De donkere kamer van damokles – Willem Frederik Hermans.

Titel van het boek:

De donkere kamer van damokles.

Schrijver van het boek:

Willem Frederik Hermans.

Korte samenvatting:

Henri Osewoudt moet op jonge leeftijd bij zijn oom en tante gaan wonen omdat Henri’s moeder zijn vader heeft vermoord. Henri heeft het moeilijk op school en maakt geen vrienden. Wel raakt hij goed bevriend met zijn nicht Ria. Er ontstaat meer dan alleen vriendschap tussen de twee en Henri besluit met Ria te trouwen en samen te gaan wonen. Hij wil samen met Ria de sigarenwinkel van zijn ouders voortzetten. Henri gaat bij de burgerwacht wanneer hij word geweigerd voor militaire dienst. Tijdens deze baan ontmoet hij een luitenant die Dorbeck heet. Luitenant Dorbeck is een dubbelganger van Henri. Dorbeck geeft een filmrolletje aan Henri die hij moet ontwikkelen. Nadat de foto’s zijn ontwikkeld, moet Henri ze naar meneer Jagtman sturen. Wanneer de foto’s mislukken, durft Henri ze niet meer op te sturen. In plaats van de echte foto’s op te sturen, maakt hij zelf nieuwe foto’s.

Dorbeck geeft Henri de opdracht om twee mannen om te brengen. Henri word echter verraden door de zoon van de drogist, die net naast de sigarenwinkel zat. Henri hoort vervolgens drie jaar niks van Dorbeck. Op een gegeven moment krijgt Henri de opdracht om de foto’s naar Den Haag te sturen.  Een paar maanden hierna hebben Duitse soldaten Henri’s moeder en zijn vrouw Ria opgepakt. Henri is hierdoor genoodzaakt om een valse identiteit aan te nemen. Een student regelt dat Henri een nieuwe identiteit krijgt. Terwijl Henri een nieuwe identiteit krijgt, wordt hij verliefd op een meisje genaamd Marianne. Na opnieuw een opdracht te hebben ontvangen van Dorbeck, voert Henri ook deze uit. Henri heeft namelijk de opdracht gekregen om een Gestapo te vermoorden.  Ze proberen Henri echter samen met Marianne op te pakken, maar Henri weet aan de arrestatie te ontkomen.

Na een tijdje weet Henri Dorbeck te vinden en maakt Henri een foto van hun twee in de spiegel. Ook krijgt hij van Dorbeck een kostuum om de Zwangere Marianne op te zoeken. Zo zou hij  namelijk niet worden herkend. Wanneer hij marianne opzoekt komt hij erachter dat hun kind dood is. Na dit alles wordt Henri in Nederland ervan beschuldigd dat hij de Duitsers heeft geholpen. Dit is niet waar want hij streed juist in het verzet tegen de Duitsers, nin opdracht van Dorbeck. Het probleem is alleen dat Henri niet kan bewijzen dar Dorbeck bestaat want de foto van hun twee blijkt te zijn mislukt. Henri probeert op het einde te vluchten, maar bij zijn vluchtpoging wordt hij doodgeschoten.

Mijn mening:

Ik vond het op zich een leuk boek, maar ik vond het wel een vrij ingewikkeld boek. Het is namelijk vrij lastig om bij te houden waarom Henri bijvoorbeeld als helper van de Duitser wordt aangezien, en dit word pas op het einde een beetje duidelijk. Aan de andere kant vond ik dit juist ook wel weer leuk om te lezen. Het lijkt me namelijk verschrikkelijk als iemand die op mij lijkt ineens mijn identiteit over zou nemen. Het was dus ook wel interessant om te zien hoe het boek zich ontwikkelde. Het was ook wel een gemakkelijk boek om te lezen dus dat was wel weer fijn. Verder vond ik het ook een somber boek. Er gebeuren niet veel leuke dingen in het boek. Er gebeuren namelijk vooral veel trieste dingen, zoals dat Henri’s vader wordt vermoord door zijn eigen moeder,dat Henri een lelijke jongen is en dus alleen met de lelijke Ria kan trouwen of dat aan  het einde het kind van Henri en Marianne dood blijkt te zijn. Het is eigenlijk een opeenvolging van trieste gebeurtenissen.

Conclusie:

Ik vond de donkere kamer van damokles een ingewikkeld boek, en daarom soms ook wat minder leuk om te lezen. Bovendien is het een redelijk triest boek, en dat vind ik ook niet altijd even leuk om te lezen. Het boek was wel goed geschreven en las redelijk vlot weg. Toch zou ik het boek niet snel aanraden, omdat ik gewoon betere boeken heb gelezen. Ik geef het boek daarom een 5,5.

Kinderjaren – Jona Oberski.

Titel van het boek:

Kinderjaren.

Schrijver van het boek:

Jona Oberski.

Korte samenvatting:

Het boek gaat over een Joods jongentje tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het boek is in ik-vorm geschreven en volgt een deel van het leven van het Joodse jongentje. Omdat het jongentje Joods is, moet hij een Jodenster dragen op al zijn kleding. Het Joodse jongentje word op een gegeven moment per ongeluk samen met zijn moeder naar kamp Westerbork gestuurd. Dit was eigenlijk niet de bedoeling. Het leven van het Joodse jongentje was voordat hij naar Westerbork ging ook niet al te makkelijk. Hij was vaak het mikpunt en werd vaak gepest omdat hij Jongentjes was.

Het  jongentje komt in verschillende kampen terecht en wordt gescheiden van zijn ouders. Op een gegeven moment wordt hij weer herenigd met zijn moeder, en zijn moeder probeert voor hem te zorgen. In de kampen gaat het jongentje met andere kinderen om, maar het jongentje is de kleinste en de jongste van alle kinderen. Om deze reden vinden de grotere kinderen dat hij er niet bij hoort.

Op de verjaardag van zijn vader, ontmoet het jongentje zijn vader voor het eerst sinds een lange tijd weer. Hij herkent zijn vader amper, omdat zijn vader op het kamp zwaar werk heeft moeten doen. Niet lang daarna hoort hij dat zijn vader ernstig ziek is en dat hij op sterven ligt. Het jongentje gaat naar zijn stervende vader toe, en ziet hoe hij doodgaat. Wanneer de grote kinderen horen dat het jongentje bij de dood van zijn vader is geweest vinden ze hem ineens stoer. Het jongentje krijgt van de grote kinderen de opdracht om het ‘ketelhuis’ binnen te gaan, maar dit blijkt eigenlijk een lijkenhuis te zijn waar alle dode lichamen worden opgeborgen.

Aan het einde van de oorlog leven het jongentje en zijn moeder nog, en ze worden per trein ergens anders naartoe gebracht. Tijdens deze rit wordt het jongentje in slaap gehouden met een pilletje. Wanneer hij wakker wordt zijn er geen Duitse soldaten meer. Er zijn namelijk overal Russische soldaten. Ze zijn dus eindelijk bevrijd. Eenmaal aangekomen gaat hij met Trude, een vrouw die hij nog vanuit Amsterdam kende, naar zijn moeder. Zijn moeder is doodziek en overlijd niet veel later. Het jongentje wordt ook ziek en Trude zorgt voor hem. Wanneer hij beter is wordt hij als pleegkind opgenomen door oude bekenden van zijn vader.

Mijn mening:

Ik moest het boek lezen voordat ik op buitenlandse reis ging naar Praag. Dit moesten we omdat we in Praag naar een concentratiekamp zouden gaan. Zo werden we een beetje voorbereid op wat ons te wachten stond. Ik vond het een ontzettend aangrijpend en indrukwekkend boek. Alles word namelijk heel gedetailleerd beschreven en ook sommige gebeurtenissen zijn schokkend. Zo vond ik het feit dat het jongentje het ketelhuis in ging en allemaal lijken zag nogal schokkend.

Ik heb ondertussen al veel boeken gelezen die over de tweede wereldoorlog gingen, maar ik vind ‘kinderjaren’ toch wel een van de beste. Niet omdat het boek zelf ontzettend goed geschreven is, maar omdat het eigenlijk een soort ooggetuigenverslag is. Het is het leven van een Joods jongentje, en wat hij allemaal heeft meegemaakt in zijn leven. Dit vind ik heel mooi, omdat het jongentje ook diverse dingen meemaakt. Wat ik ook een pluspunt vind is dat het boek maar 93 bladzijden telt, en dus erg snel uit te lezen is. Ik vind het ook leuk dat het jongentje het hele boek door geen naam heeft, en dat je er op de laatste pagina achter komt dat het over de schrijver zelf gaat.

Conclusie:

Ik geef dit boek op een schaal van 1 tot 10 een 6,5 omdat het wel een leuk boek was, maar niet ontzettend goed geschreven. Het was makkelijk door te lezen en het was een interessant verhaal, maar daar hield het dan wel mee op. Ik zou het boek wel aanraden aan andere mensen, omdat het je toch op weer een andere manier naar de tweede wereldoorlog laat kijken. Je krijgt namelijk echt een goed idee van hoe het moet zijn geweest in die tijd als Jood.

De aanslag – Harry Mulisch

Titel van het boek:

De aanslag.

Schrijver van het boek:

Harry Mulisch.

Korte samenvatting:

Het verhaal is in verschillende episodes geschreven. Zo begint het verhaal bij de eerste episode, in 1945. De laatste en vijfde episode speelt zich af in 1981. Het boek duurt dus in totaal 36 jaar.

In de Hongerwinter van 1945 wordt er een aanslag gepleegd voor het huis van defamilie Korteweg, de buren van de familie Steenwijk. Er blijkt iemand te zijn neergeschoten. Dit blijk de NSB’er Ploeg te zijn. Het lijk wordt door de familie Kortweg snel versleept tot het voor het huis van de familie Steenwijk ligt. Dit zal enorme gevolgen hebben voor de familie Steenwijk. Het boek gaat verder over het leven van Anton Steenwijk, die de aanslag overleefde. Het boek gaat over zijn leven na de aanslag, maar eigenlijk kan hij de aanslag nooit meer achter zich laten. In de loop van de jaren komt Anton achter steeds meer nieuwe dingen die te maken hebben met de aanslag. Dit is voor Anton heel erg belangrijk om alles af te kunnen sluiten.De verhaallijn van het boek vond ik heel mooi en ontroerend. Je zag echt dat een gebeurtenis iemands hele leven in beslag kan nemen. Anton heeft de aanslag nooit echt achter zich kunnen laten, en wist pas na 36 jaar het hele verhaal. Een punt van kritiek vind ik wel dat alles wel heel toevallig samenvalt. Het boek is hierdoor niet echt realistisch. Anton komt in het boek namelijk steeds toevallig de mensen tegen die iets met de aanslag te maken hadden. Hierdoor komt hij steeds bij toeval iets meer te weten over de aanslag. Dit is, in het dagelijks leven, niet heel waarschijnlijk. Wel maakte dit het boek interessant om te lezen. Het gaf het verhaal namelijk steeds weer een onverwachte wending.

Mijn mening:

De verhaallijn van het boek vond ik heel mooi en ontroerend. Je zag echt dat een gebeurtenis iemands hele leven in beslag kan nemen. Anton heeft de aanslag nooit echt achter zich kunnen laten, en wist pas na 36 jaar het hele verhaal. Een punt van kritiek vind ik wel dat alles wel heel toevallig samenvalt. Het boek is hierdoor niet echt realistisc

h. Anton komt in het boek namelijk steeds toevallig de mensen tegen die iets met de aanslag te maken hadden. Hierdoor komt hij steeds bij toeval iets meer te weten over de aanslag. Dit is, in het dagelijks leven, niet heel waarschijnlijk. Wel maakte dit het boek interessant om te lezen. Het gaf het verhaal namelijk steeds weer een onverwachte wending.

De manier van schrijven vond ik wel heel fijn, het is in simpele, maar duidelijke woorden geschreven. Het boek was gemakkelijk te volgen, en het verhaal was boeiend. De verhaallijn is ook erg meeslepend. Je wilt het boek het liefst in één keer uitlezen. Het boek is zo als ik al zei erg ontroerend. Je word helemaal meegenomen in Anton’s gedachten en gevoelens. Hoe verder je in het boek komt, hoe meer je Anton eigenlijk leert kennen. Het boek is ook erg gedetailleerd. Dit komt denk ik mede doordat Harry Mulisch zelf ook de oorlog van heel dichtbij heeft meegemaakt. Ook in dit boek komt het thema oorlog dus weer naar voren. Je zou misschien zelfs kunnen zeggen dat je Harry en Anton kunt vergelijken. Harry Mulisch heeft ook nooit de oorlog achter zich kunnen laten en dat kon Anton ook niet.

Conclusie:

Harry Mulisch heeft het verhaal heel sterk geschreven, zoals bijna elk verhaal dat hij heeft geschreven. Hij gebruikt rustige, maar goed opgebouwde zinnen en ik kan oprecht zeggen dat Harry Mulisch een van de betere literaire schrijvers is. Ik vind het dus ook echt een aanrader! Op een schaal van 1 tot en met 10 geef ik het boek dan ook een 9.

.

Alleen maar nette mensen – Robert Vuijsje

Titel van het boek:                                               

Alleen maar nette mensen

Schrijver van het boek:                  

Robert Vuijsje.

Korte samenvatting:

David Samuels is een joodse jongen van 21 jaar oud. David wordt vaak voor Marokkaan aangezien omdat hij door zijn zwarte haren op een Marokkaan lijkt. Hij heeft gymnasium gedaan, en woont in Oud/Zuid bij zijn ouders. David heeft al vanaf de middelbare school een relatie met Naomi, een slim blank meisje. Ook  heeft hij een paar goede vrienden, die allemaal rijk zijn en studeren. David studeert echter niet, hij is namelijk geïnteresseerd in hele andere dingen …

David heeft het goed voor elkaar, maar verlangt naar dikke zwarte billen.  Eigenlijk zoekt hij in een vrouw dikke billen, grote borsten  en gouden tanden. David gaat op zoek naar dit soort vrouwen, omdat hij op zoek is naar zichzelf. Hij wil meer dan alleen zijn eigen ´saaie´ Naomi en is nieuwsgierig naar zwarte vrouwen. David gaat op zoek naar zijn droom vrouw in de Bijlmer. In de Bijlmer maakt hij kennis met jonge zwarte alleenstaande moeders. Hij is op zoek naar een echte negerin, omdat hij daar al zo lang over droomt. Hij wil geen bounty (zwart van buiten en wit van binnen).

Wanneer David door de Bijlmer loopt, komt hij Rowanda tegen. Hij is meteen gek op haar. Rowanda is een zwarte vrouw met grote borsten en gouden tanden. David krijgt een korte seksrelatie met Rowanda. De neef van Rowanda, Ryan, moedigt David aan om nog een vriendin te nemen. David gaat hier op in en gaat op zoek naar een tweede liefde. Rowanda komt hierachter en is er niet bepaald blij mee. Rowanda zet David aan de kant omdat ze geen ”liegman” wil, en David is nou eenmaal een leugenaar vanwege zijn leugens.

Na meerdere pogingen met verschillende zwarte vrouwen heeft David nog niet gevonden wat hij zoekt. Hij reist af naar Memphis Tennessee in de hoop daar grote negerinnen te vinden die ook nog eens heel slim zijn. David komt er alleen achter dat de zwarte vrouwen daar net zo zijn als de witte intellectuele vrouwen in Nederland.

David gaat terug naar Nederland, omdat hij de zoektocht naar de perfecte zwarte negerin opgeeft. Hij legt zich erbij neer en wil weer terug naar Naomi. Wanneer David in Nederland aankomt, krijgt hij via MSN van zijn vriend Bas te horen dat Naomi al een andere relatie heeft. Naomi heeft nu namelijk een relatie met zijn beste vriend Daan. Dat is een dreun in zijn gezicht. David spendeert de dagen daarna met het bedenken van nummers, die bij de situatie passen.

Uiteindelijk raakt hij aan de praat met Naima, een wel ontwikkelde Marokkaanse vrouw. Ze spreken af dat Naima voor hem gaat koken, nadat hij haar eerst een paar keer mee uit heeft genomen.

Mijn mening:

Toen ik de achterkant van het boek las, leek het me een heel leuk en interessant boek. De achterkant wekt namelijk het idee dat David op zoek is naar zichzelf, en bij welke etnische groep hij nou precies hoort. Dit is in het verhaal zelf alleen een stuk minder aan bod gekomen. Het boek zelf gaat voornamelijk over seks en David’s  interesse in zwarte vrouwen. Wel is het boek ontzettend snel uit te lezen. Robert Vuijsje heeft het boek namelijk in vrij makkelijke taal geschreven en dus leest het boek gemakkelijk weg. Ook is er in het boek vrijwel geen enkel saai moment. Dit maakt het interessant voor mensen van mijn leeftijd om dit boek te lezen.

Ik kan me na het lezen van dit boek wel enigszins voorstellen waarom sommige mensen het een racistisch boek vinden. Er wordt in het boek namelijk vrij grof gepraat over zwarte vrouwen en de bijbehorende cultuur. De vrouwen die David tegenkomt en de vrouwen waar hij naar verlangt zijn namelijk wel allemaal erg stereotiep. Dit zou je als minpunt kunnen zien, maar ik vind dat dit juist hetgeen is wat het boek zo interessant maakt. Het is namelijk totaal anders dan dat ik gewend ben.

Conclusie:

Ik geef dit boek op een schaal van 1 tot 10 een 8 omdat het een erg boeiend en leuk boek was. Het boek was erg makkelijk door te lezen. Ook vond ik het leuk dat David aan het einde van zijn zoektocht erachter komt dat niet alles is wat het lijkt en dat hij bij Naima terecht komt. Omdat er nog niet al te lang geleden een film van is gemaakt, vind ik het ook een actueel boek. Om deze redenen zou ik het boek aanraden. Het is alleen niet voor iedereen geschikt. Het is namelijk een vrij seksueel en grof boek, en dus is het niet echt geschikt voor jonge lezers.

De tweeling – Tessa de Loo

Titel van het boek:

De tweeling.

Schrijfster van het boek:

Tessa de Loo.

Korte samenvatting:

Anna & Lotte Bamberg zijn samen een tweeling. Ze zijn 6 jaar oud wanneer hun ouders plots heel snel achter elkaar overlijden. De tweeling word van elkaar gescheiden. Doordat de ouders van de kinderen zijn overleden moeten de kinderen een ander thuis hebben. Anna gaat naar een oom in Duitsland en Lotte gaat naar de neef van haar vader in Nederland. Anna moet hard werken op het land en Lotte wordt in de watten gelegd in Nederland, omdat ze ziek is. Lotte probeert steeds met Anna in contact te komen door brieven te schrijven maar Lotte haar ouders verstoppen deze wanneer Lotte ze aan ze geeft om te verzenden. Anna wil dolgraag een brief schrijven naar Lotte, maar heeft haar adres niet. Lotte blijft brieven schrijven naar Anna, maar denkt dus dat ze er geen reactie op krijgt en stopt op een gegeven moment met het schrijven. Dan komt Lotte erachter dat elke brief die ze heeft geschreven naar Anna, nooit op de post zijn gegaan. Ze is woedend op haar ouders omdat ze de brieven nooit hebben verzonden.

Later bezoekt Lotte Anna in Duitsland. Anna neemt haar mee naar het huis waar ze verblijft en werkt als dienstmeisje. Lotte begint steeds meer het verschil tussen haar en Anna te merken. Anna is Duits en is tegen de joden. Lotte is verliefd op David en David is een jood. David word op een middag meegenomen door de Duitsers naar Auswitz en Lotte zal hem nooit meer terug zien. Lotte neemt het Anna heel erg kwalijk dat Anna met een SS-officier is getrouwd en is daarom woedend op Anna en wil haar nooit meer zien of spreken.

Anna probeert wanhopig weer in contact met Lotte te komen, maar Lotte reageert nergens op. Anna snapt niet wat er aan de hand is en even later krijgt ze te horen dat haar man is overleden in de strijd. Als Nederland weer vrij is, besluit Anna naar Nederland toe te gaan om Lotte op te zoeken. Ze vind Lotte maar Lotte zet Anna voorgoed op straat en wil haar nooit maar dan ook nooit meer zien.  50 jaar later komen ze elkaar weer tegen.

Mijn mening:

Ik vond het een ontzettend mooi boek. Het is heel ontroerend en het verhaal laat ook erg goed de tegenstellingen van Duitsland in de oorlog en Nederland in de oorlog zien. Ook is de band die continue veranderd tussen de zussen erg interessant om te lezen. Het is een boek dat je door blijft lezen omdat je zo benieuwd bent naar hoe de relatie tussen Anna en Lotte steeds veranderd. Het verhaal wordt uit twee perspectieven verteld.  De verhaallijn van Lotte vond ik het meest interessant, al weet ik niet echt waarom.  Ik denk omdat ik me het meest kan vergelijken met haar verhaal omdat ik ook in Nederland ben opgegroeid, en niet zoals Anna hard heb moeten werken op een boerderij in Duitsland. Wel vond ik het een ontzettend zielig boek. Zo verliezen zowel Lotte als Anna de man van hun leven, terwijl ze hadden gedacht oud te worden met deze mannen. Lotte verliest haar verloofde en Anna verliest haar man. Allebei de mannen zijn omgekomen door de oorlog. Ook was het boek best makkelijk om te lezen, er werd namelijk niet echt hele moeilijke taal gebruikt en dit maakte het eigenlijk ook makkelijker om in één stuk door te lezen.

Conclusie:

Ik geef dit boek op een schaal van 1 tot 10 een 8,5 omdat het een erg boeiend, leuk, spannend en emotioneel boek was. Het was makkelijk door te lezen. Ook was het erg interessant dat je het door twee perspectieven kon lezen. Zo had je namelijk het verhaal van Anna en Lotte, door elkaar heen. Ik zou dit boek daarom ook zeker aanraden.

De passievrucht – Karel Glastra van Loon

Titel van het boek:

De passievrucht.

Schrijver van het boek:

Karel Glastra van Loon.

Korte samenvatting:
Het boek gaat over een man genaamd Armin die een kind probeert te verwekken bij zijn nieuwe vriendin Ellen. Als dit na een paar keer nog niet is gelukt, gaat hij naar een vruchtbaarheidskliniek om zich te laten onderzoeken. Hier verteld de dokter hem dat hij onvruchtbaar is. Niet geheel ongewoon zou je zeggen, maar Armin had al een zoon van zijn vrouw die gestorven was. Hij vraagt de dokter of hij altijd onvruchtbaar is geweest en de dokter zegt ja. Armin weet niet wat hij hoort en hij wil er achter komen wie dan wel de vader is van ‘zijn’ zoon Bo. Doordat zijn vrouw al tien jaar dood is, kan hij het haar niet vragen en dus blijft hij met veel vragen zitten. Armin gaat op zoek naar antwoorden op zijn vragen. Zo vraagt hij zich af of het liefde was, of er passie was, waarom deed ze het en waar ze was. Ook confronteert Armin zijn zoon Bo met het feit dat hij niet zijn vader is. Dit gebeurd echter op een behoorlijk directe manier. Zo verteld hij het zijn zoon Bo wanneer hij Bo met een meisje in bed betrapt tijdens een vakantie op Ameland. Armin, die nog een beetje dronken is,  gaat helemaal over de rooie en schreeuwt tegen Bo dat hij zijn vader niet is. Bo snapt niet waar het over gaat en begint op zijn vader in te slaan. Het wordt een zware tijd voor zowel Armin als Bo en het is voor Bo allemaal erg aangrijpend. Uiteindelijk komt Armin er wel achter wie de vader is van Bo.

Mijn mening:

Ik vond het een ontzettend goed boek. Ik vond de verhaallijn erg interessant. Ik vond dit vooral omdat Armin overal zelf achter moest komen aangezien hij het niet meer aan zijn vrouw kon vragen. Ook is het een boek dat leuk is om te lezen en dat je blijft boeien. De schrijver maakt ook gebruik van ‘flashbacks’ waardoor je Armins gestorven vrouw een beetje leert kennen. Dit vond ik leuk om te lezen omdat je zo een beeld krijgt van hoe het er voor haar dood moet hebben uitgezien. Ook kon ik de emoties in het boek wel goed begrijpen. De woede en onwetendheid zijn namelijk best logisch aangezien Armin dacht dat hij de vader was van Bo. Ook Bo’s emoties kan ik begrijpen. Er wordt hem namelijk zomaar even verteld dat zijn vader eigenlijk helemaal zijn vader niet is en dat zijn overleden moeder vreemd is gegaan op zijn ‘vader’. Ook geeft de schrijver een goed beeld van de ziekte die Armin heeft waardoor hij onvruchtbaar is. Dit laat het allemaal wat echter over komen.

Conclusie:

Ik raad het boek zeker aan! Het is een interessant, en soms wat ingewikkeld verhaal maar het is ontzettend leuk om te lezen. Het is namelijk ook erg spannend, omdat je eigenlijk niet weet of Armin erachter komt wie de vader is van ‘zijn’ zoon Bo. Verder maken de Flashbacks het verhaal niet saai. Op een schaal van 1 tot 10 geef ik het boek een 8.

 

Een hart van steen – Renate Dorrestein

Titel :

Een hart van steen

Schrijfster van het boek:

Renate Dorrestein

Korte samenvatting

Het tweede boek dat ik heb gelezen is ‘een hart van steen’ van Renate Dorrestijn. Een hart van steen gaat over een vrouw genaamd Ellen die net gescheiden, zwanger en ongeveer 40 jaar oud is. Ellen gaat in haar ouderlijk huis wonen die te koop staat. In haar ouderlijk huis heeft ze  nare herinneringen omdat daar iets heel ergs is gebeurd, waar alleen zij en haar broertje de overlevenden van zijn. Naarmate ze langer in het huis woont, hoe meer nare herinneringen er terug komen. Toen Ellen jong was, had ze drie broertjes en zusjes. Haar moeder Margje was in verwachting van het vijfde kind genaamd Ida. Na de geboorte van Ida raakt Margje helemaal de weg kwijt en krijgt ze allerlei rare stoornissen en wordt ze overbezorgd. Ook denkt Margje dat haar dochter Ida bezeten is van de duivel. Om haar gezin te beschermen besluit Margje haar gezin te vermoorden, waardoor ze later gelukkig samen in de hemel kunnen zijn. Op het moment dat het gebeurd, was Ellen net de hond uit laten. Toen Ellen terug kwam zag ze haar gezin zitten met plastic zakken over hun hoofd. Dood. Alleen haar kleine broertje Carlos leeft nog. Ze verstoppen zich samen in de kelder. Nadat het gezin gevonden is, worden Ellen en Carlos in een weeshuis geplaatst waar Carlos wordt geadopteerd en waardoor ze het contact kwijtraken.

Mijn mening:

Ik vond het verhaal om eerlijk te zijn niet zo. Het was een verwarrend boek en je weet pas op het einde wat er eigenlijk allemaal is gebeurd. Het boek vond ik dus ook niet heel interessant. Het punt waar wordt beschreven wat Margje heeft gedaan en waarom is wel erg spannend om te lezen. Hier lees je heel snel doorheen en daardoor begrijp je pas het verhaal. Omdat je pas op dat punt het boek begint te begrijpen vond ik het boek dus eigenlijk niet makkelijk te begrijpen. Je weet namelijk pas op het einde wat je hebt gelezen. Ook is het verhaal vrij verwarrend geschreven. Er lopen namelijk verhaallijnen van tegenwoordig en vroeger door elkaar. Dit is een beetje vervelend tijdens het lezen. Ik zou het boek dus eigenlijk ook niet aan andere leerlingen aanraden, gewoon om het feit dat het een best saai en verwarrend boek is.

conclusie:

Ik raad het boek niet aan omdat ik het een redelijk saai en moeilijk boek vind. Doordat er niet echt een chronologische volgorde inzit, is het verhaal vrij moeilijk te volgen. Ik geef het boek daarom op een schaal van 1 tot 10 een 5. Ik vond het plot namelijk sterk, maar voor de rest vond ik het boek niks.

Het Gouden Ei – Tim Krabbé

Titel van het boek:

Het gouden ei.

Schrijver van het boek:

Tim Krabbé. 

Korte samenvatting:

Het boek gaat over Rex en Saskia, een koppel dat verliefd is op elkaar. Rex en Saskia besluiten om samen op vakantie te gaan naar het zuiden van Frankrijk. Tijdens hun reis naar Frankrijk stoppen ze onderweg bij een tankstation om te tanken. Saskia gaat tanken en gaat daarna betalen. Als ze na een tijdje nog niet terug is gekomen, vindt Rex het een beetje verdacht worden en besluit dan om haar te gaan zoeken. Al snel komt Rex erachter dat Saskia nergens meer te vinden is. Hij vraagt aan iedereen of iemand haar misschien gezien heeft, maar niemand heeft haar gezien. Rex besluit de politie erbij te halen. Omdat Rex de enige is die haar nog op het tankstation heeft gezien bij een koffieautomaat, kan de politie ook niets voor Rex doen. Niet lang na de vermissing van Saskia leert Rex Lieneke kennen. Acht jaar na de vermissing van Saskia trouwt hij met Lieneke, maar Lieneke merkt dat hij nog steeds heel erg zit met de vermissing van zijn ex-geliefde. Rex besluit in de krant advertenties te plaatsen om te weten te komen of iemand iets weet van Saskia’s vermissing. Na een tijdje reageert een man genaamd Raymond. Hij blijkt later de moordenaar van Saskia te zijn en hij geeft Rex een keuze. Rex kan te weten komen wat er met Saskia is gebeurd, maar dan moet hij hetzelfde ondergaan als Saskia, of hij zal het nooit te weten komen. Rex kiest voor de eerste optie en moet dus hetzelfde lot ondergaan als Saskia. Raymond vertelt Rex eerst het hele verhaal, waarna Rex wordt verdoofd met een verdovend middel in zijn koffie en daarna wordt hij levend begraven in een kist. Dit moest Saskia dus ook allemaal doorstaan.

Mijn mening:

Ik vond het boek heel spannend, maar ook wel een beetje luguber. Het idee dat iemand levend wordt begraven vind ik namelijk een enge gedachte. Wel was het fijn dat het boek niet zo lang was. Ook was de schrijfstijl makkelijk te begrijpen. Hierdoor las het boek snel weg zonder dat het begon te vervelen. Het boek gaat bijna alleen maar over Rex, Saskia, Lieneke en Raymond. Dit maakt het ook makkelijker om te lezen omdat je niet ontzettend veel personages hebt. Hierdoor krijg je een wat dieper beeld in het verhaal omdat je het maar door de ogen van een paar mensen ziet. Ook vond ik de emoties in het boek behoorlijk goed beschreven. Ik kon me er namelijk echt wel in vinden. Wel vond ik het wat minder dat er aan het begin van het verhaal bijna geen spanning is. Er wordt namelijk in het begin van het boek veel tijd besteed aan het introduceren van personages terwijl je nog niet echt de link kunt leggen tussen wat deze mensen met elkaar te maken hebben. Later wordt het wel duidelijk wat alle personages met elkaar te maken hebben. Verder vond ik het erg mooi om te lezen dat Rex zo veel moeite deed om zijn ex-geliefde Saskia terug te vinden. Dit laat namelijk zien dat hij wel echt heel veel van haar heeft moeten gehouden.  

Conclusie:

Ik vond het echt een heel spannend boek. Daarom raad ik het boek aan anderen die een leuk, spannend en kort boek zoeken aan. Het is namelijk gemakkelijk te lezen en je bent er zo doorheen. Ik vind het een goed boek, en geef het daarom op een schaal van 1 tot 10 een 7,5. Het verhaal is kort, maar erg goed en spannend!