Recensie: Jij zegt het – Connie Palmen

Afbeeldingsresultaat voor jij zegt het connie palmen

You were the jailer of your murderer –

Which imprisoned you.

And since I was your nurse and your protector

Your sentence was mine too.

Ted Hughes, The Blackbird – Birthday Letters


Jij zegt het is het nieuwste boek van connie palmen. Het boek gaat over de relatie tussen Ted Hughes en Sylvia Plath. Hun in het begin prachtige relatie eindigde in een ramp wanneer Sylvia succesvol zelfmoord pleegt op 11 februari 1963. De verklaring van het publiek voor eze gebeurtenis is de slechte houding van Ted. Hij zou haar over de jaren heen mishandelt  hebben door een affaire te verbergen tot het punt dat ze het niet meer aankon en er een einde  probeerde te maken. Hoewel ze dit al vaker heeft gepobeert is het haar uiteindelijk gelukt. Met jij zegt het probeert ze de eer van Ted Hughes te restaureren en hem daarmee in goed licht te zetten.

het boek begint met sylvia die zwaar depressief is maar na het ontmoeten van Ted toch weer doel ziet in het leven. ze krijgen een relatie vol passie dat opgevolgt wordt met 3 kinderen waarvan de tweede een miskraam is. Ondertussen wordt Ted Hughes beroemd als schrijver terwijl gelijkertijd sylvia constant afgewezen wordt bij inzendingen van haar gedichten. Jaloezie bouwt op tot het punt dat ze ervoor kiest om haar leven te beëindigen. Ted wordt hierna alleen maar uitgescholden dat hij hiervoor gezorgt heeft door een affaire te houden met Assia Wevill waarna die ook ervoor kiest om zelf moord te plegen samen met hun dochter van 4 jaar.

inkort wordt in het boek beschreven hoe Ted Hughes smoorverliefd raakt voor Sylvia maar daarna alleen maar 10 jaar moet toekijken hoe zij langzaam aftakelt en haar zelf kappot maakt.hij leidt 30 jaar onder hypocriete meningen van het publiek en verzinselen tot zelfs zijn tweede vrouw zelfmoord pleegd samen met zijn eigen dochtor.

Als tiener van 17 waren de hele gebeurtenisen van Ted Hughes en Sylvia Plath onbekend voor dat het verhaal in een vreemde richting stuurde maar gelijk ook niks verklapt. Jammer genoeg was aan haar gedrag al wel af te leiden hoe het boek zou eindigen. Ik heb tot nu toe geen enkele mening gelezen over de twee en ga dan ook neutraal het boek in.

Connie Palmen heeft het boek geschreven met vele langen zinnen gevuld met zo veel mogelijk bijvoeglijke naamwoorden als ze er in kon propen waarmee ze probeert de omgeving zo poetisch mogelijk te beschrijven. hoewel ik moet toegeven dat haar dat aardig gelukt is. tijdens het lezen van het verhaal overschaduwde de “wauw” factor van de schrijfstijl mij meer dan de “deze zin had korter gekunt” neiging die ik van nature heb van mijn huidige situatie als tiener.

Kort om gebruikt Connie Palmen een mooie schrijfstijl om Ted Hughes de stem te geven die hij nodig heeft om zijn onschuld te bewijzen. Na het lezen van het boek ben je weer een stuk rijker aan kennis en culturerele opvoeding dan vooraf.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>