Recensie ‘Het geheim’ van Anna Enquist

Titel: Het geheim
Auteur: Anna Enquist
Genre: Psychologische roman
Jaar van uitgave: 1996
Aantal pagina’s: 203

Het geheim vertelt over het leven van concertpianiste Wanda en speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal wordt verteld door Wanda zelf in flashbacks en door de ex-man van Wanda in het “nu”. Wanda besteedt vanaf jonge leeftijd al veel tijd achter de piano en krijgt al snel een leraar, meneer De Leon. Tegelijkertijd moet ze haar broertje verstoppen vanwege zijn zware handicap. In plaats van haar middelbare school af te maken, gaat ze naar het muziekconservatorium en reist uiteindelijk de hele wereld af. Het huwelijk met haar man die ze hiervoor heeft leren kennen komt hierdoor erg onder druk te staan, en na een miskraam besluit ze niet meer bij hem terug te komen. Het overlijden van haar ouders zorgt ervoor dat ze een dieptepunt bereikt. Het wordt onthuld dat haar pianoleraar, die tijdens de oorlog werd afgevoerd vanwege zijn Joodse geloof, eigenlijk haar vader is. Wanda kan door haar leeftijd inmiddels nauwelijks nog piano spelen en besluit naar Frankrijk te verhuizen om hier haar leven opnieuw op te bouwen.

In eerste instantie trok dit boek mij aan omdat het verhaal zich grotendeels afspeelt gedurende de Tweede Wereldoorlog. Ik vind het altijd erg interessant om te lezen over hoe mensen in die tijd leefden, en Het geheim is zeker een boek dat goed op het onderwerp ingaat en er een sterk verhaal omheen bouwt. Het muzikale thema trok mij niet echt aan, maar dat kwam deels ook omdat ik niet alle muzikale termen kende. Omdat het verhaal niet chronologisch verteld wordt, moet je het hele boek lezen om de volledige waarheid te weten te komen, en dat is zeker een factor die ervoor heeft gezorgd dat ik in het verhaal bleef zitten. Ik vond de titel ook erg mysterieus, zeker omdat je eigenlijk helemaal niet weet dat er een geheim is tot de onthulling. Hoewel ik normaal een open einde wel leuk vind, paste het naar mijn gevoel niet helemaal hier, dus dat was wel enigszins onbevredigend. Verder focuste het boek veel op de gevoelens van het personage en hiermee speelt de schrijfster goed in op de emoties van de lezer. Er wordt heel veel ingegaan op de psychologie achter de gebeurtenissen en wat deze doen met het hoofdpersonage. De schrijfster heeft een fijne schrijfstijl en gaat niet te lang door op oninteressante of onbelangrijke stukken. Door soms van perspectief, en daarmee ook van tijdsvolgorde, te wisselen, blijft er spanning in het verhaal zitten.

3/5

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>