Recensie ‘Wil’ van Jeroen Olyslaegers

Titel: Wil
Auteur: Jeroen Olyslaegers
Genre: Psychologische roman
Jaar van uitgave: 2016
Aantal pagina’s: 304

Wil gaat Wilfred Wils, een inmiddels oude man die aan zijn achterkleinzoon vertelt over de tijd waarin hij een hulpagent was tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij helpt bij het opsporen van Joden zodat de overheid er niet achter komt dat hij een werkweigeraar is. Hij is bevriend met Lode en heeft gedurende het verhaal een relatie met diens zusje Yvette. Er wordt verteld over het verzet, maar ook over de verraders. Wilfred speelt eigenlijk met beide kanten mee, maar kiest nooit volledig voor één kant. Aan het einde van het boek wordt Antwerpen bevrijd van de bezetters en blijkt dat Wilfred geen achterkleinzoon heeft.

Hoewel ik de Tweede Wereldoorlog normaal een erg interessant onderwerp vind, was het boek voor mij totaal niet interessant. Het verhaal was vreselijk langdradig en gevuld met onnodige beschrijvingen, waardoor het lang duurde voordat er daadwerkelijk iets gebeurde. Op de momenten dat er iets belangrijks gebeurde kon ik niet stoppen met lezen, maar zodra dat afgelopen was moest ik het boek wegleggen. De manier waarop het hoofdpersonage werd beschreven en zijn manier van doen vond ik wel goed in elkaar gezet door de schrijver, maar dat was niet genoeg om het hele verhaal interessant te maken.

2/5

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>