Recensies

 

Het schnitzelparadijs

Het Schnitzelparadijs is een verhaal over de komische en romantische avonturen van Nordip Doenia, een jonge Marokkaan die goed kan leren en daardoor de belofte van zijn gemeenschap is. Nordip wil echter helemaal niet aan deze verwachtingen voldoen en neemt daarom een baantje als afwashulp in een Van Der Valk-achtig motel: “De Blauwe Gier”. Daar wordt hij smoorverliefd op Agnes, het nichtje van de eigenares. Agnes staat onder even grote druk van haar ouders als Nordip. Het is de bedoeling dat Agnes ooit De Blauwe Gier gaat overnemen, maar diep in haar hart wil ze niet. De liefde tussen Nordip en Agnes is gedoemd te mislukken, tenzij Nordip er in slaagt Agnes ervan te overtuigen tegen de wens van haar ouders in te gaan.

Over het algemeen vond ik het schnitzelparadijs een leuke en grappige boek. Aan het begin vond ik het wel een beetje saai, omdat er niet echt veel gebeurde , maar daarna werd het wel leuker. Je krijgt ook inkijk op een andere cultuur , want je leest over zijn thuissituatie (over zijn vader bijvoorbeeld , die veel commentaar op hem heeft en niet vind dat zijn zoon naar hem moet luisteren en niet zelf zijn keuze moet maken , wat in sommige andere culturen wel zo is.).Ik vond het wel echt irritant dat Nordip alles heel uitgebreid ging uitleggen. Soms wou ik gewoon niet verder lezen , omdat ik dat zo irritant vond. In het verhaal wordt er ook veel geschreven over hoe het was in Marokko, maar ik vond dat niet echt nodig, want daar ging het verhaal niet echt over. Als je van komedie houdt dan raad ik dit boek wel aan.

 

Het Gouden ei

Het gouden ei gaat over Rex Hofman, wiens vriendin, Saskia, een paar jaar geleden tijdens een vakantie in Frankrijk is verdwenen. Hoewel er lang naar enig spoor van haar gezocht is, schijnt ze van de aardbodem verdwenen te zijn toen Rex met haar op een tankstation was. Het boek is niet op chronologische volorde geschreven. De hoofdstukken gaan over en weer tussen de tijd dat Saskia verdween en het moment dat Rex, 8 jaar later, opnieuw op zoek gaat naar aanwijzingen over wat er met haar gebeurd is. Halverwege het verhaal van Rex begint een andere verhaallijn van een zekere Raymond Lemorne, een op het eerste gezicht doodgewone scheikundeleraar. Raymond redt een kind van de verdrinkingsdood en bedenkt zich, genietend van de bewondering, dat hij misschien ook wel in staat is een verschrikkelijke misdaad te plegen. Alleen zal hij dat nooit weten tot hij het daadwerkelijk gedaan heeft. De lezer komt er samen met Rex pas helemaal aan het eind van het boek achter wat er precies met Saskia is gebeurd.

Ik vind het gouden ei een boek die niet zo moeilijk geschreven is. Toen ik begon met lezen ging ik wel snel door het boek heen en ik had al best wel snel uitgelezen. Wat ik echt heel goed vind aan het boek , is dat de titel ´het gouden ei´ heel duidelijk wordt gemaakt. Het gaat over een droom die Saskia, en later ook Rex, heeft over een soort claustrofobische eenzaamheid, die op het eind weer helemaal terug komt. Ook vond ik dat de gebeurtenissen en gedachtekronkels van de personages het een goed verhaal maken.

 

Een schitterend gebrek

Het verhaal gaat over Lucia. Je ziet alles vanuit haar ogen. Het verhaal begint in Pasino, Italië waar je kennis leert maken met de 14-jarige Lucia. Op een feest komt ze een zekere 17-jarige Giacomo tegen. Ze worden verliefd en starten een relatie. Giacomo moet tijdelijk naar Venetië. Hiervoor verlaat hij Lucia. Maar ze beloven elkaar weer te zien en dan te trouwen. Terwijl Giacomo in Venetië is, krijgt Lucia de pokken. Haar hele uiterlijk is verziekt. Schoonheid staat erg hoog in Venetië, dus beslist Lucia Giacomo te verlaten. Ze wil niet zijn carrière verpesten door haar uiterlijk. Als Giacomo terug komt, denkt hij dat Lucia hem verraden heeft. Lucia gaat tegenwoordig door het leven als Galatheé de Pompignac. Ze woont in Amsterdam, en verdient haar geld als prostituee. Ze gaat gesluierd door het leven, zodat niemand haar verminkte gezicht ziet. In Amsterdam komt ze Giacomo weer tegen, maar dan als een belangrijke fransoos. Ze hebben dan weer een affaire. Later als Lucia naar Amerika reist met haar enige vaste klant, beseft Giacomo dat Lucia’s vertrek in Pasino geen verraad was, maar juist een daad van liefde. Hij weet alleen niet dat Lucia en Galatheé dezelfde persoon waren.

Ik vind het verhaal ontzettend mooi geschreven en ook heel bijzonder, vooral omdat het echt gebaseerd is op het leven van de echte Lucia uit het leven van de echte Giacomo Casanova. Ik kreeg tijdens het lezen het idee dat het echt door Lucia geschreven was en niet door Arthur Japin.  De emoties die in het verhaal voorkomen vond ik ook heel mooi.  Ik begreep niet zo goed wat de korte aan het begin van elk van de drie delen betekenden. Ik snapte niet echt wat die verhalen met he t boek te maken hadden. Ik had af en toe ook de neiging om het boek weg te leggen door Lucia’s lange filosofische gedachtegangen en de beschrijvingen van filosofische gesprekken van haar met haar leermeester of met Zélide. Toch vind ik dit een mooie boek en raad ik andere ook zeker aan om dit boek te lezen.

Hajar en Daan

Het boek gaat over Daan en Hajar. Daan is leraar geschiedenis op de school waar Hajar in 5 vwo zit. Hajar is moslim van Marokkaanse afkomst. Hajar en Daan zijn tot over hun oren op elkaar verliefd, maar absoluut niemand mag hier iets vanaf weten. De relatie wordt dan ook steeds geheimzinniger. Toch is het voor veel mensen duidelijk dat de twee iets met elkaar hebben. In het begin ging alles nog goed: Hajar en Daan spreken regelmatig na schooltijd af. Maar op een gegeven moment zien ze elkaar steeds minder. Dit is onder andere te wijten aan het feit dat Hajar een studiegroep op heeft gezet voor Marokkaanse vrouwen die meer over Nederland en de Nederlandse taal willen weten. Hiervoor is zoveel animo dat Hajar geen tijd meer heeft voor Daan. Daan vindt dit vreselijk, hij kan niet zonder Hajar. Na een tijdje neemt Hajar een besluit: ze beeindigd de relatie. Daan is hier helemaal kapot van en meld zich ziek. Hij blijft dagenlang thuis en voelt zich ellendig. Dan pakt hij zijn leven weer een beetje op, hij gaat weer lesgeven en krijgt zowaar een nieuwe relatie. Toch kan hij Hajar maar niet uit zijn hoofd krijgen. Het wordt hem ook niet gemakkelijk gemaakt, want Hajar zit nog steeds bij hem in de klas, inmiddels in 6 vwo.Na de grote vakantie komt het toch weer goed tussen de twee, maar Hajar blijkt in de zomer getrouwd te zijn in Marokko. Toch wil ze met Daan verder en gaat naar Marokko om de scheiding te regelen. Ze blijft langer weg dan gepland, en Daan maakt zich grote zorgen. Na twee weken komt ze uiteindelijk thuis. Het blijkt dat ze gevangen is gehouden door de familie van haar man.Tussen Daan en Hajar in Nederland gaat het prima, maar op een dag komt Hajar niet meer terug. Na een poosje maakt Daan zich ernstige zorgen en besluit haar te gaan zoeken in Marokko, tevergeefs, Hajar is onvindbaar. Als hij weer terug is in Nederland neemt hij ontslag en besluit om te verhuizen naar Marokko.Het verhaal eindigt met twee brieven van Hajar in Daan’s voormalige brievenbus. Maar wat er precies met Hajar is gebeurd weet niemand.

Het begin van het boek vond ik best wel saai eigenlijk , omdat er bijvoorbeeld werd beschreven hoe Daan les gaf op school en er werd zelfs verteld welke verhalen hij in de klas vertelde.  Ik vond dat dit echt niet nodig was, want het hield mij aandacht er echt niet bij.  Na een paar bladzijdes lezen werd het wel steeds leuker , omdat het verhaal steeds meer ging over Hajar en Daan. Ik wou ook echt steeds verder lezen , omdat ik wou weten hoe het met Hajar en Daan verder zou gaan en of ze bij elkaar blijven.  Het einde vond ik wel echt heel stom. Ik wou en dacht ook dat Hajar en Daan bij elkaar zouden blijven , maar dat was niet het geval. Dat vond ik echt niet leuk, want ik hou ervan als een boek een ´happy end´heeft.  Ik vind ook dat het verhaal veel lange zinnen met moeilijke woorden bevat, waar ik me ook echt aan irriteerde, maar in de brieven van Hajar werden er wel veel mooie woorden gebruikt. Kortom vind ik het verhaal wel mooi, maar als je ervan houdt dat een boek een ´happy end´ heeft , raad ik dit boek niet aan.

 

 

 

Boeken die ik gelezen heb

Ik ga dit jaar de volgende vier boeken lezen

- Een hart van steen – niveau 3 - Dorrestein, Renate – 1998

- Het schnitzelparadijs – niveau 3 - Boudou, Khalid- 2001

- Het derde huwelijk- niveau 4 - Lanoye, Tom – 2006

- Dubbelspel- niveau 4 - Arion, Frank Martinus – 1973

- Hajar en Daan - Anker, Robert- 2004

- Het gouden ei - Krabbé, Tim – 1984

- Een schitterend gebrek - Japin, Arthur- 2003

- Alleen maar nette mensen- Vuijsje, Robert- 2008

 

Leesautobiografie

Ik ga jullie eerst vertellen wat vroeger vond van lezen en wat  ik nu vind van lezen. Toen ik op de basisschool zat hield ik heel erg veel van lezen vooral van de boeken van de schrijfster Carry Slee. Ik las niet alleen op school , maar ook thuis. Ik haalde ook altijd hele goede cijfers voor mijn boekverslagen , omdat ik alles over de boeken wist en het ook heel leuk vond om die boekverslagen te maken.

Toen ik naar de middelbare school ging begon mijn leesmotivatie steeds achteruit te gaan. Door mijn huiswerk ging ik steeds minder boeken lezen thuis. Daarvoor hoefde ik niets te doen aan school thuis, maar toen ik naar de middelbare school ging had ik veel dingen te doen en had ik geen tijd meer om boeken te lezen. Ik lees nu eigenlijk meer omdat het moet en niet omdat ik het leuk vind.

Ik lees meestal psychische romans. De onderwerpen die in die boeken komen spreken mij het meest aan.

Vorig jaar was ik begonnen met niveau 3 aan het einde van het jaar begon ik ook boeken van niveau 4 te lezen.