van den vos reynearde

Afbeeldingsresultaat voor van den vos reynaerde

van den vos reynearde is geschreven door een onbekende vlaamse auteur rond 1260

Het verhaal gaat als volgt:

Reinaert de vos staat bekend om zijn sluwe en vooral gemene streken. Als koning Nobel de hofdag heeft aangekondigd besluiten verschillen dieren te klagen over Reinaert. Grimbeert de das, familie van Reinaert, heeft net bijna alle negatieve aanklachten verzacht als Cantecleer de haan met zijn dode dochter aankomt.
Reinaert heeft haar kop eraf gebeten. Op dat moment wordt besloten tot een rechtvaardige berechting van Reinaert. Koning Nobel besluit, na overleg, Bruun de Beer naar Reinaert te sturen om hem te dagvaardigen. Reinaert speelt in op Bruuns vraatzucht en bruun begaat een fout die hij zichzelf niet gauw zal vergeven. Hij komt echter wel levend bij koning Nobel terug.
Vervolgens laat de koning Tibeert gaan om Reinaert te dagvaardigen. Ook hier is Reinaert hem te snel af. Hij weet een strop op een plaats waar zogenaamd veel muizen zitten, die Tibeert zo lekker vind. Reinaert laat zo Tibeert in de val lopen.
De volgende die zal gaan, Grimbeert, heeft zichzelf opgeofferd. Hij slaagt erin om Reinaert bij de koning te brengen. het komt er uiteindelijk op neer dat Reinaert schuldig is bevonden, maar hij weet sympathie van de koning te winnen door te beweren dat hij een schat die zijn vader gevonden had heeft kunnen vrijstellen van de hebzucht van een vijftal dieren uit het bos. Reinaert zegt dat hij niks aan die schat heeft als hij opgehangen zal worden, maar als hij op vrije voeten mag gaan zal hij de schat wijzen. Dit wordt toegestaan, maar op voorwaarde dat hij het rijk van koning Nobel verlaat. Cuwaert en Belijn brengen hem dan naar zijn vrouw om afscheid te nemen. Hij eet Cuwaert dan op en laat Belijn met Cuwaerts hoofd een tas. Uiteindelijk krijgt Belijn overal de schuld van.

In dit boek is sprake van de oorspronkelijke tekst, in het Middelnederlands, en van de vertaling uit de context, in hedendaags Nederlands. Zonder de vertaling zou het erg moeilijk te begrijpen zijn. Het Middelnederlands was erg moeilijk door de vreemde woorden en de grammatica. De vertaling uit de context was juist erg makkelijk. Wel waren er soms rare zinnen, doordat men probeerde de volgorde van de Middelnederlandse zin intact te houden. Mij is opgevallen dat het oorspronkelijke verhaal in dichtvorm is geschreven.

Dan kom je tot de conclusie: wordt jij aan gesproken door gedichten. Vindt jij de strijd om moraal leuk om te volgen. Zo niet begin dan niet aan dit boek. Sla het over en ga een ander boek lezen. Want zoals altijd schrijven nederlandse weer lekker negatieve boeken.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>