Recensie #8: Klucht van de koe, G.A. Bredero

Gijsje is een dief, al vindt hij dat hij niet slechter is dan veel anderen die hun medemens een poot uitdraaien zonder dat het diefstal wordt genoemd. Op een dag komt hij een boer tegen met een mooie koe. Die avond steelt hij de koe en ’s morgens vraagt hij de boer het beest voor hem te verkopen. De boer, die erg goedgelovend is, ziet dat het dier wel verdacht veel op zíjn koe lijkt, maar gelooft de dief op zijn woord en hij verkoopt het. Eerlijk als hij is brengt hij het geld dat de koe heeft opgeleverd die avond naar Gijsje, waarop deze hem uitnodigt voor een rondje in de herberg ’Het swarte paert’. Daar zitten ook de waardin Giertje en de optrekker Joosje (die haar al een hele tijd probeert te versieren), die eveneens worden opgelicht door de dief , want als hij om vlees en vis vraagt om zijn goede vangst te vieren, blijkt dat Giertje dit niet kan verkopen. Daarom krijgt hij van haar twee schotels om het te gaan halen bij een boer in de buurt. Van de optrekker krijgt hij een mantel om de lekkernijen te verbergen. Vervolgens neemt hij de benen, waarna de drie slachtoffers erachter komen dat ze bij de neus genomen zijn.

Ik vond het boek best lastig om te lezen. Ik denk dat dit vooral komt door de rijm die in het boek wordt gebruikt. Hierdoor worden soms moeilijke woorden gebruikt wat het soms lastig maakt om de zinnen te begrijpen. Wat het boek ook lastig maakt is dat het een toneelstuk is waardoor er meerdere scenes op één bladzijde staan. Het gaat van de ene situatie over in de andere. Dit is soms wel even lastig.

Ik vond het verhaal niet heel erg spannend. Het was eigenlijk te kort om het spannend te maken. Er werd steeds vrij snel duidelijk wat verschillende situaties met elkaar te maken hadden waardoor er niet echt spanning was. Ik vond het wel een goede verhaallijn hebben, het liep goed in elkaar over als je doorhad dat je in een nieuwe scene terecht was gekomen.

Ik zou nog wel meer van deze boeken willen lezen alleen mogen ze dat wel iets langer zijn. Deze was eigenlijk net iets te kort om echt in het boek te komen en je in te leven. Tegen de tijd dat je je inleefde in de hoofdpersoon was het boek alweer afgelopen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>