Recensie: Sonny Boy

Titel: Sonny Boy Auteur: Annejet van der Zijl

korte samenvatting: Rika is getrouwd met Willem en zij hebben 4 kinderen. Ze verhuizen naar Goeree-Overflakkee voor Willems werk. Rika voelt zich niet thuis in Goeree-Overflakkee en gaat weer terug naar Den haag. In Den haag ontmoet ze Waldemar die bij haar in huis komt wonen als kostganger. Waldemar en Rika worden verliefd op elkaar en krijgen een kind Waldy, hij wordt ook wel Sonny Boy word genoemd. Haar oudste twee kinderen lopen weg naar hun vader omdat ze het maar niks vinden dat Rika een kind heeft van hun kostganger. Zodra Willem te weten komt dat Rika een Relatie heeft met een Zwarte man die jonger is dan haar wilt hij gaan scheiden en neemt ook hun twee jongste kinderen van haar af. Rika en Waldemar beginnen een pension in Scheveningen. In het begin van de oorlog is er nog niks aan de hand. Er zitten af en toe Duitse soldaten in het pension en die zijn helemaal niet onaardig, maar als de oorlog vordert moeten Rika en Waldemar uit het pension en verhuizen ze naar Den haag. Hier houden ze het niet lang vol en Rika weet een Huis te bemachtigen in Scheveningen. In dit huis houden ze joodse onderduiker. Dit gaat goed tot dat de politie een inval doet in het huis van Rika en Waldemar. hiervoor komen ze in de gevangenis. Na de lange tijd in de gevangenis komen Rika en Waldemar in een concentratie kamp, kamp Vught. Vanuit dat concentratiekamp komt Waldemar in kamp Neuengamme en Rika in kamp Ravensbrük. In het kamp waar Rika zit breekt een ziekte uit die Rika ook krijgt. Rika overlijd aan deze ziekte. Waldemar komt na de oorlog op een luxe schip te zitten. Bij een aanval op deze schepen weet hij te ontsnappen maar aangekomen bij het strand wordt hij alsnog dood geschoten. Waldy gaat nog op zoek naar zijn ouders, maar na een lange zoektocht komt hij te weten dat ze beiden zijn overleden.

De opbouw: Het boek heeft 9 hoofdstukken, met alleen een eigen titel. het is geschreven in de alwetende vertelsituatie. maar de fragmenten van de brieven zijn wel in het ik-perspectief geschreven.

Mijn mening: Ik vond het een leuk boek om te lezen, dit komt vooral omdat ik het onderwerp over de oorlog erg interessant vind. Wel vind ik dat het soms heel langdradig is geschreven, waardoor ik me soms niet meer goed op het verhaal kon concentreren. Ik vind het erg mooi beschreven want je kunt je heel goed inleven in de personen omdat er precies beschreven wordt hoe alles er aan toe ging. Ik zou dit boek aanraden voor de mensen die houden van een boek over de oorlog en misschien al wat leeservaring hebben want soms worden er best moeilijke woorden gebruikt.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>