Lees autobiografie van Felicia Burger
Toen ik klein was werd ik niet veel voorgelezen. Ik had er het geduld niet voor en ging andere dingen zitten doen. Natuurlijk hebben me ouders het wel geprobeerd. Het enige wat ik me daarvan kan herinneren is dat ze een boek hadden met 365 voorlees verhaaltjes voor het slapen gaan. Voor elke dag van het jaar een.
In groep 1 en 2 werd er vaak voorgelezen uit boeken als rupsje nooit genoeg en er was ook een verhaaltje met een vis die zilveren schubben had. Alleen heb ik geen flauw idee meer hoe dat boek heet. In de groepen 5 en6 werd er vaak voorgelezen uit de boeken van meester jaap.
Op de basisschool moesten wij altijd duo lezen. Ik heb lang in AVI 3 gezeten. Tot ik ineens voor uit schoot. In groep 7 was ik dan eindelijk AVI uit.
In de eerste en de tweede klas las ik boeken uit een serie van Haye van der Heyden. Ook las ik veel boeken van Carry slee zoals de hele serie Timboektoe. Ik was vroeger groot fan van Carry slee en wou al haar boeken lezen(inclusief de kinderboeken als van opa mag het ook en morgen mag ik in het diepen). Ik heb ook een groot deel van de boeken thuis staan.
In de derde en de vierde klas kregen we lees opdrachten over boeken als de gele scooter en de passievrucht. Veder heb ik boeken gelezen als sproetenliefde en een groot deel van echte mannen eten geen kaas maar ben met het boek gestopt omdat het zo beschreven stond dat ik er helemaal naar van werd als ik het las.
Felicia Burger