Recensie #6: Het behouden huis, Willem Frederik Hermans

Het hoofdpersonage, wiens naam we niet kennen, is een Nederlandse soldaat die in het partizanenleger vecht tegen de nazi Duitsers. Het verhaal opent met een oorlogsscène waar de chaos heerst. Na het offensief loopt de soldaat naar een dichtgelegen stadje, een luxe badplaats. Daar trekt hij in het mooiste huis, verhaast achtergelaten door zijn vorige eigenaars. Hij doet zijn smerige uniform uit en na een inkwartiering van de Duisters die het plaatsje heroverd hebben , doet hij zich voor als de rechtmatige eigenaar. Hij voelt zich helemaal thuis en adopteert zelfs een zwart kat. Maar deze kat herinnert het hoofdpersonage er steeds aan dat hij hier niet helemaal thuishoort: de deuren van deze ene kamer blijven dicht. Net wanneer de soldaat een ladder pakt om via het raam naar binnen te gaan, komen de eigenaren van het huis terug. Maar de soldaat voelt zich te erg verbonden met het huis om het weer af te moeten staan- hij schiet de man dood en wurgt diens echtgenote. Wanneer hij weer op de gang komt ziet hij dat de deur van de kamer op een kier staat. Binnen staat een oude man zijn paradijsvissen te verzorgen, hij leeft compleet in zijn eigen wereldje, omringd door zijn geliefde vissen. Kort daarop komen de partizanen weer het stadje binnen. De Duitsers zijn gevlucht behalve de kolonel, die de soldaat, na zijn pak weer aangetrokken te hebben, opsluit in de kelder. Daarna loopt hij de partizanen tegenmoet, waaronder de Spanjaard zich bevindt, een bekend gezicht. Alle partizanen komen mee naar het huis, waar ze vervolgens het hele huis verwoesten en alle bewoners bloederig vermoorden, behalve de soldaat die er met een paar klappen vanaf komt. Het boek eindigt zoals het begonnen is: met een explosie. Het huis, de droom zijn voorgoed verdwenen.

Toen ik begon aan het boek zag ik het somber in. Ik merkte dat het heel erg over oorlog en geschiedenis ging wat ik totaal niet interessant vind. Ook heb ik geen verstand van oorlogen en wapens waardoor ik het in het begin van het boek een beetje moeilijk vond. Toen ik eenmaal achter de titelverklaring kwam begon ik het boek interessanter en spannender te vinden.

Vanaf het moment dat de Nederlandse soldaat zich voordeed als de eigenaar van huis vond ik het boek leuk. Het moment waarop hij de Duitsers toelaat in zijn huis was voor mij de ommekeer in het boek. Ik was erg benieuwd of zij erachter zouden komen dat hij niet de rechtmatige eigenaar was.

Door alle omschrijvingen in het boek krijg je een heel goed beeld van wat er nou eigenlijk gebeurd, wat niet op alle momenten van dit boek heel fijn is. Ik heb een heel goed beeld gekregen van hoe het behouden huis eruit zag, ik zag alles heel goed voor me.

Ik vond het een leuk en spannend boek. Ik wilde graag doorlezen om erachter te komen hoe het af liep. Ik zou graag nog meer van zulke boeken willen lezen maar wil dat wel dat de geschiedenis en de oorlog niet overheerst in het boek maar dat een verhaal vertellen nog de overhand heeft.

4 reacties op “Recensie #6: Het behouden huis, Willem Frederik Hermans

  1. ‘Het behouden huis’ van Willem Frederik Hermans, is inderdaad een leuk en spannend boek. Het gaat over de oorlog en aangezien dit een thema is waarover ik nog nooit een boek gelezen heb, leek het me wel leuk. Ook is het de eerste keer dat ik een boek van Willen Frederik Hermans las. Het viel me al op dat hij gebruikt maakt van heel korte zinnen, toen ik op de eerste pagina zat. Hij heeft het boek in de ik-figuur geschreven, wat er voor gezorgd heeft dat je je echt kon inleven in het boek. Dat vond ik echt heel leuk. Een voorbeeld vond ik op pagina 28.

    “Ik keek over hem heen, naar zijn motorfiets die tegen de plataan stond, ik keek naar de brand waarvan ik drie haarden kon zien. ‘Jawel,’ zei ik toen, ‘Ik ben ziek. Ik sliep.”

    Het was een hele opluchting dat het boek niet te veel informatie gaf over de oorlog zelf, want daar was ik een beetje bang voor. Helaas stopte het boek met een gesloten einde, want ik wou graag weten hoe het verder ging.
    Ik ga zeker nog eens grijpen naar boeken van Willem Frederik Hermans, want het leek een goede auteur. Dit boek is dan ook vast en zeker een aanrader. Ik geef het boek een 3,5 op 5!

  2. ‘Het behouden huis’ van Willem Frederik Hermans is inderdaad een leuk en spannend boek. Het gaat over de oorlog en aangezien dit een thema is waarover ik nog nooit een boek gelezen heb, leek het me wel leuk. Ook is het de eerste keer dat ik een boek van Willen Frederik Hermans las. Het viel me al op dat hij gebruik maakt van heel korte zinnen, toen ik op de eerste pagina zat. Hij heeft het boek in de ik-vorm geschreven, wat er voor gezorgd heeft dat je je echt kon inleven in het boek. Dat vond ik echt heel leuk. Een voorbeeld vond ik op pagina 28:

    “Ik keek over hem heen, naar zijn motorfiets die tegen de plataan stond, ik keek naar de brand waarvan ik drie haarden kon zien. ‘Jawel,’ zei ik toen, ‘Ik ben ziek. Ik sliep.” (p.28)

    Het was een hele opluchting dat het boek niet te veel informatie gaf over de oorlog zelf, want daar was ik een beetje bang voor. Helaas stopte het boek met een gesloten einde, want ik wou graag weten hoe het verder ging.
    Ik ga zeker nog eens grijpen naar boeken van Willem Frederik Hermans, want het lijkt een goede auteur. Dit boek is dan ook vast en zeker een aanrader. Ik geef het boek een 3,5 op 5!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>