jeffrey ckv1 d4h2

Literatuur opdrachten

 Het woordenweb.
Literatuur- geschiedenis, boeken, oudheid, gedichten, songteksten, muziek, shakespear, verschillende onderwerpen (van romantiek tot thrillers), lezen & schrijven.
Het synoniem van literatuur is letterkunde.
De betekenis van Literatuur is; alles wat over een bepaald onderwerp aan boeken te voorhanden is.Verhalen, gedichten, toneelstukken met meer dan alleen informatie, het geeft je ook een boodschap mee. Iets om over na te denken.
Verschillende verhalen.
Do not go gentle into that night. Dit is een Engelse tekst, ook rijmt de tekst. De tekst is dus een gedicht. Wat ook erg duidelijk is, is dat ‘t gedicht uit strofes bestaat.
Mutter Courgage Und Ihre Kinder. Dit fragment komt uit een Duits toneelstuk. De tekst bestaat niet uit een en al dezelfde opmaak. Je ziet heel veel verschil terug komen, van grote naar kleine letters. Ook wordt er gebruik gemaakt van  cursief gedrukte woorden.
De Bremer stadsmuzikanten; Dit is een Duits verhaal dat verdeeld is in alinea’s
Vragen over de Nederlandse tekst:
1. Eén compliment van de vos aan de raaf?

    Is uw zangstem ook zoo mooi, als uw rijke vedertooi.
2. Wat is de intentie van deze Nederlandse tekst, als je kijkt naar de laatste paar regels?

    Wees eerlijk.
3. Welke van de vertalingen vind je het mooist?

     Ik vind de Engelse tekst het mooist. Ik vind dat in deze Engelse tekst de emoties

     veel mooier verteld worden dan in de andere teksten. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de zin  

     “Ik zal je beschermen tot de nacht valt”. Ik ben minder gecharmeerd door de Nederlandse 

      tekst dan de Engelse tekst; “I will protect you until the night falls.”
4. Welke van de 4 fabels vind het mooist qua moraal?

    De Nederlandse tekst heeft het mooiste moraal.
5. Bekijk bij alle teksten waar de moraal in de tekst staat. Is dit overal hetzelfde?

    Bij alle teksten staat het moraal ongeveer in het midden van de tekst.

Middeleeuws verhaal schrijven
Door: Jonathan & Jeffrey oftewel J²

 Lang, lang geleden, in het koninkrijk van koning Harold II, te Engeland, was er een prinses; Jonkvrouw Violet Godwinson. Dochter van koning Harold Godwinson II en koningin Gytha, dochter van koning Sweyn I, te Denemarken.

 Koning Harold II was een groot man met veel aanzien. Het volk vertrouwde hem en alles wat hij zei was dan ook waarheid, volgens de mensen. Hij had vele ridders onder zich, maar vond geen van allen waardig genoeg om in de ogen te kijken.

 Op een dag liep princes Violet met ridder Etmund het hof binnen, kwam voor de koning’s troon en sprak. “Vader. Ik wil u voorstellen aan ridder Etmund.” Ik kon het gesprek niet helemaal volgen, maar dit kon ik wel verstaan. “Met alle respect, vader en moeder. Ik wil met deze man trouwen.” Ze spraken nog even en opeens werd de koning woest. Zijn vrouw, Gytha, zat verontrustend te kijken. De wachters moesten ridder Etmund uit het kasteel  gooien en Violet moest geëscorteerd worden naar haar kamer. Koningin Gytha overtuigde haar man om de straf hierbij te laten.

 Zelfs na wat hier gebeurt was bleven prinses Violet en ridder Etmund met elkaar omgaan. Ik wist hier de hele tijd van, maar ik had geen bewijs om het voor de troon te leggen. Als ik dat had, zou ik meer zijn dan alleen een schildknaap. Het gaat immers om de dochter van zijne excellentie.

Zes maanden waren er verstreken en nog steeds had ik geen bewijs, maar toen brak een dag aan dat mijn ridder ietwat onverzorgd bezig was. Hij moest 2 weken weg om te dienen als scout, maar voor hij weg ging moest ik zijn paard en uitrusting nog in orde maken. Hij had een tas achtergelaten. Ik zag er een rol uitsteken. Uit “interesse” voor mijn ridder begon ik het te openen en te lezen:

“Mijne jonkvrouwe. Mijne schoonheid. Elke dag als ik jou zie, komt geluk in mij op. Elke dag als ik aan jou denk, lacht het leven mij opnieuw toe. Zo hard als ik mijn best doe, lukt mij niet om mijn liefde voor jou te beschrijven.

 Mijn liefde, de volgende twee weken zal ik je niet zien. De koning heeft Egbert en mij aangewezen om het gebied aan de noordkust te verkennen. Dit zal jou allemaal wel bekend zijn. Dit is de 3^de poging van de koning om te verkennen, maar wij zullen onze taak volbrengen. Ik zal wederkeren en ons geheim samen met jou voortzetten.

 Prinses, ik kan nog wel tijden doorschrijven, maar de zon komt alweer bijna op. In gedachte deed ik dit in dicht, maar nu kan ik alleen mij gevoel in een brief proberen te legen. Over twee weken, wanneer de zon weer opkomt, zal ik jou de kus geven die jou toebehoort.

 Etmund”

Zo snel als ik kon rende ik naar de koning en overhandigde hem de brief.

Woedend schreeuwde de koning ridder Etmund en zijn dochter de zaal in. “Wie is de persoon die mij dit nieuws bracht?” vroeg de koning. “Ik, uwe majesteit.” “Wie zijt gij, jongeman?” “Ik ben Beertnt. De 18 jarige schildknaap van ridder Etmund. Beertnt is mijn naam Hoogheid.” Er viel een doodse stilte. Opeens fluisterde de koningin wat tegen de koning.

“Ridder Etmund en zijn schildknaap Beertnt zullen over 3 dagen een executie ondergaan voor het negeren van mij bevel en voor het veraad. Direct na de executie zal Violet in de hoogste kerker opgesloten worden, omdat gij het bevel van de koning, uw vader, genegeerd heeft. Gij zijt mijn dochter nimmer meer!” 

Hier eindigt het verhaal van Etmund en Beertnt. Maar jonkvrouwe Violet is nog springlevend in een kerker. Drie jaar lang zat ze opgesloten. Het koninkrijk was de prinses al lang vergeten. Op een dag werd het koninkrijk van Harold II ingenomen door de barbaren, die aan de noordkust hun basis hadden gesetteld. Een van de mannen vond de jonkvrouwe in de hoogste kerker. Ze namen haar mee als gevangene. De prinses was verbijsterd van het beeld wat ze zag toen de het kasteel uit liepen. Alles was platgebrand. Niets was meer zoals het ooit was. Je hoorde kinderen schreeuwen, maar het deed haar niets. Alles waar zij om gaf was drie jaar geleden van haar weggenomen.

De barbaar die de prinses meegenomen had vond een brief in haar haar. De brief vertelde het hele verhaal opnieuw, maar op de achterkant stond iets wat bedoeld van voor haar liefste:

 “Mijn liefste,

 Ik kan niet zonder u. Ik doe mijn best, maar wat moet ik nu?Wat voor bestaan moet ik nu leven? Aan wie moet ik mijn liefde nu geven?Geen persoon die nu nog met mij iets wilt delen. Want mijn hart verlangt alleen naar u.

Het gemis is mij veel te zwaar. Wat is mijn lot, is het eindelijk klaar?Ik hoopte dat we in onze toekomst niet voortvluchtig hoefden te leven. Maar het lot is niet te wijzigen, daar valt niet mee te spelen.

 In mijn dromen blijf ik u nog altijd herdenken, tot de tijd van het veraad. Ik kan niet verder denken.

Ik blijf telkens maar hopen dat ik uit deze nachtmerrie ontsnap. Dat de waarheid naar boven komt en onze liefde zich opnieuw hervat. Ik wil niets liever dan dat mijn wens in vervulling gaat. Voor nu leeft mijn hart in diepe triest, todat mijn leven een ander pad herkiest.

Vergeef me dat u door mij de dood bent ingegaan. Vergeef me dat u door mij uw tijd verspild is gegaan. Mijn bedoeling was geluk, vrede, en harmonie. Niet dat u nu zonder hoofd in de hemel moet wachten op uw oordeel.

 Ik heb het verhaal voor u op papier geschreven. Dat geheel de wereld mag weten, want onze liefde was niet te breken. Nu de dood ons scheid, zijn onze gedachte alleen maar breder. Dat wanneer de wereld het over liefde heeft, zij de namen Etmund en Violet als voorbeeld neemt.

 Uw liefste,

Violet.”