Hex: Stap mee met de Wylerheks en gruwel met de Bekenaren

Let op: Dit is een recensie over de Hex-versie met een alternatief einde (de nieuwe versie).

Gerelateerde afbeelding

Stefan de Graaf kwam juist op tijd om de hoek van het parkeerterrein achter de Nico de Witt-supermarkt gerend om te zien hoe Katharina van Wijler werd overreden door een antiek draaiorgel.

Dit is hoe Thomas Olde Heuvelt je in de wereld van Beek introduceert, oftewel de wereld van Hex. Vorig jaar in De Wereld Draait Door, bekend over heel de wereld in niet alleen Nederlands en Engels, maar ook Japans en Chinees en door Stephen King “Briljant en volstrekt origineel” genoemd, zou je haast wel eens mogen denken dat het een goed boek is. Met de verfilming onderweg, vond ik het dan ook eens tijd om het zelf eens te gaan lezen. Is het boek net zo goed als doet geloven? We zullen eens zien.

 

Mocht je het verhaal niet kennen, laat me je er dan even bekend mee maken. Hex gaat over het Nederlandse Beek en haar inwoners. Beek, een klein stadje van zo’n drieduizend mensen, horend bij de gemeente Nijmegen, lijkt op het eerste oog een heerlijke plek om te wonen. Gezellige mensen, mooie omgeving, leuke internetverbinding… oftewel, een mooie setting voor een horrorboek. De mensen van Beek hebben namelijk een probleem: Ze kunnen niet weg en zijn gedoemd er tot hun dood te blijven. Enig, vooral als je hoort dat er een 350 jaar oude heks door de straten waart van wie haar mond en ogen zijn dichtgenaaid. Ze staat aan je bed, of staart je een  ‘goede’ morgen in de keuken, maar niemand haalt het in zijn of haar hoofd om haar te verplaatsen. Want haar ogen, die mogen hoe dan ook nooit geopend worden. Het zou een zaak worden, op leven en dood, en is daarom de reden dat de mensen van Beek er van alles aan doen om haar geheim te houden.

Totdat een groep jongeren besluit dat het tijd voor verandering is. Ze willen de vrijheid om te gaan en staan waar ze willen en besluiten viral te gaan met de Wylerheks. Als het dan uit de hand loopt,  ontketent zich een serie van gebeurtenissen die het dorp voor eeuwig  veranderen zal. Mensen zoals jij en ik, raken in paniek en glijden langzaam maar zeker af naar middeleeuwse praktijken…

Dus ja, welkom in Beek, een modern vredig stadje dat eindigt in middeleeuwse horror!

 

En dat laatste, het verwerken van de middeleeuwen in het moderne tijdperk, dat is meteen een mooi voorbeeld voor mijn eerste punt: De originaliteit, want daar barst het van. Hex is in staat je te verwelkomen in de wereld zoals wij die kennen, maar laat je zien dat ook zo’n wereld compleet in kan storten. Het brengt zijn karakters angst en verdriet en laat zien wat zulke emoties uiteindelijk kunnen brengen. De grootste horror misschien dan ook wel? Niet de heks of de dingen die ze doet, maar hoe de mensen er hun gevoel van realiteit in verliezen en langzaam maar zeker in waanzin tuimelen. We weten dat de middeleeuwen geen prettige tijden waren, maar zien het als een tijd ver voorbij. Heuvelt herinnert je eraan dat dat helemaal niet het geval hoeft te zijn en laat je zien dat mensen eigenlijk nog geen haar veranderd zijn. Het gevoel dat het oproept, is vreemd en lastig te beschrijven, maar om je dan toch een klein beetje het idee ervan te geven, moet je je maar eens voorstellen dat je je buurman, die je vader wel eens helpt met klussen, nu liever de rol van een meedogenloze beul speelt. Denk daarna aan je buurvrouw met die tweeling waar je wel eens voor oppast, die zichzelf probeert te redden door haar kinderen op te offeren aan de heks. Als laatste, denk dan aan je schoolgenoten, die opeens over de gangen rennen en schreeuwen, elkaar vertrappend en verpletterend, omdat er zojuist is opgeroepen dat er op de A een pestuitbraak is begonnen en iedereen weet dat de deuren naar buiten zijn afgesloten. Dit soort dingen zijn de dingen die er in Beek zullen gebeuren en het is ontzettend angstaanjagend en dan vooral als je eerst leest hoe het was en hoe het zo aan het worden is. Daarom is Heuvelt’s horrorverhaal zo eng en daarom is het zo verschrikkelijk goed.

Hoe hij dit voor elkaar krijgt, heeft onder andere te maken met zijn schrijfstijl. Het is snel, op een prettige manier, en past bij het genre. In derde-persoon verleden tijd laat hij zien hoe verschillende mensen met de situatie om gaan, maar Heuvelt heeft slim gebruik gemaakt van het feit dat één van deze mensen een videoblogger is. Door sommige gebeurtenissen te vertellen door middel van blogposts, weet je in korte tijd én wat er gebeurd is én wat de blogger erover denkt. Ook maakt Heuvelt gebruik van zijn GoPro en vertelt hij sommige gebeurtenissen aan de hand van die beelden, zonder ook maar één perspectief toe te passen. Dit uitzoomen op gebeurtenissen doet hij wel vaker, niet alleen als de videoblogger of de GoPro erbij is, en geeft je de kans om nou eigenlijk even zelf te bedenken wat je ziet. Later in het boek, als één van de karakters langzaam zijn verstand aan het verliezen is, haalt hij er nog een andere techniek bij, namelijk het herhalen van eerder in het boek gezegde woorden. Deze woorden drukt hij schuin, zodat de woorden extra opvallen, net zoals bij een aantal van de ongezegde gedachtes van de gek-in-wording. Het resultaat mag er wezen, want je ziet hem gek worden, voelt het zelfs, en doet dat alsof je er zelf bij bent.

Iets wat ik ook zeker nog even wil benoemen, is het plot. Het is een achtbaan in het donker (maar dan zo eentje in rollercoaster tycoon, waarvan de rails op een gegeven moment ontbreken), zoveel plot twists zitten erin. Het spannende verhaal is onvoorspelbaar en, hoewel je weet dat het langzaam mis gaat lopen, je hebt geen flauw idee waar het naartoe gaat. Ondertussen pakt het je in zijn greep, houdt het je vast en kan het je pas weer loslaten als je het al een tijdje uit hebt. Je denkt na over het einde, waarin alle losse flarden van het boek tot de volste finesse zijn samengekomen, neemt de grote indruk van het verhaal in je op en probeert het verhaal langzaam los te laten. Lukt dat eindelijk, dan laat het verhaal op een bijzondere manier een sterke boodschap achter die ik hier niet kan vertellen zonder te spoileren. Kortom, de uitwerking van het concept is net zo mooi als het concept zelf.

Nu vraag je je misschien af, is dit boek wat voor mij? Het ligt eraan of je van horror houdt. Er gebeuren namelijk best wel wat akelige dingen in het boek, zo is er een lynchpartij en gaat iemand binnen één paragraaf van het beginstadium van de pest naar het laatste stadium, en het hangt ervan af of je daartegen kunt. Ben je wel een lezer van horror, maar niet zo van het bovennatuurlijke, omdat je er bijvoorbeeld nogal sceptisch over bent, dan zou ik dit boek desondanks aan je aanraden. Zoals je namelijk misschien al eerder duidelijk is geworden, de horror ligt meer dan alleen in het bovennatuurlijke.

 

Dus, is het boek net zo goed als doet geloven? Ja, dat is het en ja, dat is het zeker. Heuvelt wist wat hij deed, toen hij de middeleeuwen en het hedendaagse Nederland in de blender gooide en daar zijn kruiden van het alle-kanten-op kronkelende plot en verrassende manier van vertellen bij sprenkelde. Het recept is bitterzoet en smaakt naar meer. Kom maar op met die verfilming, Warner Bros!

 4/5
Handig om te weten:
352 pagina’s;
Oorspronkelijk verschenen in 2016 (met alternatief eind);
Uitgegeven bij Luitingh-Sijthoff B.V., Uitgeverij;
ISBN 9789024573349.
Afbeeldingsresultaat voor hex boek
Fun fact: Beek is een echt Nederlands dorpje. Locaties in het boek, zoals Cafe ‘t Wittecke en de Hubertus sporthal, zijn dus  echte locaties. De omgeving van het echte Beek kent veel spookverhalen, wat je bijvoorbeeld terugziet in de Duivelsberg en zijn bijnaam rond carnaval, “De Heksenketel”. Later ontdekte Heuvelt dat zijn beek en het échte Beek een overeenkomst hadden: Waar in het boek rond Allerheiligen avond een grote stropop wordt verbrand, wordt dat in het échte Beek aan het eind van de carnavalstijd gedaan.
Mocht je zelf een kijkje in Beek willen werpen, klik dan even op de link hieronder.

Over gwenhattem

Wie ben ik? Ik ben een lezer, een schrijver, een muzikant, een fotograaf, maar ook, last but not least, een leerling van de middelbare school. Mijn naam is Gwen Hattem en ik zit op het 4 VWO.
Dit bericht is geplaatst in Jaar 4, Recensies. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>