Wil (Boek 6)

Het enige wat tegenvalt aan Wil van Jeroen Olyslaegers is de allerlaatste bladzijde. Nadat je een heel boek gelezen hebt over Wilfried Wils die zijn levensverhaal vertelt aan zijn achterkleinzoon wordt op bladzijde 333 alles in door elkaar gegooid.
Het hele boek wordt gereduceerd tot een spel van waarneming en verbeelding.
Misschien is die laatste bladzijde zo teleurstellend, omdat het Olyslaegers lukt om de stem van Wilfried Wils erg authentiek te laten klinken in de rest van het boek. Wils is stokoud en wordt alleen nog geholpen door zijn verzorgster Nicole. Voor de rest is hij overgelaten aan zijn herinneringen en lijkt hij nog één keer zijn kant van de geschiedenis te willen vertellen. Het is geen fraaie historie, omdat hij als agent een dubbelpositie heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog in Antwerpen. Aan de ene kant helpt hij de joodse man Chaim Lizke onderduiken, er spelen alleen andere motieven mee. De vader van zijn vriendin en latere vrouw, een slager, heeft de onderduikplaats geregeld, al is het dan voornamelijk uit financieel gewin. De broer van zijn vriendin, Lode, zit bij het verzet en helpt ook de onderduiker in leven te houden. Om de boel een beetje moeilijker te maken heeft Lode een geheime liefde voor Wilfried.
Maar Wilfried hoort ook bij het systeem: als er joden opgepakt moeten worden, dan is hij één van de politieagenten die gewoon meewerkt. De scènes die Olyslaegers daarbij beschrijft zijn hard en meedogenloos. Van Wilfrieds eigen meningen hoor je niet zoveel. Alleen als hij dronken is, lijkt zijn ware aard naar boven te komen, maar dat is in een oorlog waar je op je woorden moet letten niet handig. Wilfried heeft ook ambities als dichter, maar zijn talent zal na de oorlog niet voldoende zijn om zich geheel aan de muze te wijden. De eerste stappen binnen de literatuur zet hij aan de hand van een collaborerende man die hem in contact brengt met dichters als Rimbaud. De letteren betekenen een bevrijding uit zijn eigen verleden.
De schrijfstijl is dan ook echt geweldig om te lezen. Jouw oude opa of oma is tegen je aan het praten in de taal die ze vroeger ook gebruikten.

Ik geef dit boek een 8.5/10

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>