Alleen maar nette mensen – Robert Vuijsje

Samenvatting: Zo zwart als de nacht, grote borsten, gouden tanden en dikke billen. Daar is David naar op zoek in een vrouw. David Samuels is een 21-jarige joodse jongen die vaak word aangezien als een Marokkaan door z’n zwarte haar. David heeft drie jaar geleden zijn gymnasiumopleiding voltooid in Amsterdam. Daar heeft hij ook Naomi leren kennen, een aardig meisje met wie hij al jaren verkering heeft.  Zijn vrienden, Bas en Daan, volgen netjes een studie, David daarentegen houd zich andere doelen voor ogen. 

David is op zoek naar zichzelf, hoort hij bij de wittemannen of bij de allochtonen?
In de jaren na de middelbare school ontstaat er een nieuwsgierigheid naar de zwarte vrouw en haar cultuur, David betreed, met z’n keppeltje en al, de Bijlmer. Daar maakt hij kennis met jonge alleenstaande zwarte moeders.  Rowanda is haar naam, twee gouden tanden en twee gouden borsten. David wil een echte negerin en geen bounty (dat is een negerin van buiten maar een blanke van binnen) en Rowanda lijkt wel in aanmerking te komen. Aangemoedigd door de neef van Rowanda, Ryan, gaat David op zoek naar nog een zwarte vriendin. Hier komt Rowanda achter en maakt een einde aan de relatie. Ze wil immers geen liegman en David blijkt nu ook gelogen te hebben. Na meerdere pogingen met verschillende zwarte vrouwen heeft David nog niet gevonden wat hij wilt. Hij reist naar Memphis Tennessee in de hoop daar grote negerinnen te vinden die ook intelligent zijn. Tot zijn spijt zijn de zwarte vrouwen daar net zoals witte intellectuele vrouwen in Nederland.

Hij reist terug naar Nederland om zich weer bij Naomi te voegen, helaas heeft Naomi een relatie met Daan. Dat is een dreun in zijn gezicht.
Uiteindelijk raakt hij aan de praat met Naima ze is Marokkaans maar wel ontwikkeld, hij geeft het een kans.

TitelverklaringIn Oud-Zuid wonen “alleen maar nette mensen. “ Of zoals de verteller zegt in de roman: In Oud-Zuid is ‘alleen maar nette mensen ‘ codetaal. Iedereen weet dat je bedoelt: geen mensen die ze allochtonen noemen en vooral geen Marokkanen. (blz. 13) De uitdrukking komt daarna nog diverse keren in de roman voor. (blz. o.a. 115, 182 , 229, 276)

Bovendien is de titel ironisch, want het gaat er in de roman allesbehalve netjes aan toe: er zijn vrij veel seksueel getinte passages die onverbloemd worden beschreven. Niet het ‘alledaagse’ ritueel van nette mensen.

Recensie: “Alleen maar nette mensen” is een roman die je in 3 á 4 avonden uit kan hebben. Dat komt niet door het aantal bladzijdes maar dat komt door de verhaallijn, er is geen een saai moment. Zijn verhaal heeft vaart, is goed geschreven en geeft een inkijkje in een wereld waarvan je het bestaan wel kent maar tegelijkertijd erg ver weg is.

Vuijsje heeft een actueel onderwerp gekozen en ook een onderwerp dat nogal gevoelig ligt bij sommige mensen. Je moet dit boek nuchter bekijken en je moet je niet snel aangesproken voelen. De humor zit er deels in dat hij elke cultuur afgaat en elk volk eigenlijk afkraakt, dit kan je beledigend vinden maar ook ongelofelijk grappig. De waarheid zit achter de humor verscholen.
Ik denk ook dat het boek herkenbaar en soms confronterend voor zowel blanke als zwarte inwoners van Amsterdam.
Je zou het stereotypering kunnen noemen. Ik denk dat de meeste mensen deze kenmerken wel herkennen in iemand in hun omgeving. Vuijsje brengt deze alleen maar onder de aandacht.

1. Emotieve argumenten:
Ik heb eigenlijk alleen plezierige emoties beleefd aan dit verhaal. De voornaamste is nog wel humor. Dat is ook een van de grote krachten van het boek. Ook zorgde het boek voor amusement en ontspanning.

2. Esthetische argumenten:
Het verhaal van Robert Vuijsje heeft vaart, is goed geschreven en geeft een inkijkje in een wereld waarvan je het bestaan wel kent maar tegelijkertijd erg ver weg is.
Vuijsje heeft een actueel onderwerp gekozen en ook een onderwerp dat nogal gevoelig ligt bij sommige mensen. Je moet dit boek nuchter bekijken en je moet je niet snel aangesproken voelen. De humor zit er deels in dat hij elke cultuur afgaat en elk volk eigenlijk afkraakt, dit kan je beledigend vinden maar ook ongelofelijk grappig. De waarheid zit achter de humor verscholen.

3. Morele argumenten:
Het is lastig om van het verhaal af te leidenhoe Robert Vuijsje over de dood denkt. Het verhaal gaat eigenlijk niet over leven en dood, het gaat over alledaagse dingen.

4. Realistische argumenten
Ik denk dat het verhaal grotendeels waar is. Robert Vuijsje heeft ook gestudeerd op het Barlaeus Gymnasium in Amsterdam. Ook bracht hij een jaar door aan de Amerikaanse Universiteit van Memphis.
Ik denk dat hij zo z’n eigen draai heeft gegeven aan zijn eigen ervaringen om de lezer aandachtig te houden. Het verhaal gaat over alledaagse dingen.

5. Structurele argumenten
Het verhaal wordt onderverdeeld in drie grote delen. Deze de aanduiding van de maanden Februari, Maart en April. Deze delen worden onderverdeeld in veel kleine in hoog tempo vertelde hoofdstukken.
Het verhaal heeft een logische opbouw. Het hele verhaal door zie je af en toe flashbacks die terugslaan op de ervaringen met Naomi. De flashbacks maken je niet in de war en zijn goed te plaatsen.
Vaak worden de gedachtes van David, die ontstaan bij bepaalde handelingen, uitgebreid verwoord. Als het originele verhaal dan weer begint kan er verwarring ontstaan.
Het eerste hoofdstuk van de roman heet “Dag schoonheid”en het laatste hoofdstuk heet ook zo “Dag schoonheid” Het is een soort cirkel.
Het doel van het verhaal is dat David erachter komt bij welke soort mensen hij hoort. Het einde zorgt niet echt voor voldoening echter komt hij er wel achter waar hij bij hoort. De Marokkanen.

6. Intentionele argumenten
Een achterliggende gedachte van het boek zou kunnen zijn dat wij moeten beseffen dat er plekken in Nederland zijn waar vrouwen worden behandeld als vuil. Ook brengt Vuijsje culturen aan het licht waar de meesten mensen nog geen weet van hebben.

Vergelijking boek en film:

Het thema van het boek was de multiculturele samenleving, en alles wat daaromheen speelt, zoals racisme en vooroordelen. In het boek word dit aan het begin al verteld, na het eerste hoofdstuk, hier staat wat elk ras van elkaar vind. In de film wordt dit ook gedaan, maar het wordt niet aan het begin van de film verteld of laten zien, maar tijdens de film wordt telkens verteld door David als er iets gebeurt, wat er op zo’n moment aan de hand is. Hier een voorbeeld die ik al eerder heb gebruikt: ‘’Negers denken iedere dag aan de slavernij. Behalve negers denkt niemand ooit aan de slavernij.’’ (Pagina 10) In de film wordt dit gezegd bij deze tijd: 21 minuten en 10 seconden. Dit is midden in het verhaal, als de moeder van Rowanda een discussie voert met David. Het perspectief vind ik heel goed gekozen, vooral bij zo’n soort thema, want dan voel je precies wat hij voelt als hij voor de zoveelste keer als marrokkaan wordt aangezien, in de film wordt dit ook goed laten zien. Een belangrijk verschil is de extra personage in de film, een overeenkomst wat belangrijk is is dat het in de Ik-vorm wordt verteld. Het boek heeft meer indruk op me gemaakt, omdat ik helemaal in het boek zat, en ik weet niet of dat de manier van schrijven is, maar hierdoor heb ik het lezen meer gewaardeerd dan het kijken van de film.

Fabriekskinderen

Schrijver: Jan Cremer

Samenvatting
Op een koude december morgen om 6 uur ’s ochtends werden de 3 jonge kinderen, Evert, Saartje en de Sander, door hun moeder gewekt. Ze moesten aan het werk, in de Leidsche wolfabriek. Ze hadden er totaal geen zin in, Sander viel zelfs weer in slaap.

Even later gingen ze weg. Het was nog steeds koud buiten. Sander werd meegenomen door Evert, Saartje liep al vooruit. Dit deed ze omdat ze hoofdpijn had en het koud had, ze wilde zo snel mogelijk in de warme fabriek zijn. Sander was nog erg moe en wilde alleen maar slapen. Toen beet hij in Everts hand toen die hem mee probeerde te trekken, Evert schrok, maar liep boos door, Sander liet hij achter.

Het was een heel donkere fabriek. Het was ook erg zwaar en gevaarlijk werk. Ze werden ook telkens “aangemoedigd” door een werkman. Evert en Saartje hadden het erg zwaar, zeker omdat Sander er niet bij was.

Sander was op de stoep in slaap gevallen, op de plek waar Evert hem achter had gelaten. Hij werd niet lang nadat hij in slaap was gevallen de jurist Willem, een man die aan de Leidsche academie jurist is en een goed hart. Hij nam Sander, die erg koud aan voelde maar nog wel in leven was, mee naar zijn studeerkamer. Daar aangekomen liet hij “chocoladewater” zetten en deed hij Sander in een warm bed. Ook deed hij hem zijn vieze kleren uit en deed hij iets aan dat warmer was.

Toen Sander wakker werd schrok hij van Willem, maar die schrik verdween snel toen e Willem hem een boterham gaf. Hij gaf hem ook lekkere broodjes, krentenbollen en warme waterchocolade. Willem vond het heel erg wat Sander allemaal overkomen was.

Opeens dacht Sander aan het feit dat hij in de fabriek moest zijn. Toen vroeg Willem of Sander naar school ging. Het antwoord van Sander was negatief. Dat was het moment voor Willem om Sander te adopteren, op te voeden en te onderwijzen.

Die nacht in het huis van Saartje en Evert hoorde niemand Saartje kreunen zoals normaal, ze vroeg om water en had ontzettende dorst. Ze had hoge koorts en was erg aan het zweten. Ze was had geen kracht meer om zelf water te halen. Iedereen sliep door waardoor enkele uren later Saartje aan koorts overleed.In de laatste drie alinea’s werd door de schrijver de situatie toegelicht waarin de vele duizenden fabriekskinderen leven.

1 Thema

Evert, Saartje en Sander waren fabriekskinderen. Sander werd geadopteerd door een man die medelijden met hem had. Saartje overleed aan koorts en Evert ging door met zijn rot leven.

Het verhaal bevatte veel beschrijvingen. Wat heel erg opvallend was, was dat tussen het verhaal door de verteller aan het woord was. Wat ook nog opviel was dat de tekst niet n het modern Nederlands was geschreven.

De titel Fabriekskinderen sloeg natuurlijk terug op de drie kinderen die elke dag in de fabriek werkten. Er was ook een ondertitel, “Een bede, doch niet om geld”. Dat hield in: een verzoek, maar niet om geld. Er werd dus niet om geld verzocht.

Er was geen proloog. Wel was er een epiloog waarin de schrijver vertelde dat fabriekskinderen een rot leven hadden en wat er tegen dit verschijnsel gedaan kon worden.Aangezien het een kort verhaal was, was het niet in hoofdstukken verdeeld. De opbouw was gewoon in alinea’s.

Saartje: Zij was elf jaar oud, maar doordat ze zoveel werkte leek ze wel op iemand van 10. Volgens mij was ze een best harde werkster.
Sander:Hij was 10 jaar, maar zag eruit als 7. Hij is het kleine broertje van Saartje. Hij was nog veel te jong
om te werken.
Evert: Hij was 13 jaar oud.Hij had zware taken. Hij moest namelijk o.a. vaak voor Sander zorgen.
Alle drie de kinderen hebben een vlak karakter.

Het verhaal speelde zich af rond 1860. Dit was te merken aan het feit dat de tekst een doel had voor de maatschappij van toen.

De plaats Leiden, waar het verhaal zich afspeelde, was tamelijk willekeurig gekozen.
Het verhaal duurde ongeveer een dag. Er zaten niet echt opvallende versnellingen of vertragingen in.
Het verhaal was in de grote lijnen chronologisch verteld.
Het verhaal werd auctoriaal verteld. Er waren geen bijzonderheden m.b.t. dit perspectief.

Hij heeft het boek met een bepaald idee beschreven:

-        Hij wilde de rijkere mensen laten zien in wat voor een hel deze kinderen leven.

-        Hij wilde met deze tekst pleiten voor sociale wetten in Nederland.

Het was een sociale roman, in de stroming van de verlichting.

Ik vond het verhaal wel indrukwekkend. Dit kwam doordat de schrijver erg goed de vervelende omstandigheden wist weer te geven. Er zat ook een goed idee achter het verhaal waardoor het goed en indrukwekkend wordt. Ook was het redelijk makkelijk te lezen. Niet alleen omdat het een kort boek is maar ook omdat het taalgebruik goed te volgen is.

Turks fruit

Samenvatting: Het boek gaat over de ik-figuur en de relatie met zijn vrouw Olga. Olga heeft hem verlaten nadat zij samengewoond hebben en getrouwd zijn geweest. Hij blikt terug op de hoogtepunten van hun relatie. Het verhaal is dus niet chronologisch verteld. Het begint met de ontmoeting en eindigt met het afscheid. Ook beschrijft hij wat er in Olga’s leven nog meer gebeurd. Ze trouwt tweemaal met een andere man, maar die huwelijken worden alle twee verbroken. 

In de eerste hoofdstukken van het boek beschrijft de ik-figuur de ontmoeting met Olga. Als hij staat te liften langs de snelweg en Olga hem mee neemt. Zij bedrijven in haar auto voor het eerst de liefde met elkaar. De ik-figuur vertelt hoe het leven bij Olga thuis was. Haar vader die vaak in zijn neus zat te peuteren en van het opgedroogde snot draaide hij bolletjes om ze vervolgens onder zijn stoel te plakken. Haar vader vertelde ook altijd dezelfde mop, van die twee jongens die naar Parijs gingen, die gingen niet. Olga’s moeder die de ik-figuur nooit heeft gemogen, die altijd vreemdging met klanten en vrienden, maar thuis de goede huisvrouw uithing. Ook worden de hoogtepunten nauwkeurig beschreven wanneer zij op seksueel gebied bezig zijn. Of de geweldige vakantie op Ameland.
De vele keren dat Olga model staat, en hun bijna niets kostende trouwdag, wanneer Olga achter op de fiets moet om naar het stadhuis te komen.

Er wordt langzaam naar een hoogtepunt (climax) toegewerkt. Als Olga tijdens een zakendiner zit te flirten met een zakenrelatie. De ik-figuur weet niet wat hij moet doen. Opstaan en weglopen of blijven zitten? Dan wordt hij er zo misselijk van dat hij de tafel onderkotst. Olga neemt dit niet en trekt weer bij haar moeder in, die eindelijk haar zin heeft dat ze uit elkaar zijn. Niet kort daarna volgt een echtscheiding. Nadat Olga hem verlaten heeft loopt de spanning weer af. Het verhaal gaat verder met het leven van de ik-figuur en soms wat fragmenten uit Olga’s leven. De ik-figuur vergooit zich aan alle meisjes die hij tegen komt. Maar hij blijft ze altijd vergelijken met Olga. En niemand komt volgens hem ook maar iets in de buurt. Ze zien elkaar alleen bij toeval soms in de stad, maar alleen nutteloze gesprekken volgen. Elke keer als ze elkaar weer ontmoeten voelt de ik-figuur zich weer enkele dagen heel eenzaam. Olga was alles voor hem.

In het laatste gedeelte van het boek komt Olga terug uit de Arabische golf, waar zij met haar derde echtgenoot jaren heeft doorgebracht. Als Olga terug in Nederland is word het huwelijk verbroken. Olga heeft regelmatig last van hoofdpijn en is vaak moe. Dan belt op een dag haar moeder op naar de ik-figuur om de situatie uit te leggen. Olga had een hersentumor zo groot als een stuk toiletzeep. Ze moest een hersenoperatie ondergaan. De doktoren hadden alles weggehaald behalve de wortels, die zaten te diep. Olga was ongeneeslijk ziek. Door de vele bestralingen die Olga moest ondergaan verloor zij haar haar. De ik-figuur komt elke dag langs en ziet Olga aftakelen. Op het laatst ziet ze bijna niets meer, toch blijft hij haar bloemen geven en op een dag koopt hij voor haar een rode pruik. Het enige wat Olga durfde te eten met haar loszittende tanden was turks fruit (tevens ook titelverklaring). Olga sterft op een vroege voorjaarsavond. De dokter vraagt of Olga de pruik moet houden. De ik-figuur antwoordde met:,,Ja, zo had ze het zelf gewild.

Recensie: Ik vond de zinnen in het boek eigenlijk vrij lang. Hierdoor werd het verhaal wat lastiger om te volgen. Verder zaten er weinig dialogen in het verhaal. En ook al liep het verhaal niet chronologisch, toch vond ik dat die keuze ervoor zorgde dat het realistischer werd. In je hoofd heb je namelijk continu flashbacks. 

Ergens vind ik het jammer dat dit verhaal een erotische roman is. Het verhaal zelf is namelijk al mooi genoeg. De details zijn af en toe zo overdreven uitgewerkt, dat er weinig aan de verbeelding overblijft. 
Ik vind dit een heel leerzaam boek. Dit is geschreven in de jaren ’65 en toen was net de seksuele revolutie aan de gang. Ik denk dat o.a. dit boek daar ook een steentje aan bij heeft gedragen. Zelf miste ik de spanning. Want de gebeurtenissen waren gewoonweg niet spannend. Misschien omdat ik al wist hoe het ging aflopen en wat er allemaal zou gebeuren. In het begin is het boek niet veel aan. Later wordt dit wel veel mooier. 

Turks fruit

Schrijver: Jan Wolkers

Uitgave: 1969

Motto: Het motto is een zinloze discussie tussen twee onbelangrijke figuren. Deze discussie is hartstikke zinloos. Het motto komt overeen met de discussies tussen de twee hoofdpersonen die ook echt nergens over gaan.

Titelverklaring: De titel verwijst naar het snoep dat de ik-persoon voor zijn vrouw haalt wanneer ze kanker heeft.

Thema: Echte liefde tussen man en vrouw.

 

 

 

De jongen in de gestreepte pyjama

Inhoudelijk
Schrijver: John Boyne
Uitgave: 2006, boekerij
Titelverklaring: In het boek staat de een jongetje uit één van de duitse kampen centraal. Hij moet daar gedwongen net als iedereen een gestreepte pyjama aan en is dus “de jongen met de gestreepte pyjama”.
Thema: Het thema is oorlog. De tweede wereldoorlog om precies te zijn. Het Joodse jongetje Shmuel zit vast in een kamp bij Oudwiss.

Hoofdpersonen
- Shmuel is de jongen in de gestreepte pyjama en is 9 jaar oud.
- Bruno Het verhaal wordt vooral vanuit zijn perspectief verteld.
- Gretel is de zus van Bruno en is 12 jaar oud. Bruno vind haar een verwend kind en mag haar ook niet.
- Maria is de huishoudster van de familie van Bruno.
- Ralf is de vader van Bruno. Ralf is een echte Duitse man en is de leider van het kamp Oudwiss.
- Pavel is een Joodse man die in het nieuwe huis van Bruno werkt. Hij maakt groente schoon en de bedient de tafel.
- Luitenant Kotler is niet echt een hoofdpersoon, maar een bijpersoon. Hij werkt voor Bruno’s vader in het leger.

Relaties hoofdpersonen
Formele relaties:
Bruno is het broertje van Gretel. De vader van Bruno en Gretel is Hans en deze hebben dus ook een formele relatie met elkaar.
Informele relaties:
Luitenant Kotler is een naaste collega van Ralf en vormt zo een relatie. Daarnaast werkt Pavel in het huis van de familie van Bruno en heeft op deze manier dus een werkgever – werknemer verhouding/relatie. Daarnaast is Bruno goede vrienden met Shmuel.

Plaats
Het boek speelt zich kort af in het oude huis van Bruno zijn familie. Al gauw wonen ze bij het kamp. Het “echte” verhaal zich af tussen de volgende twee plaatsen: bij het kamp en in het nieuwe huis. De tijd is belangrijk want daar draait het hele boek om: de tweede wereldoorlog.
Het boek is in chronologische volgorde geschreven en ondanks je alles vanuit Bruno zijn perspectief leest, draait het eigenlijk allemaal om de situatie van Shmuel.
Ik denk dat de hoofdgedachte is om mensen ervan op de hoogte te stellen en ze zich te laten realiseren hoe verknipt de gebeurtenissen waren voor Joodse mensen, en dat we zoiets nooit meer mogen laten gebeuren.

Samenvatting
Als Bruno op een dag thuiskomt uit school hoort hij dat ze gaan verhuizen. Een paar weken voor de verhuizing is de Furie met zijn vrouw bij Bruno komen eten en heeft hij Bruno’s vader een baan als kampcommandant aangeboden. Daarom gaan ze nu verhuizen naar een plaats die Oudwis heet. Bruno denkt dat het maar voor een paar weken is. Bruno vindt het niet leuk in Oudwis. Hij heeft niemand om mee te spelen en verveelt zich. Ook vraagt hij zich af waarom er zo’n hoog hek naast zijn huis staat en waarom daar allemaal mensen in gestreepte pyjama’s wonen. Op een dag gaat Bruno op ontdekkingsreis. Hij loopt langs het hek, tot hij opeens een jongen ziet die een gestreepte pyjama aanheeft. De jongen heet Shmuel. Bruno begint met hem te praten en vraagt van alles over het leven achter het hek. Vanaf die dag gaat Bruno elke dag naar Shmuel toe. Op een dag hoort Bruno dat zijn moeder weer terug gaat naar Berlijn en dat Bruno en zijn zus Gretel, een hopeloos geval volgens Bruno, meemoeten. Als Bruno dit aan Shmuel vertelt is hij erg verdrietig. Bruno wil graag een keer aan de andere kant van het hek kijken en Shmuel belooft dat hij op de dag dat Bruno voor het laatst in Oudwis is een gestreepte pyjama voor Bruno mee zal nemen. Bruno kan dan aan de andere kant van het hek kijken en dan kunnen ze samen ook op zoek gaan naar Shmuels vader, die is sinds een paar dagen verdwenen is. Als Bruno de volgende dag bij het hek komt trekt hij een gestreepte pyjama aan en kruipt onder het hek door. Als hij aan de andere kant van het hek komt wordt een grote groep mensen bij elkaar gedreven door de soldaten. Shmuel en Bruno moeten ook mee. Ze gaan naar een gebouwtje en daar worden ze allemaal vergast. Later ontdekt een soldaat de kleren van Bruno bij het hek en wordt er ontdekt dat het hek daar bij de onderkant los zit. Bruno’s vader begrijpt meteen wat er gebeurd is. Een paar maanden later wordt hij gearresteerd door de Russen.

 

Haar naam was Sarah

Inhoudelijk
Schrijver: Tatiana de Rosnay
Uitgave: 2007
Titelverklaring: Sarah was een meisje tijdens de oorlog die haar broertje in de kast verstopte. De titel verwijst naar haar en haar naam
Motto:
Het heeft te maken met het Véledrome d’Hiver, daar waar deze razzia ook echt plaatsgevonden heeft.
Thema: de tweede wereldoorlog, met name de Holocaust.

 

Hoofdpersonen
- Sarah: ze is een tien jarig joods meisje, ze is erg dapper. Het boek gaat eigenlijk om haar
- Julia is een oudere vrouw, ze is nieuwsgierig en berijd om alles te doen om achter de waarheid te komen.
- Bernard: Hij is de man van Julia
Relaties hoofdpersonen
Er is niet echt een relatie tussen Julia en Sarah, Julias woont enkel in Sarah haar huis. (Formeel) Daarnaast zijn Bernard en Julia man en vrouw. (informeel)

Plaats
Het verhaal van Sarah speelt zich in 1942 af bij verschillende concentratiekampen rondom parijs en de boerderij van Jules en Geneviève. Het verhaal van julia speelt zich af in 2002 in het oude huis van Sarah. Verder nog in Italië en Amerika wanneer Julia daar later woont.
Julia haar verhaal lees je vanuit haar perspectief. Het verhaal van sarah vanuit auctoriaal perspectief. Wél kun je beiden hun gedachten lezen.
Het boek veranderd per hoofdstuk van het verhaal van Julia naar het verhaal van Sarah. Uiteindelijk komen de verhalen bij elkaar.
Per hoofdstuk lees je de twee verhalen die uiteindelijk via het broertje, wie Sarah in de kast heeft verstopt, bij elkaar.

Samenvatting
Het verhaal gaat over de 10 jarige Sarah. Zij wordt in de nacht van 16 juli 1942 door de Franse politie opgepakt. Samen met haar ouders wordt zij naar het wielerstation in Parijs gebracht. Ze heeft haar broertje in de geheime kast verstopt en ze belooft hem op tijd eruit te halen. 60 jaar laten krijgt Julia Jarmond, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht om een artikel over deze razzia te schrijven.
Op een dag werd Sarah samen met haar ouders uit het wielerstation gehaald. Ze gingen weg met de trein, weg uit Parijs. Op een terrein aangekomen werden de moeders met kinderen van de mannen gescheiden. Later werden ook de moeders bij hun kinderen weggehaald. Haar ouders heeft ze nooit meer terug gezien.
In het kamp leert Sarah Rachel kennen, ze besluiten samen om te ontsnappen.
Sarah gaat samen met Jules en Geneviéve terug naar het ouderlijke huis van Sarah.
Zij hopen dat Michel nog in de kast zit.
Eenmaal daar aangekomen ontdekken ze dat er inmiddels een ander gezin het huis is ingetrokken. Sarah stormt de trap op naar boven, naar de geheime kast. Ze doet de deur open en daar ligt Michel.. dood.. Hij heeft het niet overleefd. Sarah voelt zich ontzettend schuldig en de bewoners schrikken zich rot.
De schoonvader van Julia vertelt haar over het verhaal van Sarah. Toen hij nog klein was en alleen met zijn vader thuis was, kwam er een meisje aan de deur, ze stormde naar boven en maakte daar een rare kastdeur open en vervolgens nog een. Er kwam een ontzettend vieze lucht uit, daar vonden ze een jongetje, helemaal zwart was het hoofdje. Julia gaat opzoek naar Sarah.
Julia heeft wel een adres gekregen waar mogelijk de man van Sarah kan wonen. Julia reist af naar Manhattan. Ze leert de nieuwe vrouw van de man Sarah kennen, de vrouw vertelt haar dat Sarah 2 jaar geleden zelfmoord heeft gepleegd, door tegen een boom aan te rijden met haar auto. Julia is in shock en vertelt dat ze echt iemand moet spreken die Sarah goed heeft gekend. De vrouw geeft haar het adres van de zoon van Sarah, William. William wist niks van het verleden van zijn moeder en hij werd boos op Julia. Na een tijdje kwam William tot bedaren en hebben ze uren zitten praten.

Een nacht om te vliegeren, Renate Dorrestein

Samenvatting

Nadat Linde, een negentien jarig meisje, haar familie te schande heeft gezet door het plegen van abortus nadat ze een verhouding had met een getrouwde man, wordt ze door haar vader weggestuurd naar haar verre achternichtje Asa. Asa is vijftien en heeft maar één oog. Door haar sluike zwarte haar, half voor haar gezicht, doet ze Linde huiveren. Asa is anders en dat laat ze overduidelijk blijken. Linde zou namelijk toch weer hetzelfde zijn als alle andere meisjes van haar leeftijd. Gelijke beesten. Daarom volgt Asa liever de denkwijze van Swami Rama ‘Wij zijn niet ons lichaam, we zijn niet onze gevoelens’. Linde komt erachter dat elk jaar een midzomerfeest wordt gevierd. Ieder jaar nodigt Asa’s vader al zijn zakenlieden en belangrijke kennissen uit om te dineren en te genieten van de midzomernacht. Nadat de meiden zich hebben omgekleed voor het feest, ontmoet Linde Asa’s moeder. Mama spreekt niet en lijkt geobsedeerd te zijn door het knisperen van papieren zakjes. Asa zorgt voor Mama alsof het haar eigen kind is, precies zoals ze altijd het rollenspel speelden. Alleen nadat haar grote broer Alex weg was gevliegerd, werd het rollenspel de werkelijkheid. Asa vertelt Linde ook dat dat de reden is dat ze haar oog kwijt is geraakt. Het touw van de vlieger van Alex zou in haar gezicht zijn geslagen, terwijl een uitbarsting van haar moeder de echte reden is dat Asa haar oog is kwijt geraakt. Tijdens het diner met de zakenlieden van Asa’s vader, gaat alles volgens traditie. Veel eten, Asa die vol afschuw de blote dames bekijkt en dan vooral de Sprinkhaan zoals Asa Linde noemt en haar vader die zijn zakenlieden langzaam dronken voert om de zaken wat makkelijker te laten verlopen. Alles lijkt volgens plan te gaan, maar Asa wil dit alles ruw verstoren. Haar vader moet boeten voor het feit dat hij haar moeder in een inrichting wilde stoppen. Ze bevrijdt haar vader’s reptielenverzameling in de kelder om onder de gasten paniek te zaaien. Totdat ze één van de gasten hoort zeggen dat haar broer Alex teruggekeerd is. Asa gaat meteen op zoek, want Alex is en was haar grote voorbeeld. Hij leerde haar alles over de sterren! Ze rent naar Scarabee. Zij is het hoofd van huishouding en is als een moeder voor Asa. Scarabee is helemaal ondersteboven wanneer ze hoort dat het feest verpest is, want het personeel had zo hun best gedaan om alles in goede orde te laten verlopen. Scarabee vindt het verhaal van Alex grote onzin. Zij weet namelijk wat er echt is gebeurd tijdens die bewuste nacht. Asa gelooft er heilig in en rent naar het vliegerbalkon. Voor haar is het tijd om Alex weer te zien. En op dezelfde manier als Alex, verdwijnt ook Asa van de aardbodem.

Recensie

Een schrijfster waar ik aan het begin van het jaar nog nooit van gehoord had, maar waar ik nu al drie boeken van heb gelezen, o.a ‘Weerwater’ ‘Verborgen Gebreken’ en natuurlijk ‘Een nacht om te vliegeren’. En dat schepte verwachtingen voor dit boek. Mijn verwachtingen waren dat R. Dorrestein de bijpersonen veel zeggenschap zou geven en dat de lezer R. Dorrestein’s eigen persoonlijkheid in het verhaal terug kon vinden. Het eerste punt heb ik terug gezien, waar ik erg blij mee ben. Wanneer er meerdere verhaallijnen, zoals de geschiedenis van de personages, door het verhaal heen lopen, vind ik het boek gelijk interessanter. Dit komt doordat ik mij dan meer verheug op het slot, omdat de verhaallijnen dan vaak samenkomen en het verhaal tot een geheel brengen. Het tweede punt zag ik niet terug in het verhaal, maar dat maakte het boek niet onpersoonlijker. ‘Een nacht om te vliegeren’ is een erg aangrijpend boek, omdat onderwerpen als incest, tienerzwangerschappen, zelfmoord en geestelijke beperkingen worden besproken. R. Dorrestein heeft deze onderwerpen zo subtiel mogelijk besproken zonder het te verzwakken, wat ik erg knap vind. Door grote contrasten in personages in één verhaal te zetten, vond ik het verhaal soms moeilijk om met volle concentratie te volgen. Linde heeft namelijk een hele andere denkwijze dan Asa en het ‘overspringen’ van het één naar het andere was lastig. Ik zou dit boek zeker aanraden doordat wanneer het boek is uitgelezen, R. Dorrestein ervoor zorgt dat het boek eigenlijk helemaal nog niet uit is. Het activeert je om eens goed na te denken wat je nou eigenlijk hebt gelezen. Waardoor de zware onderwerpen extra aandacht krijgen. Erg goed gedaan. Wat ik wel jammer vind, is dat de spanning in het verhaal erg minimaal is en daardoor de interesse voor het boek niet groot is. Een mooie literaire roman die in redelijk weinig bladzijdes veel te vertellen heeft.

Cel, Charles den Tex

Samenvatting

De bende van de bokkenrijders speelt zich af in de tweede helft van de 18e eeuw, in de buurt van Limburg. Het verhaal gaat over Mathijs Stevens, die leerling chirurgijn is en in dienst is van Joseph Kirchhoffs. Joseph Kirhoffs blijkt, naast het feit dat hij een dokter is, ook de leider van de bende van de bokkenrijders te zijn. Dit is een bende die steelt van de rijken en geeft aan de armen, zoals in Robin Hood. Zo raakt Matthijs bij deze bende betrokken. Niemand weet wie bij de bende van de bokkenrijders hoort, omdat ze erg gevreesd worden door de rijken. Omdat ze nooit gezien worden, ontstaan er volksverhalen, dat de Bokkenrijders een pact met de duivel hebben en dat ze rondvliegen op vliegende bokken. Daar is de naam ontstaan. Een afspraak van de bende is dat je niet op eigen houtje dingen mag ondernemen. Witte Peter, een lid, doet dat wel. Hij steelt een keer op klaarlichte dag paarden, maar wordt opgepakt door Oostenrijkse soldaten. Die voeren hem mee naar het kasteel van de Oostenrijkers.

De bende weet er snel van af dat Witte Peter is gepakt. Ze proberen hem zo snel mogelijk vrij te krijgen, zodat hij niet verraadt wie in de bende van de bokkenrijders zit. Ze proberen een aanval op de burcht, maar die mislukt. Veel bokkenrijders worden vermoord of opgepakt. Degenen die worden opgepakt, worden door de Oostenrijkers gemarteld. Door dat martelen worden er namen van bokkenrijders verteld. Die bokkenrijders worden dan ook weer opgepakt en ook gemarteld. Omdat Matthijs leerling chirurgijn is, moet hij de gemartelde mensen regelmatig verzorgen. Van de gemartelde mensen komt hij te weten dat de Oostenrijkers ongeveer weten waar de geheime schuilplaats van de bokkenrijders is.

Matthijs gaat er zo snel mogelijk naar toe, omdat daar ook de veroverde schatten liggen opgeslagen. Het lukt maar net om nog een beeldje en een paar muntstukken te pakken, voordat de Oostenrijkers de schuilplaats vinden. Doordat ook de leider van de bokkenrijders, dokter Kirchhoffs, wordt verraden, komen er wat problemen bij de bokkenrijders. De een wil met harde hand de buurt terroriseren, de ander wil vluchten. Velen vluchten en er worden ook veel branden aangestoken. Vlak nadat dokter Kirchhoffs wordt opgehangen, komt Matthijs erachter dat ook hij is verraden. Hij besluit om naar Amerika te vluchten, waar een grote revolutie plaatsvond onder leiding van Generaal Washington en Alexander Hamilton. Door vele mensen wordt hij geholpen naar de boot. Maar uiteindelijk neemt hij de verkeerde boot. Niet die naar Amerika, maar die naar Afrika. Er wordt niet verteld wat er daar met hem gebeurt, het boek eindigt hier.

Recensie

Ik vind dit een goed boek. Het is een bundel van alle vier de boeken uit één serie. Deze Het niveau is niet al te hoog, maar dat maakt het fijner om te lezen. Ik kan me goed identificeren met de hoofdpersoon, omdat ik in de zelfde tijd leef en social media een grote rol speelt. Hierdoor kan ik me goed verplaatsen in de situatie van de hoofdpersoon.

Het boek heeft een open einde wat ik nooit zo fijn vind. Wel maakt dit het verhaal extra spannend ga je echt nadenken over de gevolgen van de huidige invloed van social media en wat jij zou doen als iemand jou identiteit zou stelen. Het verhaal is chronologisch verteld wat het makkelijk maakte om te volgen. Ondanks dat het chronologisch verteld is was de spanningsboog toch hoog wat het verhaal spannend maakte. Je vraagt je het hele boek af wat er verder zal gaan gebeuren, wat het lezen een stuk prettiger maakt.

Efter, Hanna Bervoets

Samenvatting 

#103 – 22 december

In de proloog vertelt Laura Horst, journaliste, over #103, een van de slachtoffers van Efter. Efter is een nieuw medicijn op de markt tegen verliefdheid, maar veroorzaakt veel slachtoffers. Slachtoffer #001 is op 7 augustus gevonden op haar kamer; zij heeft haarzelf van het leven beroofd door middel van rattengif. Laura Horst trekt de betrouwbaarheid van Henk Schrama (voorzitter Europese Medicijnenautoriteit) in twijfel.

MEI

Robert is uitgenodigd voor een exclusieve presentatie van de farmaceut Fizzler. Robert is uitgenodigd door Pete, een oude studievriend van hem, maar hij weet niet wat hij op de presentatie te zoeken heeft. Peter wil via Robert op een intieme manier in gesprek komen met Henk Schrama, die tevens de schoonvader van Robert is. De presentatie gaat over verslaving en dan specifiek over LAD (love addiction disorder), maar Robert verlaat vroegtijdig de presentatie omdat hij de informatie die verstrekt wordt, achterhaald vindt. Hij drinkt een drankje in de lobby en heeft na de presentatie nog een gesprek met Pete. Wanneer Peter vraagt naar zijn schoonvader, beseft Robert waarom hij is uitgenodigd voor de presentatie. Vlak daarna vertrekt hij naar huis, mede doordat zijn vrouw Heleen hem een bericht stuurt dat er iets met Meija (Roberts stiefdochter) is.

Fajah is een patiënt in de privékliniek Jaghthof, die gerund wordt door Katinka Asselbergs (vrouw van Pete). Zij zit hier officieel om af te kicken van haar liefde voor Tyrell, maar ze probeert te verbergen dat ze eigenlijk helemaal niet lijdt aan LAD. In de kliniek is ze bevriend geraakt met Silver Boy, de enige jongen in de kliniek. Fajah doet alsof ze Efter slikt, maar doet dit stiekem niet.

JUNI

Meija is op zoek naar Sjoerd en bezoekt daarom het appartementencomplex waar hij woont. De gordijnen zitten dicht, maar dat was drie dagen daarvoor nog niet het geval. Sjoerd heeft al een aantal dagen niks van zich laten horen, terwijl ze daarvoor een heftige liefdesrelatie hadden. Via de buurvrouw weet Meija binnen te dringen in Sjoerds appartement en ziet aan de verbruikte etenswaren dat er een persoon op bezoek is geweest.

Sjoerd brengt die dagen door met Lisa. Lisa is een paar maanden daarvoor naar Zuid-Afrika vertrokken en Sjoerd dacht dat daarmee de relatie was beëindigd. Het contact is nu echter weer hernieuwd en Sjoerd denkt dat het beter voor hem is om met Lisa verder te gaan omdat hij het leeftijdsverschil tussen hem en Meija te groot vindt. Hij neemt Lisa mee naar zijn appartement. Meija is getuige van een vrijpartij tussen Lisa en Sjoerd en beseft dat Sjoerd ‘n ander heeft.


Katinka deelt mee dat Maan is verdwenen. Wat er met haar is gebeurd wordt de andere patiënten niet verteld. Fajah vertelt Silver waarom zij eigenlijk niet in de kliniek thuishoort.

JULI

Heleen | Katinka

Heleen en Katinka zitten samen in de trein op weg naar Jaghthof. Meija heeft, op aanraden van Robert, besloten dat ze daar wil afkicken van Sjoerd.

Katinka heeft Laura Horst te gast in de kliniek. Zij vraagt onder andere naar het verleden van Katinka, haar privéleven, de verdwijning van Maan en de experimenten met Efter op Jaghthof. Op het moment dat Laura vertrekt, komen net Heleen en Meija aan. Katinka wil niet dat Laura Fajah spreekt en laat haar daarom Meija rondleiden in het gebouw.

III – 6 juli

Katinka bespreekt met Fajah haar twijfels over de diagnose van LAD bij Fajah. Fajah blijft stug volhouden dat ze af wil kicken van haar verliefdheid. Ze denkt terug en de dag ervoor; wat heeft ze verkeerd gezegd tegen Meija dat bij Katinka terecht is gekomen? Maar ze kan niet bedenken wat dat zou kunnen zijn geweest. Om Katinka te overtuigen dat ze LAD heeft, begint Fajah met het slikken van Efter.

IV – 8 juli

Fajah wordt wakker in bed met Meija en Silver. Die avond ervoor zijn ze met z’n drieën op Silvers kamer beland en hebben daar wodka gedronken, wat eindigde in een trio.

V – 12 juli

Fajah denkt door de opmerking van Meija, dat zij en Fajah op elkaar lijken, dat Meija ook geen LAD heeft. Fajah en Meija brengen steeds meer tijd met elkaar door en Fajah raakt erg gesteld op Meija.

VI – 18 juli

Fajah vertelt haar verhaal aan Katinka en Meija. Op een vrijdagavond vraagt haar stiefbroer Tyrell of ze mee uitgaat. Fajah slaat deze uitnodiging af maar Tyrell blijkt haar Seos mee te hebben genomen waardoor ze hem toch achterna gaat. Het regent buiten en in de club is het erg druk. Na lang zoeken vindt Fajah Tyrell en heeft hem een duw. Tyrell laat een flesje Froggers vallen. Deze drugs kwam in het ventilatiesysteem terecht waardoor mensen flauwvallen en een bloedneus krijgen. Er ontstaat paniek en iedereen rent naar de uitgang. Omdat er te veel mensen in de club zijn en niemand de nooduitgangen gebruikt, raakt iedereen in de verdrukking. Een meisje overlijdt hierdoor en een jongen raakt geëlektrocuteerd en overlijdt ook. Er komt een rechtszaak en ondanks dat Fajah wordt vrijgesproken, krijgt ze het zwaar te verduren in het dorp. Ze wordt opgejaagd door de meisjes uit het dorp en belandt zo onder een tractor. In het ziekenhuis bedenkt ze dat ze weg moet uit het dorp en verzint dat ze verliefd is op Tyrell.

VII – 21 juli

Fajah ziet haar toekomst rooskleurig in, samen met Meija. Als ze straks allebei de kliniek verlaten gaat ze er vanuit dat ze bij Meija kan wonen. Silver heeft zijn bedenkingen of de liefde van Fajah wel wordt beantwoord.

VIII – 24 juli

Voor Meija’s verjaardag heeft Fajah een zwijn gevangen omdat ze af hadden gesproken ooit een prooi te vangen. Meija heeft echter een slechte dag en is niet onder de indruk van het cadeau.

IX – 25 juli

Die ochtend erna biedt Meija haar excuses aan over dat ze niet enthousiaster reageerde, maar dat kwam omdat ze zich rot voelde over Sjoerd. Fajah is nog steeds van mening dat Meija geen LAD heeft.

X – 26 juli

Silver verlaat de kliniek en geeft zijn verhaal op papier aan Fajah omdat zijn verhaal volgens hem Fajahs verhaal is. Nadat Silver is vertrokken leest ze het verhaal en gooit het daarna weg.

XII – 30 juli

Fajah heeft de vorige meek (nummer 11) verwijderd. Wat daarin stond wil ze niet zeggen.

AUGUSTUS

Het Eftercomplex – 6 augustus

Dit hoofdstuk bevat het artikel dat Laura Horst heeft geschreven. Ze schrijft over Maan, hoe zij heeft geprobeerd zelfmoord te plegen. Zij blijkt naast LAD ook andere psychische problemen te hebben gehad en kreeg bij Jaghthof dus niet de zorg die ze nodig had. Laura Horst beschrijft de belangenverstrengelingen van Katinka, haar man Pete, Henk Schrama en de Europese Medicijnenautoriteit. Jaghthof wordt gebruikt om het medicijn Efter uit te testen. Wanneer de resultaten niet naar wens zijn, zullen deze in de doofpot worden gestopt. Wanneer de resultaten naar wens zijn, kan het medicijn op de markt gebracht worden.

XIII – 7 augustus

Meija’s moeder komt haar over anderhalf uur halen en dan wil Fajah met haar mee. Maar eerst wil ze weten of Meija nou echt van Sjoerd houdt en daarom besluit ze de berichten op Meija’s Seos te lezen.

XIV – 7 augustus

Dit hoofdstuk bevat de brief van Silver. Hierin vertelt hij dat hij heel onzeker was en dat hij via internet verliefd is geworden op een jongen. Hij gazet veel met deze jongen (Narco), maar Narco heeft al een geliefde en wil het contact verbreken. Silver kan hier moeilijk mee omgaan en zijn moeder brengt hem uiteindelijk naar de kliniek.

DECEMBER

Oproep aan peasant 420 – 19 december

Laura Horst plaatst een oproep aan Silver om contact met haar op te nemen. Ze wil namelijk wat dingen aan hem vragen. Fajah heeft op 7 augustus de tekst van Silver online geplaatst en heeft daarna zelfmoord gepleegd door middel van het innemen van rattengif. Silver neemt Laura kwalijk dat ze het artikel ‘Het Eftercomplex’ heeft geschreven, maar Laura ontkent dat Fajah hierdoor zelfmoord heeft gepleegd. Ze schrijft over hoe ze achter de misstanden kwam omtrent Efter en dat ze zich verplicht voelde erover te schrijven. Dat ze ontdekte dat wanneer iemand die niet verliefd is Efter slikt en daarna fysiek contact heeft met een persoon, Efter andersom werkt. Na de publicatie van Laura misbruikt men het middel om liefde te controleren met alle gevolgen van dien.

Laura | Silver

Laura en Silver hebben met elkaar afgesproken in het museumrestaurant. Laura stelt hem vragen over Fajah, over haar Eftergebruik en wat er in haar ontbrekende meek stond. Hierin zou honderd keer de naam van Meija hebben gestaan. Silver ziet dat Laura lijdt onder alle aanklachten aan haar naam en verlost haar door te zeggen dat hij in haar plaats hetzelfde zou hebben gedaan.

Als Silver weer buiten staat, hoopt hij dat hij nu van Laura af is. Het verbaast hem dat ze niet heeft gevraagd naar zijn eigen Eftergebruik. Hij heeft na de dood van Fajah namelijk Narco Efter toegediend; ze hebben nu een relatie.

Over het boek

Efter is een Psychologische roman

Het proloog begint in december. Daarna vindt er een sprong terug in de tijd plaats, naar mei. Vervolgens worden mei, juni en juli beschreven vanuit verschillende perspectieven. Dit wordt gedaan aan de hand van de relaties tussen personages: tussen Robert en Peter, tussen Meija en Sjoerd, tussen Heleen en Katinka en ten slotte tussen Laura en Silver. Daarnaast zijn er nog verschillende meeks, geschreven door Fajah en Laura. Het verhaal eind weer in december, het proloog vindt qua tijd dus na het laatste hoofdstuk plaats. Dit maakt (samen met meerdere flashbacks) dat het verhaal niet chronologisch is.

Het wordt chronologisch verteld, maar er zijn wel een paar flashbacks, verteld in de “artikelen” van Laura en natuurlijk de gebeurtenis waardoor Fajah in de kliniek wilde.

Ondanks dat de liefde een grote rol speelt in dit verhaal, is het grote thema niet liefde. Anna Bervoets zegt in een interview: “Dat is een van de belangrijkste thema’s in Efter: de verhalen die we onszelf en elkaar vertellen om met onszelf en elkaar te kunnen leven. Een van die verhalen is de manier waarop we verliefdheid uitleggen. Maar dat ‘verhalen vertellen’ gebeurt in Efter op allerlei niveaus. Het motto van het boek is dan ook: ‘The World is a story we tell ourselves about the World.’’”

Recensie

Er zat niet heel veel actie in het boek, maar het was zeker geen saai boek. Ik wilde wel graag weten wat er nu ging gebeuren. Ik vond het eerste deel van Robert | Pete lastig om doorheen te komen, maar daarna las het vlot door en had ik het zomaar uit. Elke hoofdstuk kreeg je een nieuw stukje van het plot te lezen, waardoor de spanning er goed ingehouden werd. Omdat het verhaal bij het einde begon wilde ik graag doorlezen om erachter te komen hoe het af zou lopen. Ik vond het fijn dat het geen open einde had omdat ik daar nooit zo van hou. Wat ik ook fijn vond was het feit dat het makkelijk door te lezen was en dat de spanningsboog vrijwel het hele boek hoog was. Dit zorgde voor ontwikkelingen van personen en een goede verhaallijn.

Waar ik in dit boek niet van hield: Het eerste deel was lastig in te komen, en door sommige toekomstige woorden raakte je wel in de war

Het boek was fijn geschreven, in moderne taal. Soms werd je in verwarring gebracht door woorden uit de toekomst, zoals Meek, Seos, Toad, paesants, realm, gazen, etc. Als er vanuit een ander personage werd geschreven, werd dit personage goed geïntroduceerd en daarom was het niet storend, terwijl ik personagewisselingen vaak storend vind.

Ik heb Efter met veel plezier gelezen. De situatie die wordt geschetst is origineel maar ligt wel goed binnen het voorstellingsvermogen. Je wordt als lezer aan het denken gezet. Verder steekt het verhaal zo in elkaar dat je iedere keer een klein onderdeel van het plot ontdekt, waardoor het lezen erg spannend blijft. Het uiteindelijk plot is erg bevredigend; er zijn weinig open eindjes. Het boek is een aanrader.

Het gouden ei, Tim Krabbé

Ik heb voor dit boek gekozen, omdat het weinig bladzijden heeft en de titel mij wel interessant leek. Ook de uitleg over het boek, aan de binnenkant van de kaft, sprak me wel aan. Verder hebben we het boek een paar keer in de les besproken wat het makkelijker maakte me erin te verdiepen.

Rex Hofman en Saskia Ehlvest kennen elkaar al een tijd en zijn op weg naar hun vakantiebestemming in Frankrijk. Onderweg stoppen ze bij een benzinestation om even te rusten. Saskia gaat iets te drinken halen. Ondertussen wacht Rex al een hele tijd op haar, maar Saskia komt niet terug. Hij gaat naar de service winkel om haar te zoeken maar de medewerkers weten niet waar ze is. Daarna belt hij de politie en het hotel waar ze naartoe zouden gaan, maar niemand kan hem helpen. Saskia is spoorloos verdwenen. 

Raymond Lemorne heeft al zijn hele leven vreemde gedachten. Zo vraagt hij zich op zijn zestiende af wat er gebeurt als hij van een flat afspringt. Het resultaat is dat hij zes weken in het ziekenhuis moet liggen. Eenentwintig jaar later is hij scheikundeleraar, getrouwd en heeft twee kinderen. Dan komt er weer een absurde gedachte bij hem op. Nadat hij eerst een kind van de verdrinkingsdood heeft gered, vraagt hij zich af of hij ook in staat is om een misdaad te plegen. Vanaf dat moment begint hij met de voorbereidingen voor de perfecte misdaad, namelijk iemand levend te begraven. Hij doet net alsof hij zijn vakantiehuisje gaat opknappen. In het echt maakt hij alles gereed voor de misdaad. Hij bedenkt een plan om zijn slachtoffer vanuit een benzinestation mee te lokken. Hij zal een vrouw terwijl hij zijn arm in een mitella houdt, vragen of ze hem wil helpen zijn aanhangwagen aan zijn auto te koppelen. Zijn eerste pogingen mislukken, omdat niemand in zijn auto durft te stappen. Een volgende poging lukt wel: een meisje (Saskia) vraagt hem naar de sleutelhanger die hij bij zich heeft. Hieraan hangt namelijk een grote R. Ze is heel geïnteresseerd en vraagt hem of ze er eentje kan kopen. Hij neemt haar mee naar zijn auto, bedwelmt haar en rijdt met haar weg.

Acht jaar later is Rex op vakantie in Italië, samen met Lieneke, zijn nieuwe vriendin en vraagt haar ten huwelijk. Hij wil Lieneke eerlijk vertellen hoe hij over Saskia denkt. Lieneke merkt dat Rex ‘s nachts een nachtmerrie heeft over het gouden ei. Na deze vakantie start Rex een opsporingscampagne. Hij roept in advertenties mensen op, die Saskia toen hebben gezien. Hij krijgt verschillende reacties maar geen enkele is bruikbaar. Later belt Lieneke op: zij is bedroefd, omdat ze elkaar na de vakantie zo weinig hebben gezien. Na een aantal dagen meldt een Franse man zich (Raymond). Rex herkent deze man: hij was de man met de mitella bij het tankstation, acht jaar geleden. Raymond wil hem wel vertellen wat er met Saskia is gebeurd, maar alleen als Rex hetzelfde lot ondergaat. Rex stemt toe, terwijl hij weet dat hij dan zal sterven. Raymond neemt hem mee naar het tankstation en laat hem koffie met een slaapmiddel drinken. Dan vertelt hij wat er is gebeurd. Als Rex wakker wordt, ligt hij op een matras in een doodskist en weet hij dat hij (net als Saskia) levend is begraven. Lieneke zoekt Rex, maar van hem en Saskia werd nooit meer iets vernomen.

Ik vind het een spannend boek, omdat de gebeurtenissen elkaar snel opvolgen en het verhaal niet-chronologisch wordt verteld. Hierdoor wordt informatie achter gehouden en ontstaan er open plekken. Het boek is goed geschreven. De verhaal is in principe goed maar ik vind het einde een beetje abrupt. Door de niet-chronologische verhaallijn was het een lastig boek om te volgen en moest ik me er goed op concentreren.