Pussy Album (Boek 8)

Eva is een 37- jarige lerares Nederlands op een middelbare school en depressief sinds haar jarenlange relatie stuk is gelopen. Ze probeert haar eenzaamheid weg te drukken door al vroeg op de dag te beginnen met drinken en zoveel mogelijk mannen op te pikken. Kieskeurig is Eva niet, want van beide activiteiten kan ze zich de volgende dag nauwelijks nog iets herinneren. Haar baan geeft haar nog enig houvast, maar wanneer ze deze ook verliest, glijdt ze steeds verder af.
Pussy album beschrijft zes maanden in het leven van Eva aan de hand van het alcoholpromillage in haar bloed. Hoe hoger het promillage, hoe verwarder en chaotischer haar leven er uit gaat zien. Niets lijkt haar nog te kunnen redden en het is maar de vraag of ze dat ook eigenlijk wel wil. Alles draait om hem, Hij aan wie ze mag pas denken op haar sterfbed. En met haar levenswijze lijkt dit snel dichterbij te komen.

Je leest dit boek om toch onder andere om geraakt te worden en iets te voelen bij het verhaal dat je leest. En dit hoeft niet altijd maar positief te zijn. Eva is meestal een vreselijk mens, ze lijkt erg oppervlakkig met haar verstopte flessen wodka en haar internetseks. Tegelijkertijd is ze ook intelligent, eigenwijs en baanbrekend. Soms roept ze bewondering op, maar vaak irritatie en walging. Belangrijk is dat Eva in staat is heel veel verschillende gevoelens op te roepen bij de lezer. Als hoofdpersoon is ze niet erg diep uitgewerkt, maar aangezien haar verhaal erg in het hier en nu is, past dat ook eigenlijk wel. Hetzelfde geldt voor de verhaallijn, er gebeurt constant hetzelfde. Eva staat op, begint met drinken, probeert haar werk te doen, pikt een man op en drinkt verder totdat ze de volgende dag wakker wordt en dan begint de hele riedel weer opnieuw. En elke ochtend vraagt ze zich weer af hoe het toch kan dat ze weer een dag heeft overleefd.
De schrijfstijl is best vreemd. Van grof en op het randje qua taalgebruik tot poëtisch en intiem, elk woord in dit boek is provocerend. De stijl houdt ook gelijke trede met de toestand van Eva, naarmate ze steeds meer wegzakt in haar dronkenschap worden de zinnen chaotisch en onvoltooid. Nog nooit eerder las ik een boek als dit, ik heb echt genoten van het verhaal.  Ik vond Pussy album geen geweldig boek, maar wel totaal anders dan wat ik ooit heb gelezen. Confronterend en uitdagend vanaf de cover, via de aanhef tot aan de laatste bladzijde. Het enige minpuntje is dat de seksscènes van dit boek interessanter waren dan de “normale” stukken. Het kwam over alsof de auteur hier het meeste tijd in heeft gestoken en de rest eromheen heeft geschreven. Daardoor vond ik het hele boek iets minder geweldig dan gedacht.

Ik geef dit boek een 6.5/10

De tolk van Java (Boek 7)

De hoofdpersoon Alan wil meer te weten komen over zijn vader Arto, die opgroeide in Nederlands-Indië en meevocht in de oorlog en de eerste politionele actie. Hij en zijn broers hebben te lijden gehad onder het schrikbewind dat Arto in hun jeugd voerde. Als Alan de biografie van Arto leest, wordt hem veel duidelijk. Arto, opgegroeid als bastaard van een Nederlandse vader en Chinese moeder, is in zijn jeugd mishandeld. Hij voelde zich nooit thuis in Nederlands-Indië en beschouwde Nederland als zijn vaderland. De wrede misdaden die hij tijdens de oorlog zag en zelf beging, hebben hem getekend voor het leven.

Een heel indrukwekkend boek over een periode die in de Nederlandse geschiedenis lang taboe is gebleven: de periode waarin Nederlanders in Nederlands-Indië oorlogsmisdaden hebben gepleegd. Dit is eigenlijk de eerste roman die ik over die beladen onderwerp heb gelezen.
Dat was een lange taak. Ik wil hiermee helemaal niet zeggen dat het verhaal niet spannend was. Integendeel, er wordt veel in beschreven, maar je kunt als auteur ook teveel informatie verstrekken. Vooral in het vierde deel “De tolk van Soerabaja” worden veel oorlogsmisdaden beschreven en dat gebeurt ook nog eens gedetailleerd. Daarin wordt bovendien een stijl gehanteerd die heel mooi de tijd van toen weergeeft en de gevoelens van de mensen er omheen.
Ik denk dan ook dat hoewel het boek zijn historische betekenis zal hebben het boek juist wel geschikt is voor middelbare scholieren. En wie het gaat lezen, zal een flinke portie doorzettingsvermogen nodig hebben om tot aan het einde te komen, maar zal worden beloond met een goede dosis kennis van de tijd toen en een hoop medeleven voor de nabestaanden.
Er zijn ook veel stukken die literair gezien qua stijl niet veel toevoegen en die het lezen ook wel eentonig maken. Ik moest me door een aantal passages heen worstelen. Het is een hele dikke roman waar je doorheen moet komen, maar het is wel echt een aanrader.

Ik geef dit boek een 8/10

 

Wil (Boek 6)

Het enige wat tegenvalt aan Wil van Jeroen Olyslaegers is de allerlaatste bladzijde. Nadat je een heel boek gelezen hebt over Wilfried Wils die zijn levensverhaal vertelt aan zijn achterkleinzoon wordt op bladzijde 333 alles in door elkaar gegooid.
Het hele boek wordt gereduceerd tot een spel van waarneming en verbeelding.
Misschien is die laatste bladzijde zo teleurstellend, omdat het Olyslaegers lukt om de stem van Wilfried Wils erg authentiek te laten klinken in de rest van het boek. Wils is stokoud en wordt alleen nog geholpen door zijn verzorgster Nicole. Voor de rest is hij overgelaten aan zijn herinneringen en lijkt hij nog één keer zijn kant van de geschiedenis te willen vertellen. Het is geen fraaie historie, omdat hij als agent een dubbelpositie heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog in Antwerpen. Aan de ene kant helpt hij de joodse man Chaim Lizke onderduiken, er spelen alleen andere motieven mee. De vader van zijn vriendin en latere vrouw, een slager, heeft de onderduikplaats geregeld, al is het dan voornamelijk uit financieel gewin. De broer van zijn vriendin, Lode, zit bij het verzet en helpt ook de onderduiker in leven te houden. Om de boel een beetje moeilijker te maken heeft Lode een geheime liefde voor Wilfried.
Maar Wilfried hoort ook bij het systeem: als er joden opgepakt moeten worden, dan is hij één van de politieagenten die gewoon meewerkt. De scènes die Olyslaegers daarbij beschrijft zijn hard en meedogenloos. Van Wilfrieds eigen meningen hoor je niet zoveel. Alleen als hij dronken is, lijkt zijn ware aard naar boven te komen, maar dat is in een oorlog waar je op je woorden moet letten niet handig. Wilfried heeft ook ambities als dichter, maar zijn talent zal na de oorlog niet voldoende zijn om zich geheel aan de muze te wijden. De eerste stappen binnen de literatuur zet hij aan de hand van een collaborerende man die hem in contact brengt met dichters als Rimbaud. De letteren betekenen een bevrijding uit zijn eigen verleden.
De schrijfstijl is dan ook echt geweldig om te lezen. Jouw oude opa of oma is tegen je aan het praten in de taal die ze vroeger ook gebruikten.

Ik geef dit boek een 8.5/10

Rivieren (Boek 5)

Rivieren is een verhalenbundel met drie verhalen: Een hedendaags acteur maakt een kanotocht in de Ardennen om zijn mislukte kunstenaarsleven en zijn alcoholisme te overdenken, maar wordt meegesleurd naar een onverwacht einde.
In de levens van twee vlottervrienden in de late negentiende en begin twintigste eeuw waarin klassenverschillen en broodroof belangrijk zijn, staan de Main en de Rijn centraal.
Het land van twee Franse families, hugenoot en katholiek, wordt gescheiden door een beek die al eeuwen voor heftige rivaliteit zorgt.
Gebrek aan controle of grip op het leven staat centraal in alle drie de novellen.
Niet alleen de rivier, ook natuur in bredere zin en elementen als lucht en vuur spelen een rol in de bundel. Ook motieven als seksualiteit, dood en liefde komen in de verhalen voor. En door de situering van de laatste twee novellen rond de twee wereldoorlogen speelt antisemitisme in beide verhalen ook op de achtergrond mee.

Drie novellen in een boek is bij mij vragen om problemen. Ik kan niet goed genoeg in een verhaal komen en dan is het al voorbij en ben ik al bij het volgende verhaal. Dit had ik vooral in dit boek. Ik begon met de acteur, ik wist niet wat er aan de hand was met die man en de clue werd ook niet echt uitgelegd. En hopla ik was in het volgende verhaal aan het dwalen en mezelf nog steeds aan het afvragen wat er nou mis was met die man. Zo was dat met alle drie de verhalen voor mij.

De schrijfstijl van de verschillende verhalen verschilt een beetje en dat is heel prettig. Als je een boek leest en je vindt de schrijfstijl niet fijn dan is dat heel vervelend. Nu verandert het en kan je dus makkelijk schakelen tussen verhalen. De verhalen worden boeiend verteld en zijn best spannend, maar zoals eerder vernoemd vond ik ze niet echt af.
Het is voor mij echt de opbouw van het boek dat mij een vervelend gevoel geeft. De opbouw is redelijk rommelig. De verhalen hebben geen doorloop of overeenkomsten naast het onderwerp rivieren. Ze hadden net zo goed apart uitgegeven kunnen worden nadat er meer achtergrondinformatie en meer verhaallijn geschreven zou zijn.

Ik geef dit boek een: 4.5/10

Alleen maar nette mensen (Boek 1)

Schrijver: Robert Vuijsje
Verschijningsdatum eerste druk: 6 maart 2008
Aantal bladzijden: 286
Uitgegeven bij: Nijgh & Van Ditmar te Amsterdam
Zo zwart als de nacht, grote borsten, gouden tanden en dikke billen. Daar is David naar op zoek in een vrouw.
David Samuels is een 21-jarige joodse jongen die vaak word aangezien als een Marokkaan door z’n zwarte haar. David heeft drie jaar geleden zijn gymnasiumopleiding voltooid in Amsterdam. Daar heeft hij ook Naomi leren kennen, een aardig meisje met wie hij al jaren verkering heeft. Zijn vrienden, Bas en Daan, volgen netjes een studie, David daarentegen houd zich andere doelen voor ogen. David is op zoek naar zichzelf, hoort hij bij de witte mannen of bij de allochtonen? In de jaren na de middelbare school ontstaat er een nieuwsgierigheid naar de zwarte vrouw en haar cultuur, David betreed, met z’n keppeltje en al, de Bijlmer. Daar maakt hij kennis met jonge alleenstaande zwarte moeders. Rowanda is haar naam, twee gouden tanden en twee gouden borsten. David wil een echte negerin en geen bounty (dat is een negerin van buiten maar een blanke van binnen) en Rowanda lijkt wel in aanmerking te komen. Aangemoedigd door de neef van Rowanda, Ryan, gaat David op zoek naar nog een zwarte vriendin. Hier komt Rowanda achter en maakt een einde aan de relatie. Ze wil immers geen liegman en David blijkt nu ook gelogen te hebben. Na meerdere pogingen met verschillende zwarte vrouwen heeft David nog niet gevonden wat hij wilt. Hij reist naar Memphis Tennessee in de hoop daar grote negerinnen te vinden die ook intelligent zijn. Tot zijn spijt zijn de zwarte vrouwen daar net zoals witte intellectuele vrouwen in Nederland. Hij reist terug naar Nederland om zich weer bij Naomi te voegen, helaas heeft Naomi een relatie met Daan. Dat is een dreun in zijn gezicht. Uiteindelijk raakt hij aan de praat met Naima ze is Marokkaans maar wel ontwikkeld, hij geeft het een kans.

Er is een proloog waarin David kennismaakt met de Queen van de Bijlmeer, Rowanda. Dit was nog wel fijn om te lezen.
Daarna vertelt hij in een dagboekaantekening wat hij vindt van de multiculturele samenleving. Dit vind ik persoonlijk een vervelende stijl om te lezen.
Vervolgens wordt de roman onderverdeeld in drie grote delen. Deze hebben respectievelijk de aanduiding van de maanden Februari, Maart en April. Deze delen worden onderverdeeld in veel kleine in hoog tempo vertelde hoofdstukken van ongeveer 3 à 4 bladzijden. Deze hoofdstukken hebben alle een titel, die vaak in de tekst van het hoofdstuk terugkeert. Ik vind dat een titel voor 3 à 4 bladzijden niet echt nodig is en dat je we kan begrijpen waar dat stuk over gaat i.p.v. steeds weer een titel erbij te hebben.
Deel Februari ( blz. 12-97) 25 hoofdstukken
Deel Maart (blz. 100-226) 36 hoofdstukken
Deel April (blz. 228 -286) 18 hoofdstukken
Vooral in deel Februari en Maart zijn er twee verhaaldraden waarvan de chronologie door elkaar loopt. Het heden is dan de maand waarin het verhaal wordt verteld, en het verleden is de periode waarin David en zijn schoolvriendinnetje Naomi zich van elkaar verwijderen. Deel April wordt wel chronologisch verteld. Ik vind chronologie erg belangrijk als ik lees, ik raak nogal snel in de war als er flashbacks zijn of zelfs delen in het verleden zich afspelen. Ik kan dan niet meer onderscheiden wat nou welke tijd is.
Het boek heeft me heel erg veel laten lachen, vooral toen David en een negerin kennis maakten. Het is heel lachwekkend omdat het zo’n typische negerin is. Er waren ook momenten dat ik me schaamde, omdat David dan zegt hoe discriminerend Nederland nou eigenlijk is.

Ik zou het boek aanraden om te lezen voor mensen die graag over cultuur lezen, maar ook houden van een beetje humor. Ik zou aanraden het boek niet te letterlijk en racistisch op te vatten, want dit was niet de bedoeling van de schrijver.

Van den vos Reynaerde (boek 4)

Dit boek heet van den vos Reynaerde en de auteur is onbekend, er zijn namelijk veel schrijvers van dit boek op internet te vinden. De auteur die het eerst verscheen was Paul Biegel en een  andere auteur die gegeven wordt is “ene Willem Dit boek is uitgegeven door Uitgeverij Taal & Teken, Leeuwarden en de eerste druk was ergens in de 13e eeuw. Het boek heeft 104 bladzijden en het thema is kritiek op de mensenmaatschappij. Ik verwachtte van dit boek dat het een goede kijk zou geven op de maatschappij van Nederland in de middeleeuwen en hoe de mensen dat vonden.

In het bos houdt Koning Nobel een hofdag. Alle dieren komen daar naartoe, behalve één. Reinaert de vos komt niet naar de hofdag maar blijft met zijn vrouw en kinderen in zijn burcht; Maupertuus. Alle dieren die wel zijn gekomen, beklagen zich bij de koning over wat Reinaert hen allemaal aangedaan heeft. Hij heeft kinderen doodgebeten, etensvoorraden opgegeten en dingen kapot gemaakt. Hoewel zijn neef voor hem pleit en zegt dat Reinaart een boetekleed draagt en al een jaar geen vlees heeft gegeten, zijn de dieren heel boos op hem. Als de koning dit allemaal hoort, wordt Reinaert ontboden op het hof. Bruun de beer is de eerste die op hem af gestuurd wordt. Hij komt bij Reinaert aan en als Reinaert hem ziet bedenkt hij direct een list om van hem af te komen. Hij maakt gebruik van Bruuns gulzigheid en vertelt hem dat er een boom is waar heel veel honing in zit. Bruun heeft daar wel oren naar en kruipt in de boom. Hij komt vast te zitten in de boom. Helaas ontdekt een boer hem en samen met iedereen uit het dorp slaan ze erop los. Bruun weet te ontkomen maar verliest daarbij wel het vel van zijn snuit, oren en poten. Hij komt gehavend terug bij de koning. Dan wordt Tybeert de kater erop af gestuurd. Tybeert heeft al geen zin meer als hij Bruun ziet, maar gaat toch. Ook hem weet Reinaert in de val te lokken. Hij zegt hem dat hij vette muizen heeft gezien op een boerderij. Die zijn er ook echt, alleen Reinaert weet dat er een val staat. Helaas trapt Tymbeert erin en zit hij gevangen. De pastoor komt naakt naar beneden en slaat erop los. Tymbeert springt op hem af en bijt één van zijn ballen eraf. Als laatste wordt Grimbeert op Reinaert af gestuurd. Op zijn uitnodiging gaat hij wel in en hij komt voor de koning. Die besluit hem op te laten hangen. De vrienden van de koning, waaronder de wolf Izengrijn, gaan op weg de galg te halen. Ondertussen bespeelt Reinaert de koning en zijn vrouw met zijn beste list. Hij vertelt dat Izengrijn, zijn eigen vader en Bruun de beer de koning willen afzetten en een schat hebben gevonden. Hij vertelt dat hij de schat heeft gestolen en als enige weet waar die ligt. Hoewel de koning hem eerst niet gelooft, haalt zijn vrouw hem over. Ze laten Reinaert vrij en hij geeft aan dat hij op pelgrimstocht wil. Er wordt een tas voor hem gemaakt uit het vel van de rug van Bruun (die inmiddels vastgebonden is) en hij krijgt schoenen van de huid van de poten van Izengrijn en zijn vrouw Hersinde. Als hij weggaat worden Cuwaert en Belijn met hem meegestuurd. Hij neemt Cuwaert mee naar binnen in zijn hol als hij zijn vrouw gaat halen. Daar bijt hij hem dood. Hij stopt zijn hoofd in de pelgrimstas en geeft die aan Belijn. Hij zegt dat hij er niet in mag kijken maar hem aan de koning moet geven en zeggen dat er een brief in zit die hij zelf opgesteld heeft. Belijn geeft de tas en ze komen erachter dat Cuwaert is vermoord. De koning betreurt het erg dat hij in de val is getrapt en biedt zijn excuses aan aan zijn vrienden Izengrijn en Bruun. Ze besluiten dat ze Reinaert ten alle tijden mogen aanvallen als ze hem zien.

Het boek is een leuk boek om te lezen, want de personages zijn erg sterk en hebben echt een betekenis, aangezien de dieren voor bepaalde soorten mensen staan en voor bepaalde persoonlijkheden.
Ook is het erg prettig dat bij de vertaling het origineel zit. Zo kun je het verhaal in het oud Nederlands ook lezen en kun je het verhaal erachter ook beter vinden en begrijpen.
Het jammere aan dit boek is dat als je niet aandachtig leest, dat je heel snel het verhaal verliest en niet goed meer weet waar het verhaal nou over ging, en in hoeverre het verhaal loopt.
Hoewel ik persoonlijk vind dat tieners zich niet hiermee bezig moeten houden. Volgens mij is dit niet het meest interessante dat ik ooit gelezen heb.  Echte fanatiekelingen die taalonderzoek doen of dergelijke zullen hier alvast meer in geïnteresseerd zijn dan ik. Dierenverhalen worden al eeuwenlang verteld. Er zit dan ook een moraal in die eigenlijk een wijze levensles zou moeten bevatten. Voor mij behoort dit tot de sprookjes en alle andere verhalen voor kleine kinderen. 

Ik raad dit boek aan om te lezen. Ondanks dat er zo veel goede boeken zijn tegenwoordig, hierin zie je toch de geschiedenis van Nederland terug. Je kan het niet vergelijken met de boeken tegenwoordig, maar het is niet minder goed dan de boeken van nu. 

 

 

Vector (boek 2)

Vector
Simon de Waal
Thriller
95 pagina’s
Eerste druk: Stichting CPNB, Amsterdam (Nederland)
In de proloog wordt verteld hoe in 1988 een wetenschapper aan het Vector instituut besmet raakt met het marburgvirus. Omdat de man komt te overlijden, wordt het instituut onder de loep genomen. Terwijl dat gebeurt verdwijnt een groot aantal ampullen met het levensgevaarlijke marburgvirus. 35 jaar na de verdwijning van het virus wordt er opnieuw gezocht.
In Amsterdam (2016) bezoekt Alex regelmatig zijn dementerende vader, Arkady. Het lijkt met de dag slechter met hem te gaan en Alex maakt zich dan ook zorgen. Deze zorgen van Alex worden groter wanneer blijkt dat Arkady bezoek krijgt van zijn broer. Alex weet niet van het bestaan van een oom af. Dit roept vragen bij hem op en Alex komt dan tot het besef dat hij eigenlijk helemaal niets weet over het leven van zijn vader in Rusland. Al snel blijkt dat er veel geheimen bestaan waar Alex de antwoorden op moet vinden.

Korte verhalen, normaal gesproken ben ik daar geen fan van. Het is meer dan een keer gebeurd dat het verhaal dan stopt terwijl ik nog zoveel meer wil weten. Nu moet ik zeggen dat Vector vanaf pagina één wel echt mijn interesse had. Er is namelijk direct actie, dat vind ik echt fijn. Al in de proloog wordt er een onheilspellend gevoel opgeroepen.
Vector heeft veel spanning en zorgt ervoor dat je geboeid blijft. Zo zijn er mensen in gevaar, wordt er gezocht naar antwoorden en tijdens de zoektocht naar antwoorden, ontstaan er steeds meer nieuwe vragen. Ook de actie ontbreekt niet in dit geschenkboekje. Wat ik wel jammer vind is dat Simon de Waal geen echt complete detectiveverhaal ervan heeft gemaakt.

Vector is aan te raden als een geschenkboek! Bij een geschenkboekje is het de kunst om in een beperkt aantal bladzijdes een aantrekkelijk en compleet verhaal te schrijven. De Waal heeft dat voor elkaar gekregen. Ookal ben ik niet in voor meer korte verhalen.

De passievrucht (boek 3)

- Titel: de passievrucht
- Auteur: Karel Glastra van Loon
- Uitgever: Uitgeverij L.J. Veen Amsterdam/ Antwerpen
- Jaar van uitgave: 1999
- Jaar van 1e druk: 1999
- Aantal bladzijde 238
Armin Minderhout heeft een zoon van 13 als hij ontdekt dat hij al zijn hele leven onvruchtbaar is. Hij begint een zoektocht naar de biologische vader van zijn zoon (bo). Aan de moeder van Bo (Monika) kan hij het niet vragen, die is overleden. Inmiddels heeft hij wel een nieuwe vriendin: Ellen, een vroegere goede vriendin van Monika Maar die schijnt ook van niets te weten. Hij bezoekt veel vroegere vrienden van Monika maar dat lijd op niets uit. Als zijn vader overlijdt vindt hij een briefje waarop staat ‘ ik ben zwanger M.’ Hieruit blijkt dat Armins vader, de biologische vader van Bo is, en Ellen wist hier vanaf maar heeft dat voor Armin verzwegen.

Ik vond het een heel interessant onderwerp ik had nog nooit eerder een boek over dit onderwerp gelezen.
Het boek was niet zo heel herkenbaar ik heb er zelf nog nooit iets mee meegemaakt, maar ik hoor of lees er wel eens over.
Het onderwerp heeft me wel een beetje aan het denken gezet, je gaat er bij nadenken misschien ben ik ook wel geadopteerd en ben ik eigenlijk de koningin van Frankrijk. Maar waarschijnlijk is dat niet zo.
Ik vond dat er genoeg diepgang in het onderwerp zat, alleen de gevoelens van de andere personen werden niet zo duidelijk beschreven dat was wel jammer.Het verhaal wordt verteld in de tegenwoordige en verleden tijd.
Het wordt verteld in de persoon van Armin. Het verhaal wordt heel duidelijk verteld, je komt veel over de gevoelens van de hoofdpersoon te weten. In dit boek vond ik het perspectief van Armin fijn om te lezen, want het past geweldig bij het boek. Aan de ene kant is het verhaal wel spannend omdat je graag wilt weten wie nou de biologische vader is. Maar het is niet zozeer dat je niet kan stoppen met lezen, ik denk dat dat komt omdat het niet erg spannend wordt geschreven.  Ik heb het boek ook niet in een keer uitgelezen. Ik was wel heel nieuwsgierig maar het is toch niet zo spannend als bijvoorbeeld een moord.

Ik zou dit boek aanraden aan mensen die graag detectives lezen en het ook leuk vinden om te lezen over dingen die ze zelf niet zo snel zouden meemaken. Ik zou ook aanraden het met een open mind te lezen, aangezien het verhaal niet heel erg normaal is.