Over de vos Reinaert

Dit verhaal geeft je de mogelijkheid je te verdiepen in de middeleeuwen en hoe het was in die tijd. Het is naast ‘een leuk verhaal om te lezen’ ook een heel interessant verhaal, met een diepere laag die je kunt ontdekken.

De verwijzingen naar de werkelijkheid en de minpunten van de samenleving zijn mooi verwerkt in het boek en komen op allerlei manieren terug; zowel in de gebeurtenissen als in de namen van de dieren bijvoorbeeld.

Het is belangrijk om dit boek te kennen, te lezen. Het geeft een prachtig beeld van hoe het was en hoe er werd gedacht over de samenleving door de schrijver (schrijvers) van dit verhaal.

Karel ende elegast

Ik vond het jammer dat de hoofdpersoon niet echt veel karakter toonde door zijn keuzes steeds maar aan God over te laten, maar dat gebeurt al snel in een Middeleeuws verhaal zeker waarin dit moraal geldt. Ik vond wel dat het verhaal goed in elkaar stak en dat er zekere spanning in zat tijdens het stelen. En rekening houdend met het feit dat dit verhaal met overwegend religieuze intenties is geschreven en niet het doel heeft om mensen te amuseren vind ik het zeker zo slecht nog niet.

Dorsvloer vol confettie

Eigenlijk gebeurt er niets van de eerste tot de laatste bladzij. Het beschrijft het dagelijks leven op de boerderij van een streng gereformeerd gezin, van dag tot dag.
Het is wel levendig geschreven, maar als je niet veel van de bijbel af weet, zeggen de verwijzingen en bestraffende woorden je helemaal niks.
Er zit geen verhaal in.
Gezien de vele enthousiaste verhalen in de media, viel het me enorm tegen.

Ventoux

In het leven van de bijna 50-jarige misdaadjournalist en fietser Bart Hoffman keren zijn vrienden uit het verleden terug. Tijdens hun middelbare schooltijd in de Achterhoek vormden Bart, André, Joost, David, Peter en Laura een hechte vriendengroep, maar ze zijn elkaar uit het oog verloren. André was cokedealer, wetenschapper Joost wordt beschuldigd van plagiaat en David, de enige met wie Bart nog contact heeft, is eigenaar van een reisbureau. De destijds veelbelovende dichter Peter is tijdens een gezamenlijke kampeervakantie in 1982 op de Mont Ventoux bij een afdaling op de fiets verongelukt. De beeldschone Laura, zijn muze, is na dat ongeluk spoorloos verdwenen. Nu, zo’n dertig jaar later, krijgen Bart, André, Joost en David een uitnodiging van Laura om naar Zuid-Frankrijk te komen. De vier besluiten om bij die gelegenheid de Mont Ventoux per fiets te beklimmen. Prachtige roman met veel humor over vriendschap en liefde, rouwverwerking, fietsen, keuzes maken en het verloop van de tijd

Beatrijs

“Beatrijs is een non van goede komaf die verliefd en al intreedt in het klooster. Hoewel zij uiterst ijverig haar taken in het klooster vervult, slaagt ze er niet in om haar geliefde uit haar hoofd te zetten en ze stuurt hem een brief om haar te komen bezoeken. Bij het raam vertelt ze hem dat ze nog steeds van hem houdt. Hij belooft haar voor haar te zullen zorgen als ze uit het klooster vertrekt en hij zegt haar trouw te zullen blijven. Ze besluiten te vluchten en trekken in het geheim weg, naar een vreemde streek. Daar leven zij zeven jaar in voorspoed en krijgen twee zoons. Dan slaat de crisis toe, ze verliezen hun rijkdommen en de man verlaat haar. Beatrijs werkt als prostituee buiten de stadspoorten om haar kinderen te onderhouden. Na zeven jaar krijgt ze berouw en ze trekt met haar zoons al bedelend door het land. Op een gegeven moment komt ze in de buurt van haar voormalige klooster. Aan een weduwe vraagt ze naar de weggelopen non. Deze weet dat er geen enkele non is weggelopen; sterker nog, de non over wie zij spreekt is uiterst ijverig en zorgvuldig. Het blijkt dat Maria al die tijd de plaats van Beatrijs heeft ingenomen, zonder dat iemand het heeft bemerkt. Beatrijs ruilt weer van plek met Maria en haar zoons worden onder de hoede genomen van een bevriend abt bij wie zij haar zonden opbiecht.”

Het belangrijkste van dit boek is het geloof. Het werd alleen een beetje saai verteld, erg ouderwets allemaal. Het is wel geloofwaardig, zoals het verteld wordt, maar het verhaal is erg kort en saai geschreven.
Het verhaal bracht geen gevoelens bij mij op. Misschien dat als ik wel gelovig zou zijn dat ik er meer over ging nadenken, of ging vergelijken met nu.

 

De passievrucht – Karel Glastra van Loon

“Wat gebeurt er als je als vader van een dertienjarige zoon ontdekt dat je al je hele leven onvruchtbaar bent? Die vraag is het intrigerende beginpunt van De passievrucht. Op zijn zoektocht naar de biologische vader van zijn zoon Bo neemt de verteller de lezer mee op een reis door zijn verleden. Alles wat hij al die jaren over zichzelf en over zijn leven heeft geloofd moet hij heroverwegen. En hij zal antwoorden moeten geven op vragen die hij liever nooit had gesteld. Wat weet je eigenlijk van degenen die je liefhebt? Hoe goed ken je hen die je het meest na zijn?”

Glastra van Loon heeft een interessante schrijfstijl die een ander wellicht zou aanspreken. Het verhaal, dat grotendeels bestaat uit achronologische flashbacks tijdens Armins zoektocht naar de echte vader, is op geen enkel moment verwarrend of moeilijk te begrijpen. Er zijn veel mooie en filosofische zinnen door het verhaal gestrooid, wat natuurlijk ook te verwachten valt omdat Armin genoeg stof tot nadenken en filosoferen heeft. Ook de gesprekken hij met zijn zoon voert zijn erg vermakelijk. En of het echt gebeurd kan zijn? Dat is aan jullie om te bepalen.

Het gouden ei – Tim Krabbé

“Rex Hoffman en Saskia Ehlvest zijn al de hele dag in de auto onderweg naar hun vakantiebestemming in het uiterste zuiden van Frankrijk. Om een uur of zeven zijn ze nog ongeveer een uur verwijderd van de plaats waar ze zullen overnachten. Ze stoppen bij een tankstation. Daar gebeurt iets onbegrijpelijks. Als Saskia iets te drinken gaat halen, verdwijnt ze spoorloos. Niemand heeft iets gezien en ook jaren later ontbreekt nog elk spoor. Rex krijgt een nieuwe vriendin, hij pakt de draad van zijn leven weer op, maar de gedachte aan wat er met Saskia is gebeurd, laat hem niet los.”

Tim Krabbé heeft er een fascinerend verhaal van gemaakt, uitstekend geschreven, met goed getimede informatie en prachtige tempowisselingen. Het risico dat het een te onwerkelijk verhaal zou worden heeft hij vermeden door het er tussendoor vertellen van alledaagse taferelen die de vertellingen steeds weer terug in de werkelijkheid zetten. Een kort maar fascinerend verhaal die van meerdere kanten bekeken wordt!

Hersenschimmen – J. Bernlef

“Maarten Klein verliest langzaam maar zeker zijn greep op de werkelijkheid. Hij kan heden en verleden niet meer onderscheiden, wil plotseling weer naar zijn werk terwijl hij al gepensioneerd is en ziet zijn vrouw voor een vreemde aan. Momenten van helderheid worden meer en meer verdrongen door ontreddering en verwarring. Net als ik lekker lig komt Vera me wekken. Is het ochtend? Waarom al die haast? En sinds wanneer kleed ik mij zelf niet meer aan?”

Bernlef schrijft hier een boek die mij persoonlijk heel erg aangrijpt. Een man die langzaam aan beseft dat hij aan het dementeren is, en het allemaal niet wilt. Je begrijpt hierdoor mensen met dementie beter dan voorheen. Bernlef schrijft op een manier waardoor je een geweldige indruk krijgt, en je echt mee maakt hoe een persoon met dementie zich voelt. Bernlef heeft besloten het verhaal van binnenuit te schrijven, en niet van uit de buitenkant. Hierdoor krijg je dit gevoel dat je gaat snappen hoe iemand zich dan moet voelen. Ik raad dit boek zeker aan, aan mensen die dierbare hebben met dementie. Prachtig.

Sonny Boy – Annejet van Zijl

“In de herfst van 1928 zien Waldemar Nods en Rika van der Lans elkaar voor de eerste maal. Het is een ontmoeting tussen twee werelden: hij is een jonge Surinaamse student, zij een veel oudere, getrouwde Hollandse met vier kinderen. Als Rika zwanger wordt van haar zwarte kostganger is het schandaal dan ook niet te overzien. Het stel trotseert armoede en discriminatie en slaagt erin een gelukkig bestaan op te bouwen met hun zoontje Waldy, alias Sonny Boy. Dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit, en besluiten ze joden in huis te nemen – met alle consequenties van dien.”

Sonny Boy is een boek dat goed te lezen valt voor mensen die vaker lezen. Een echt gebeurd verhaal, waar liefde een van de belangrijkste onderwerpen is. Men hoeft niet te twijfelen of het geloofwaardig is, het is een non-fictie. Om een beter beeld bij de personages te krijgen, en de omstandigheden, staan er allemaal foto’s en gedichten in het boek. Hierdoor neemt het verhaal wel een informatieve vorm aan.
Van Zijl schrijft het boek op twee verschillende manieren. De ene keer wordt er prachtig en uitgebreid beschreven hoe de hoofdpersoon zwemt in het kanaal, terwijl de andere keer er afstandig verteld wordt over het leven in de kampen.

De aanslag – Harry Mulisch

“Op een koude avond vlak voor het einde van de Tweede Wereldoorlog, in de hongerwinter van 1944-1945, overkomt de achtjarige Anton Steenwijk een ramp: twee verzetsstrijders schieten een collaborateur dood, vlakbij Antons huis. In de chaos die volgt, neemt de Duitse bezetter wraak: Antons huis gaat in vlammen op en zijn ouders en broer worden doodgeschoten. Anton groeit hierna op bij zijn oom en tante in Amsterdam en probeert letterlijk en figuurlijk afstand te nemen van de verschrikkelijke gebeurtenissen van toen. Die gebeurtenissen blijven hem echter achtervolgen: op verschillende momenten in zijn leven komt hij mensen tegen die op een of andere manier te maken hebben gehad met de aanslag uit zijn jeugd. Door hen blijft hij over die avond nadenken en komt hij er langzaam achter wat er nu precies gebeurd is. Wie kan hij de schuld geven van de dood van zijn broer en ouders?”

Harry Mulisch heeft een boek geschreven die veel te maken heeft met schuld. Wat kan je wel en wat kan je niet doen? Het is een verhaal, maar het vertelt meer dan alleen het verhaal. Het is niet zomaar een verhaal waar je een moordenaar hebt en je alleen maar op zoek gaat naar een schuldige. Het zijn de gebeurtenissen die er op volgen die het complex maken. Maar dit maakt het een erg mooi boek, waarin veel verdieping zit en je veel vragen bij jezelf stelt.