Deze twee culturele activiteiten heb ik samengevoegd, omdat ze prima bij elkaar kunnen. Ik laat een fotoreeks zien van de foto’s die ik met Maxime heb gemaakt in Amsterdam, ons thema was dan ook Amsterdam. De foto’s hebben wij op het museumplein gemaakt.
De foto’s staan ook in het mapje dat ik aan de docent geef, omdat ook deze niet op mijn blok konden staan (foutmelding).
Inleiding
Op 23 juni 2010 kwam Amerika’s grootste rockband voor het eerst in drie jaar weer naar Nederland, met hun gloednieuwe tour door Europa en later door Amerika. Na veel geruchten, evenementenverplaatsingen en afwachten ging het concert uiteindelijk toch door, inclusief bijna ex-zanger Steven Tyler. Aangezien Aerosmith mijn favoriete band is ben ik hierheen gegaan met mijn broer en vader, en daarom gebruik ik dit concert voor mijn CKV Muziek Ervaring. We moeten één ervaring op een andere manier brengen dan de overige, en daarom maak ik hier een fotoreportage van. Voor de foto eerst nog een stuk over de muziek zelf, volgens de luisterwijzer.
De muziek
In welke stijl is de muziek?
De muziekstijl is erg breed, maar erg bekend zijn ze van hun classic rock ballades als ‘I Don’t Wanna Miss a Thing’ en ‘Dream On’. Andere klassiekers als ‘Love in a Elevator’ en ‘Walk This Way’ zijn drukker en harder, maar vallen nog wel binnen de iet wat ouderwetse classic rock. Verder zijn de overige nummers die er gespeeld verder vooral veel country, afgewisseld met enorme gitaarsolo’s van Joe Perry en muzikale uitstapjes met antennes en mondharmonica’s. De muziek kwam vooral uit de jaren ’70 en ’80.
Wat was de sfeer?
De sfeer was erg afwisselend, dit lag helemaal aan het nummer. Bij de rustige ballades was het emotioneel en aangrijpend, terwijl de hardere nummers je daaruit wakker schudden en een geheel nieuwe sfeer aannemen.
Wat ervaar je?
De sfeer in de concerthal viel mij in het begin erg tegen, vooral bij de twee voorprogramma’s (Sleeze Beez en Stone Temple Pilots) , maar dit komt vooral omdat de ‘Aerosmith generatie’ iets ouder is dan ik gewend ben bij concerten en niet de kracht heeft om heel erg uit zijn dak te gaan. De weinige jongere mensen domineerden toch wel het geschreeuw en gejuich. Bij het optreden van Aerosmith zelf kwamen ook de iets oudere mensen wat losser en bij sommige nummers trokken zelfs zestigjarige oma’s hun leren jacks aan, en de gekleurde sjaals die kenmerkend zijn voor zanger Steven Tyler.
Hoe verhoudt zich de uitvoering tot de oorspronkelijke compositie?
Er was heel veel improvisatie tussen de nummers door. Zanger Steven Tyler speelde veel onofficiële mondharmonica nummers met begeleiding van Joe Perry met een dubbele gitaar. Verder werden de klassiekers gespeeld als het origineel, maar met veel hoge noten en geschreeuw van de zanger. Joe Perry improviseerde veel bij de solo’s, om ze net dat beetje extra te geven. Op een klein solootje na van bassist Tom Hamilton improviseerden de overige twee bandleden niet.
Fotoreportage
De foto’s staan in het mapje dat ik aan de docent gegeven heeft, omdat deze niet op mijn blog gezet konden worden.
Vroeger en nu
Op de basisschool vond ik het leuk om creatieve dingen te doen en maken. We gingen op de basisschool niet zo vaak ergens heen, ik kan me alleen nog een toneelvoorstelling herinneren die niet veel voorstelde en we zijn een keer naar het Muiderslot geweest. Ik heb ook niet aan een schoolvoorstelling meegedaan, behalve de eindmusical waar ik met een paar anderen de opdracht kreeg om een vrij stuk te bedenken en uitvoeren. Op de basisschool las ik heel veel boeken, écht heel veel. Het boek dat me nog het meeste is blij gebleven is Het Wonderlijke Verhaal van Hendrik Mijer door Roald Dahl.
Op de middelbare school ben ik ook niet veel weggeweest naar culturele gelegenheden. Zelf ben ik wel veel naar het theater geweest, maar dit kwam pas toen ik bevriend raakte met iemand die op een theaterschool (Faust) zit en veel musicals bezoekt en uitvoert. Ook ga ik elk jaar naar het kerstcircus in Carré.
Concerten heb ik heel veel bezocht in de afgelopen drie jaar. Ik houd heel erg van rock muziek en speel zelf in twee bandjes, dus dan is het bijna logisch dat ik concerten leuk vind om te bezoeken. Ik ben in veel verschillende zalen geweest, Ahoy, ArenaA, Paradiso, Melkweg, Gelredome, Oude zaal, etc. Boeken die veel indruk op mij hebben gemaakt zijn Het Portret van Dorian Gray door Oscar Wilde en Een Schitterend Gebrek van Arthur Japin. Verder vind ik Stephen King een heel goede schrijver.
Beeldende kunst
Als kleuter was ik altijd heel erg bezig met tekenen en knutselen. Op een jonge leeftijd hield ik al van musea (waarschijnlijk omdat ik erg geïnteresseerd was in geschiedenis) en ging ik hier veel naartoe. Toen ik ongeveer elf jaar oud was ben ik in Park Qüell van Gaudi geweest in Barcelona, waar ik ook in het Salvador Dalí museum ben geweest.
Het Amsterdam Historisch Museum kan ik me ook nog herinneren.
Als ik in de trein zat keek ik ook altijd naar graffiti op muren, want dat vond ik toen (en nu nog steeds) heel interessant en kunstzinnig.
Dit heb ik allemaal positief ervaren en dit komt doordat ik het interessant vind.
Architectuur
Moderne architectuur interesseert mij niet zo heel veel, maar juist heel oude gebouwen vind ik interessant, zoals kerken en kastelen.
Ik ben bijvoorbeeld naar La Sagrada Familia, Park Güell en Casa Batlló geweest, en in de basisschool naar het Muiderslot. Verder heb ik meerdere kerken bezocht (ik ben absoluut niet gelovig maar vind religie erg interessant) waarvan ik de namen en ontwerpers ben vergeten.
Film
Ik kijk heel veel films, en dit heb ik altijd al gedaan. Natuurlijk vind ik Hollywood films erg leuk, maar ik kijk ook veel naar klassieke en literaire films. Voorbeelden hiervan zijn A Beautiful Mind en verfilmingen van boeken door klassieke schrijvers als Oscar Wilde.
Literatuur
Zoals ik al in de inleiding zei, lees ik heel veel. Ik lees vooral veel boeken die geschreven zijn rond de 18de eeuw en boeken die zich tussen de 14de en de 19de eeuw afspelen, vooral als deze gebaseerd zijn op echte gebeurtenissen. Ook lees ik veel filosofische boeken, en boeken die door filosofen zijn geschreven. Ik lees dan vooral veel boeken, aantekeningen en essays van Desiderius Erasmus. Mijn favoriete schrijvers zijn verder Philippa Gregory, Stephen King, Oscar Wilde en Arthur Japin.
Theater
Theater vind ik erg leuk en hier ga ik dan ook vaak heen. Zo ga ik elk jaar traditioneel naar een voorstelling in Carre, en verder vind ik musicals leuk. Vooral Alleen Op De Wereld en de Lion King vond ik erg mooi, en The Full Monty Musical heel grappig.
Muziek
Muziek speelt een grote rol in mijn leven. Ik speel zelf gitaar en treed hier vaak mee op met mijn gitaarschool of een bandje. Ik vind muziek maken heel leuk en ik ben dan ook elke week blij als ik gitaarles of muziekles heb.
Mijn muzieksmaak is vooral classic rock, en mijn favoriete bands zijn dan ook Aerosmith en AC/DC. Ik luister niet alleen maar naar bands van vroeger, maar ook veel onbekende en bekende bandjes van tegenwoordig, zo vind ik de Arctic Monkeys erg goed en heb ik veel respect voor de White Stripes. Ik ben dan ook gek op concerten, en hier gaat minstens 80% van mijn geld heen. Ik hou niet van Top 40 muziek.
Vaardigheden:
- Digitale camera
- Computer
- Photoshop (Adobe Pro 4)
- Verschillende instrumenten (gitaren, drum, piano)
- Muziekapparatuur (versterkers, stemapparaten, opnameapparatuur)
Voorbereiding
Slumdog Millionaire is een film van Danny Boyle over een Indiase weesjongen die het programma Who Wants To Be A Millionaire? wint. De film is een terugblik op het leven van deze jongen, Jamal Malik, en door welke situaties in zijn leven hij de antwoorden wist op de vragen op in het programma.
Eerste indruk
Slumdog Millionaire vond ik een erg mooie film. Wat mij vooral opviel aan de film was dat hij in geen enkel opzicht voorspelbaar was. Er zaten veel verassing en onverwachte wendingen in de film, en dat terwijl je al weet dat hij het programma wint. De verhaallijn vond ik heel goed, en ik vond het apart dat Jamal Malik’s leven alle antwoorden op de vragen bevatte. Wat mij ook opviel was de muziek. De scènes met muziek waren vaak erg lang en paste goed bij de sfeer en het karakter van het verhaal. De muziek liep goed over op de beelden. Ik vond dat de hoofdrolspelers hun rollen erg goed vertolkten.
Het mooiste moment in de film vond ik de allerlaatste scéne in de film. Deze speelt zich af op en treinstation in India en laat zien dat na alle tegenslagen die Jamal heeft meegemaakt, hij toch gelukkig gaat worden. Jamal is dan samen met Latika en heeft miljoenen gewonnen waardoor hij nu vrij is om te staan en gaan waar hij wil.
Wat ik heb gezien in de film is het leven van Jamal en Salim Malik en hun vriendin Latika, die hun ouders verliezen na een aanval op Moslims en hierna met zijn drieën verdergaan. Ze komen op veel plaatsen en in verschillende situaties terecht, worden van elkaar gescheiden en komen weer bij elkaar. Jamal verteld dit allemaal aan de politie die hen hebben opgepakt omdat ze denken dat hij vals heeft gespeeld, en legt bij elke vraag uit hoe hij op het antwoord kwam. Zo laat de film zien hoe deze drie kinderen opgroeiden.
Analyse
De film is een drama, romantische film en een actie film. Het uitgangspunt voor de film is het boek Q&A van Vikas Swarup. De film bevat heel veel flashbacks en flashforwards zonder dat het een grote warboel van scènes word en zoals ik al eerder zij, speelt muziek een grote rol in de film. De muziekscènes zijn lang en er is veel thematische muziek. Een voorbeeld hiervan is deze scène:
- http://www.youtube.com/watch?v=mV912uiRM_A
De film duurde erg lang, dus het was lastig om bij te houden hoe er gefilmd was. De beelden die ik nog weet laten wel allemaal verschillende technieken zien. De montage vind ik knap gedaan, omdat het door alle tijdssprongen en verhaallijnen toch een duidelijk en volgbaar verhaal is.
Ik vond de hoofdrol spelen (Dev Patel) erg goed spelen en ik leefde helemaal mee met zijn personage. Dev Patel maakte van Jamal Malik een goed personage met een achtergrond en week hier niet één keer vanaf.
De vormgeving vond ik goed, omdat het duidelijk de Indiase sfeer neerzet. De kleding, decors en kleuren maakten het geheel erg Oosters en bleven in deze sfeer.
Ik denk dat er meerdere bedoelingen in deze film zitten:
- Lotsbestemming zorgt voor de plekken waar je heen gaat, wat je leert en wie je kent
- Liefde overwint
- Na veel slechte dingen kan het leven toch nog goed lopen
- Geld is niet alles
Conclusie
De indruk die de film op mij achtergelaten heeft is erg groot. De onverwachte gebeurtenissen, toevallen en personages hebben er voor gezorgd dat ik de film enorm goed vond. De scènes zijn blijven hangen en ik vond het verhaal enorm goed.
Ik had niet veel verwachtingen van de film, omdat ik verder niet heb gelezen waarover hij nou precies ging. Ik dacht wel dat hij minder Indisch zou zijn, en iets meer Hollywood.
De regisseur heeft zijn bedoeling goed en duidelijk waargemaakt vind ik, rond het verhaal. Als totaalplaatje vind ik de film absoluut waard om meerdere keren te bekijken.
Voorbereiding
De Full Monty musical is een komedie/cabaret musical gebaseerd op de gelijknamige film uit 1997. De musical gaat over de werkloze Berry, hij kan de alimentatie van zijn zoon niet meer betalen nadat hij ontslagen is, en hierom gaat hij als Chippendale werken met vijf vrienden.
Na voorstellingen in Japan, Europa, Canada en Amerika is ook Nederland aan de beurt met een Nederlandstalige versie.
Als regisseur heeft Paul van Ewijk een hilarische musical neergezet, met castleden als Zjon Smaal, Charly Luske, Bettina Berger en Ellen Evers. De Full Monty Musical heeft 28 prijzen gewonnen, waaronder een Oscar.
Verwachting
Ik wist niet wat ik van de musical moest verwachten, omdat ik de castleden niet kende en ik expres de film niet heb gekeken. Ik verwachtte wel dat er veel komedie in zou zitten.
Eerste indruk
Wat mij opviel, maar dat zal vooral komen omdat ik weinig naar musical ga, is de manier van acteren en zingen. Ik vond het erg knap dat de acteurs en actrices op het podium stonden en acteerden alsof er niemand in de zaal zat, daar stond ik erg versteld van. Ook vond ik het erg knap dat een van de spelers pas acht jaar oud was en heel goed in zijn rol bleef. Het simpele decor viel mij ook op, omdat het erg weinig was, maar precies goed genoeg om de juiste sfeer te creëren.
Wat ik ook had bij deze musical, was dat ik er heel erg in meegeslepen werd. Ik kon me prima inleven in de personages en voelde met ze mee, terwijl ik zelf erg vrolijk werd bij de komedie momenten.
Het verhaal vond ik het mooiste aan de voorstelling, vooral hoe ze drama, komedie en emoties goed met elkaar combineerden en hierin moeiteloos overgingen.
Korte omschrijving
Hier kan ik het beste de originele musical beschrijving neerzetten, omdat deze alles omvat wat ik heb gezien in het kort:
Berry, die door de economische crisis zijn baan is kwijtgeraakt en daardoor de alimentatie voor zijn zoon niet kan betalen komt in grote problemen met zijn ex en gaat op zoek naar een nieuwe bron van inkomsten. Als hij ziet hoe de vrouwen in de stad uit hun dak gaan bij een Chippendales-achtige voorstelling en uitrekent hoeveel geld die show heeft opgeleverd, ziet hij maar één oplossing: ook een striptease-act ten tonele brengen.
Samen met zijn goede vriend Dave gaat hij aan de slag en ze vormen uiteindelijk met vier medewerklozen een ludieke act. We volgen de zes heren in de aanloop naar de grote show: het instuderen van een choreografie, het trainen van hun lijven en het voor het eerst strippen in elkaars bijzijn. Maar ook zien we hoe ze ieder met problemen kampen die de economische crisis met zich meebrengt. Zo is de één onzeker over zijn lichaam, wringt de ander zich in alle bochten om geen gezichtsverlies te leiden en kampt weer een ander met zelfmoordneigingen. Met hilarische taferelen als gevolg en als eindresultaat een musical die nog lang zal blijven hangen.
Analyse
Full Monty is een komedie, maar ook een drama, gebaseerd op de gefilmde klassieker uit 1997 met een Britse sfeer. De thema’s in het verhaal zijn liefde, teleurstelling, familie, angst, zelfvertrouwen en dromen.
De personages zijn erg verschillend en kampen allemaal met één groot probleem dat blijft terugkomen in het verhaal. Zo wikkelt een van de personages folie om zijn buik om dunner te lijken, worstelt de ander met de alimentatie voor zijn zoon en is weer een ander personage iets té familie gericht.
De sfeer is over het algemeen erg vrolijk, maar daar komen steeds korte, andere sferen tussen als angst, teleurstelling en droevigheid.
Ik vond het acteren uitermate goed, en dan vooral de rol van Zjon Smaal als Dave erg goed. Hij speelt een iet wat dikke, werkloze man die met zijn vriend Berry een Chippendale act opzet. Dave heeft weinig zelfvertrouwen en is vaak er droevige en zielig, maar toch krijgt Zjon Smaal het voor elkaar om hem wel de meest ironische en grappigste personage te laten zijn. De scene dat hij in de badkamer doorzichtige folie om zijn buik wikkelt en ondertussen chips eet is mij erg bijgebleven vanwege de tweestrijdigheid.
De kostuum waren erg simpel (de personages zijn gewone mensen met nou eenmaal veel problemen) en sprongen er niet echt uit, maar zo werd er meer gelet op de verhaallijn en het acteren. De Chippendale outfits waren daarentegen wel erg opvallend, maar dit lijkt me logisch.
Er zijn maar een paar locaties in het verhaal. Zo is er de fabriek die gesloten word waardoor Berry en Dave ontslagen worden, maar waar ze steeds terugkomen om in te breken zodat ze de ruimte als repetitiezaal kunnen gebruiken voor hun act. Ook de snackbar waar Berry’s ex-vrouw werkt en de lege straat waar Berry voor het eerst de Chippendale posters ziet met zijn zoontje komen vaker terug. Verder zijn er het bejaardentehuis voor hun eerst show en een club voor hun ‘debut’ belangrijke locaties.
Zoals ik al zei was het decor simpel en beweegbaar. Het licht is ook niet erg uitbundig en het achtergronddecor via een groot scherm trok niet veel aandacht. Zo kwamen de acteurs en gebeurtenissen veel beter uit en waren deze opvallender. In de allerlaatste scene is er wel degelijk een fel wit ligt dat letterlijk verblind, als de acteurs full monty gaan, waar je dankzij dat felle licht niet veel van meekrijgt. Ook is er weinig achtergrond geluid, niet meer dan een paar achtergrondgeluidseffecten.
Ik denk dat de regisseur, of in ieder geval de regisseur/schrijver van de film, meerdere dingen duidelijk wilt maken. Als eerste dat, zelfs als je ontslagen bent, er altijd andere wegen open zijn. Verder denk ik ook dat er meerder verstopte bedoelingen zijn, als het overwinnen van je zelfvertrouwen, omgaan met de dood van geliefden, uitkomen voor je geaardheid en het uit de brand helpen van vrienden, zelfs als je hiervoor je broek uit moet doen.
Recensie
The Full Monty met veel flair gespeeld
(Door: Patrick van den Hanenberg - Volkskrant)
De wildenthousiaste caissière van de supermarkt staat op het podium en kondigt Batman de stripper aan. Er zitten alleen vrouwen in de zaal die wel een extra impuls kunnen gebruiken. Buiten staan hun echtgenoten, die niet meer zo aantrekkelijk zijn: werkloos, ingedut en met een toekomst die niet verder reikt dan het volgende blikje bier.
Berry, die zijn alimentatie niet meer kan betalen, en zijn seksueel uitgebluste vriend Dave besluiten om zelf ook een eenmalige stripshow te organiseren en zo een financiële klapper te maken. Geen halfslachtige show, zoals die nichterige Chippendales. Nee, ze gaan voor de full monty.
Serieuze onderwerpen
De Britse komediefilm The Full Monty (1997) was niet alleen een wereldwijd succes dankzij het grappige verhaal, maar hij raakt ook serieuze onderwerpen als economische crisis, seksuele onmacht en vaderrechten. Die momenten zijn in de musical speldenprikjes, maar wel erg goed getimed en treffend in beeld gebracht. Er is waarachtige ontroering als de dikke Dave (Zjon Smaal) ontredderd op de wc zit en met zijn vrouw aan de andere kant van de wc-deur praat. Hij heeft zichzelf in folie gewikkeld om de kilo’s te lijf te gaan, maar kan de verleiding van de chips niet weerstaan. Ook het liedje dat Berry (Charly Luske) zingt aan het bed van zijn zoon, die hij dreigt kwijt te raken, is zo’n moment waarop het uitbundige feest even tot rust komt.
Een feest, dat is het
Want een feest, dat is het. Het is een wonderlijk gezelschap mannen dat aan de stripact meedoet. De karikatuur spat er vanaf – de stoere zwarte met extra vulling in zijn onderbroek, de exhibitionistische nicht, de zelfmoord-bangerik die voor zijn moeder zorgt (let goed op de wonderlijke danspasjes op haar begrafenis) en de nuffige, bekakte man, die voor zijn vrouw verzwijgt dat hij werkloos is – met veel flair gespeeld.
Luske heeft een felle rockstem, die perfect past bij de agressie die in de muziek en tekst van een aantal liedjes zit. Maar ook in de rest van de cast is er niemand die de muziek van David Yazbek – soms hoekig, maar altijd fris melodieus – geweld aandoet.
Het plezier op het podium, de zelfspot van het script en de smakelijke vertaling/bewerking van Allard Blom leveren een voorstelling op die lang blijft natintelen. Britse humor, tegenstrijdige situaties en prachtig zangwerk maakt de Full Monty absoluut waard om te zien.
Conclusie
Omdat mijn moeder erg veel van de film houd, heb ik voor haar verjaardag twee musical kaartjes voor Full Monty gekocht en ben ik er met haar heengegaan. We kunnen er nog steeds om lachen en praten omdat de musical zo is blijven hangen, en dat kan alleen als de musical écht grappig en ontroerend was. Mijn indruk van de musical is erg positief en een leuke ervaring die ik niet had willen missen. Door deze voorstelling is mijn interesse voor musicals gegroeid.
Mijn verwachting dat de musical vooral erg grappig zou zijn kwam uit, en verder stond ik overal versteld van. In totaal vond ik het een erg goede voorstelling.
Ik heb na de voorstelling de film gezien, en vond dat deze niet eens in de buurt kwam van de prestatie van de acteurs in de Nederlandstalige musical. Ik ben de verhaallijn van de film alweer half vergeten, terwijl ik nog prima alle scènes van de musical kan beschrijven.
Ingeleverd op school bij de docent.
Cage The Elephant – In One Ear: http://www.youtube.com/watch?v=T9LRo0D_uWM
Dit nummer valt in het genre rock, en ik heb deze gekozen omdat er erg veel herhaling in zit. Vanaf het begin al speelt het herkenbare deuntje (motief) van de tweede gitaar (achtergrond), en deze blijft zich herhalen in het solo, het refrein, etc.
Adam Lambert – For Your Entertainment (pop/dance) : http://www.youtube.com/watch?v=dYhiBNugbb4
Het motief (de herhalende vier maten) blijft doorgaan door het hele nummer, met af en toe aanvulling van een syntesyser. Vooral de zang maakt hier het onderscheidt tussen de verschillende fases; couplet, refrein, etc.
Aerosmith – Pink (country) : http://www.youtube.com/watch?v=RLRLhV9U0kQ
Aerosmith word over het algemeen gezien als een harde classic rock band, maar staan ook bekend om hun jazz en country nummers, zoals deze. Het zet de toon al vanaf het begin, met een country-achtig mondharmonica stuk. Het woord ‘Pink’ blijft een terugkerend element.
Poppenhuis door Henrik Ibsen
Vertel iets over de schrijver Henrik Ibsen
Hendrik Ibsen was een toneelschrijver uit Noorwegen, en schreef gedichten. Over het algemeen word er gezegd dat hij verantwoordelijk is voor de opkomst van het moderne drama.
Hendrik Ibsen schreef vooral over problemen uit het dagelijkse leven, zoals maatschappelijke problemen. Een goed voorbeeld hiervan is de vrouwenemancipatie. Een paar van zijn belangrijkste werken zijn, behalve Poppenhuis, Spoken, De wilde eend en Rosmersholm.
Hendrik Ibsen werd geboren in 1828 en overleden in 1906.
Vertel iets over de tijd waarin dit stuk geschreven is. Over de stijl van het stuk en leg verbanden met de theatergeschiedenis
Het verhaal speelt zich af in 1879, een periode waarin vrouwen nog weinig rechten hadden en de taak als huisvrouw vervulden. Ze werkten haast niet en zorgden thuis voor de kinderen. In Poppenhuis is Nora een echte huisvrouw, terwijl haar man Torvald al het geld verdiend. Omdat Torvald ook al haar keuzes maakt, voelt Nora zich net een pop in een poppenhuis.
Zo word de maatschappelijke situatie uitgebeeld in het stuk.
Wat is het geheim?
De man van Nora, Torvald, word directeur van een bank. Nog voordat hij dit word, leent Nora achter zijn rug om geld van een medewerker (Korgstad) van die bank. Omdat Torvald ernstig ziek was had ze geen andere keus, en hij kon alleen genezen worden met een dure reis.
Om dit te verdekken verteld Nora aan Torvald dat het geld van de erfenis van haar overleden vader is. Nora heeft nu een grote bij Korgstad, en hiermee chanteert hij haar.
Wie zijn daarbij betrokken?
Torvald, Nora en Korgstad zijn erbij betrokken.
Wat doet dit geheim met de personages?
Dit geheim doet Nora realiseren dat ze toch iets goeds heeft gedaan; namelijk Torvald’s leven gered. Uiteindelijk dreigt Korgstad alles aan Torvald te vertellen om zo een baan te krijgen bij de bank. Torvald lost, als het hem verteld word, echter de schuld op maar Nor ais nog steeds niet gelukkig. Ze verlaat Torvald om gelukkiger te worden.
Hoe laat Henrik Ibsen het geheim uitkomen?
Hendrik Ibsen laat het geheim uitkomen via Korgstad, die de bewijs van Nora’s schuld in de brievenbus van Torvald legt. Nora verteld uiteindelijk zelf hoe het allemaal gegaan is, want ze wil niet meer leven zoals ze toen deed.
Wat doet hij als schrijver om het geheim te introduceren?
Hij zorgt ervoor dat je al weet wanneer het geheim geïntroduceerd word en wanneer Nora dit verteld.
Personages: Beroemdheid, fan, bewaker, manager, visagisten.
Omgeving: Podium, kleedkamer.
Beroemdheid zit achter een make-up tafel en de visagisten doen haar make-up en haar.
Manager (gehaast): Je moet over twee minuten op, de hele zaal zit vol!
Er ontstaat paniek bij de visagisten en backstage mensen en ze proberen nog snel alles te regelen. Door de drukte om haar heen kan de kapper de pruik niet goed vast maken. Beroemdheid is de kamer al uit gerend en de kapper staat verloren met een tube pruikenlijm ten midden van de drukte.
Beroemdheid komt het podium op gerend.
Publiek: enthousiast/hysterisch geschreeuw.
Beroemdheid zingt een bekend nummer en midden in de breakdown komt er een fan het podium op gerend.
Fan (wild zwaaiend met de armen): schreeuwt hysterisch. Rent op Beroemdheid af en raakt helemaal buiten zinnen.
Bewaker heeft het opgemerkt en probeert de fan nog tegen te houden, maar het is te laat; de fan heeft de pruik per ongeluk afgetrokken.
Beroemdheid: geschrokken.
Bewaker sleurt de fan terug het publiek in.
Fan: schreeuwt nog harder.
Publiek: valt stil.
Lichten worden gericht op de (kale) beroemdheid.
Beroemdheid: Ik geef het toe, ik ben een man…
De lichten vallen langzaam uit.
Bij de middeleeuwen dacht ik gelijk aan:
- Kastelen
- Kruistochten
- Ziekten
- Verhalen
- Muzikanten
- Romaans
- Gotiek
- Monniken
- Ridders