naar het ziekenhuis. Vanaf het begin van zijn ziekte sleurt zijn moeder hem mee naar allemaal doktoren die zeggen dat hij psychische problemen heeft en niet genoeg aandacht krijgt.

Dan gaat Maus dood op veertienjarige leeftijd. Bijna een half jaar na zijn dood wordt vastgesteld dat hij de ziekte van Wilson had, dat veroorzaakte ook het trillen, maar daar hadden de doktoren toen geen medicijnen voor. Het blijkt een erfelijke ziekte te zijn, dus gaat Luuk ook naar de dokter en doet een paar testen, maar het blijkt dat hij de ziekte niet heeft.

Op de eigenlijke verjaardag van Maus is zijn moeder al zijn spullen aan het verbranden. Luuk is van gedachten veranderd en wil dat het dagboek ook verbrand word omdat hij de herinneringen wil onthouden en hij voelt dat Maus nog steeds zijn broer is, ondanks dat hij niet meer leeft. Als hij het boek wil verbranden, houdt zijn moeder hem tegen, het blijkt dat ze zijn privespullen toch nog wil bewaren.

Recensie:
Ik vond het een heel mooi boek. Maar ook verdrietig. Ik ben niet zo’n emotioneel typ, maar zelfs ik vond sommige stukken erg emotioneel.
Het boek leest erg makkelijk door, en er word niet gebruik gemaakt van moeilijke woorden. Het boek laat je zeker nadenken. Het boek laat je vooral nadenken over het leven. En hoe blij je moet zijn als je gezond en gelukkig bent. En ook dat je niet je eigen mening of gevoelens moet onderdrukken maar deze vooral moet uiten.

De tweeling, Tessa de Loo

De tweeling, Tessa de Loo 

Samenvatting:
Deel 1: Interbellum 

De op leeftijd zijnde Lotte ontmoet tijdens haar verblijf in een Frans kuuroord een vrouw van haar leeftijd. Ze raken aan de praat en ondanks dat Lotte liever geen contact wil met deze excentrieke dame, komen ze erachter dat ze allebei in dezelfde Keulse straat gewoond gewoond hebben als kinderen. De vrouw blijkt Lottes tweelingzus Anna te zijn.

Anna is compleet lyrisch over de hereniging, maar Lotte heeft het er moeilijk mee. Desondanks wijken ze niet meer van elkaars zijde en halen ze herinneringen op aan hun kindertijd en daarna aan hoe het hen in hun nieuwe levens verging. Het ene moment voelen ze zich echt zussen, maar ze zijn toch erg verschillend, vooral in hun opvattingen over de oorlog.

De twee meisjes groeiden op in Keulen, in een oud casino. Hun moeder overleed toen ze nog erg jong waren en hun vader werd ziek. Om ondanks zijn ziekte voor de tweeling te kunnen blijven zorgen, trouwde hij met tante Käthe, de zus van hun moeder. Maar als hij sterft, worden Lotte en Anna bij haar en bij elkaar weggehaald. Lotte wordt ziek – de ziekte van haar vader – en wordt geadopteerd door een liefdevol Hollands gezin dat al drie dochters heeft. Anna wordt meegenomen door oom Heinrich en tante Liesl, de broer van haar vader en zijn vrouw. Ook haar grootvader woont bij hen.

Terwijl Lotte na een bijna-doodervaring (ze zakte door het ijs en verdronk bijna) haar passie voor zingen ontdekt, begint Anna op de boerderij de ernst van de economische crisis te merken. Grote werkloosheid leidt ertoe dat boeren kinderen van gewone gezinnen in huis nemen om te werken, en Nettchen is zo’n kind, een zwakzinnig meisje. Samen met haar ontdekt Anna dat tante Liesl een affaire heeft met een jongen, maar wanneer hij het uitmaakt gaat ze het klooster in. Nettchen gaat terug naar huis en kort hierna sterft de grootvader.

Terwijl Lottes vader bevlogen raakt door muziek, hertrouwt oom Heinrich met de jonge, tirannieke Martha. Hij houdt er sterke communistische ideeën op na en wanneer Anna bevriend raakt met Bernd Möller, die een aanhanger van Hitler is, slaat oom Heimrich haar in elkaar en laat haar steriliseren, waar ze pas jaren later achter komt. Dankzij de pastoor wordt de inmiddels zestienjarige Anna door de kinderbescherming bij haar oom en stieftante weggehaald en opgevangen in een klooster. Het is begin 1933 en Hitler wint snel aan macht. Na een tijdje gaat Anna terug naar huis en wordt ze lid van Hitlers jeugdbeweging om de katholieke kerk op de hoogte te houden van zijn activiteiten.

Intussen heeft Lotte het moeilijk met haar overheersende vader die, na een depressieve periode van haar moeder, ernstig ziek wordt en bijna sterft.

Anna gaat in Keulen naar de huishoudschool en vindt al snel een baan als dienstmeisjes bij het gezin Stolz. De vrouw neemt Anna mee naar een arts als ze erachter komt dat Anna niet ongesteld wordt: zo komt Anna erachter dat ze gesteriliseerd is. Kort hierna blijkt dat haar oom altijd heeft gedaan alsof ze zwakzinnig was zodat hij haar thuis kon houden om haar te laten werken. Haar menstruatie blijft de rest van haar leven achter en ze kan nooit kinderen krijgen.

Terwijl de oorlog op het punt van uitbreken komt te staan, levert Lottes vader steeds meer kritiek op de Duitsers en daardoor, als vorm van verzet, groeit bij Lotte het verlangen om naar Duitsland terug te gaan. Anna neemt ontslag bij het gezin Stolz en wordt het kamermeisje van gravin Von Garlitz, wier vader Anna’s vader had gekend.

Deel 2: Oorlog
De oorlog breekt uit en Lotte gaat naar Anna toe uit angst dat de grenzen dichtgegooid worden. De twee zussen hebben echter helemaal geen band meer, niets te bespreken en ook niets meer gemeen, waardoor het een kil verblijf wordt.  Anna krijgt verkering met de Weense soldaat Martin: hun liefde groeit vooral in een briefwisseling wanneer hij aan het front zit. Ook Lotte wordt verliefd, op de muzikale soldaat David die net als Lotte in zijn jeugd kampte met een erg veeleisende vader.  Wanneer Martin na een verlofperiode- waarin ze zich officieel verloven en de nacht samen doorbrengen -  terug moet naar het front, blijft Anna alleen achter op het landgoed omdat de familie Von Garlitz naar familie in het oosten is gegaan. Na een poosje moet Anna daar ook heen om de zieke zoon en erfgenaam te verzorgen.

 Lotte wordt door David ten huwelijk gevraagd, maar vraagt om bedenktijd. Korte tijd later krijgt se van zijn ouders te horen dat hij is gedeporteerd naar een werkkamp omdat hij aangaf joods te zijn: hij wilde zijn vrienden beschermen bij een plotselinge politie-inval.

Terwijl Lotte de liefde van haar leven kwijt is, komt Martin met verlof om met Anna te trouwen, wat op het laatste moment bijna niet doorgaat deels vanwege zijn tirannieke moeder en deels omdat het een illegaal huwelijk zou zijn. Ze trouwen echter toch. Wanneer hij is teruggekeerd naar het front, vertrekt Anna met het gezin Von Garlitz naar een ander landgoed. Ze krijgt de leiding over het huishouden en raakt, sterk tegen de regels in, bevriend met een Russische gevangene.

Intussen begeven ook Lotte en haar familie zich op glad ijs door joodse onderduikers in huis te nemen.

Na een verblijf in Wenen komt Anna op de terugweg terecht in een bombardement van Berlijn. Intussen is bij Lottes moeder een baarmoedertumor gevonden die operatief verwijderd wordt, wat haar erg verzwakt. Door haar ziekte krijgt ze extra voedselbonnen, die, zo ontdekt Lotte, gebruikt worden door haar vader – puur voor zijn eigen trek.

Heer Von Garlitz overlijdt bij een mysterieus vliegtuigongeluk en Anna komt erachter dat Frau von Garlitz samenzweert met een aantal militairen die een einde willen maken aan de oorlog, maar hun plannen hebben tot dusver geen succes. Kort hierna krijgt Anna bericht dat Martin is gesneuveld en neemt ze ontslag om als Rodekruiszuster te gaan werken. Lotte trouwt met onderduiker Ernst en overleeft de hongerwinter maar nauwelijks: diverse keren komt ze bijna om terwijl ze aardappelen of graan probeert te bemachtigen.

Deel 3: Vrede
De oorlog is voorbij en terwijl Lotte feestviert, wordt Anna samen met collega-verpleegsters en patiënten een tijdje gevangen gehouden door bevrijders. Wanneer ze eenmaal vrijkomt, besluit ze maatschappelijk werkster te worden en gaat ze op zoek naar Martins graf. Ze vindt het en ontmoet bovendien een meisje dat in de laatste dagen van zijn leven bevriend met hem was. Tijdens haar studie sociaal werk komt ze onverwachts weer in contact met haar tante Martha, die een berucht zwarthandelaarster is geworden en doet alsof ze Anna’s studie betaalt. Anna maakt hier eigenhandig een eind aan en zoekt kort daarna haar oom op wanneer deze is teruggekeerd van het Russische front. Ze wil hem vragen waarom hij haar als kind niet naar school liet gaan en haar steriliseerde, maar hij is geestelijk zo verzwakt dat ze besluit het te laten zitten en slechts met hulp van de rechter boeken van haar vader weet te bemachtigen uit het huis van haar oom.

Anna zoekt Lotte op, die inmiddels een kind heeft, maar het botert absoluut niet tussen de twee en dus legt Anna zich uiteindelijk volledig toe op het onderhouden van Martins graf en haar werk bij de kinderbescherming, terwijl Lotte haar geluk vindt in het gezinsleven.

Na twee weken van gesprekken, uitstapjes, conflicten en grote verschillen tussen de twee oude zusters krijgt Anna op een dag een hartaanval en overlijdt. Voor Lotte zal het voorgoed te laat zijn om haar de waarheid te vertellen: dat ze Anna na al die jaren toch weer als een zus is gaan zien.

Recensie:
Ik vind het een goed boek wat betreft het onderwerp. Hij gaat over de tweede wereldoorlog en word vanaf een andere kant belicht. Het wordt verteld vanuit een perspectief waar niet vaak vanuit geschreven wordt. Je gaat er op een andere manier over nadenken.
Aan de ene kant vond ik het een goed boek, maar aan de andere kant was het soms erg langdradig. Het feit dat er telkens van perspectief gewisseld word zorgt ervoor dat het boeiend blijft.
Wel lijkt het af en toe of het boek nergens heen gaat. Op deze momenten vond ik het erg saai om te lezen en lastig om doorheen te komen.
Over het algemeen vind ik het een goed boek, vooral het onderwerp vind ik erg goed.

De Gelukvinder, Edward van de Vendel

De Gelukvinder, Edward van de Vendel

Samenvatting:
Het verhaal speelt zich af in Afghanistan waar Hamayun met zijn familie woont in Mazar-e-sharif waar de Taliban heerst. Hij woont daar met zijn vader, moeder, broer Bashir, broertje, zusje en ook nog zijn oma.

Dan wordt het verboden om televisie te kijken, vrij te denken en je moet je aan alle andere regels houden van de Taliban. Het wordt ook steeds gevaarlijker buiten. Op een dag wordt zijn vader gevangengenomen, omdat hij een zogenaamde vrijdenker is. Ze weten vader vrij te kopen en dan vluchten ze naar Kandahar door middel van Bottendragers, mensensmokkelaars.

Later gaan ze naar de hoofdstad, dat de hoofdstad is. Ze maken daar een paspoort aan dat ook door de bottendrager wordt geleverd. Dan vertrekken ze naar Europa. Na een lange reis komen ze aan in Nederland. Daar worden ze in een AZC geplaatst.

Hun eerste aanvraag om te blijven wordt afgewezen. Ze blijven zoeken een nieuwe advocaat, maar hun tweede verzoek wordt ook afgewezen. Hamayun doet ondertussen aan toneel en de toneel juf vind het maar raar dat hij afgewezen werd en gaat actievoeren. Dan ontvangen ze een brief van hun oma uit Afghanistan dat vader gelijk opgepakt zal worden als ze terugkomen. Ze doen een laatste aanvraag en die wordt geaccepteerd.

 

Recensie:
Ik vond het een mooi boek om te lezen, je leest het bijna in een keer uit.

Het is ook zeer interessant dat het een waargebeurd verhaal is. Dan voelt het toch veel dichterbij en zit je je af te vragen hoe sommige dingen nog kunnen gebeuren in de wereld van nu.

Sommige dingen kunnen wij ons echt niet voorstellen, bijvoorbeeld dat de Taliban zo streng zijn. En als je zingt op straat dat je dan wordt opgepakt. Dat is voor ons onbekend. Daarom bleef het boek ook zo spannend, omdat je dingen leest waarvan je denkt wat is dat voor iets absurds. Daarom raad ik het boek ook aan, aan iedereen, jongen of meisje, zelfs een volwassene. Want men weet niet hoe het gaat als je hier komt als vluchteling, en in dit boek maak je ieder detail mee.

 

 

Het gouden ei, Tim Krabbé

Het gouden ei, Tim Krabbé

Samenvatting:
Rex Hofman en Saskia Ehlvest kennen elkaar al een tijd en zijn op weg naar hun vakantiebestemming in Frankrijk. Onderweg stoppen ze bij een tankstation on even te rusten. Saskia gaat iets te drinken halen maar komt nooit meer terug. Rex zoekt haar nog lang maar ze wordt nooit gevonden.

Raymond Lemorne in een 37-jarige scheikunde leraar. Hij is al zijn hele leven bezig met van alles uit te proberen, en nadat hij een kind heeft gered van de verdrinking vraagt hij zich af of hij ook een moord zou kunnen plegen. 

Hij gaat met zijn arm in een mitella voor een tankstation staan, en probeert mensen in zijn auto te krijgen door ze eerst te laten helpen met zijn aanhangwagen. De eerste paar keer lukt het niet maar Saskia ziet een goudkleurige ketting in de vorm van een R in de auto een denk dat het wel een leuk cadeau zou zijn voor Rex. Hij zegt dat hij ze verkoopt en nodigt haar in de auto. Als ze instapt bedwelmt hij haar en neemt haar mee. Saskia wordt niet meer teruggezien.

Acht jaar nadat Saskia is verdwenen komt Rex opnieuw in Frankrijk, met zijn nieuwe vriendin Lieneke. Hij vertelt haar hoe hij zich voelt over Saskia en begint kort daarna een campagne om haar te vinden.

Raymond meld zich aan als getuige en zegt dat Rex erachter zal komen wat er met Saskia gebeurd is als hij bereid is hetzelfde lot te ondergaan. Na veel overwegen neemt Rex het aanbod aan. Hij krijgt koffie aangeboden waarin een slaapmiddel zit en terwijl hij het opdrinkt vertelt Raymond wet er is gebeurd. Als hij weer wakker wordt ligt hij in een doodskist en hij weet dat hij net als Saskia levend is begraven. Noch van hem of Saskia wordt ooit weer iets vernomen.

 

Recencie:
Het is een erg spannend boek. De gebeurtenissen worden snel door elkaar opgevolgd en het verhaal wordt niet-chronologisch verteld. Hierdoor wordt er informatie achter gehouden en ontstaan er open plekken. Dit zorgt voor veel vraagtekens tijdens het lezen. Je weet namelijk tot de laatste pagina toe niet wat er met Saskia gebeurd is. Hierdoor wilde ik ook graag verder lezen.

Maar het verhaal bevat ook ongeloofwaardige situaties. Ik kan het me niet indenken dat iemand zijn leven opoffert, om te weten te komen wat er met zijn of haar echtgenoot is gebeurd. Ik begrijp ook niet waarom Rex, Lenmorne niet heeft aangeven bij de politie, toen Rex met Lenmorne in contact kwam.

 

Het boek is daarentegen wel mooi geschreven en het taalgebruik is ook niet moeilijk. Ook vind ik het leuk dat bepaalde gebeurtenissen vanuit verschillende ogen worden beschreven.

Het gym, Karin Amatmoekrin

Het gym Karin Amatmoekrim

Samenvatting:
De 13-jarige, van oorsprong Surinaamse Sandra woont in ‘de Wijk’, een buurt waarin veel allochtonen en de over het algemeen armere mensen wonen. Als enige uit deze wijk gaat Sandra naar het gymnasium in de stad. De cultuurverschillen tussen deze ‘kakkers’ en haar eigen vriendinnen van thuis worden al snel duidelijk. Sandra zit in een tweestrijd. Ze probeert zich zo goed mogelijk aan te passen aan de leerlingen op het gymnasium om haar eigen toekomst beter te maken en de wensen van haar moeder te vervullen, maar wil zich tegelijkertijd staande houden tegenover haar vriendinnen uit de wijk. Hoewel het goed gaat op haar nieuwe school, is er een jongen die de hele tijd racistische opmerkingen maakt. Sandra probeert zich hier niks van aan te trekken, en haar omgeving van thuis te verbergen voor haar klasgenootjes. Uiteindelijk wordt het haar te veel en pakt ze de jongen aan zoals ze bij haar in de wijk zouden doen. Ze komt er ongestraft mee weg.

 

Op de kaft zie je een getint(e) meisje of vrouw met haar haren in een knotje. Door het haar is een potlood heen gestoken.

Er zijn geen illustraties te vinden in het boek.

Het genre is een psychologische roman.

De tekst is onderverdeeld in XLIX-hoofdstukken. Deze hoofdstukken hebben niet echt een titel, maar de nummer staan overal in het Latijn. Dit omdat het gymnasium zich natuurlijk kenmerkt door de vakken Grieks en Latijn.

Het verhaal telt 256 pagina’s.

De titel is “Het Gym”, omdat het verhaal gaat over een meisje uit een achterstandswijk dat als enige naar het gymnasium in de stad gaat. Het verhaal draait ook om dit gegeven, dus waarschijnlijk is daarom voor deze titel gekozen.

Perspectief

De verteller is personaal. Dit zie ik omdat in het verhaal gesproken wordt over ‘zij’ in plaats van ‘ik’. Je bekijkt het verhaal dus niet echt door de ogen van Sandra, maar er is ook geen auctoriaal perspectief. Dit weet ik omdat er nergens in de tekst stukken te vinden zijn waaruit blijkt dat iemand het verhaal vanaf een hoger niveau vertelt. Je leeft mee in het verhaal, zonder hints te krijgen over water bijvoorbeeld later zal gebeuren.

Door dit gekozen perspectief leef je mee met Sandra. Je kunt je echt voorstellen hoe het voor haar zal zijn. Dit is ook goed terug te vinden in de schrijfstijl. Je leeft mee met haar, maar krijgt omdat hetgeen ik-persoon is ook genoeg mee van de omgeving om een realistisch beeld te kunnen vormen. De schrijfster laat je echter niet twijfelen over wat haar hoofdpersoon vindt of doet, omdat er geen andere personale perspectieven zijn. De waarheid volgens Sandra is de waarheid die ook in het boek naar voren zou moeten komen.

Thema

Iets dat opvallend vaak terugkomt in het boek zijn de woorden die gebruikt worden voor verschillende groepen mensen. Deze woorden worden gebruikt als een soort scheldwoorden of belediging.

De tweestrijd van Sandra wordt ook vaak genoemd. Ze merkt zelf dat ze tussen 2 verschillende werelden zit, en zegt dit ook een aantal keer letterlijk.

De discriminerende opmerkingen van haar klasgenootje Bart komen ook in vrijwel iedere schoolscène voor, en dit wordt steeds erger.

Hieruit maak ik op dat de hoofdthema’s cultuurverschillen en discriminatie zijn. Dat eerste is naar mijn idee het belangrijkste. Het hele verhaal gaat namelijk over een meisje dat in 2 totaal verschillende milieus zit, en zich in beide staande moet houden. Ze ontdekt de grote verschillen, maar ook de overeenkomsten tussen deze 2 manieren van leven en tegen dingen aan kijken. De schrijfster probeert ook via dit thema haar boodschap over te brengen.

Discriminatie is ook iets dat een belangrijke rol speelt in het verhaal. Vooral voor Sandra persoonlijk heeft dit een grote invloed, omdat dit het gene is dat haar het duidelijkst het verschil tussen de leefomgevingen laat zien. De schrijfster wil hier volgens mij mee laten zien hoe wij tegenwoordig tegen buitenlanders zijn, ondanks wie zij zijn en wat ze doen.

 

Tijd

Het verhaal speelt zich af in onze tijd, het zou bij wijze van spreken nu aan de gang kunnen zijn. Dit weet ik omdat de schrijfster actuele problemen aanhaalt. De dingen die voor ons op dit moment kenmerkend zijn voor het leven in een achterwijk, zijn bijvoorbeeld in dit boek verwerkt. De kijk van de maatschappij die op dit moment actueel is wordt in het boek beschreven.

De tijd die verloopt tussen het begin en het einde van het verhaal is één jaar. Het begint met de zomervakantie, en eindigt wanneer het schooljaar afgelopen is.

De tekst is volledig chronologisch, en wanneer je naar de schrijfstijl kijkt is dit ook te verklaren. Er wordt een realistisch beeld geschetst, en in dit geval is dat beeld behoorlijk rauw. Daar hoort dan ook een directere schrijfstijl bij dan anders.

 

Plaats

De belangrijkste plaatsen waar het verhaal zich afspeelt zijn het gymnasium (wat in de stad ligt), het dorp en de wijk.

Deze plaatsen zijn in overeenstemming met de gebeurtenissen die er plaats vinden, maar een contrast van elkaar.

Het verhaal speelt zich af in 2 tot 3 verschillende sociale milieus. Als eerste is er het dorp, waar de hele rijke mensen in villa’s wonen. Dit zijn de kakkers zoals ze worden genoemd. Goede banen, hoge inkomens en keurige mensen. In de stad woont de middenklasse, hier wordt in het verhaal niet veel over gezegd. Het gymnasium ligt in de stad, maar er komen vooral veel kinderen uit het dorp naar deze school. Dan is er nog de wijk, wat wij een achterbuurt zouden noemen. Hier leven veel allochtonen en mensen die in de bijstand zitten. Je merkt ook aan het verhaal dat deze mensen volgens de anderen duidelijk tot een veel lagere klasse horen.

 

 

 

 

Recencie:

Ik vond het een goed boek omdat het een beeld geeft van hoe het werkelijk gaat in onze maatschappij. Er werd niet om dingen heen gedraaid, alles was heel direct. Dat is verrassend en heeft mijn aandacht in ieder geval getrokken.

Wat ook goed was, was de manier waarop je meegenomen werd met het verhaal. Omdat alles zo duidelijk was, las je makkelijker door het boek heen. Hierdoor kreeg je meer tijd en ruimte om na te denken over de dingen die in het verhaal werden verteld. In plaats van je te focussen op het begrijpen van het opgeschreven verhaal, kun je nu je focus leggen op het begrijpen van de thema’s die naar voren kwamen.

Het boek is ergens ook confronterend, omdat er soms pijnlijk duidelijk in naar voren komt hoe wij reageren op bepaalde mensen. De vooroordelen over bijvoorbeeld allochtonen, die veel mensen toch hebben worden hier heel duidelijk neergezet. Er wordt dus een spiegel van de extremen van de maatschappij voorgehouden, waar wij allemaal een mening over hebben, bewust of onbewust.

Hersenschimmen J. Bernlef

Hersenschimmen

J. Bernlef

In zijn boek Hersenschimmen, dat in 1984 voor het eerst verscheen en waarvan in 2010 de vijftigste druk werd geproduceerd, vertelt Hendrik Jan Marsman, beter bekend onder het pseudoniem Bernlef hoe zijn hoofdpersoon Maarten Klein in een verbazingwekkend snel tempo te maken krijgt met de gevolgen van dementie.

Waar het vele anderen nog niet eerder was gelukt, doorbrak Bernlef in 1984 een taboe over dementie. In plaats van de situatie waarin een dementerende zich bevindt van buitenaf te observeren, heeft hij een risico genomen door in de huid te kruipen van Maarten Klein, een 71-jarige, gepensioneerde Nederlander die samen met zijn vrouw Vera al jaren in de Verenigde Staten woont. Het huwelijk tussen de twee houdt al 50 jaar stand, en voor Maarten zijn de dagelijkse rituelen samen met Vera en hond Robert niet minder dan vanzelfsprekend. Juist dit zorgt voor veel innerlijke onrust wanneer Maarten eerst de dagen of de koffie vergeet, maar langzamerhand steeds minder grip op zijn leven lijkt te krijgen. Hoewel hij op sommige momenten door lijkt te hebben wat er in zijn hoofd gebeurt, vertelt hij regelmatig hoe onmogelijk het voor hem is om nog vat te krijgen op de gebeurtenissen uit zowel het heden als het verleden. “Ik word van binnenuit opgesplitst. Het is een proces dat ik niet tegen kan houden, omdat ik zelf dat proces ben. Je denkt ‘ik’, ‘mijn lichaam’, ‘mijn geest’, maar dat zijn maar woorden. Vroeger beschermden die me. Toen ik dit nog niet had. Maar er is een grotere kracht die het nu in mij voor het zeggen heeft en die niet valt tegen te spreken”. Voor Vera is het hartverscheurend om te zien hoe de man met wie zij al zo lang samen is, zich steeds minder kan herinneren, en hoe het door hen gedeelde verleden voor beide een totaal andere betekenis gaat krijgen.

Zoals Bernlef zelf al aangeeft, is zijn schrijfstijl observerend, sober. Situaties worden beschreven zoals deze zijn, met zorgvuldig gekozen woorden. Dit heeft een apart effect op je eigen verbeelding. Er blijft wel ruimte om je eigen voorstelling te maken van de gebeurtenissen en omgeving, maar je wordt bijna gedwongen dingen zo te zien als de schrijver dit wil. Door zijn sobere schrijfstijl zijn de gebruikte zinnen kort, vaak een stuk simpeler dan je bij het onderwerp zou verwachten.

De manier waarop Maarten Klein de wereld ziet, was een manier van schrijven die nog weinig eerder was gezien. Het boek bevat een onbekende wereld voor hen die niet hetzelfde hebben meegemaakt, en in het geval van dementie is ‘de waarheid’ moeilijk te vinden. Toch heeft Bernlef het zo weten te brengen, dat je hem als lezer gaat geloven. Met name de manier waarop Maarten steeds meer stukken van zijn verleden lijkt kwijt te raken, wordt zo beschreven dat je als lezer al snel aanneemt wat hij zegt. De worsteling van een oude man, die bij de lezer al snel sympathie opwekt, is tot in detail beschreven.

Bernlef gaf in een interview aan enige moeite te hebben met de manier waarop zijn boeken werden gelezen. Hij merkte dat er veel vragen werden gesteld over de feitelijke informatie die zijn boek bevat. Minder aandacht werd er naar zijn idee geschonken aan de literaire kant van het verhaal. Wanneer je Hersenschimmen met meer aandacht leest, gaat het niet alleen over de aftakeling van een aardige man, maar ook over de worsteling die zijn vrouw doormaakt. Als lezer leef je mee met Vera, die een steeds groter deel van haar man kwijtraakt. De pijn die een mens kan voelen wanneer de controle kwijt lijkt te zijn is de pijn die je als lezer meekrijgt bij het lezen van dit boek.

Het boek loopt eigenlijk in één keer door, met weinig stijlbreuken. Het zou ook niet gezien kunnen worden als een verhaal, eerder als beschrijving van een geestelijk proces. Langzamerhand wordt de situatie waarin Maarten zich bevindt opgebouwd, waardoor zijn frustraties begrijpelijk worden voor de lezer. Vrijwel niets wijkt af van het onderwerp. Dit kan gezien worden als een prestatie, maar ook frustratie opwekken bij de lezer die behoefte heeft aan meer dan een observatie. Voor hen die op zoek zijn naar een verhaal met spanning en onverwachte situaties is Hersenschimmen dan ook geen aanrader.  Wanneer je echter geïnteresseerd bent in de belevingswereld van anderen, is het een boek om je in te verdiepen. Heeft Bernlef ook echt de waarheid verteld met zijn beschrijving van dementie? Laten we hopen dat we er zelf nooit achter zullen komen.

 

 

 

Efter, Hannah Bervoets

Efter, Hannah Bervoets

 #103 – 22 december 

In de proloog vertelt Laura Horst, journaliste, over #103, een van de slachtoffers van Efter. Efter is een nieuw medicijn op de markt tegen verliefdheid, maar veroorzaakt veel slachtoffers. Slachtoffer #001 is op 7 augustus gevonden op haar kamer; zij heeft haarzelf van het leven beroofd door middel van rattengif. Laura Horst trekt de betrouwbaarheid van Henk Schrama (voorzitter Europese Medicijnenautoriteit) in twijfel.

MEI

Robert | Pete

Robert is uitgenodigd voor een exclusieve presentatie van de farmaceut Fizzler. Robert is uitgenodigd door Pete, een oude studievriend van hem, maar hij weet niet wat hij op de presentatie te zoeken heeft. Peter wil via Robert op een intieme manier in gesprek komen met Henk Schrama, die tevens de schoonvader van Robert is. De presentatie gaat over verslaving en dan specifiek over LAD (love addiction disorder), maar Robert verlaat vroegtijdig de presentatie omdat hij de informatie die verstrekt wordt, achterhaald vindt. Hij drinkt een drankje in de lobby en heeft na de presentatie nog een gesprek met Pete. Wanneer Peter vraagt naar zijn schoonvader, beseft Robert waarom hij is uitgenodigd voor de presentatie. Vlak daarna vertrekt hij naar huis, mede doordat zijn vrouw Heleen hem een bericht stuurt dat er iets met Meija (Roberts stiefdochter) is.

I – 23 mei

Fajah is een patiënt in de privékliniek Jaghthof, die gerund wordt door Katinka Asselbergs (vrouw van Pete). Zij zit hier officieel om af te kicken van haar liefde voor Tyrell, maar ze probeert te verbergen dat ze eigenlijk helemaal niet lijdt aan LAD. In de kliniek is ze bevriend geraakt met Silver Boy, de enige jongen in de kliniek. Fajah doet alsof ze Efter slikt, maar doet dit stiekem niet.

JUNI

Meija | Sjoerd

Meija is op zoek naar Sjoerd en bezoekt daarom het appartementencomplex waar hij woont. De gordijnen zitten dicht, maar dat was drie dagen daarvoor nog niet het geval. Sjoerd heeft al een aantal dagen niks van zich laten horen, terwijl ze daarvoor een heftige liefdesrelatie hadden. Via de buurvrouw weet Meija binnen te dringen in Sjoerds appartement en ziet aan de verbruikte etenswaren dat er een persoon op bezoek is geweest.

Sjoerd brengt die dagen door met Lisa. Lisa is een paar maanden daarvoor naar Zuid-Afrika vertrokken en Sjoerd dacht dat daarmee de relatie was beëindigd. Het contact is nu echter weer hernieuwd en Sjoerd denkt dat het beter voor hem is om met Lisa verder te gaan omdat hij het leeftijdsverschil tussen hem en Meija te groot vindt. Hij neemt Lisa mee naar zijn appartement. Meija is getuige van een vrijpartij tussen Lisa en Sjoerd en beseft dat Sjoerd ‘n ander heeft.

II – 21 juni

Katinka deelt mee dat Maan is verdwenen. Wat er met haar is gebeurd wordt de andere patiënten niet verteld. Fajah vertelt Silver waarom zij eigenlijk niet in de kliniek thuishoort.

JULI

Heleen | Katinka

Heleen en Katinka zitten samen in de trein op weg naar Jaghthof. Meija heeft, op aanraden van Robert, besloten dat ze daar wil afkicken van Sjoerd.

Katinka heeft Laura Horst te gast in de kliniek. Zij vraagt onder andere naar het verleden van Katinka, haar privéleven, de verdwijning van Maan en de experimenten met Efter op Jaghthof. Op het moment dat Laura vertrekt, komen net Heleen en Meija aan. Katinka wil niet dat Laura Fajah spreekt en laat haar daarom Meija rondleiden in het gebouw.

III – 6 juli

Katinka bespreekt met Fajah haar twijfels over de diagnose van LAD bij Fajah. Fajah blijft stug volhouden dat ze af wil kicken van haar verliefdheid. Ze denkt terug en de dag ervoor; wat heeft ze verkeerd gezegd tegen Meija dat bij Katinka terecht is gekomen? Maar ze kan niet bedenken wat dat zou kunnen zijn geweest. Om Katinka te overtuigen dat ze LAD heeft, begint Fajah met het slikken van Efter.

IV – 8 juli

Fajah wordt wakker in bed met Meija en Silver. Die avond ervoor zijn ze met z’n drieën op Silvers kamer beland en hebben daar wodka gedronken, wat eindigde in een trio.

V – 12 juli

Fajah denkt door de opmerking van Meija, dat zij en Fajah op elkaar lijken, dat Meija ook geen LAD heeft. Fajah en Meija brengen steeds meer tijd met elkaar door en Fajah raakt erg gesteld op Meija.

VI – 18 juli

Fajah vertelt haar verhaal aan Katinka en Meija. Op een vrijdagavond vraagt haar stiefbroer Tyrell of ze mee uitgaat. Fajah slaat deze uitnodiging af maar Tyrell blijkt haar Seos mee te hebben genomen waardoor ze hem toch achterna gaat. Het regent buiten en in de club is het erg druk. Na lang zoeken vindt Fajah Tyrell en heeft hem een duw. Tyrell laat een flesje Froggers vallen. Deze drugs kwam in het ventilatiesysteem terecht waardoor mensen flauwvallen en een bloedneus krijgen. Er ontstaat paniek en iedereen rent naar de uitgang. Omdat er te veel mensen in de club zijn en niemand de nooduitgangen gebruikt, raakt iedereen in de verdrukking. Een meisje overlijdt hierdoor en een jongen raakt geëlektrocuteerd en overlijdt ook. Er komt een rechtszaak en ondanks dat Fajah wordt vrijgesproken, krijgt ze het zwaar te verduren in het dorp. Ze wordt opgejaagd door de meisjes uit het dorp en belandt zo onder een tractor. In het ziekenhuis bedenkt ze dat ze weg moet uit het dorp en verzint dat ze verliefd is op Tyrell.

VII – 21 juli

Fajah ziet haar toekomst rooskleurig in, samen met Meija. Als ze straks allebei de kliniek verlaten gaat ze er vanuit dat ze bij Meija kan wonen. Silver heeft zijn bedenkingen of de liefde van Fajah wel wordt beantwoord.

VIII – 24 juli

Voor Meija’s verjaardag heeft Fajah een zwijn gevangen omdat ze af hadden gesproken ooit een prooi te vangen. Meija heeft echter een slechte dag en is niet onder de indruk van het cadeau.

IX – 25 juli

Die ochtend erna biedt Meija haar excuses aan over dat ze niet enthousiaster reageerde, maar dat kwam omdat ze zich rot voelde over Sjoerd. Fajah is nog steeds van mening dat Meija geen LAD heeft.

X – 26 juli

Silver verlaat de kliniek en geeft zijn verhaal op papier aan Fajah omdat zijn verhaal volgens hem Fajahs verhaal is. Nadat Silver is vertrokken leest ze het verhaal en gooit het daarna weg.

XII – 30 juli

Fajah heeft de vorige meek (nummer 11) verwijderd. Wat daarin stond wil ze niet zeggen.

AUGUSTUS

Het Eftercomplex - 6 augustus

Dit hoofdstuk bevat het artikel dat Laura Horst heeft geschreven. Ze schrijft over Maan, hoe zij heeft geprobeerd zelfmoord te plegen. Zij blijkt naast LAD ook andere psychische problemen te hebben gehad en kreeg bij Jaghthof dus niet de zorg die ze nodig had. Laura Horst beschrijft de belangenverstrengelingen van Katinka, haar man Pete, Henk Schrama en de Europese Medicijnenautoriteit. Jaghthof wordt gebruikt om het medicijn Efter uit te testen. Wanneer de resultaten niet naar wens zijn, zullen deze in de doofpot worden gestopt. Wanneer de resultaten naar wens zijn, kan het medicijn op de markt gebracht worden.

XIII – 7 augustus

Meija’s moeder komt haar over anderhalf uur halen en dan wil Fajah met haar mee. Maar eerst wil ze weten of Meija nou echt van Sjoerd houdt en daarom besluit ze de berichten op Meija’s Seos te lezen.

XIV – 7 augustus

Dit hoofdstuk bevat de brief van Silver. Hierin vertelt hij dat hij heel onzeker was en dat hij via internet verliefd is geworden op een jongen. Hij gazet veel met deze jongen (Narco), maar Narco heeft al een geliefde en wil het contact verbreken. Silver kan hier moeilijk mee omgaan en zijn moeder brengt hem uiteindelijk naar de kliniek.

DECEMBER

Oproep aan peasant 420 – 19 december

Laura Horst plaatst een oproep aan Silver om contact met haar op te nemen. Ze wil namelijk wat dingen aan hem vragen. Fajah heeft op 7 augustus de tekst van Silver online geplaatst en heeft daarna zelfmoord gepleegd door middel van het innemen van rattengif. Silver neemt Laura kwalijk dat ze het artikel ‘Het Eftercomplex’ heeft geschreven, maar Laura ontkent dat Fajah hierdoor zelfmoord heeft gepleegd. Ze schrijft over hoe ze achter de misstanden kwam omtrent Efter en dat ze zich verplicht voelde erover te schrijven. Dat ze ontdekte dat wanneer iemand die niet verliefd is Efter slikt en daarna fysiek contact heeft met een persoon, Efter andersom werkt. Na de publicatie van Laura misbruikt men het middel om liefde te controleren met alle gevolgen van dien.

Laura | Silver

Laura en Silver hebben met elkaar afgesproken in het museumrestaurant. Laura stelt hem vragen over Fajah, over haar Eftergebruik en wat er in haar ontbrekende meek stond. Hierin zou honderd keer de naam van Meija hebben gestaan. Silver ziet dat Laura lijdt onder alle aanklachten aan haar naam en verlost haar door te zeggen dat hij in haar plaats hetzelfde zou hebben gedaan.

Als Silver weer buiten staat, hoopt hij dat hij nu van Laura af is. Het verbaast hem dat ze niet heeft gevraagd naar zijn eigen Eftergebruik. Hij heeft na de dood van Fajah namelijk Narco Efter toegediend; ze hebben nu een relatie.

 

Recensie:
Efter is een boek wat zich mogelijk in de toekomst zou kunnen afspelen. Ik zie het niet zo snel gebeuren maar het verhaal is wel zo geschreven dat het mogelijk zou kunnen zijn. Het boek laat je erg nadenken over liefde. Wat is dit nu eigenlijk? En waarom noemen we dit niet een drug.
Het verhaal begint eigenlijk met het einde van het boek. Dit vind ik zeer positief omdat ik anders niet zou weten wat ik nou aan het lezen ben. Je komt iedere keer weer net iets meer te weten over hoe het boek nou echt zal aflopen.
In het boek wordt er gebruik gemaakt van zelfbedachte nieuwe worden. Hier stoorde ik in het begin erg aan. Maar verder in het boek

Cel, Charles den Tex

Cel, Charles den tex

Samenvatting:
Michael Bellicher rijdt naar een afspraak in Staphorst. Vlak voor hem gebeurt een verschrikkelijk auto-ongeluk. De wagen slaat tegen de vangrail en het wordt Michael duidelijk dat er geen overlevenden zullen zijn. Hij belt 112, raapt nog een pen op van een bij het ongeluk betrokken persoon en laat de situatie verder voor wat zij is.

Enkele dagen later wordt hij opgepakt en naar de plaats Monster gebracht, waar hij wordt verhoord door twee rechercheurs. Hij wordt ervan verdacht enkele weken ervoor een fietser te hebben aangereden die daarna is overleden. De wagen waarmee dat gebeurde, stond op zijn naam. Michael is verbijsterd, want hij heeft helemaal niet zo’n merk auto. De rechercheurs weigeren hem te geloven en Michael wordt overvallen door het idee dat hij in een cel moet verblijven. Maar hij helpt een dag later een agente bij het overmeesteren van een vervelende arrestant, waarbij enkele andere agenten worden gewond. Hij mag echter niets over het voorval vertellen en met hulp van een hem toegewezen advocate, Guusje van Donee, komt hij voorlopig vrij. Die vertelt hem bij zijn vrijlating dat de overleden automobilist de voorzitter van een politieke enquêtecommissie is en dat die zeer waarschijnlijk uit de weg geruimd is. Dat is een eye-opener voor Michael. Via zijn zakenpartner Gijsdie in Amerika verblijft, krijgt hij voorlopig de hulp van Richard, een autocoureur-bewaker en een aparte advocaat Klasman. Die is nogal onorthodox in zijn werkwijzen, maar misschien kan dat Michael wel helpen. Ook van zijn zus (die vroeger een broer was Kirsten) krijgt hij wel wat morele steun. Hij gaat aangifte doen van het stelen van zijn identiteit.


Intussen is hij ook opnieuw verdacht van iets anders: een ramkraak met een Santa Fe: ook die auto staat op zijn naam, maar doordat Richard (de hem toegewezen hulp) net doet alsof hij de gehele nacht naast Michael heeft geslapen, heeft hij voor dit voorval een alibi.

Dan wordt hij kort daarna opgebeld door een adviseur van de Rabobank die hem vertelt dat ze op zijn aflossingstermijnen van de hypotheek wachten. Het blijkt dat hij ergens tussen Monster en Poeldijk (twee Westlandse gemeenten) een bouwval heeft gekocht voor een enorme prijs. Hij gaat er samen met Richard kijken en hij ziet dat het huis helemaal niets voorstelt. Er is blijkbaar iemand die zijn identiteit heeft geroofd. Die koopt auto’s en huizen op zijn naam en doet allerlei dingen waarmee Michael niets van doen heeft. Een bevriende IT-adviseur geeft hem aan dat hij wellicht zijn identiteit verspeeld heeft doordat hij op Internet zijn gegevens heeft moeten prijsgeven bij het downloaden van pornosites of het meespelen in Second Life.


Michael komt weer in contact met de toch wel aardige en aantrekkelijke advocate Guusje van Donee en ze komen er achter dat de auto’s in het Westland verkocht zijn. Ze gaan langs bij de verkoper Gobis in ’s-Gravenzande en die geeft wel wat gegevens prijs. Hij verkoopt de naam van de koper van de auto per letter en dat levert hem 750 € op. Bij één van de kopers, Danny Zwaal, gaan ze ook langs, maar de jongen is eigenlijk achterlijk en debiel en ze ontvoeren hem om gegevens uit hem los te peuteren. Maar ze (Michael en Richard) hebben buiten de broers van Danny gerekend en die komen hen achterna. Er volgt een spectaculaire ontsnapping waarbij de kwaliteiten van coureur Richard goed van pas komen. Zo weten ze aan de fysiek sterke broers van Danny Zwaal (Ruud en Stef) te ontkomen.

Intussen zitten er ook mensen in een Toyota achter Michael van het bedrijf AmstaBouw. Het lijken buitenlanders van een of andere terroristische organisatie. Door een truc van Richard die de banden van de Toyota laat leeglopen, weten ze in eerste instantie te ontsnappen.


Intussen is Michael naar een vereniging voor slachtoffers die hun identiteit hebben verloren, maar blijkbaar is hij gevolgd, want de bestuurders van de Toyota proberen hem daar te pakken te nemen. Weer wordt hij uiteindelijk gered door zijn bewaker Richard. Daarna is hij uiteraard persona non grata bij de vereniging van de slachtoffers. Hij beseft dat hij uit zijn verkochte woning in Amsterdam moet blijven, maar hij kan vanwege zijn hypotheekschuld ook niet in een nieuw appartement. Hij krijgt dan de beschikking over een loods in Monster die van Guusje van Donee is. Hij voelt wel wat voor Guusje en het komt inderdaad toe een vlammende partij seks. Bovendien voelen ze wel wat voor elkaar. Michael krijgt contact met een ander lid van de enquêtecommissie die wel kwijt wil dat er terroristische organisaties bij betrokken zijn. Er wordt veel subsidiegeld verkwanseld en de voorzitter die bij het ongeluk omkwam (Bas Hoogeman) was die zaken op het spoor en moest daarom uit de weg worden geruimd. Daarna reist Michael met de trein naar Amsterdam, maar hij komt daar niet aan, omdat er een terreuralarm is. En opnieuw is hij de klos: hij wordt als verdachte (met een rugzak) opgepakt. Hij wordt steeds ondervraagd als nummer 17 (hij is immers zijn identiteit kwijt) en uit de ondervraging blijkt dat de pen die hij destijds bij het ongeluk had opgeraapt geen pen was maar een vermomde USB-stick. Hij wordt door de ondervragers keihard onder handen genomen. Hij wordt geconfronteerd met een foto van de achtervolgers van AmstaBouw om dan te horen dat de man Michael Bellicher heet. Het wordt dus steeds meer een situatie uit een van de romans van Franz Kafka. Maar dan komt ineens de advocaat Klasman weer op de proppen en via een deal met Defensie wordt Michael weer vrijgelaten.

De IT-man Karl weet intussen hoe Michael zijn identiteit is kwijtgeraakt: via Second Life is hij in Hotel Geweest geweest en daar heeft men hem allerlei gegevens weten te ontfutselen. Ruud Zwaal zit achter het verschijnsel Hotel Geweest en Karl maakt een opzet om hem ten val te brengen. Daarvoor moet hij diep doordringen in de virtuele wereld. Maar ze maken een opzet waarbij Ruud Zwaal door de mand valt. Hij bekent en biecht de financiële problemen op waarmee zijn familie heeft gekampt. Hij wordt ook boos wanneer Michael de naam van Donee laat vallen. Die familie heeft voor de financiële problemen gezorgd.


Michael ervaart dat Guusje van Donee steeds tegen hem gelogen heeft over de familie Zwaal. Ze kende de familie al, terwijl ze net deed of dat niet het geval was. Een nieuwe tegenvaller voor hem, want hij kan de vrouw op wie hij toch wel verliefd is, blijkbaar niet vertrouwen. Ruud wil wel meewerken, maar dan moet Michael hem nog een keer een flinke deal toestaan om uit de problemen te komen. Hij wil 5 identiteiten verkopen aan de organisatie van AmstaBouw. Dat gebeurt in Kijkduin: Richard en Michael achtervolgen de kopers en het komt tot een bizarre achtervolging in de trein die uitmondt in een arrestatie op het station in Amsterdam. Dat geschiedt door Defensie. Van enquêtecommissielid mevrouw Westerling hoort Michael dan dat achter het hele verhaal van de identiteit de Inlichtingendienst zit. De blonde man die hem heeft achtervolgd, legt hem uit dat de Inlichtingendienst op die manier kan infiltreren in terroristische organisaties en het landsbelang gaat dan sterk boven het individueel belang. Hij vertelt ook dat Bas Hoogeman wel vermoord is door de terroristische organisatie die hij te dicht op de hielen was gekomen. Dan stapt de man weer in de auto. Westerling heeft aangegeven dat de commissie deze antwoorden niet aan de openbaarheid zal prijsgeven.


Michael gaat zijn spullen ophalen in de loods: hij heeft weer een paspoort en een creditcard. Ruud zit nog gevangen en bij de Zwaals zitten Danny en Stef: ze genieten van het geld dat ze gepakt hebben, maar ook zit er Guusje van Donee. Die kende dus toch de Zwaals. Ze heeft als advocate van Zwaals alles geweten. Ze praten daarna over het recht dat zijn loop moet hebben en de positie van liegen daarin. Toch bloeit er ogenschijnlijk in het laatste hoofdstuk iets tussen hem en de advocate.



Recensie:

Ik vond het een erg leuk boek. Dit omdat het gedurende het hele boek spannend was. De situatie lijkt zeer echt en kan vooral in deze tijd zomaar met iedereen gebeuren. Dit omdat in de tegenwoordige tijd alles digitaal gaat. Alles moet online en iedereen wil op sociale media en dan op zoveel mogelijk sociale media. Alles moet up to date en als het even kan gooit iedereen lekker veel informatie over zichzelf op het internet. Dit leidt er toe dat het stelen van een identiteit steeds makkelijker wordt. 

Buiten het feit dat het verhaal gaat om een gestolen identiteit komen er ook nog gebruikelijkere aspecten in voor zoals de liefde en vriendschappen. Deze relaties lijken allemaal heel echt en zeer realistisch.

Het boek is ingedeeld in 94 hoofdstukken, dit vind ik persoonlijk wel fijn en zeker niet storend. Dit komt omdat ik als ik een boek lees, het per hoofdstuk lees. De hoofdstukken zijn niet te lang wat ik zeer prettig vind.           

 

Hallo wereld!

Welkom op HPBlogs. Dit is het eerste bericht op je splinternieuwe weblog. Je kunt dit bericht zelf aanpassen of verwijderen.


Belangrijk: je wachtwoord aanpassen
Je hebt zojuist van het systeem een wachtwoord ontvangen. Dit is een vrij lastig wachtwoord, het is daarom aan te raden het direct aan te passen. Je kunt het aanpassen onder Gebruikers > Jouw Profiel > Wachtwoord veranderen. Je kunt daar een nieuw wachtwoord kiezen (wat je 2 keer moet invoeren, om te controleren op typefouten).


En nu?
Om je op gang te helpen, hebben we wat uitlegpagina’s online staan. HPBlogs.nl is onze website, waarop alle benodigde informatie over de weblogs te vinden is. Als je nog vragen hebt, kun je die ook via daar stellen.

Veel plezier met je nieuwe weblog! Je kunt nu dit bericht verwijderen en aan de slag.