Als geïnteresseerde in elearning met een taakje op school als e-coach wilde ik het toch maar eens zelf ervaren en heb dus via de bieb van Almere ( ja, ook de bieb weer eens gebruiken), een ereader (Sony PRS-600) geleend. In een mooi tasje gekregen en er staan wat boeken op. Dit wel weer alleen de bekende boeken van Gutenberg soort, dus 70 jaar of ouder. Jules Verne etc
Nu ben ik benieuwd of ik boeken kan lenen en op mijn ereader zetten en of ik eigen eboeken op de reader kan zetten en zo lezen.
Tot nu toe twee keer nee.
Ben inmiddels een groot gedeelte van de zaterdag bezig en raak gefrustreerd. Ik, die tegen collega’s zeg dat dit toch heel veel interessante mogelijkheden geeft, krijg het zelf niet voor elkaar.
Twitter helpt een beetje: @zbdigitaal, @essen2punt0 en @AnnieMaessen geven als Biebdeskundigen geestelijke steun. Ik ken nu de ebookpagina van de Bieb, heb via de telefoon een account gekregen en kan online kijken.
Maar: de boeken op mijn computer willen niet op de ereader. Hij zegt streng: ‘ Het ebook kan niet worden overgezet, omdat de reader voor een andere gebruiker is gemachtigd’. Het voelt weer zoals vroeger op de Windowsmachines. Hij doet het niet, maar je hebt geen idee waarom niet.
Dan maar even naar de eboeken van de Bieb, misschien gaat dat. Er blijken nogal wat boeken op te staan, maar het zijn grotendeels de gratis boeken van Charlottesville, Va University of Virginia Library en de downloadable boeken grotendeels van de Maxwell Air Force Base, Ala Air University Press. Interessante informatie over oorlogvoeren van de USA. Iets anders vind ik niet. Misschien komt het ook omdat ik de pagina’s van de Bieb niet goed begrijp: steeds gaat het mis, krijg ik geen boeken te zien en moet ik het weer op een andere manier proberen.
Misschien ben ik te dom voor Sony readers of voor moderne bibliotheken, maar van mijn niveau of lager zijn er toch veel mensen?
De volgende post gaat over de mooie dingen die ik heb ontdekt van ereaders en ebooks, maar tot nu toe is het frustrerend. Hoop dat deze stemming snel omslaat.

Microsoft and USAID ‘Partners in Learning and Primary Education Project.
On 10 December, at the premises of the hotel Aleksandar Palace, Skopje, (…) was the presentation of works and the remuneration of the best projects that took part in the first Microsoft Innovation Educators Forum in Macedonia.
For the first time teachers in Macedonia, especially innovative ones, took the opportunity to present their projects to show how technology and new developments can enhance the educational process and to improve communication between all stakeholders in this process, in and outside school.
On the first Microsoft Innovation Educators Forum presented 150 teachers with 43 projects involving more than 5,000 students. They competed in one of three categories:
- Innovations in the content of the project
- Innovations in collaboration between teachers and students in and out of school
- Creativity and innovation in the use of technology
Moderator of the event was the bank Ademi, head of the program Microsoft “Partners in Learning” and also organizers and representative from the government, creator of educational policies.
On this occasion the Minister of Education and Science of the Republic Macedonia. Mr. Nikola Todorov, stressed the need, especially today, by introducing the latest trends and technologies in the educational process as a fundamental investment in the future state.
Mr. Ilijancho Gagovski, general manager of Microsoft Macedonia, meanwhile, stressed the role of the software giant in the process of development of education, which as he noted, is the only real competitive advantage in today’s knowledge-based economy.
The event was also addressed by Mr. Alexander Woods, director of the Office of Education at USAID, who praised the projects submitted, which he said is an example of how to merge technology and innovation with the educational process. In this way, according to Mr. Woods, students are preparing for new labor markets and have the capacity to find productive work. (…)
The winners of the first Microsoft Innovation Educators Forum.
(….)
Winners in the second category, ‘Innovation in the cooperation between teachers and students in and outside school’ the project MacNed by Anica Petkoska, Maya Smileski and Darko Petkoski all of SEOU “Gostivar” in Gostivar, and Jeroen Clemens, Margo Adriaansens, Douwe Dijksterhuis and Cristian Hartsema from Helen Parkhurst, the Netherlands.

Ook ben ik een wiki begonnen om studenten van de masteropleiding Nederlands van de HU te begeleiden. Hier verwees ik in mijn vorige bericht al naar.

Met enige trots laat ik ook weten dat het internationale samenwerkingsproject dat we met een school in Macedonië hadden in 2007 en 2008 en waarover ik o.a. hier heb geschreven inmiddels in Macedonie een prijs heeft gewonnen. Ik citeer de docente Anica Petkoska uit Macedonië: “ Mac Ned WIKI was the winner for category  ”Innovative Collaboration among teachers and students inside and outside the school.” It was funny to hear your and Douwe, Cristian, Margot names in Macedonian. Here is a link to one of the posters, that me and 4 other Mac students made for the event. Here is a link to the you tube video, made while brainstorming what to put on the PPP, for the event yesterday.”. Er komt nog een link naar een uitgebreidere presentatie. Wel trots natuurlijk.

In dit deel van de berichtgeving over de Onderwijsdagen over Puberbrein binnenstebuiten. Het puberbrein. Ben inmiddels bezig met het lezen van het boek puberbrein binnenstebuiten van Nelis & van Sark. Huub Nelis hield  zijn presentatie op een professionele wijze, met interactie, losjes en hij bleek ook nog aantrekelijk te zijn voor enkele medebloggers heb ik begrepen. Dat helpt.
Het was een interessante introductie. Als je het boek kent is het alleen herhaling en de hooflijnen nogmaals vertellen. Maar ik ga ervan uit dat dat voor de meesten niet gold. Puberbrein binnenstebuiten populariseert ( in de goede zin van het woord) de laatste inzichten over de biologie van het puberbrein en wat je daar met name als ouder en leerkracht aan zou kunnen hebben. Ik was eerst bang dat we in dezelfde valkuil zouden stappen als zo’n tien jaar geleden met hersenonderzoek. Ik heb in mijn vorige baan nog met sheets gezeuld over hersenleren en andere belangrijke inzichten. Toen werd het teveel gebracht als een panacee (oplossing voor alle kwalen). In deze valkuil valt Nelis niet. Ik had me voorgenomen ernaar te kijken als een docent op het VO. Heb ik hier nu wat aan, kan ik ervan leren, heeft het inlvoed op mijn denken over mijn eigen onderwijs. Tot mijn verbazing, ja. Verbazing omdat ik wel behebt ben enig cynisme van de babyboom-generatie en ik al eerder vluchtig artikelen hierover had gelezen.
Als ik naar mijn leerlingen kijk en ook nadenk over het studiehuis en de vrijheid die leerlingen op het Daltononderwijs wordt gegeven zie ik het probleem huizenhoog opdoemen. Wat Nelis goed doet is duidelijk maken dat de zelfregulatie-mechanismen waar wij in ‘modern’ onderwijs vaak een beroep op doen nog zo rudimentair aanwezig zijn dat het tot problemen moet leiden. Dat zie ik bij mijn leerlingen duidelijk: zelf plannen is bij bijna alle leerlingen een puinhoop. Maar wat dan? Er is veel bereikt de laatste tijd in interactiever en betekenisvoller lesgeven. Zie om het bij mijzelf te houden mijn eigen berichten over projecten die in doe met WIKI’s , blogs etc Dat moeten we behouden. We moeten niet in de valkuil vallen om weer terug te vallen op kleine , overzichtelijke, goed door de meester geplande opdrachtjes, Maar wat een presentatie en het boek als van Nelis wel doet is dat ik weer beter ga nadenken over het structureren van opdrachten en lestijd, ik nog duidelijke de leiding ga geven en ook de impliciete vraag van leerlingen om grenzen en duidelijkheid weer beter in beeld heb. Dit was de opbrengst van de key-note.

Over de andere beloofde vragen ( zie eerste bericht) later.

De Onderwijsdagen waren altijd een leuke bijeenkomst voor het hoger onderwijs, georganiseerd door Surf. Ik ben daar in mijn vorige fase van mijn carrière wel een paar keer geweest, maar sinds ik in het VO werk was het niet meer interessant genoeg. Dit jaar is de doelgroep uitgebreid, doordat Surf samen is gaan werken met Kennisnet. Het zou dus nu ook interessant moeten zijn voor mensen die in het VO werken zoals ik en mensen van het PO. Was dit ook zo? Dit is een vraag die ik me heb gesteld.

Een tweede vraag waar ik over nadenk is wat de rol van de pers ( waar ik dan ook maar de blogger onder laat vallen) is in deze tijd van ‘ connected learning’. Deze vraag is natuurlijk ook interessant voor een leraar Nederlands. Wat is de rol van een schrijver als veel informatie direct beschikbaar is en overdonderend. Ben ik een aggregator, die verwijzingen naar beschikbare informatie verzamelt en duidt (dan help ik de lezer in het woud van informatie enkele belangrijke bomen te zien), ben ik een eigen boom in het informatiebos of zijn er nog meer zinvolle rollen?  In deze berichten over de Onderwijsdagen neem ik eerst maar beide rollen.

In dit bericht even de helpende hand, de aggregatorrol. Waar kan je al goed informatie vinden over de Onderwijsdagen. Help me door me te wijzen op omissies. Als je deze rol neemt, maakt het je nederig over wat je kan toevoegen aan de informatie.
Mij wordt steeds duidelijker dat de rol voor bloggers is om te reflecteren, persoonlijk te duiden en zo nieuwe gezichtspunten toe te voegen. De tweede rol is wegwijzer zijn naar informatie die elders staat. In elk geval is het niet meer zo nodig om ( wat de leerling zou zeggen) de ‘ samenvatting te geven. WAT er is gebeurd staat al online tegenwoordig.

Wat is er gezegd?

• De Keynotes staan op online
• Alle (in elk geval 94) presentaties van OWD09 zijn via Slideshare beschikbaar

Als je nadenkt over zo’n edublogdiner en over bloggen en twitteren in het algemeen, zie je dat in de laatste tien jaar, misschien zelfs de laatste vijf, het delen van informatie en kennis ontzettend is toegenomen en voor veel mensen heel gewoon is geworden. Ik herinner mij dat in de begintijd de vakcommunities van Kennisnet / De Digitale School heel moeizaam op gang kwamen. Mensen keken op de site en hadden vaak zoiets als ‘ er staat niets op, dus wat heb je eraan’. Een duidelijke web1.0 houding: informatie halen, niet brengen of samen maken. Ook was de schroom misschien veel groter dan nu. Je wilde pas iets laten zien of delen als je dacht dat het heel erg goed was.
Die laatste houding is zeker bij de jongere generatie helemaal weg. Een voorbeeld is mijn dochter van 17 die vorige week een stop-motion film moest maken voor haar opleiding. Zij ontwerpt iets, vraagt mij commentaar en zet het daarna online. Ze vraagt haar uitgebreide kennissenkring om commentaar. Binnen korte tijd heeft ze wat suggesties en bouwt haar eindproduct. Vanuit het gezichtspunt van een leraar is dit een heel mooi voorbeeld van goed leren.
Blijkbaar is het nu gewoon om voorlopige ideeën, concepten en materialen te delen en deze met anderen beter te maken. Ook voor sommigen van de oudere generatie die je op deze avond zag rondlopen. Ik ben er een voorbeeld van. Dit zie je echt gebeuren bij de edublogscene. Iedereen deelt, geeft commentaar, denkt mee en is trots als een ander iets moois heeft bedacht of gemaakt. Zie naast edubloggen en twitteren ook de grote vlucht van Youtube en bv Slideshare. Zij we nu zelfverzekerder geworden of wat is de verklaring voor deze, wat mij betreft goede, ontwikkeling?
Wat waziger wordt is eigenaarschap: wat is van wie. Of is dit een ouderwetse vraag?  Met Pierre heb ik nog uitgebreid gepraat over Creative Commons en andere manieren om toch nog enigszins eigenaar te blijven van je spullen.
Zo zie je: zo’n dinertje levert weer veel zaken op om te overdenken. Dank iedereen die er was voor de heel gezellige avond.

1. uitnodiging om naar de Onderwijsdagen van Surf e.a. te komen. Met voorzichtig verzoek er wat over te bloggen
2. een plaats op de longlist van Dutch Bloggies 2009 in de categorie beste onderwijsweblog.
3. en vanmorgen in de post. Ik moest eerst twee keer lezen. Een uitnodiging van de koning en koningin van Belgie om 18 november ten paleize aanwezig te zijn bij de uitreiking van de Prijs der Nederlandse Letteren 2009.  

Het moet niet gekker worden. Ik moet ook nog lesgeven en bloggen

Er was veel leuk, interessant en leerzaam.
Leuk is altijd om weer veel bekenden tegen te komen. Om de mogelijkheid te hebben lang met mensen te praten die je vooral online kent. Leuke gesprekken, niet, Willem, Margreet, Fons, .. ?
Ook om mensen tegenkomen die je alleen online kent en je nu voor het eerst ziet: leuk was het Annemarie, Fiona… ?
Om te overleggen over nieuwe projecten: werken met de hoogbegaafden van Leonardo, doorzetten met 23 dingen,..
Om kennis en ervaringen te delen, bij mijn eigen workshop over social software, bij workshops waar ik zelf deelnemer was.
Om weer dingen te zien en te horen die je al wel kende maar weer was vergeten en waarvan je nu denkt dat je ze nu toch echt gaat gebruiken: de interactieve powerpoint van Willen bijvoorbeeld.
En het netwerk werkt ook op een andere manier: uitnodiging voor onderwijsdagen als edublogger, misschien weer op pad met Apple.

Fons was weer op dreef in de TeachMeet met weer een paar nieuwe activerende werkvormen. Ook mooi is toch telkens weer dat op zo’n teachmeet mensen toch veel meer durven te zeggen en delen dat ze zef voor mogelijk hadden gehouden. Een sommigen hebben door goede ideeën te delen er ook nog een Flip aan over gehouden.

Ik was er maar een dag en heb lang niet alles gezien. Er waren voor zover ik kon zien geen spectaculaire nieuwe zaken, maar vooral inspiratie en uitwerken van krachtige mogelijkheden en uitdagingen als ‘ in the cloud’ werken, meer gebruik maken van mobiele apparaten, beter aansluiten op de jonge generatie. En misschien worden de smartboards op school nu veel smarter gebruikt als ze het spiksplinternieuwe boek over smartboards van de Rode Planeet eens goed lezen.

De keynote van John Moravec, Toward Education 3.0, gaf weer veel stof om over na te denken. Ik hou wel van ‘out of the box’ denken. Wat zou dat nou in het Nederlands zijn?