Alleen maar nette mensen – Robert Vuijsje

Samenvatting: Zo zwart als de nacht, grote borsten, gouden tanden en dikke billen. Daar is David naar op zoek in een vrouw. David Samuels is een 21-jarige joodse jongen die vaak word aangezien als een Marokkaan door z’n zwarte haar. David heeft drie jaar geleden zijn gymnasiumopleiding voltooid in Amsterdam. Daar heeft hij ook Naomi leren kennen, een aardig meisje met wie hij al jaren verkering heeft.  Zijn vrienden, Bas en Daan, volgen netjes een studie, David daarentegen houd zich andere doelen voor ogen. 

David is op zoek naar zichzelf, hoort hij bij de wittemannen of bij de allochtonen?
In de jaren na de middelbare school ontstaat er een nieuwsgierigheid naar de zwarte vrouw en haar cultuur, David betreed, met z’n keppeltje en al, de Bijlmer. Daar maakt hij kennis met jonge alleenstaande zwarte moeders.  Rowanda is haar naam, twee gouden tanden en twee gouden borsten. David wil een echte negerin en geen bounty (dat is een negerin van buiten maar een blanke van binnen) en Rowanda lijkt wel in aanmerking te komen. Aangemoedigd door de neef van Rowanda, Ryan, gaat David op zoek naar nog een zwarte vriendin. Hier komt Rowanda achter en maakt een einde aan de relatie. Ze wil immers geen liegman en David blijkt nu ook gelogen te hebben. Na meerdere pogingen met verschillende zwarte vrouwen heeft David nog niet gevonden wat hij wilt. Hij reist naar Memphis Tennessee in de hoop daar grote negerinnen te vinden die ook intelligent zijn. Tot zijn spijt zijn de zwarte vrouwen daar net zoals witte intellectuele vrouwen in Nederland.

Hij reist terug naar Nederland om zich weer bij Naomi te voegen, helaas heeft Naomi een relatie met Daan. Dat is een dreun in zijn gezicht.
Uiteindelijk raakt hij aan de praat met Naima ze is Marokkaans maar wel ontwikkeld, hij geeft het een kans.

TitelverklaringIn Oud-Zuid wonen “alleen maar nette mensen. “ Of zoals de verteller zegt in de roman: In Oud-Zuid is ‘alleen maar nette mensen ‘ codetaal. Iedereen weet dat je bedoelt: geen mensen die ze allochtonen noemen en vooral geen Marokkanen. (blz. 13) De uitdrukking komt daarna nog diverse keren in de roman voor. (blz. o.a. 115, 182 , 229, 276)

Bovendien is de titel ironisch, want het gaat er in de roman allesbehalve netjes aan toe: er zijn vrij veel seksueel getinte passages die onverbloemd worden beschreven. Niet het ‘alledaagse’ ritueel van nette mensen.

Recensie: “Alleen maar nette mensen” is een roman die je in 3 á 4 avonden uit kan hebben. Dat komt niet door het aantal bladzijdes maar dat komt door de verhaallijn, er is geen een saai moment. Zijn verhaal heeft vaart, is goed geschreven en geeft een inkijkje in een wereld waarvan je het bestaan wel kent maar tegelijkertijd erg ver weg is.

Vuijsje heeft een actueel onderwerp gekozen en ook een onderwerp dat nogal gevoelig ligt bij sommige mensen. Je moet dit boek nuchter bekijken en je moet je niet snel aangesproken voelen. De humor zit er deels in dat hij elke cultuur afgaat en elk volk eigenlijk afkraakt, dit kan je beledigend vinden maar ook ongelofelijk grappig. De waarheid zit achter de humor verscholen.
Ik denk ook dat het boek herkenbaar en soms confronterend voor zowel blanke als zwarte inwoners van Amsterdam.
Je zou het stereotypering kunnen noemen. Ik denk dat de meeste mensen deze kenmerken wel herkennen in iemand in hun omgeving. Vuijsje brengt deze alleen maar onder de aandacht.

1. Emotieve argumenten:
Ik heb eigenlijk alleen plezierige emoties beleefd aan dit verhaal. De voornaamste is nog wel humor. Dat is ook een van de grote krachten van het boek. Ook zorgde het boek voor amusement en ontspanning.

2. Esthetische argumenten:
Het verhaal van Robert Vuijsje heeft vaart, is goed geschreven en geeft een inkijkje in een wereld waarvan je het bestaan wel kent maar tegelijkertijd erg ver weg is.
Vuijsje heeft een actueel onderwerp gekozen en ook een onderwerp dat nogal gevoelig ligt bij sommige mensen. Je moet dit boek nuchter bekijken en je moet je niet snel aangesproken voelen. De humor zit er deels in dat hij elke cultuur afgaat en elk volk eigenlijk afkraakt, dit kan je beledigend vinden maar ook ongelofelijk grappig. De waarheid zit achter de humor verscholen.

3. Morele argumenten:
Het is lastig om van het verhaal af te leidenhoe Robert Vuijsje over de dood denkt. Het verhaal gaat eigenlijk niet over leven en dood, het gaat over alledaagse dingen.

4. Realistische argumenten
Ik denk dat het verhaal grotendeels waar is. Robert Vuijsje heeft ook gestudeerd op het Barlaeus Gymnasium in Amsterdam. Ook bracht hij een jaar door aan de Amerikaanse Universiteit van Memphis.
Ik denk dat hij zo z’n eigen draai heeft gegeven aan zijn eigen ervaringen om de lezer aandachtig te houden. Het verhaal gaat over alledaagse dingen.

5. Structurele argumenten
Het verhaal wordt onderverdeeld in drie grote delen. Deze de aanduiding van de maanden Februari, Maart en April. Deze delen worden onderverdeeld in veel kleine in hoog tempo vertelde hoofdstukken.
Het verhaal heeft een logische opbouw. Het hele verhaal door zie je af en toe flashbacks die terugslaan op de ervaringen met Naomi. De flashbacks maken je niet in de war en zijn goed te plaatsen.
Vaak worden de gedachtes van David, die ontstaan bij bepaalde handelingen, uitgebreid verwoord. Als het originele verhaal dan weer begint kan er verwarring ontstaan.
Het eerste hoofdstuk van de roman heet “Dag schoonheid”en het laatste hoofdstuk heet ook zo “Dag schoonheid” Het is een soort cirkel.
Het doel van het verhaal is dat David erachter komt bij welke soort mensen hij hoort. Het einde zorgt niet echt voor voldoening echter komt hij er wel achter waar hij bij hoort. De Marokkanen.

6. Intentionele argumenten
Een achterliggende gedachte van het boek zou kunnen zijn dat wij moeten beseffen dat er plekken in Nederland zijn waar vrouwen worden behandeld als vuil. Ook brengt Vuijsje culturen aan het licht waar de meesten mensen nog geen weet van hebben.

Vergelijking boek en film:

Het thema van het boek was de multiculturele samenleving, en alles wat daaromheen speelt, zoals racisme en vooroordelen. In het boek word dit aan het begin al verteld, na het eerste hoofdstuk, hier staat wat elk ras van elkaar vind. In de film wordt dit ook gedaan, maar het wordt niet aan het begin van de film verteld of laten zien, maar tijdens de film wordt telkens verteld door David als er iets gebeurt, wat er op zo’n moment aan de hand is. Hier een voorbeeld die ik al eerder heb gebruikt: ‘’Negers denken iedere dag aan de slavernij. Behalve negers denkt niemand ooit aan de slavernij.’’ (Pagina 10) In de film wordt dit gezegd bij deze tijd: 21 minuten en 10 seconden. Dit is midden in het verhaal, als de moeder van Rowanda een discussie voert met David. Het perspectief vind ik heel goed gekozen, vooral bij zo’n soort thema, want dan voel je precies wat hij voelt als hij voor de zoveelste keer als marrokkaan wordt aangezien, in de film wordt dit ook goed laten zien. Een belangrijk verschil is de extra personage in de film, een overeenkomst wat belangrijk is is dat het in de Ik-vorm wordt verteld. Het boek heeft meer indruk op me gemaakt, omdat ik helemaal in het boek zat, en ik weet niet of dat de manier van schrijven is, maar hierdoor heb ik het lezen meer gewaardeerd dan het kijken van de film.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>