Recensie “Alleen maar nette mensen”

Een boek waarin de multiculturele samenleving erg goed wordt weergegeven is het boek “Alleen maar nette mensen”. In dit boek lees je over David. David is geboren en getogen in Nederland. Hij woont samen met zijn ouders in Amsterdam Oud-Zuid. In deze buurt wonen alleen maar nette mensen. Hier houdt David niet zo van, hij is namelijk op zoek naar een heel andere mensen.

In dit boek lees je dan ook over de zoektocht naar de juiste soort mensen. David is namelijk op zoek naar een negerin en dan natuurlijk ook niet zo maar een negerin.

David wil een intellectuele negering.

David ging naar het Barlaeus Gymnasium ook hier kwamen alleen maar nette mensen. Ondanks dat er alleen maar nette mensen kwamen ontmoette David hier zijn eerste en tot dan toe enige vriendinnetje, Naomi. Naomi is een erg lief, slim en zorgzaam meisje die erg veel van David houdt. Ze wil graag samen met David een toekomst opbouwen. Na de middelbare school is Naomi gaan studeren, net als de andere vrienden van David. Anders dan Naomi en zijn vrienden is David niet gaan studeren. Na de middelbare school begint namelijk David zijn zoektocht.

Eerst is David vooral op zoek naar zijn identiteit. David is namelijk joods, maar hij ziet er uit als iemand van Marokkaanse afkomst. Dit vindt David helemaal niet fijn. Sterker nog hij vindt het verschrikkelijk. Hij komt continu in aanraking met de vooroordelen die gepaard gaan met mensen met een Marokkaanse afkomst. In winkels wordt er vaak op hem gelet en mensen gaan er vanuit dat hij geen manieren heeft. Mensen zien hem niet als een gelijkwaardig persoon.

Doordat Naomi verder is gegaan met leren en David niet, ontstaan er kleine scheurtjes in hun relatie. Naar mate de tijd verstrijkt en David nog langer “niks doet” veranderen deze scheurtjes in een kloof tussen Naomi en David. Hierdoor gaat David meer naar andere vrouwen kijken. Hij komt er achter dat hij valt op vrouwen met een dikke ronde kont. Beter bekent als een negerinnen vrouw. Naomi is een Nederlandse vrouw, met een platte kont.

Je leest het boek vanuit het perspectief van David. Door middel van zijn gedachtes krijg je een goed beeld van de vooroordelen die David heeft over bepaalde groepen mensen. In het boek zijn er volgens David drie categorieën negerinnen: de bounty-vrouw, de switch-hitter en de Sherida-ketting. Dit geeft een goed beeld van de vooroordelen die David heeft.

‘De eerste categorie is de bounty. De bounty-vrouw kiest per definitie voor de blanke man. Ze heeft uitgerekend dat het beter voor haar is om met een witte man te zijn. De bounty denkt dat de blanke man iedere dag naar zijn werk gaat en dat hij haar niet zal bedriegen. Ze heeft een goede baan, waar ze samenwerkt met allemaal Hollanders. De bounty wordt dagelijks benaderd door zwarte mannen. Die lacht ze uit. Ze vindt zwarte mannen banaal en beneden haar niveau. De bounty hangt racistische praatjes op over haar zwarte broeders. De bounty is volkomen oninteressant.

De tweede categorie heet de switch-hitter. De switch-hitter gaat beide kanten op: zwart en wit. Ze denkt niet in termen van ras, de switch-hitter kiest voor wie ze leuk vindt. Ze heeft een gemengde vriendenkring. Met de juiste switch-hitter, die niet is verpest door te veel omgang met de blanke man en zich gedraagt als de negerin zoals de negerin bedoeld is, bestaan er mogelijkheden. Als ze te veel aan blanke mannen is blootgesteld, raakt ze besmet en wordt ze te saai.

De derde categorie is de Sherida-ketting. Om haar nek draagt ze een gouden ketting, waaraan in gouden krulletters de naam Sherida hangt. Ze woont in een zwarte wijk en gaat uitsluitend om met zwarte mensen. Het komt voor dat ze Surinaamse ouders heeft, of Antilliaanse, en haar hele leven in Nederland woont, maar volledig buiten de Hollandse samenleving existeert. Voor de blanke man is het vrijwel onmogelijk om kennis te krijgen aan de Sherida-ketting.’

David wil een Sherida-ketting-vrouw.

Na wat Sherida-ketting-vrouwen “uitgeprobeerd” te hebben komt David er achter dat hij toch naar iets anders op zoek is. Hij is op zoek naar een vrouw die nog steeds een “echte” negerin is, maar ook intellectueel genoeg is om met hem te discussiëren over bepaalde onderwerpen.

Na lang gezocht te hebben en ook wat intellectuele negerinnen te hebben “uitgeprobeerd” komt David tot de conclusie dat “echte” intellectuele negerinnen niet bestaan. Op het moment dat een negerin slim wordt, vergaat het echt pure van de negerinnen en verdwijnt als het ware de “echte” negerin.

Naar mijn mening is deze uitspraak die niet waarheidsgetrouw. Ook zal niet iedereen deze uitspraak erg waarderen.

Als je dit namelijk net iets anders verwoord zegt David hiermee, dat alle negerinnen dom zijn, want op het moment dat een negerin slim wordt is het geen echte negerin meer. Dit citaat geeft een goed beeld van de rest van het boek. David heeft vrij botte, vaak kort door de bocht mengingen over een groep mensen. Hij over generaliseerd veel. Over z’n beetje elke cultuur of subcultuur heeft hij zijn mening klaar liggen. David baseert zijn mening over mensen op het uiterlijk van die mensen.

Dit is raar.

David vindt her verschrikkelijk als mensen hun mening over hem baseren op zijn uiterlijk, maar zelf doet hij het ook.

Al deze vooroordelen geven wel een mooi beeld van hoeveel verschillenden culturen er zijn in Nederland. David legt op zijn manier elke cultuur die langskomt in het boek uit.

Naast dat ik eerst even moest wennen aan de overhaaste vooroordelen in dit boek, vond ik het wel een erg leuk boek. Ik zou het zeker aan ander aanraden. Henk Bergman schreef op 28 april 2008 in zijn recessie: ‘Zijn verhaal heeft vaart, is goed geschreven en geeft een inkijkje in een wereld waarvan je het bestaan wel kent maar die tegelijkertijd erg ver weg is als je je tot het autochtone deel van de bevolking mag rekenen.’  Ik ben het hier voor een groot deel mee eens. Ik denk dat dit boek inderdaad een goed beeld geeft in hoe mensen met een andere cultuur leven, maar ik denk dat het beeld dat in het boek geschept wordt over bepaalde culturen niet honderd procent klopt. Want je moet wel in je achterhoofd houden dat het een boek is. Om het boek spannend te houden zijn er bepaalde onderdelen van een cultuur meer uitgelicht dan andere. Hierdoor zal er naar mening een vertekent beeld worden weergegeven over deze culturen.

Er zijn veel gelijkenissen tussen David en de Schrijver van het boek. Beide zijn ze joods en beide lijken ze van Marokkaanse afkomst. Ook zijn ze beide opgegroeid in Amsterdam Oud-Zuid . Dit blijkt uit een ander artikel naar aanleiding van een interview met Robert Vuijsje ‘Veel uit het boek Alleen maar nette mensen is gebaseerd op zijn eigen ervaringen, maar hij benadrukt in al zijn interviews dat het voornamelijk fictie is.’ .

Ik denk dat je ook met deze gedachte het boek moet lezen.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie “Fabriekskinderen”

Ik heb het boek “Fabriekskinderen” van J.J. Cremer. Het boek is geschreven in 1863 in de tijd waar kinderarbeid een grote rol speelde.

Het boek gaat over een gezin bestaande uit een vader, moeder, twee zonen en een dochter. De kinderen in dit gezin moeten dag in dag uit lange dagen werken in fabrieken. Soms wel twaalf, dertien of veertien uur op één dag. Naast dat zoveel uur op een dag werken al slecht is voor de kinderen doen ze ook nog gevaarlijk werk.
Op een dag lopen de drie kinderen naar de fabriek toe om in te gaan werken als één van de drie besluit dat hij te moe is om nog verder te gaan. Hij gaat op de grond liggen en weigert te gaan werken die dag. Zijn broer en zus laten hem hier achter.
Op een gegeven moment ziet een student de jongen op de grond liggen. Eerst twijfelt de student of de jongen dood is, want de jongen ziet er zo slecht en mager uit. Na vastgesteld te hebben dat de jongen nog leeft kan de student niet anders doen dan hem mee naar zijn huis te nemen om hem daar te laten slapen en te voeden.
Ondertussen werken de broer en zus van de jongen die dag wel in de fabriek. Na lang en hard gewerkt te hebben mogen zij naar huis om daar een paar korte uren te kunnen slapen. Die nacht gaat het echt niet goed met de dochter van het gezin, ze heeft griep. Door de erbarmelijke omstandigheden waarin het kleine ondervoede meisje zich begeeft, is deze ziekte haar te sterk en overlijd ze die avond. Voordat het meisje haar laatste adem slaat roept ze nog voor water, maar haar ouders horen haar niet omdat ze te druk zijn met hun eigen ongemakken.

Het boek is met het doel geschreven om weer te geven hoe slecht kinderarbeid is. Dit werd meer gedaan in deze tijd en ik vind dat dit boek een erg goed beeld geeft over hoe verschrikkelijk kinderarbeid is. Ik heb het boek gelezen in oud Nederlands. In het begin van het boek was dit wel wat lastig, maar naar mate het boek zich vorderde werd het steeds makkelijker.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie “Reinaert de vos”

Ik heb het boek “Reinaert de vos” gelezen.  Het boek is geschreven door Willem die Madocke maecte en is voor het eerst uitgegeven rond 1260.

Het boek gaat over Reinaert de vos. Hij is een sluw en ook wel gemeen iemand. Hij heeft veel dingen gedaan die niet mogen. Het boek gaat erover dat de koning, Reinaert hiervoor wil gaan straffen. De koning laat verschillende keren, verschillende dieren Reinaert uit het bos ophalen om hem naar de stad te brengen. Dit wil Reinaert echter niet, want als hij in de stad aan zou komen zou het veroordeeld worden tot de dood. Hij verzint dus allerlei listige manier om onder de reis naar de stad uit te komen. Deze listige plannen gaan wel ten koste van de dieren die hem komen halen, maar dit maakt Reinaert niets uit.
Als Reinaert uiteindelijk toch in de stad aankomst, verzint hij de grootste truc tot dan toe en misleid de koning om zo onder de doodstraf uit te komen.

Ook zijn er weer in dit verhaal lessen die je geleerd worden. Zoals, laat je niet verleiden. Elke keer als een dier naar Reinaert toe komt, verleid Reinaert hem met voedsel dat ze allemaal niet kunnen weerstaan. Elke keer als de dieren vallen voor de verleiding, worden ze hard gestraft door de (menselijke) dorpelingen.

Ik vond het een leuk boek om te lezen. Net als Beatrijs was het doel van het verhaal een boodschap overbrengen. Een verschil met Beatrijs was wel dat er in dit boek meer personen in voor kwamen en dat God niet ter spraken kwam Reinaert de vos. Dit eerste vond ik erg fijn, dat maakte het boek wat spannender om te lezen.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie “Beatrijs”

Ik heb het boek “Beatrijs” gelezen.  Het boek is geschreven door een tot nog toe onbekende auteur en is rond 1374 voor het eerst uitgegeven

Het boek gaat over Beatrijs zij is een kloosterling. Het leven in het klooster laat ze vroeg in het boek achter zich. Ze heeft namelijk een man ontmoet met wie zij een leven wil opbouwen. Dit gaat een aantal jaren erg goed. Ze hebben zelfs twee lieftallige kinderen. Maar na zeven mooie jaren is het geld op. De man van Beatrijs laat haar achter met de twee kinderen.
Om haar kinderen te onderhouden en ze te kunnen voorzien van voedsel, moet Beatrijs iets verschrikkelijks doen. Zij moet zichzelf als prostituee aanbieden.
Er is geen dag voorbij gegaan dat Beatrijs niet gebeden heeft tot Maria. Op een nacht, als Beatrijs met haar kinderen overnacht bij een weduwe, krijgt Beatrijs drie visioenen. Hierin wordt haar verteld dat zij terug moet gaan naar het klooster en haar kinderen moet achter laten. Dit doet Beatrijs dan ook.

Het verhaal is geschreven als een les voor iedereen. De les is dat je je niet moet laten verleiden tot dingen en dat als je echt berouw toont van je daden God je vergeeft. Het is duidelijk te zien aan de schrijfstijl dat God belangrijk is. Het gedeeld waarin de man Beatrijs verlaat wordt in vier regels verteld, maar het gebed van Beatrijs daarna is twee pagina’s.

Ik vind het leuk om een keer een verhaal te leren wat niet was geschreven om me te vermaken, maar om me iets te leren. De lessen die ik uit het boek kon halen zijn jammer genoeg niet meer van deze tijd, waardoor ik er zelf niet iets van geleerd heb.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie “De Reünie”

Ik heb het boek “De Reünie” gelezen. Dit boek is geschreven door Simone van der Vlugt. In 2004 werd het boek voor het eerst uitgegeven.

Het boek gaat over Sabine (23). Sabine is een volwassen vrouw die iets verschrikkelijks heeft mee gemaakt toen ze nog om de middelbare school zat. Haar “beste” vriendin Isabel verdwijnt namelijk. Isabel en Sabine waren altijd beste vriendinnen tot op de middelbare school.  Op de middelbare school ging Isabel samen met haar nieuwe vrienden Sabine pesten.
Sabine ontmoet in het boek een jongen (Olaf) die de beste vriend van haar broer (Robin) was, in de periode dat Isabel verdween. Dit is de aanleiding dat Sabine zich gaat verdiepen in de verdwijning van negen jaar gelden. Dit doet ze door oude dagboeken te lezen, haar herinnering proberen op te halen en terug te gaan naar de stad te gaan waar ze vroeger woonde: Den Helder.
Na twee dates hebben Sabine en Olaf een relatie. Wat er hierna gebeurd ga ik niet zeggen, want dan is het boek niet spannend meer om te lezen. Het enige wat ik kan zeggen is dat aan het einde van het boek Sabine weet wie het gedaan heeft.

Het boek is in ik-perspectief geschreven uit de ogen van de 23-jarige Sabine.  Zij heeft in het boek regelmatige terug blikken naar negen jaar gelden. Voor de rest is het boek chronologisch geschreven.

Ik vond “De Reünie” een erg spannend boek. Tot het einde was het heel spannend die de moord gepleegd had op Isabel. In het ene hoofdstuk verdenk je persoon A heel erg en dan dat hoofdstuk daarna verdenk je persoon B heel erg. Dit maakt het leuk en spannend om te lezen. Wat ik ook leuk vind aan het boek is dat er zowel in het heden als in het verleden spannende dingen gebeuren, dat maakt het boek nooit saai.
Ook was het erg makkelijk om je in te leven in de hoofdpersoon. Dit maakt het lezen van het boek na mijn mening ook veel makkelijker.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie “Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht”

Ik heb het boek “Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht” van Mark Haddon. Voor het eerst is dit boek uitgegeven in 2003. Ik heb de vijftiende druk gelezen uit 2006 Dit boek is origineel in het Engels geschreven. Toch mocht ik dit boek van Jeroen lezen.

Het boek is een soort van dagboek. In het boek gaat de hoofdpersoon (Christopher) de moord oplossen van de hond van mevrouw Shears. Hij schrijft alles wat hij ontdekt en denkt op in dit boek. Daarom wordt dit boek in ik-perspectief geschreven. De gedachten van Christophet hebben iets aparts. Christopher is namelijk een autist. Hij denkt over heel veel ding na en hij snapt de dingen die voor ons makkelijk zijn niet.

Het boek begint meteen met de nacht waarin de hond is vermoord. Christopher ziet de dode hond en wil hem knuffelen. Als mevrouw Shears dit ziet, denkt zij dat Christopher de hond heeft vermoord en laat ze de politie komen. Nadat de politie wat heeft rondgevraagd laten de moord voor wat het is. Het is ten slotte maar een hond. Christopher is daarin tegen vastbesloten om er achter te komen wie Wellington (de hond) heeft vermoord. Na maten het onderzoek zich vordert komt Christopher achter nog veel stockerende ontdekking dan hij van te voren had kunnen voorspellen.

Na mate het boek voordert kom je meer te weten over Christopher zelf zoals dat hij woont in Swindon met zijn vader. Zijn moeder is namelijk overleden aan een hartaanval. En dat hij aan het einde van het schooljaar eindexamen gaat, doen in wiskunde B1, hier is hij namelijk er goed is. In het boek legt Christopher je ook het een en ander uit over wiskunde.

Ik vond het boek erg leuk. Het is op een grappige manier geschreven net alsof het echt door een autistische jongen geschreven is. Je kunt nu misschien denken dat grappig en autistisch niet samen gaat, maar in dit boek wel.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Recensie “Het boek Job”

Ik heb het boek “Het boek Job” gelezen van Lydia Rood. Dit boek is voor het  eerst uitgegeven in 1994.

Het boek Job is een boek over Job. Job is autistisch en zijn zus Lydia schrijft een boek over hem, over wat autisme precies is en wat het precies voor invloed heeft om een broer met autisme te hebben. In het boek interviewt ze haar ouders, broers en zussen en natuurlijk Job zelf. Het gezin van Job bestaat uit hijzelf, Lydia,  Tijn, Niels, Hein, Menke en de ouders. Een druk gezin vooral voor iemand met autisme.

Het boek is in ik-perspectief geschreven uit de ogen van Lydia, maar als ze  haar moeder interviewt, die vervolgens herinneringen op haalt verandert het perspectief. Het boek is niet in verhaal vorm geschreven, maar meer als een lang verslag.

Ik vond het boek niet zo goed. In het boek wordt Job na mijn mening te veel geschreven als een gek en te weinig beschreven als een denkend mens.  Ik weet niet hoe vaak er wel niet in het boek benadrukt is dat Job een autist is, maar na mijn mening te vaak. Er wordt ook vaak herhaald wat een autistisch kind wel en niet kan doen/denken/inzien. Kortom er is veel herhaling in het boek. Wel een groot pluspunt aan het boek vind ik dat je een na mijn mening eerlijke weergave krijgt hoe het is in opvangtehuizen voor autisten.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie “Twee vrouwen”

Ik heb het boek “Twee vrouwen” gelezen van Harry Mulisch uit 1975. Dit boek heb ik gekozen, omdat Jeroen iets had verteld over het boek en ik dacht dat ik een keer een film had gezien die er erg op leek.

Het boek begint met dat Laura te horen krijgt dat haar moeder in Frankrijk overleden is. Dit is één van de twee verhaallijnen in het boek. Het volgende hoofdstuk gaat namelijk over Laura voordat ze dit te horen krijgt.
Laura was op 23-jarige leeftijd  getrouw met Alfred, maar het huwelijk mocht niet baten en na zeven jaar werd er een punt achter gezet.  In het boek krijgt Laura een lesbische relatie met Sylvia. Sylvia haar ouders mogen niet weten dat Sylvia een relatie heeft met een vrouw. Dus doen Laura en Sylvia net alsof Laura een zoon heeft genaamd Thomas waar Sylvia een relatie mee heeft. Op een dag leren Alfred en Sylvia elkaar kennen bij een toneelstuk.

De relatie tussen Sylvia en Laura is na een tijdje wat  stroef. Sylvia besluit om even bij haar ouder in te trekken. Maar als Sylvia Laura niet na drie dagen heeft gebeld zoals afgesproken, begint Laura zich grote zorgen te maken.

Het boek is in ik-perspectief geschreven. Ik vond het boek goed te lezen. Wel vond ik de verhaallijn met de moeder van Laura die overleed minder sterk en niet echt een toevoeging geven aan het verhaal. Voor de rest was het niet moeilijk geschreven. Het verhaal kwam wel wat rustig op gang en pas de laste 50 pagina’s gebeurde er iets spannends, maar opzicht is dit niet een rede om het boek niet te lezen.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Recensie “Erik of het klein insectenboek”

Ik heb het boek “Erik of het klein insectenboek” gelezen. Het boek is geschreven door Godfriend Bomans. Ik las de editie voor scholieren, gemaakt ter gelegenheid van Nederland Leest, 1 november 2013.

Het boek gaat over Erik Pinksterblom. Als hij op een avond wil gaan slapen, komen de schilderijen tot leven. Zijn grootmoeder, die geschilderd is en dit tot leven komt, vertelt Erik dat hij een schilderij genaamd Wollewei in kan. Erik gaat dit schilderij in en wordt heel klein, net zo klein als alle andere insecten in het schilderij. Als eerst ontmoet Erik een wesp. Bij deze wesp mag Erik eten, maar nadat er iets fout gaat moet Erik meteen weg. Erik beland bij een hotel waar hij allemaal anderen insecten leert kennen.
De insecten vinden Erik eerst maar wat vreemd. Want ze weten niet wat voor dier hij is. Erik weet veel over insecten, omdat hij hier een toets over zou hebben. De insecten vinden dit er interessant en vragen hem voortdurend wat ze nu het beste kunnen doen.
Na een aantal weken wil Erik weer terug naar huis. Maar hoe? Zal dit Erik lukken?

Ik vond dit boek vrij simpel geschreven. Wat logisch is aangezien het een kinderboek is. Het verhaal vond ik niet erg spannend. Simpel verhaal zou je kunnen zeggen, maar dit ik ook weer erg logisch, want het is nog steeds een kinderboek. Je moet me nu niet verkeerd begrijpen. Ik vond het niet een saai boek of zo. Dit boek is erg goed te lezen, maar het is gewoon simpel.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Recensie “Het Diner”

Het boek “Het Diner” is een boek van Herman Koch. Ik heb de 1ste druk gelezen die in 2009 gepubliceerd werd. De uitgeverij is Anthos te Amsterdam.

Het boek gaat over Paul. Paul heeft een vrouw (Claire) en een zoon (Michel). Paul gaat samen met Clair, zijn broer (Serge) en zijn schoonzus (Babette) uiteten. Ze moeten namelijk ergens over praten. Over Michel en zijn twee neefjes (Rick en Beau).
Hoe verder je in het boek leest, des te meer krijg je te weten wat ze moeten bespreken. Dus des te nieuwsgieriger je wordt. Ik vind het boek erg boeiend. Ik moest weten wat er aan de hand was.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie