Van den vos Reynaerde (boek 4)

Dit boek heet van den vos Reynaerde en de auteur is onbekend, er zijn namelijk veel schrijvers van dit boek op internet te vinden. De auteur die het eerst verscheen was Paul Biegel en een  andere auteur die gegeven wordt is “ene Willem Dit boek is uitgegeven door Uitgeverij Taal & Teken, Leeuwarden en de eerste druk was ergens in de 13e eeuw. Het boek heeft 104 bladzijden en het thema is kritiek op de mensenmaatschappij. Ik verwachtte van dit boek dat het een goede kijk zou geven op de maatschappij van Nederland in de middeleeuwen en hoe de mensen dat vonden.

In het bos houdt Koning Nobel een hofdag. Alle dieren komen daar naartoe, behalve één. Reinaert de vos komt niet naar de hofdag maar blijft met zijn vrouw en kinderen in zijn burcht; Maupertuus. Alle dieren die wel zijn gekomen, beklagen zich bij de koning over wat Reinaert hen allemaal aangedaan heeft. Hij heeft kinderen doodgebeten, etensvoorraden opgegeten en dingen kapot gemaakt. Hoewel zijn neef voor hem pleit en zegt dat Reinaart een boetekleed draagt en al een jaar geen vlees heeft gegeten, zijn de dieren heel boos op hem. Als de koning dit allemaal hoort, wordt Reinaert ontboden op het hof. Bruun de beer is de eerste die op hem af gestuurd wordt. Hij komt bij Reinaert aan en als Reinaert hem ziet bedenkt hij direct een list om van hem af te komen. Hij maakt gebruik van Bruuns gulzigheid en vertelt hem dat er een boom is waar heel veel honing in zit. Bruun heeft daar wel oren naar en kruipt in de boom. Hij komt vast te zitten in de boom. Helaas ontdekt een boer hem en samen met iedereen uit het dorp slaan ze erop los. Bruun weet te ontkomen maar verliest daarbij wel het vel van zijn snuit, oren en poten. Hij komt gehavend terug bij de koning. Dan wordt Tybeert de kater erop af gestuurd. Tybeert heeft al geen zin meer als hij Bruun ziet, maar gaat toch. Ook hem weet Reinaert in de val te lokken. Hij zegt hem dat hij vette muizen heeft gezien op een boerderij. Die zijn er ook echt, alleen Reinaert weet dat er een val staat. Helaas trapt Tymbeert erin en zit hij gevangen. De pastoor komt naakt naar beneden en slaat erop los. Tymbeert springt op hem af en bijt één van zijn ballen eraf. Als laatste wordt Grimbeert op Reinaert af gestuurd. Op zijn uitnodiging gaat hij wel in en hij komt voor de koning. Die besluit hem op te laten hangen. De vrienden van de koning, waaronder de wolf Izengrijn, gaan op weg de galg te halen. Ondertussen bespeelt Reinaert de koning en zijn vrouw met zijn beste list. Hij vertelt dat Izengrijn, zijn eigen vader en Bruun de beer de koning willen afzetten en een schat hebben gevonden. Hij vertelt dat hij de schat heeft gestolen en als enige weet waar die ligt. Hoewel de koning hem eerst niet gelooft, haalt zijn vrouw hem over. Ze laten Reinaert vrij en hij geeft aan dat hij op pelgrimstocht wil. Er wordt een tas voor hem gemaakt uit het vel van de rug van Bruun (die inmiddels vastgebonden is) en hij krijgt schoenen van de huid van de poten van Izengrijn en zijn vrouw Hersinde. Als hij weggaat worden Cuwaert en Belijn met hem meegestuurd. Hij neemt Cuwaert mee naar binnen in zijn hol als hij zijn vrouw gaat halen. Daar bijt hij hem dood. Hij stopt zijn hoofd in de pelgrimstas en geeft die aan Belijn. Hij zegt dat hij er niet in mag kijken maar hem aan de koning moet geven en zeggen dat er een brief in zit die hij zelf opgesteld heeft. Belijn geeft de tas en ze komen erachter dat Cuwaert is vermoord. De koning betreurt het erg dat hij in de val is getrapt en biedt zijn excuses aan aan zijn vrienden Izengrijn en Bruun. Ze besluiten dat ze Reinaert ten alle tijden mogen aanvallen als ze hem zien.

Het boek is een leuk boek om te lezen, want de personages zijn erg sterk en hebben echt een betekenis, aangezien de dieren voor bepaalde soorten mensen staan en voor bepaalde persoonlijkheden.
Ook is het erg prettig dat bij de vertaling het origineel zit. Zo kun je het verhaal in het oud Nederlands ook lezen en kun je het verhaal erachter ook beter vinden en begrijpen.
Het jammere aan dit boek is dat als je niet aandachtig leest, dat je heel snel het verhaal verliest en niet goed meer weet waar het verhaal nou over ging, en in hoeverre het verhaal loopt.
Hoewel ik persoonlijk vind dat tieners zich niet hiermee bezig moeten houden. Volgens mij is dit niet het meest interessante dat ik ooit gelezen heb.  Echte fanatiekelingen die taalonderzoek doen of dergelijke zullen hier alvast meer in geïnteresseerd zijn dan ik. Dierenverhalen worden al eeuwenlang verteld. Er zit dan ook een moraal in die eigenlijk een wijze levensles zou moeten bevatten. Voor mij behoort dit tot de sprookjes en alle andere verhalen voor kleine kinderen. 

Ik raad dit boek aan om te lezen. Ondanks dat er zo veel goede boeken zijn tegenwoordig, hierin zie je toch de geschiedenis van Nederland terug. Je kan het niet vergelijken met de boeken tegenwoordig, maar het is niet minder goed dan de boeken van nu. 

 

 

Vector (boek 2)

Vector
Simon de Waal
Thriller
95 pagina’s
Eerste druk: Stichting CPNB, Amsterdam (Nederland)
In de proloog wordt verteld hoe in 1988 een wetenschapper aan het Vector instituut besmet raakt met het marburgvirus. Omdat de man komt te overlijden, wordt het instituut onder de loep genomen. Terwijl dat gebeurt verdwijnt een groot aantal ampullen met het levensgevaarlijke marburgvirus. 35 jaar na de verdwijning van het virus wordt er opnieuw gezocht.
In Amsterdam (2016) bezoekt Alex regelmatig zijn dementerende vader, Arkady. Het lijkt met de dag slechter met hem te gaan en Alex maakt zich dan ook zorgen. Deze zorgen van Alex worden groter wanneer blijkt dat Arkady bezoek krijgt van zijn broer. Alex weet niet van het bestaan van een oom af. Dit roept vragen bij hem op en Alex komt dan tot het besef dat hij eigenlijk helemaal niets weet over het leven van zijn vader in Rusland. Al snel blijkt dat er veel geheimen bestaan waar Alex de antwoorden op moet vinden.

Korte verhalen, normaal gesproken ben ik daar geen fan van. Het is meer dan een keer gebeurd dat het verhaal dan stopt terwijl ik nog zoveel meer wil weten. Nu moet ik zeggen dat Vector vanaf pagina één wel echt mijn interesse had. Er is namelijk direct actie, dat vind ik echt fijn. Al in de proloog wordt er een onheilspellend gevoel opgeroepen.
Vector heeft veel spanning en zorgt ervoor dat je geboeid blijft. Zo zijn er mensen in gevaar, wordt er gezocht naar antwoorden en tijdens de zoektocht naar antwoorden, ontstaan er steeds meer nieuwe vragen. Ook de actie ontbreekt niet in dit geschenkboekje. Wat ik wel jammer vind is dat Simon de Waal geen echt complete detectiveverhaal ervan heeft gemaakt.

Vector is aan te raden als een geschenkboek! Bij een geschenkboekje is het de kunst om in een beperkt aantal bladzijdes een aantrekkelijk en compleet verhaal te schrijven. De Waal heeft dat voor elkaar gekregen. Ookal ben ik niet in voor meer korte verhalen.

De passievrucht (boek 3)

- Titel: de passievrucht
- Auteur: Karel Glastra van Loon
- Uitgever: Uitgeverij L.J. Veen Amsterdam/ Antwerpen
- Jaar van uitgave: 1999
- Jaar van 1e druk: 1999
- Aantal bladzijde 238
Armin Minderhout heeft een zoon van 13 als hij ontdekt dat hij al zijn hele leven onvruchtbaar is. Hij begint een zoektocht naar de biologische vader van zijn zoon (bo). Aan de moeder van Bo (Monika) kan hij het niet vragen, die is overleden. Inmiddels heeft hij wel een nieuwe vriendin: Ellen, een vroegere goede vriendin van Monika Maar die schijnt ook van niets te weten. Hij bezoekt veel vroegere vrienden van Monika maar dat lijd op niets uit. Als zijn vader overlijdt vindt hij een briefje waarop staat ‘ ik ben zwanger M.’ Hieruit blijkt dat Armins vader, de biologische vader van Bo is, en Ellen wist hier vanaf maar heeft dat voor Armin verzwegen.

Ik vond het een heel interessant onderwerp ik had nog nooit eerder een boek over dit onderwerp gelezen.
Het boek was niet zo heel herkenbaar ik heb er zelf nog nooit iets mee meegemaakt, maar ik hoor of lees er wel eens over.
Het onderwerp heeft me wel een beetje aan het denken gezet, je gaat er bij nadenken misschien ben ik ook wel geadopteerd en ben ik eigenlijk de koningin van Frankrijk. Maar waarschijnlijk is dat niet zo.
Ik vond dat er genoeg diepgang in het onderwerp zat, alleen de gevoelens van de andere personen werden niet zo duidelijk beschreven dat was wel jammer.Het verhaal wordt verteld in de tegenwoordige en verleden tijd.
Het wordt verteld in de persoon van Armin. Het verhaal wordt heel duidelijk verteld, je komt veel over de gevoelens van de hoofdpersoon te weten. In dit boek vond ik het perspectief van Armin fijn om te lezen, want het past geweldig bij het boek. Aan de ene kant is het verhaal wel spannend omdat je graag wilt weten wie nou de biologische vader is. Maar het is niet zozeer dat je niet kan stoppen met lezen, ik denk dat dat komt omdat het niet erg spannend wordt geschreven.  Ik heb het boek ook niet in een keer uitgelezen. Ik was wel heel nieuwsgierig maar het is toch niet zo spannend als bijvoorbeeld een moord.

Ik zou dit boek aanraden aan mensen die graag detectives lezen en het ook leuk vinden om te lezen over dingen die ze zelf niet zo snel zouden meemaken. Ik zou ook aanraden het met een open mind te lezen, aangezien het verhaal niet heel erg normaal is.