Een dagboek dat ieder lezen mag: Het geheime dagboek van Hendrik Groen

Pogingen iets van het leven te maken

  • 327 blz.

  • Schrijver: Hendrik Groen

  • Publicatiedatum: 2014

  • Uitgever: Meulenhoff

Een bejaarde man die op zijn eigen leuke manier met zijn leven in het bejaardentehuis omgaat, dat is Hendrik Groen in zijn dagboek. In Pogingen iets van het leven te maken: Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 1/4 jaar leest u over zijn 2013 en alles wat hij daarover te zeggen heeft. Of het een aanrader is? Als u tegen het lezen over de ietwat gevoeligere onderwerpen in het leven kan, jazeker.

Pogingen iets van het leven te maken: Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 1/4 jaar gaat dus over het 2013 van Hendrik Groen. Hendrikus Gerardus Groen, een bejaarde in een bejaardenhuis in Noord-Amsterdam die niet van klagen, zuchten en steunen houdt: Alles wat veel van zijn medebewoners wel doen. Gelukkig is hij beleefd en bewaart hij zijn meningen voor zijn dagboek. Ook zijn belevenissen van de dag schrijft hij op, zoals zijn bezoekjes aan zijn vriend Evert en de komst van Eefje, maar ook de oprichting van de Oud-maar-niet-dood club en die welverdraaide vissenmoord. Hij heeft het er maar druk mee… Toch is het niet alleen maar dolle pret. Het bejaardenhuis is namelijk zijn eindstation, ook hij weet dat dat zo is, en soms is dat niet altijd even makkelijk. U zult lezen over hoe hij daarmee omgaat, maar maakt u zich geen zorgen: Hendrik Groen is dan wel oud, maar nog lang niet dood.

Dit boek was een fijne lees, Hendrik Groen aangenaam om te ontmoeten. Wat er op de flaptekst staat, is waar: Aan het einde van het boek is het inderdaad moeilijk om afscheid te nemen. Hendrik Groen is grappig, aardig en weet de dingen leuk te brengen. Het is dan wel zijn dagboek, erin meelezen doe je graag. Om eerlijk te zijn zag ik hem zelfs als een soort rolfiguur. De manier hoe hij met ouder worden omgaat, zo zou ik zelf oud willen worden. Grappen, zo min mogelijk klagen, er het beste van maken. In het boek raakte ik dan ook bevriend met hem. Het resultaat? Ik heb in geen lange tijd zo erg meegeleefd met een boekpersonage. Was hij ziek? Ik hoopte maar dat hij snel beter werd. Had hij het lastig met zijn leeftijd? Het liefst zou ik het boek in willen hebben gedoken om hem te helpen. Was er iets met zijn vrienden? Ik mopperde dat ik hem niet troosten kon.

De reden dat ik al deze emoties had om Hendrik Groen, is mijn volgende pluspunt van dit boek: Het is ontzettend realistisch geschreven. Hoe dit verhaal gebracht is, had voor mij dan ook niet beter gekund. De titel liegt niet. Het is een dagboek en zo leest het ook. Heeft hij iets leuks gemaakt? Het verhaal van die dag is lang. Is hij ziek? Dan slaat de schrijver een paar dagen over. Voelt hij zich ellendig? Dan lees je die ellende, maar ook hoe hij toch de eventuele lezers van zijn dagboek probeert op te vrolijken. Het grootste pluspunt van dit boek voor mij? Hendrik Groen leeft, net zoals zijn vrienden, alles wat zij meemaken is ook echt gebeurd. Tenminste, zo voelt het. Het boek is en blijft fictief…

Interessant is in dit boek dat je het jaar 2013 bekijkt vanuit het perspectief van een verzorgingstehuis. Neem bijvoorbeeld de kroning van de koning. Ouderen gingen wild! Ook de dood van verschillende oud-bn’ers kwam wel eens voorbij, Syrië of het kiezen van de nieuwe paus. Het is een soort herleving van 2013, maar dan vanuit de ogen van Hendrik Groen in het verzorginstehuis. Eigenlijk is dat wel heel apart. Ik mag het wel.

Toch is er ook iets waar ik moeite mee had. Lag dat in de techniek van de schrijver, de sterkte van het verhaal, een verkeerde opmerking? Nee, natuurlijk niet. Het lag aan mij: Ik ben hooggevoelig. De reden dat ik u dat vertel, is omdat er een aantal tragische stukken in Groen’s 2013 zaten. Hij wordt ouder, zijn vrienden worden ouder en niet alles wordt dan even gezellig meer. Wat zal ik u niet vertellen. Wel dat het boek niet voor niets onder het drama-genre valt. Let op, het valt ook onder de komedie en weet je te ontroeren, meestal is het lachen, maar… Dit boek valt onder de genres van het leven. Alle genres (tenzij je leeft in een spookstad of een detective/inspecteur bent, maar daar ga ik nu even niet vanuit).

 

Gevoelige lezers onder ons, wees gewaarschuwd.

 

Dat gezegd hebbende, is het tijd voor de grote vraag. Is Pogingen iets van het leven te maken: Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 1/4 jaar wat voor jou? Ja. Het boek valt voor iedereen aan te raden, dus ja. Humor, drama, het leven, het zit er allemaal in, en je bekijkt het vanuit een perspectief waar je als iemand op de middelbare school waarschijnlijk niet bij stil staat. Het boek leest prettig weg en, met hoofdstukken van meestal niet langer dan een pagina, is handig om even snel op te pakken. Het leuke?

https://www.lezenvoordelijst.nl/zoek-een-boek/nederlands-15-tm-19-jaar/p/tip-pogingen-iets-van-het-leven-te-maken/

Inderdaad, het is een officieel boek voor de lijst. En het is geen saaie literatuur. Daarom zeg ik, laat er geen grijze baard over groeien, geef jezelf geen denkrimpels, lees het voor je lijst. Of voor jezelf.

4 / 5

Over gwenhattem

Wie ben ik? Ik ben een lezer, een schrijver, een muzikant, een fotograaf, maar ook, last but not least, een leerling van de middelbare school. Mijn naam is Gwen Hattem en ik zit op het 4 VWO.
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>