Beschouwing

Afgelopen 2 jaar heb ik verschillende boeken gelezen, boeken met verschillende diepgangen en schrijfwijzen. Mijn boekenvoorkeur is niet geheel veranderd, wel is het genre dat ik lees breder geworden dan voorheen. Zo zou ik vroeger nooit een boek lezen dat ouder is dan 100 jaar, ik las alleen boeken van heden ten dage. Zoals in mijn lijst opvalt zijn er een aantal zeer oude boeken en twee boeken met de zelfde schrijver. De reden dat ik boeken las van Kader Abdolah is omdat het mij aanbevolen werd en het mij aansprak, aangezien het met mijn religie te maken heeft. Leesplezier is nogal veranderd, boeken las ik vroeger met plezier, nu lees ik het omdat het voor school moet, maar als het boek mij aanspreekt lees ik het alsnog met plezier. Doordat je voor school vaak dikkere boeken moet lezen of minder interessante boeken wordt je een klein beetje beperkt in je keuze, waardoor je het lezen van een boek niet meer ziet als iets leuks. Wel heeft school een positieve invloed op het lezen van boeken doordat ik nu boeken van een hoger niveau lees. Mijn top 3 bestaat uit Zomerhitte, een hart van steen en het huis van de Moskee. Het huis van de moskee omdat het ook een andere kant van de wereld laat zien, niet de wereld die ik ken, maar een met oorlogen, een hart van steen omdat de keuze van een moeder het leven van een kind heeft beinvloed terwijl de moeder het juist “goed” bedoelde. Zomerhitte heb ik gekozen vanwege de gebeurtenissen en het feit dat liefde verblindt. Warenar, van der vos Reynaerde en Elckerlijc vond ik minder prettig lezen, er werd wel eens gebruik gemaakt van oude termen, maar verder waren het ook prettige boeken. Ik zou wel meer boeken willen lezen van Renate Dorrestein, ze schrijft haar boeken, voor zover ik gelezen heb, heel gedetailleerd en alles klopt. Vanaf het begin dat de moeder bang was voor slechte dingen, tot de traumatische gevolgen daarvan bij het kind zelf. Drama, sciencefiction en detective boeken vind ik persoonlijk leuk om te lezen, doordat je zo in het verhaal wordt meegesleurd en ik, met mijn grote fantasie, veel kan in beelden en dus eigenlijk het boek in mijn gedachtes verfilm. Dit hoort ook een kenmerk te zijn van een goed literair boek, het boek moet ook niet voorspelbaar zijn, wanneer een boek je verrast is het meestal interessanter om te lezen. Alle boeken zijn in mijn optiek literair, behalve kinderboeken. Doordat er meestal goed nagedacht is over de verhaallijn en het zo uitgebreid is vind ik dat alle boeken literair zijn. In een boek staan woorden die gelezen moet worden, meestal is dit niet zo gedaan, het kan namelijk wel een tijd duren. Bij een film zijn het allemaal beelden die je ziet en duurt het een uur of twee. Boeken zijn wel leuker omdat ik dan een eigen inbreng heb op de uiterlijk van hoofdrolspelers, bij een film is hier geen sprake van. Een film mag losjes op een boek gebaseerd zijn, zo kunnen bepaalde teksten niet verfilmd worden, zoals bij de film “De klokkenluider van de Notre Dame” eindigt het allemaal als een sprookje, terwijl in het boek veel doden vallen. Een op een boek gebaseerde film moet dus ook aangepast worden aan het publiek. Ik vind dat je eerst de film moet zien en vervolgens het boek moet lezen, een film is meestal een verkorte versie van het boek zelf, vaak is er veel aangepast. Als je dus eerst het boek leest zou het kunnen dat je teleurgesteld wordt door de film zelf, omdat je de echte verhaallijn al kent. Mensen zullen altijd boeken blijven lezen, de boekenlezer zal niet uitsterven omdat het voor veel mensen ontspannend is een boek te lezen in de achtertuin. Mensen met een grote fantasie zullen eerder een boek lezen dan naar de film gaan.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>