Middeleeuws Verhaal
26 februari 2010Bedolomus was een eigenaardige monnik. Al zijn medemonniken lagen keurig op tijd in bed, gedroegen zich nooit zondig, ontweken elk teken van onenigheid en bleven vooral en altijd uit de buurt van dronkenschap.
Bedolomus daarentegen, hield wel van een biertje. Of twee, of drie, soms vier. Meestal werd Bedolomus volslagen dronken in de plaatselijke kroeg als de andere monniken lagen te slapen. Dit ging dagen, weken, maanden en jaren goed en onopgemerkt.
Natuurlijk moest het ooit fout gaan. De leenheer werd die nacht uit zijn bed geroepen omdat zijn naaste familielid op sterven lag en riep de eerste te beste monnikennaam die hij zich herinnerde. Dit was, helaas voor de dronkenlap, Bedolomus. Het hele dorp zocht diep in de nacht naar de monnik, tot hij uiteindelijk werd gevonden in de kroeg.
Iedereen was zó verontwaardigd omdat Bedolomus het in zijn hoofd had gehaald een biertje te drinken, en wel iets meer dan één als we keken naar zijn wazige blik en onaangepaste grapjes, dat niemand weer aandacht schonk aan het stervende familielid van de leenheer.
Na de uiterst trieste begrafenis werd Bedolomus veroordeeld voor die paar biertjes. Net toen hij onder de galg wilde stappen kreeg hij een vreemd soort hoofdpijn, gevolgd door een visioen; hij kreeg door dat het familielid van de leenheer helemaal niet dood was, maar slecht bewusteloos. Hij rende de tribune af en schreeuwde dat ze de kist weer moesten opgraven.
En inderdaad, het was een wonder dat het waar was ook. Vervolgens werd Bedolomus van zijn doodstraf verlost en was weer vrij man, iets dat niet langer dan een dag duurde.
Vlak voordat hij het monnikenhuis uit wilde glippen voor een paar overwinningsbiertjes werd hij opgepakt, nog wel voor hekserij. Hoe kon zo een simpele monnik visioenen krijgen? Dat moest wel bovennatuurlijke hekserij zijn.
De arme Bedolomus wist niet wat hem overkwam, slechts enkele seconden voordat hij publiekelijk afgeslacht zou worden vluchtte hij weg.
Hij zou opnieuw beginnen met een filosofie die volgens hem enkel door god ontworpen kon worden, waarom was er anders bier op de wereld? Bedolomus vluchtte het land uit en een ander land in, om de beste, grootste en levendigste herberg ooit te beginnen. Leve de zondigheid.
