IV: statelijk spannend

Let op: Deze recensie gaat over IV met de nieuwe ontknoping.

Afbeeldingsresultaat voor IV lubach

  • 314 blz.

  • Schrijver: Arjen Lubach

  • Publicatiedatum: 2013

  • Uitgever: Uitgeverij Podium B.V.

I, II, III, IV. Wie is die IV? Dat is wat je je de hele tijd afvraagt in het boek IV, een spannende pageturner die gaat als een rollercoaster. Een thriller à la Dan Brown, geschreven door Arjen Lubach van Zondag met Lubach… Van dit schooljaar mijn favoriete boek.

Elsa Ruys is een wiskundestudent. Met haar vriendje en hun kind zijn ze op vakantie in Frankrijk. Dan krijgt ze een belletje: Een inspecteur wilt haar spreken in Nederland. Haar vader is vermoord. Dat het niet zomaar een moord is, ontdekt ze bij de inspecteur in de auto. Vader Ruys had een raadsel achtergelaten. Een raadsel dat haar op het spoor zet naar iets groots. Staatsgeheimen die op de één of andere manier met oude geschriften te maken hebben en met IV. IV wilt niet dat zij weet hoe. Wat volgt? Een spel van kat en muis, een achtervolging van 24 uur door heel Amsterdam. Een zaak van leven en de doden…

Toen ik ontdekte dat Arjen Lubach schreef, besloot ik meteen om iets van hem te gaan lezen. Waarom? Het gebeurt niet vaak dat ik een schrijver al ken voor ik een boek van hem of haar lees. Arjen Lubach kende ik als de presentator van Zondag met Lubach en mocht ik wel. Ik ontdekte dat hij een thriller had geschreven. Het was zijn eerste, maar door vele critici geloofd en zelfs een Nederlandse Dan Brown genoemd. Goed moest IV dus wel zijn. Ik mocht het lezen voor de lijst en ging van start. Het was eens tijd om te zien wat die Arjen Lubach schrijven kon…

Ik begrijp de positieve reactie van de critici.

Dit boek was goed.

Als ik dan moet vertellen waarom, dan begin ik met het plot. Vergelijk het met een glibberige slang (als je crocodile dundee bent): Net als je denkt dat je er grip op hebt, alles begint te snappen, glipt hij doodleuk de andere kant op. Het bijt zich in je vast en wanneer het pas los laat? Na de laatste zin op de laatste bladzijde. Het plot is er één met vele draaien en twists en staat als een huis, blijft dat tot en met de laatste zin.

Dat komt door de karakters. Ze zijn slim, hebben allemaal een eigen reden om er te zijn, hebben allemaal een functie in het plot. Je leeft met ze mee, Elsa Ruys, oy wat een pech zij niet heeft, Jacob… why did I cry? Het punt is, de karakters zijn goed uitgedacht. Allemaal zijn ze anders, de slechten zijn niet alleen maar slecht, de karakters zijn diep, en allemaal zijn ze aan elkaar gewaagd. Het resultaat? Van hun kat-en-muis werd ik hartstikke blij.

Dat allemaal wordt begeleid door een tegenwoordige derde persoon met Elsa Ruys, Robin, Jacob, de politie en zo nu en dan iemand anders (not too much spoiling) die er zoals vaker voor zorgt dat je altijd meer weet van de situatie dan de karakters zelf. Toch weet je niet alles. Iemand heeft een afspraak en het lijkt totaal ongerelateerd met de geheimen? Zeg dat niet te vroeg. Wacht maar tot een ander karakter een paar hoofdstukken verderop een nieuwsbericht ziet. Oh, maar wacht, daar blijkt dan dat je voorgevoel van eerder toch wel klopte. IV strikes again indeed… En dan lees je hoe een karakter zich daaruit probeert te redden, maar ondertussen het grote staatsgeheim blijft proberen te ontrafelen. Of de manier van vertellen ervoor zorgt dat je dat grote staatsgeheim al weet? Nee, maar dat maakt het nou juist zo leuk. Dat, samen met een no nonsense vlugge schrijfstijl, maakt het boek tot zo’n pageturner.

Men zegt alleen dat IV dan een Nederlandse Dan Brown is. Dat klinkt natuurlijk goed, maar helemaal waar is het niet. Goed, je hebt de raadsels, de mysteriën, hun betrekking tot de geschiedenis, maar maakt dat het een Nederlandse Dan Brown? Nee. Het lijkt erop, maar het is het niet, ligt in dezelfde hoek, maar voelt anders. Waarom weet ik niet zo goed. Mogelijk aan het feit dat de locatie in Dan Brown’s boeken meer beschreven worden en meer gebruikt? Robert Langdon zoekt in de duomo naar antwoorden en blijft in Vaticaanstad. Elsa Ruys gaat daarentegen de stad uit en gaat in plaats van de nieuwe kerk in Amsterdam naar een redactie met een computer. IV is geen Nederlandse Dan Brown: Het is een Groningse Arjen Lubach. Goede kans dat zijn inspiratie komt van Dan Brown, maar het verhaal is toch echt van hemzelf. Of dat slecht is? Natuurlijk niet. Dat iets anders is maar over hetzelfde onderwerp gaat, betekent niet dat het één beter is dan het andere. Het is niets meer dan een kwestie van smaak.

Toch heb ik wel één minpuntje. Elsa Ruys heeft namelijk de neiging om vaak naar het verleden te kijken. Nu is dat niet erg, de flashbacks zijn leuk om te lezen, maar het haalt onnodig wat snelheid uit het verhaal en past er naar mijn idee niet heel goed bij. Eén of twee flashbacks is genoeg om de goede band van Elsa en haar vader duidelijk te maken. Drie of vier is ietwat overbodig. Vooral als het alleen gaat over hoeveel zijn vader van geschiedenis af wist, of over zijn goede band met haar dochter: Geef mij in die flashbacks subtiele hints naar wat hij ontdekt had! Tuurlijk ben ik blij voor Elsa dat ze een goede band had met haar vader had, tuurlijk vind ik het leuk dat haar vader graag over geschiedenis vertelde, maar ik las het boek om een geheim te ontrafelen. Die flashbacks hielpen daar niet in. Jammer… Gelukkig maakt de rest van het boek een hoop goed.

Met een sterk plot, vele plot twists, goed uitgedachte karakters en een over het algemeen snel geschreven verhaal, is dit boek een zekere aanrader. Houd je van thrillers, actie, histoire en een schandaal van een staatsgeheim? IV wacht op je…

4 / 5

Over gwenhattem

Wie ben ik? Ik ben een lezer, een schrijver, een muzikant, een fotograaf, maar ook, last but not least, een leerling van de middelbare school. Mijn naam is Gwen Hattem en ik zit op het 4 VWO.
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>