2. Literatuur Recensie: De aanslag – Harry Mulisch

Titel: De aanslag
Auteur: Harry Kurt Victor Mulisch
Uitgeverij: De Bezige Bij
Eerste druk: 1982
Genre: Oorlogsroman
Pagina’s: 264

 

 

 

 

 

 

Auteur
Harry Kurt Victor Mulisch is geboren op 29 juli 1927 in Haarlem. Zijn vader was van Oostenrijkse afkomst en zijn moeder was een Joodse Duitser. De vader van Mulisch was in de Eerste Wereldoorlog commandant en emigreerde na de Eerste Wereldoorlog naar Nederland. De moeder van Mulisch vluchtte na de Eerste Wereldoorlog naar Nederland, omdat ze in de Eerste Wereldoorlog veel vriendschappelijke contacten had gehad met Duitse officieren. In Nederland ontmoetten de twee mensen elkaar, waarna ze een kind kregen: Harry Mulisch.

In de Tweede Wereldoorlog werkte de vader van Mulisch in opdracht van de nazi’s als directeur van een bank die samenwerkte met de Duitsers. Door deze belangrijke positie en de samenwerking met de Duitsers kon de vader van Mulisch er voor zorgen dat de Joodse moeder van Mulisch en Mulisch zelf uit handen van de Duitsers bleven. De vader van Mulisch kreeg voor de samenwerking met de Duitsers na de oorlog echter wel drie jaar gevangenisstraf.

Harry Mulisch wordt samen met Gerard Reve en Willem  Hermans gerekend tot de drie belangrijkste naoorlogse Nederlands auteurs en ontving veel literaire prijzen.

Samenvatting
De aanslag gaat over het leven van Anton Steenwijk. Anton woont in 1945 als twaalf jarige jongen in Haarlem. Op een avond spelen Anton Steenwijk, broer Peter Steenwijk en vader en moeder Steenwijk een spelletje mens-erger-je-niet. Opeens hoort de familie Steenwijk buiten schoten, de NSB’er Fake Ploeg wordt in hun straat voor het huis van de buren (familie Korteweg) neergeschoten. De familie Korteweg komt naar buiten en familie Steenwijk ziet hoe familie Korteweg het lichaam van de dode NSB’er verplaats en voor het huis van de familie Steenwijk legt.

Peter wil naar buiten gaan, om het lichaam weer terug te leggen voor het huis van de familie Korteweg. Hij wordt tegengehouden, maar gaat uiteindelijk via een andere deur toch naar buiten. Al gauw komen de Duiters, terwijl Peter nog weg is. De Duitsers arresteren de familie Steenwijk en Anton wordt meegenomen naar een auto waarin hij wordt opgesloten, zonder zijn ouders en zijn broer. Hij moet een nacht in een politiecel slapen. De volgende dag wordt hij naar de Duitse bevelhebber gebracht. De bevelhebber weet niet waar zijn ouder zijn en daarom gaat Anton vanaf dat moment bij zijn oom en tante in Amsterdam wonen.

Na de bevrijding hoort Anton dat zijn ouders en zijn broer op de avond van de aanslag vermoord zijn. Hij blijft daarom bij zijn oom en tante wonen. Zijn leven gaat verder, maar in zijn leven blijft hij mensen ontmoeten die iets te maken hadden met de aanslag op de NSB’er in 1945. Hij komt steeds meer te weten over water er precies op de avond van de aanslag gebeurt is en wie hierbij betrokken waren.

Recensie
Het verhaal is goed te begrijpen. Mulisch gebruikt af en toe wel lastige woorden maar over het algemeen blijft het verhaal ondanks dat toch duidelijk. In episode drie wordt er veel gesproken over het communisme. Dit gedeelte van het boek vond ik wat lastiger te begrijpen, aangezien je hierbij erg goed moet weten wat het communisme precies is en hoe men in de tijd waarover Mulisch schrijft over bepaalde dingen dacht. Echter heeft dit geen invloed op het gehele verhaal, wat goed te begrijpen blijft.

Het verhaal wordt verteld in de derde persoon, maar dit maakt het boek niet onduidelijk, je blijft goed begrijpen over wie er gesproken wordt. Wel komen er aardig wat personages in het boek voor, waardoor je in de war kan raken wie wie ook alweer is.

Het boek gaat over een gebeurtenis in de Tweede Wereldoorlog, maar alleen episode 1 gaat echt daadwerkelijk over die gebeurtenis. De andere 4 episodes gaan over andere tijden in het leven van Anton. Als je dus een boek verwacht die alleen over de oorlog gaat heb je het mis. Het boek begint met de gebeurtenis in de Tweede Wereldoorlog, maar gaat vooral over de tijd daarna, waarbij Anton er achter komt hoe alles in elkaar zat bij de aanslag.

Je komt in de loop van het boek steeds meer te weten over de gepleegde aanslag. Dit zorgt er voor dat je toch graag verder wil lezen. Je hebt weer iets meer informatie gekregen over de gebeurtenis en wil graag meer weten, waardoor je aan het lezen blijft.

1. Literatuur Recensie: Het behouden huis – W.F. Hermans

Titel: Het behouden huis
Auteur: Willem Frederik Hermans
Uitgeverij: De Bezige Bij
Gelezen  druk: 31 (Ebook)
Eerste druk: 1951
Genre: Oorlogsroman, Novelle
Pagina’s: 79

 

 

 

 

Auteur
Willem Frederik Hermans is geboren op 1 september 1921 in Amsterdam. Hij was schrijver, maar ook actief als fotograaf. Willem  Hermans wordt samen met Gerard Reve en Harry Mulisch gerekend tot de drie belangrijkste  naoorlogse Nederlands auteurs.

Zijn vader was onderwijzer en erg streng voor hem. Volgens zijn vader deed hij niets goed en moest hij meer op zijn zus lijken. Om deze reden haatte hij zijn zus. Zijn zus stierf echter al op 21 jarige leeftijd, toen de Duitsers in 1940 Nederland binnen vielen. Ze pleegde toen samen met haar vriend (die ook haar neef was) zelfmoord. Hermans was toen 18 jaar en vanaf dat moment was zijn jeugd vroorbij.

Hermans heeft veel boeken over de oorlog geschreven, waaronder ‘ Het behouden huis’ en ‘ De donkere kamer van Damokles’ . Hermans stierf op 1 27 april 1995 en is dus 73 jaar geworden.

 

Samenvatting
Het behouden huis is een verhaal over een Nederlandse soldaat in de Tweede Wereldoorlog. De soldaat is al vier jaar weg van huis, vanaf het begin van de oorlog in 1940. De soldaat werkte als spion tegen de Duitsers, maar was gevangen door de Duitsers. Vervolgens was hij weer ontsnapt, gevangen, in concentratiekamp Strellwitz geplaats en daar weer ontsnapt. Vervolgens was hij gepakt bij de Zwitserse grens, maar bij Saksen kon hij uit de trein springen. Toen is hij steeds naar het Oosten blijven lopen, waar hij zich uiteindelijk bij de partisanen (een leger, vechtend tegen de Duitsers, bestaanden uit allerlei nationaliteiten) kon voegen.

Bij de partisanen kan de soldaat eigenlijk met niemand praten, aangezien iedereen talen spreekt die hij niet kent. Er is alleen een Spanjaard waar hij een paar woorden mee kan wisselen.

De partisanen hebben een dorp van de Duitsers veroverd. De soldaat krijgt vervolgens van de sergeant een opdracht waar hij niks van begrijpt, alleen het woord boobytrap verstaat hij en dus gaat hij maar opzoek naar boobytraps. Lopend door de stad komt hij een huis tegen. Het huis is zowel van binnen als van buiten nog helemaal intact en niet beschadigd door de gevechten van de oorlog. Het is een behouden huis.

De soldaat gaat naar binnen en treft hier een huis aan, waarvan het lijkt dat de bewoners pas net weg zijn gegaan. Er is een kamer vergendeld, waar hij niet kan komen. Ook is er een bad met een kraan waar zelfs warm water uit komt. De soldaat trekt zijn uniform uit en gaat in bad. Na het bad wil de soldaat zijn vieze uniform niet meer aan en dus trekt hij een pak aan wat in het huis hangt.

Vervolgens wordt er gebeld. Hij loopt naar de voordeur en doet open. Bij de voordeur staat een Duitse officier. In de tijd dat hij in bad zat hebben de Duitsers het dorp weer heroverd. De officier ziet hem aan als de eigenaar van het huis en zegt dat er Duitsers in het huis moeten worden ondergebracht. Vanaf dat moment moet de soldaat zich gaan gedragen als de eigenaar van het huis wil hij niet ontdekt worden door de Duitsers.

 

Recensie
De taal waarin Hermans het boek heeft geschreven is goed te begrijpen. Er staat af en toe wel eens een moeilijker woord in, maar je begrijpt het verhaal ook goed als je de betekenis niet weet, of de betekenis van het woord wordt later in het verhaal wel wat duidelijker.

Het verhaal is het hele boek geschreven vanuit de eerste persoon en er wordt dus niet gewisseld tussen verschillende personen. Ook dit zorgt er voor dat het boek makkelijk te volgen is.

Wat het boek wel iets lastiger maakt, is dat Hermans soms dingen verteld waarvan je niet helemaal begrijpt hoe ze gebeurt zijn of wat ze met het verhaal te maken hebben. Zo is er in het behouden huis een vergrendelde kamer, waar de soldaat niet kan komen. Aan het einde van het boek is deze kamer echter ineens open en is hier een oudere verwarde man vissen in een aqaurium aan het voeren.
Het is erg onduidelijk waar deze man opeens vandaan komt, of dat hij al het hele verhaal in de kamer heeft gezeten. Daarnaast speelt deze man, of de kamer niet een belangrijke rol in het boek. De vraag is dus waarom Hermans dit in zijn boek heeft verwerkt.

Totslotte is er niet echt actie in het boek. Het boek verteld wat er met de soldaat gebeurd gedurende het verhaal, maar dit gebeurd niet op een spannende manier. Als je dus een oorlogsboek met veel actie of cliffhangers verwacht is dit niet echt een geschikt boek.

 

Conclusie
Het behouden huis is een redelijk goed te begrijpen boek. Het boek is niet echt spannend dus het is goed dat het boek kort is, anders zou het veel te langdradig en saai worden. Ik vind het boek niet echt bijzonder, maar als je een kort boek zoekt om te lezen, is dit boek goed te doen.

Leesautobiografie Jelmer

Ik ben veel voorgelezen toen ik klein was. Zelf heb ik nooit echt gelezen, alleen voor school, omdat ik andere dingen deed in mijn vrije tijd. Tegenwoordig lees ik voor school na ook niet thuis, behalve in vakanties. Als we op vakantie gaan nemen neem ik meestal wel iets te lezen mee, maar thuis lees ik eigenlijk nooit, behalve voor school dus.