Recensie Hart van steen

Een hart van steen is een psychologische roman van Renate Dorrestein uit 1998. Het verhaal gaat over Ellen van Bemmel, zij is inmiddels 37 jaar oud en kan haar verleden niet met rust laten. Ellen was 12 jaar toen ze te horen kreeg dat ze een nieuw zusje kreeg en mocht een naam voor haar uitzoeken. Ellen was daar niet zo blij mee omdat ze vond dat het huis al te vol was. Daarom verzint ze de meest lelijke naam voor haar nieuwe zusje namelijk, Ida en zo wordt ze ook genoemd. Nadat Ida is geboren draait haar moeder door, ze is ontzettend bezorg dat er iets met Ida gebeurt en is geobsedeerd door God. ‘s nachts dwaalde ze door het huis bijvoorbeeld omdat ze dacht dat God dat wilde. Uiteindelijk draait ze helemaal door en besluit ze haar kinderen en man nu het nog kan, te redden. Ze geeft iedereen zogenaamde vitaminepillen en vermoord ze. Ellen was toen toevallig weg met de hond. Toen ze terug kwam vond ze haar familie dood aan met plastic zakken over hun hoofden. Behalve Carlos, hij lag onder de tafel te hoesten. Hierna komen Ellen en Carlos in een tehuis terecht, kort daarna wordt Carlos geadopteerd en blijft Ellen alleen achter. Jaren later ziet Ellen haar ouderlijk huis te koop staan en koopt het zonder te twijfelen. Maar haar verleden en herinneringen laten haar niet met rust. De personen werden in het boek goed beschreven en dat maakte het boek realistisch. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het een raar boek, want zo’n situatie komt natuurlijk niet vaak voor maar toch vond ik het erg aangrijpend omdat alle gevoelens zo duidelijk werden neergezet. Ik vond het een zielig verhaal en het raakte me wel.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>