balansverslag

Deel 1: informatie over de gelezen boeken

 

Wat is jouw top drie van de gelezen boeken en waarom?

 

  1. Bint
  2. Karakter
  3. Oeroeg

 

Bint is een verhaal dat wat mij betreft een soort ideale school verbeeld, afgezien van de ietwat onmenselijke aspecten. Het is in ieder geval een school meet veel structurele onderdelen waar een school als deze op zijn minst naar zou kunnen streven. Alleen al de manier van lesgeven is superieur aan degene die ik dagelijks ervaar op deze school. Het is een soort van utopische school waar ik veel meer aan zou hebben dan aan deze omdat in die school orde heerst daar waar hier de chaos heerst.

 

Karakter vond ik op het eerste gezicht een ontiegelijk saai verhaal, maar toch hield het verhaal me bezig. Op een of andere manier slaagde Bordewijk erin me aan het lezen te houden en ik begrijp nog steeds niet helemaal wat mij daartoe gezet heeft.

 

Oeroeg vertelt het ontroerende verhaal van twee jeugdvrienden die uit elkaar groeide. Het doet me denken aan een vriendin die ik enkele jaren had, wij hadden echt ontzettend veel lol, maar groeide opeens uit elkaar. Ik sta daar nog elke dag bij stil omdat ik nooit volledig begrepen heb, waarom zij zo veranderd is. Die verandering in haar persoonlijkheid heeft ons er toen toe gezet om onze vriendschap te beëindigen en ik  denk dat dit met Oeroeg en de hoofdpersoon ook het geval is geweest. Ik kan me er dus wel in verplaatsen, ondanks dat de situaties zo erg van elkaar verschillen, het gevoel is namelijk hetzelfde.

 

Van welk boek heb je het minst genoten en waarom?

 

Dat is zeker weten Een verhaal uit de stad Damsko. Al vanaf de eerste zin dacht ik al: “Oh nee hé? Weer zo’n zeikverhaal zonder plot…” En het lot gaf me gelijk. Het werkelijke verhaal laat zo lang op zich wachten. Of in ieder geval is wel al aanwezig, maar op zo een onopvallende manier dat je bij het einde denkt: “Werkelijk? Is dat het?” Ik vond de schrijfstijl en het taalgebruik zo ontiegelijk irritant dat ik de neiging had bij elke zin het boek uit het raam te gooien (figuurlijk dan, maar het gevoel was aanwezig). Daarbij komt dat ik me absoluut niet met Kader kon identificeren. Hij doet HAVO maar is zo een ongelooflijke stomkop dat ik gewoon tegen mijn boek schreeuwde: “Snap je dat dan niet? Snap je dat dan écht NIET?? Praat jongen praat!! Zo komt het toch nooit meer goed met je?” Maar dat werkte niet en tevergeefs gaf ik het op. Gelukkig had ik de discipline om de laatste pagina te bereiken.

 

 

Wat vind je opvallend aan deze gelezen boeken?

 

Dat ze allemaal zo verschillen, ook in schrijfwijze van de auteurs. Toen ik klein was las ik alleen boeken van bepaalde auteurs die me aanspraken, dus dit was de eerste keer dat ik zoiets kon opmerken. Dat is best een openbaring als je kan zien dat zoveel verschillende mensen hun verhalen ook op zoveel verschillende manieren kunnen verwoorden.

 

Is er een samenhang in jouw lijst gelezen boeken te ontdekken? Zo ja, welke? Zo nee, wat zegt dat dan?

 

Op zich valt dat wel mee, maar ik moet toegeven dat ik de Nieuwe zakelijkheid wel een stijl vindt die mij aanspreekt. Als ik de kans had meer boeken van een schrijver te mogen lezen had mijn lijst waarschijnlijk vol gestaan met Bordewijk. Ik vind dat zijn boeken echt een ontdekking zijn geweest voor mij.

 

Wat  zijn de belangrijkste gebeurtenissen in deze boeken?

 

In Oeroeg is dat bijvoorbeeld het moment dat Oeroeg zich aan gaat sluiten bij de radicale vrijheidsbeweging, maar ik denk dat de verhuizing naar de universiteit het ook had kunnen zijn, want toen kwam Oeroeg echt in aanraking met de complete afwijzing van de Indonesiërs, die zo intens moet zijn geweest dat hij de beslissing nam zich bij de beweging aan te sluiten.

In het Gouden Ei was dat natuurlijk het moment dat de moordenaar contact opnam met de hoofdpersoon.

In Kaas is dat moeilijk te vinden, maar ik denk dat wanneer de hoofdpersoon de baan aangeboden krijgt er een belangrijk punt aanbreekt. Dat is namelijk de doorbreking van het patroon van de hoofdpersoon, die eerder niet in het verhaal aanwezig is, maar wel belangrijk is.

In Bint is dat eigenlijk moeilijk om te benoemen, dat hadden namelijk meerdere momenten kunnen zijn. Dat had bijvoorbeeld kunnen zijn wanneer De Bree de oorlog verklaart aan de klas, maar ook helemaal op het eind als Bint zich terugtrekt uit het vak.

In Karakter kan dat zijn wanneer Katadreuffe werk krijgt op het bureau, of zijn vader ontmoet, of advocaat wordt, maar dat kan ook zijn wanneer hij de laatste confrontatie aangaat met Dreverhaven.

In Sleuteloog is dat denk ik wel wanneer de sleutel voor de doos gevonden wordt, of wanneer de doos geopend wordt, maar die twee situaties liggen dicht bij elkaar. Maar het had natuurlijk ook kunnen zijn wanneer de hoofdpersoon achter de waarheid was gekomen.

Een verhaal uit de stad Damsko was zo een saai en lamlendig verhaal dat ik hier en daar de draad een beetje verloor, maar er zijn meerdere situaties die wel dergelijk van belang waren. De belangrijkste is denk ik wel de overval, dan komt wanneer Kader een docente sloeg op het schoolfeest en natuurlijk de arrestatie helemaal op het eind.

De Avonden heeft eigenlijk helemaal geen hoogtepunt, maar je zou de laatste avond, op Nieuwjaarsnacht als een hoogtepunt kunnen beschouwen. Verder in het verhaal gebeurt er eigenlijk geen zak, maar dat is ook het punt dat Reve probeert te maken. Wat je ervan vind moet je zelf maar weten.

 

Deel 2: informatie algemeen

 

Zie je een verandering in je boekenvoorkeur? Zo, ja, welke en hoe is dat te verklaren?

 

Jazeker. Daarvoor las ik eigenlijk alleen de boeken die ik in mijn kindertijd ook las, de boeken van Paul van Loon en de boeken van R.L. Stine. Daarbij komen de Harry Potter boeken, maar die mag je er voor het gemak even buiten laten. Ik ben erachter gekomen dat ik de boeken van Bordewijk wel erg leuk vind en daarnaast heb ik een enorme voorliefde voor Engelse literatuur (ik houd absoluut niet van romantische boeken, maar Jane Eyre staat toch op mijn nummer 1). Ik weet eigenlijk helemaal niet wat mij zo aanspreekt van de Nieuwe Zakelijkheid, maar blijkbaar is het erfelijk want mijn moeder vindt het ook leuk.

 

Is jouw leesplezier veranderd? Op welke manier?

 

Die is eigenlijk niet veranderd, want ik vond het vroeger ook leuk om te lezen en dat is nu nog steeds zo.

 

Waarom / wanneer heb jij plezier in lezen?

 

Wanneer ik de tijd heb om me eens helemaal kwijt te raken in een verhaal en ik me daar zover in kan kwijtraken dat ik werkelijk elke handeling hoe klein ook, voor de ogen kan halen, alsof ik een droom beleef.

 

Wat vind jij het grote verschil tussen jeugdliteratuur en literatuur voor volwassenen?

 

Jeugdliteratuur gaat over wat zich precies op dat moment voordoet, in de volwassene literatuur kan een bepaalde gebeurtenis zich over een langer moment in de tijd bestrijken.

 

Heeft de school een positieve of negatieve invloed gehad op je plezier in boeken

lezen? Leg je antwoord uit.

 

Ik denk beide. Aan de ene kant heb je die druk om een boek in een bepaalde tijd uit te moeten lezen, aan de andere kant maak je ook kennis met ander soort boeken en ik ben er pas dit jaar achter gekomen dat ik er inderdaad ook wat aan gehad heb. Namelijk mijn ontdekking van de Nieuwe Zakelijkheid.

 

Van welke schrijvers wil je meer boeken lezen en waarom?

 

Bordewijk en misschien ook Reve. Van Bordewijk weet ik zeker dat ik zijn boeken leuk vind, van Reve weet ik dat nog niet zeker, maar dat is een aanleiding om nog meer verhalen van hem te lezen om daar zeker over te worden.

 

Welke thema’s spreken jou aan in literatuur?

 

Dat zal zeker geen romantiek zijn, voor de rest heb ik eigenlijk geen voorkeur. Ik denk dat verhalen waar surrealistische dingen in gebeuren mij ook zeker zullen aanspreken gezien ik vroeger vrijwel de het hele oeuvre van Paul van Loon gelezen had voor zover ik mijn handen op zijn boeken kreeg.

 

Wat zijn volgens jou de kenmerken van een goed literair boek?

 

Ik denk dat zoiets iets persoonlijks is, gezien niemand jou kan vertellen wat wel en wat niet een goed boek is. Dat kan zo verschillen per persoon. Ik kan pas iets over een boek vertellen als ik hem zelf helemaal gelezen heb.

 

Wanneer is een boek geen literair boek? Of zijn alle boeken literair?

 

Zoals ik al zei, dat is afhankelijk van de persoon die het boek leest. Alleen jij kan daar voor jezelf een oordeel over vellen.

 

Heb jij wat geleerd van de Nederlandse literatuur? Wat zoal?

 

Dat boeken werkelijk per auteur verschillen en eigenlijk geen auteur dezelfde soort verhalen vertellen. Dat is iets wat mij pas dit jaar opviel en ik vind dat eigenlijk wel iets heel belangrijks. Niet iedereen heeft de interesse en de discipline om daarover na te denken. Je kan het iedereen wel horen zeggen, maar om dat zelf te ondervinden is natuurlijk het leukst.

 

Blijven mensen boeken lezen of sterft de boekenlezer uit? Waarom?

 

Der zullen altijd mensen zijn die net zoals jij en ik nog waarde zullen hechten aan het geschreven woord, dus ik zou me daar absoluut geen zorgen over maken.

 

Heb je tips voor de leraar om literatuur leuker/interessanter/motiverender te maken?

 

Vorig jaar had ik een docent die elke week een recensie gaf over een boek die hij die week las, en dat was eigenlijk heel fijn, want ik heb daardoor twee boeken geelzen die hij ons aanbeviel. En gezien veel kinderen afgaan op de boeken die de docent opnoemt denk ik dat zoiets heel motiverend kan zijn. Een tip daarbij is om veel verschillende soorten boeken te behandelen zodat elke leerling zich in een van die boeken kan vinden.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De Avonden – Gerard Reve

De avonden is het verhaal van Frits van Egters. Tien opeenvolgende dagen waarvan de laatste Oudejaarsavond is. Frits van Echters is een stierlijk verveelde jongeman die nog bij zijn ouders woont, en hij irriteert zich mateloos aan hen. Hij lijd een leven vol sarcasme en verteld zijn vrienden allemaal bizarre verhalen, uit verveling natuurlijk. Hij heeft werkelijk geen idee wat hij ze anders moet vertellen.

Er gebeurt werkelijk NIETS in het hele verhaal, toch houd het je op de een of andere manier bezig. Frits is een nogal hatelijke persoon die de mensen om hem heen op een nogal pesterige manier behandeld (alleen hoe hij over ze denkt). Hij liegt zijn vriend Louis voor over hoe hij over hem denkt. Als je Frits zou tegenkomen is ongetwijfeld het eerste wat hij je zegt: “je begint al aardig kaal te worden.”

De ouders van Frits zijn ook twee gevallen apart. Ze zijn zo ongelooflijk voorspelbaar dat Frits bij het binnenkomen van het huis en het opdienen van de maaltijd al in zijn hoofd voorspeld wat er gebeuren gaat. Na het eten hebben zo ook altijd hetzelfde toetje, griesmeelpap. Zijn moeder is altijd wel iets kwijt en verwijt Frits er altijd van het verloren te hebben, ook al heeft zij schuld.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het gouden ei – Tim Krabbé

Het verhaal begint met een herinnering van Rex Hofman aan zijn vriendin Saskia Ehlvest als zij tijdens hun vakantie bij een benzinestation aankomen. Terwijl hij in de auto wacht gaat zij even wat te drinken kopen, maar ze is nooit teruggekomen. Jaren later ontvangt hij een boodschap van iemand die beweert te weten wat er met Saskia gebeurt is. Ze maken een afspraak, maar Raymond Lemorne, de mysterieuze man, zegt dat wanneer hij Rex de waarheid verteld, hij niet meer terug kan. Het blijkt dat Saskia het slachtoffer is geworden van een absurd experiment, namelijk erachter komen of Raymond daadwerkelijk in staat is iemand levend te begraven. Nu dat verteld is, kan hij Rex natuurlijk niet laten gaan, hij zal ook begraven moeten worden. Uiteindelijk wordt hij door zijn huidige vriendin Lieke gered die zich zorgen om hem maakte en wijlens het uitvoeren van deze daad wordt Raymond met een schep op zijn hoofd geraakt en sterft hij aan de klap. Eind goed al goed.

Ik vond het een nogal moeilijk boek, maar ik kan me niet alles meer zo helder herinneren want het was een hele tijd geleden sinds ik het gelezen heb. Maar ik weet nog, dat ik het moeilijk vond het verhaal vanuit Rex oogpunt plotseling naar die van Raymond ging. En alle tijdlijnen liepen door elkaar heen in elkaar over en welke richting er nog meer te noemen valt.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een verhaal uit de stad Damsko – Hassan Bahara

Kader Zeroual is een 17-jarige inwoner van de stad Amsterdam (Damsko). Hij zit in 4 HAVO en verveelt zich te pletter. Samen met zijn vrienden zwerft hij dagelijks door de stad of luistert hij naar een steeds herhalende tv-uitzending van een documentaire van de onlangs doodgeschoten rapper Tupac. Hij drinkt en gebruikt drugs. Samen met zijn vriend Ricky pleegt hij een overval. Kader raakt zwaar in de problemen, ook met school en uiteindelijk wordt hij opgekapt voor de overval.

Ik vond dit boek echt ontzettend saai, er zijn geen woorden genoeg omdat te beschrijven. Er kwamen ook te veel woorden in voor die ik niet kende, allemaal straattaal. Ondanks dat er achterin een verklarende woordenlijst stond, had ik van de verveling de kracht niet om die te benutten. Ik wou dat ik het nooit gekozen had. Kader is als persoon ook gewoon te stom voor woorden. Hij brengt zichzelf constant in de problemen, begrijpt dat blijkbaar niet, gaat om met vrienden die hij niet eens leuk vind en waar hij het eigenlijk niet eens mee kan vinden, vind werkelijk niets leuk, maar doet het toch, laat zichzelf overhalen een overval te plegen, al tobt hij er in zijn gedachten nog steeds over en kan zichzelf niet verantwoorden aan zijn vriendin.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Kaas – Willem Elsschot

Frans Laarmans werkt als klerk bij de General Marine and Shipbuilding Company. Als de meneer Schoonbeke hem een baan met een hoge positie aanbied, kan hij deze gewoon niet afwijzen. Hij komt er als snel achter dat het niets zo mooi kan zijn als het lijkt. Hij is namelijk vertegenwoordiger van de Edammer verkoop in Nederland en België, maar hij haat kaas, en hoe vaak hij ook probeert om waardering te krijgen voor het stinkende gele goedje, hij kan het gewoon niet, het zijn natuurlijke vijanden.

Frans Laarmans is iemand die totaal geen goede raad van anderen aanneemt. Of de baan of de kaas is hem naar het hoofd gestegen, luisteren kan hij in ieder geval niet. Ondanks dat zijn vrouw hem tevergeefs ervan probeert te overtuigen dat hij alles verkeert aanpakt, luistert hij niet, hij denkt dat ze stom is en er niets van snapt, ook al heeft ze telkens gelijk, maar hij komt er uiteindelijk achter dat hij beter naar haar had moeten luisteren. Hij neemt zijn baan terug bij de scheepswerf en dient zijn ontslag in bij Schoonbeke.

Ik vind die Laarmans echt een verschrikkelijke man, hij denkt dat hij heel wat is maar in feite is hij geen steek beter dan die kaas die hij zo veracht. Ik vroeg mezelf telkens af, waarom lees ik dit boek nog? Ik kwam wel steeds uit op het antwoord: “voor mijn lijst,” maar anders had ik het meteen weggelegd. De hoofdpersoon maakt me gewoon ziek en ik kan er niet over ophouden te praten over het feit dat het zijn verdiende loon is!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Karakter – F. Bordewijk

Karakter volgt het verhaal van Jacob Willem Katadreuffe, een bastaard met een nogal botte moeder. Zijn moeder lijkt totaal niet geïnteresseerd in de jonge Katadreuffe en zegt op alles: “je doet maar,” of gewoon heelmaal niets. Zijn vader, Dreverhaven, is een beruchte deurwaarder, iedereen is bang voor hem. Katadreuffe is een ijverige jongen die zich langzaam opwerkt tot kantoorwerker. Hij studeert hard in zijn vrije tijd en wordt aan het einde advocaat. Na een aantal keren zijn vader ontmoet te hebben besluit hij hem voor de laatste keer te confronteren. Ondanks dat hij vind dat zijn vader hem altijd tegengewerkt heeft, verteld Dreverhaven hem dat hij juist dat hij hem geholpen heeft, om de zelfbewuste man te worden die hij nu is.

Hoewel sommige termen uit dit boek, zoals kantonzaken, me nieuw in de oren klonken, ben ik blij dat ik het gelezen heb, het verhaal van Katadreuffe is, hoewel het waarschijnlijk niet zo bedoeld is, tot op zekere hoogte best wel inspirerend, wie hard werkt krijgt wat hem toebehoort. Hoewel Katadreuffe dat wel erg letterlijk nam heb ik het idee, hij komt soms over als een robot, ik bedoel, niemand, ik herhaal niemand, werkt zo lang en zo hard. Hij moet toch minstens een aantal keren een burn-out hebben gehad of niet dan? Toch vraag ik me af wat er op het einde gebeurde, toen Katadreuffe zich opeens naar zijn moeder haastte toen hij hoorde dat ze bij iemand op bezoek ging.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bint – F. Bordewijk

Bint gaat over De Bree, een invaldocent op de school van Bint. Een school met een ijzeren tuchtsysteem. De Bree valt in in de allerergste klas van de school, klas 4D, ook wel de hel genaamd. Het mooiste werk van Bint. Op het moment dat De Bree de klas binnenkomt verklaart hij de oorlog aan de klas, hij is niet bang voor hen, zij zouden bang voor HEM moeten zijn. Aan het einde van het jaar gaat Bint weg, hij kan zijn systeem niet meer aan. Maar de school, haar systeem, haar klassen en De Bree uiteindelijk ook, ondank dat hij eerst zwoor dat hij maar een jaar zou blijven, bleven.

Dit verhaal is een perfect voorbeeld van de Nieuwe Zakelijkheid. Ik heb dit boek, naast het feit dat ik hem voor me lijst las, ook voor mijn scriptie gelezen (dus ik ben het eigenlijk wel een beetje zat…), maar ik heb er geen spijt van. Ik had me al een tijdje voorgenomen het een keer te lezen. Ondanks dat mijn verwachtingen hoger waren dan de realiteit, heeft het toch wel indruk op me gemaakt. Ondanks dat veel leerlingen zeiken over hun scholen, zouden ze dit boek eens moeten lezen en zich moeten indenken: “zo had het ook kunnen zijn.” En dan zouden ze beseffen dat ze het zo slecht nog niet hebben. Ook zouden veel docenten hier veel van kunnen leren. Ondanks dat docenten een doel hebben, kunnen ze het zich vaak niet permitteren zo op te treden als De Bree deed in dit verhaal. En waarom? Ik weet het niet, maar dit boek heeft me met andere ogen laten kijken naar ons schoolsysteem. Hoewel ik altijd al mijn twijfels had in haar effectiviteit, ben ik er nu wel zeker van.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Oeroeg – Hella S. Haasse

Oeroeg gaat over een naamloze hoofdpersoon, een blanke jongen die in Indonesië woont. Zijn vader heeft een belangrijke functie en hij leeft een luizenleventje. Zijn beste vriend, Oeroeg, is arm en zijn familie leeft een uitzichtloos bestaan. Dit verhaal volgt het leven van de twee jongens vanaf hun kindertijd tot de tijd dat ze samen gaan studeren in Nederland, uit elkaar groeien en ze elkaar aan het einde nog een keer terugzien en elkaar niet meer kunnen herkennen. De hoofdpersoon komt erachter dat ook al dacht hij altijd dat hij Oeroeg kende als de beste, hij hem werkelijk als een vreemde was geweest. Hij kende Oeroeg helemaal niet. Oeroeg was van binnen toch een heel ander persoon als dat hij van de buitenkant leek.

Dit boek had ook allemaal Indonesische woorden die ik niet kende, dat was soms erg vervelend. Je hebt het gevoel dat je het boek dan nooit 100% zal begrijpen, en dat vind ik moeilijk om te aanvaarden. Daarvan afgezien ben ik blij dat ik dit boek heb gelezen. Ik vond het einde toch wat mysterieus, ondanks dat je weet dat Hella Haasse bedoelde dat Oeroeg voor de hoofdpersoon stond, en dat ze het ook niet anders bedoeld kan hebben, vraag je je toch af of het niet iemand anders geweest kan zijn. Ik had eerder verwacht dat het boek vrolijker zou aflopen, maar dat is misschien een kinderachtige gedachte. Je wilt dat een boek vrolijk afloopt, maar dat kan niet altijd zo zijn.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Sleuteloog – Hella S. Haasse

Het boek gaat over de kunsthistorica Herma Warner. Zij ontvangt op een dag een brief van de journalist Bart Moorland. Hij is benieuwd naar een jeugdvriendin van Herma, Mila Wychinska. Herma was vroeger, toen zij nog in Indonesië woonde goed bevriend met haar. Mila heette vroeger Dee Mijers. Echter, Herma is veel vergeten, maar weet nog dat ze al haar foto’s en dergelijke die haar herinneringen weer terug kunnen brengen in een houten kistje bewaarden. Maar ze is de sleutel kwijt. Tussen het zoeken van de sleutel en het uitwisselen van hun brieven door, beschrijft Herma haar herinneringen die langzaam terugkomen.
Als je weinig van de Indonesische cultuur weet, is het moeilijk om dit boek te lezen. Er komen constant termen langs die ik niet ken, gelukkig kon mijn moeder me er wel mee helpen. Het verhaal gaat continue van herinnering naar heden naar herinnering naar brief naar heden. Dat leest wat vervelend als je je er niet altijd bewust van bent dat de situatie alwéér veranderd is… Maar afgezien van dat leest het verhaal makkelijk weg en ben ik blij dat ik dit boek gelezen hebt. De karakters zijn erg interessant, hoewel soms wat verwarrend. Het verhaal deed me soms wat denken aan Oeroeg, dat ik eerder gelezen heb, allebei de verhalen gaan over jeugdvrienden die uit elkaar gegroeid zijn en na lange tijd weer met elkaar geconfronteerd worden.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hello world!

Welkom op HPBlogs. Dit is het eerste bericht op je splinternieuwe weblog. Je kunt dit bericht zelf aanpassen of verwijderen.


Belangrijk: je wachtwoord aanpassen
Je hebt zojuist van het systeem een wachtwoord ontvangen. Dit is een vrij lastig wachtwoord, het is daarom aan te raden het direct aan te passen. Je kunt het aanpassen onder Gebruikers > Jouw Profiel > Wachtwoord veranderen. Je kunt daar een nieuw wachtwoord kiezen (wat je 2 keer moet invoeren, om te controleren op typefouten).


En nu?
Om je op gang te helpen, hebben we wat uitlegpagina’s online staan. HPBlogs.nl is onze website, waarop alle benodigde informatie over de weblogs te vinden is. Als je nog vragen hebt, kun je die ook via daar stellen.

Veel plezier met je nieuwe weblog! Je kunt nu dit bericht verwijderen en aan de slag.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie