Recensie ‘De Avonden’

Ik heb het boek ‘De Avonden’ gelezen, dat geschreven is door Gerard Reve.

Dit boek wekte mijn interesse aangezien veel mensen in Nederland beweren dat het het beste boek is dat ze ooit hebben gelezen. Ook is het een van de belangrijkste boeken in de geschiedenis van de Nederlandse literatuur.

Het komt erop neer dat het verhaal gaat over een kantoorklerk genaamd Frits van Egters. Wat opvalt is dat het boek gaat over een tijdsperiode van slechts tien dagen. Het is een boek dat geen fascinerende aspecten bevat, het mag gerust saai genoemd worden.

Binnen de beschreven tien dagen gebeurt er opvallend weinig, er wordt vooral de nadruk gelegd op hoe het leven in Nederland verliep na de oorlog. Bij het lezen van dit boek borrelden er bij mij al snel begrippen zoals ´liefdeloosheid´ en ´troosteloosheid´ op. Frits van Egters maakt werkelijk niets mee in de tien dagen, en is vaak geïrriteerd door zijn ouders. Er zijn haast geen (belangrijke) wendingen in het verhaal. Het enige interessante aan het boek is dat Frits aan het eind van de tien dagen bidt voor zijn ouders, wat best een contrast vormt aangezien hij bekend staat als een liefdeloze jongen.

Ik zou dit boek zeker niet aanraden aan mijn leeftijdsgenoten, eigenlijk ook niet aan mensen die ouder zijn dan mij. Ik vind het niet alleen een saai verhaal, maar ik vind ook dat het op een saaie manier geschreven is. De niet echt aantrekkelijke schrijfstijl valt mij op en het is allemaal erg langdradig. Het boek is enorm bekritiseert en in het blad ‘Elsevier’ werd het zelfs beschreven als een boek dat ontzettend naargeestig en van alle positiviteit verstroken was. Toch werd het dus uitgeroepen (door NRC handelsblad) tot één van de tien beste romans aller tijden in Nederland. Voor mij is dit zeker geen aanrader!

Recensie Sonny Boy

Het boek Sonny Boy is een bekend boek dat al door veel mensen is geprezen voor de inhoud. Ook ik heb dit mooie boek in rap tempo uitgelezen.
Het boek is geschreven door Annejet van der Zijl.

Het verhaal gaat over de hoofdpersoon Waldemar, die samen met zijn vrouw een bijzonder leven leidt. Zijn vrouw Rika is al 40 jaar en wanneer ze de 17-jarige Waldemar, die vanuit Suriname naar Nederland is gekomen om een beter bestaan te creëeren. ontmoet wordt ze verliefd op hem. Dit is al heel opzienbarend om te doen voor een blanke vrouw in de jaren twintig, al helemaal omdat ze een alleenstaande moeder met vier kinderen. Daarom zorgt het stel voor veel ophef binnen de buurt waarin ze woonachtig zijn.

In het begin van het boek probeert Rika haar ex-man en kinderen te verzoenen met haar keuzes. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wonen Rika en Waldemar samen, wanneer ze besluiten om de gehate Joden te helpen en hun onderdak te bieden in hun huis. Ze worden verraden en er begint een lange reis van kamp naar kamp, waarbij ze steeds verder van elkaar wegraken. Het boek eindigt niet leuk, Rika wordt nooit meer teruggevonden in de werkkampen en Waldemar wordt doodgeschoten door Duitse soldaten.

Het grappige aan dit boek vind ik de titel, ‘Sonny Boy’. Deze verwijst naar de zoon van Waldemar en Rika, terwijl het verhaal dus eigenlijk alleen maar over hun ouders gaat. Sonny Boy is dus de zoon van Waldemar en Rika, welke te danken is aan ‘Sonny Boy’ uit de film ‘The singing fool’. De reden waarom ik dit boek zo goed vind is de manier waarop het geschreven is. Het is niet alleen een heel interessant een meeslepend verhaal, maar het is gelukkig ook op een boeiende en sterke manier geschreven. Het feit dat er in het boek vanalles voorkomt (oorlog, liefde, discrimimatie, hoop etc.) zorgt ook voor een prettige leeservaring.

In dit boek zitten alle elementen die een boek zou kunnen bevatten, vandaar dat het boek ook zo bekend en geapprecieerd is.

Sonny Boy is een echte aanrader, het maakt niet uit van welke soort boeken je houdt!

Eclips, Bernlef

De titel van het andere boek dat ik heb gelezen van Bernlef, is Eclips. In het boek Eclips is Kees Zomer de hoofdpersoon. Op een dag heeft Kees een verjaardag van een collega. Tijdens zijn reis naar deze verjaardag, krijgt Kees een auto-ongeluk. Door het ongeluk komt Kees met zijn auto in een sloot terecht. Kees weet te ontsnappen uit zijn auto en zwemt naar de oever, maar dit gaat niet zo makkelijk. Kees heeft namelijk totaal geen gevoel meer in het linkerdeel van zijn lichaam, inclusief de linkerzijde zijn hoofd. Als kees aan wal is merkt hij dat hij ook nog eens zijn geheugen kwijt is geraakt. Hij weet zelfs niet meer hoe hij heet. In het boek Eclips gaat Kees op zoek naar zijn identiteit, die hij gaandeweg het boek terug vindt.

Het boek eclips gaat over iemand die tijdelijk verlamd is en zijn geheugen verliest. De titel van dit boek past dus goed bij het verhaal. De letterlijke betekenis van eclips is verduistering. Meestal praten we dan over een zonverduistering. Hierbij staat de maan voor de zon en is er tijdelijk geen licht aanwezig. Het is dus tijdelijk. Hieruit is op te maken dat er een mooi verband is tussen titel en verhaal, aangezien een Eclips een tijdelijke verduistering is en Kees’ geheugen ook tijdelijk verduisterd was.

Bij het verhaal Eclips begint het boek midden in een gebeurtenis, namelijk het ongeluk van Kees Zomer. Het is voor de lezer dan moeilijk om in het verhaal te komen. Dat komt mede doordat je nog niks van de hoofdpersoon weet. Je kent het karakter nog niet van de hoofdpersoon, en kan dan nog niet met hem meeleven. Dit is natuurlijk een persoonlijke voorkeur, maar ik geef de voorkeur aan een verhaal dat in het begin begint. Gaandeweg het boek leer je het personage Kees wel echt kennen. Dit is een kenmerk van Bernlef, hij beschrijft zijn personages graag grondig.

Bernlef probeert in dit verhaal de werkelijkheid zo goed mogelijk na te bootsen. Echter vraag ik mij af of het wel realistisch is dat als iemand verlamd raakt én zijn geheugen kwijt raakt,  zo snel kan genezen en zo snel zijn geheugen terug kan vinden in zo’n korte tijd.

Verder heeft het boek Eclips wel iets kennis verrijkend. Je leert hoe groot de impact kan zijn van zo’n ongeluk.

Ik heb de conclusie getrokken dat ik het boek Eclips van Bernlef een goed maar pittig boek vind dat intensief is om te lezen. Eclips is best een aanrader!

Hersenschimmen, Bernlef

Hersenschimmen. Dat is de titel van het meest populaire boek dat geschreven is door de inmiddels overleden maar oh zo geroemde schrijver Bernlef. De roman is geschreven in 1984, en ligt dus al wat jaartjes op de boekenplanken. Het boek zit sinds 2010 dankzij de grote populariteit al op de 50e druk. Het boek gaat over een 71-jarige man, Maarten Klein, die begint met dementeren. Hij woonde oorspronkelijk in Nederland, maar is verhuisd naar Amerika en woont daar samen met zijn vrouw Vera. Naarmate de hoofdstukken verstrijken, verslechtert de geestelijke gezondheid van Maarten. Hij vergeet dingen, beseft steeds minder en hierdoor verslechtert de relatie met zijn vrouw ook. Op het ene moment is hij geestelijk kraakhelder, op het andere moment weet hij niet veel meer. Tevens wordt het steeds moeilijker voor hem om zijn gevoelens te uiten door middel van woorden. Uiteindelijk gaat het helemaal mis. Hij kent zijn pianostukken niet meer, herkent zijn eigen spiegelbeeld niet en begint zijn vrouw, Vera, te vergeten. De titel van dit boek is makkelijk te verklaren, Maarten ziet elke dag schimmen van zijn verleden maar die worden steeds minder helder.

Bernlef wilde met dit boek niet alleen de lezers vermaken, maar ook een zekere dosis informatie geven. Het thema van dit boek is namelijk het proces van dementie, en Bernlef laat de lezers inzien hoe het proces van dementie uitpakt voor een willekeurig persoon. De schrijver doet op dit gebied extra zijn best, aangezien het hele verhaal vanuit het perspectief van de hoofdpersoon is geschreven.

Nu maar eens kijken of dit boek de goede beoordelingen écht waard is. Ten eerste heb ik direct opgemerkt dat de opbouw van het verhaal erg strak en logisch is. Je stapt niet middenin een verhaal, maar netjes bij het begin, richting het einde. Wel komen er flashbacks en herinneringen in voor, die de opbouw weer een beetje verstoren. Voorbeelden hiervan zijn de herinneringen die hij krijgt over zijn vrouw (Vera) van jaren geleden, die best lang duren.
Daarnaast ben ik heel tevreden over de mate van expressiviteit. Dat was te verwachten, aangezien het verhaal is geschreven vanuit Maarten zelf. Dit vergroot de verbinding met de hoofdpersoon en heb ik hem beter leren kennen. Zo zijn er veel stukken waarin Maarten uit het raam kijkt, en alles wat hij denkt geschreven staat. Zo krijgt men een beter beeld van een persoon en dat heeft Bernlef goed gedaan.

Ook niet onbelangrijk is de vraag of het verhaal realistisch is. Dit is volgens mij zeker het geval. Dit komt vooral door het feit dat het verhaal zou zich in het echt zeker kunnen hebben afgespeeld. Dit kan positief en negatief zijn, aangezien een verhaal dan snel als ‘saai’ kan worden bestempeld. Hier kunnen we ons in vinden, personen die de spectaculaire Harry Potter boeken of James Bond films gewend zijn, zullen van dit boek niet warm worden. Op bepaalde momenten vond ik het zelfs saai en veel te langdradig, maar dit hangt uiteraard sterk af van de smaak van de lezer. En daar valt gelukkig niet over te twisten.

Voor een persoon die nog nooit een boek heeft gelezen dat is geschreven door Bernlef zal dit boek best lastig zijn om te doorgronden. Zoals ik al eerder aangaf schrijft Bernlef (in dit boek volledig) vanuit het perspectief van de hoofdpersoon. Nu hoeft dit niet direct een probleem te zijn, echter is de stijl die Bernlef hierbij gebruikt best apart. Het is heel verwarrend geschreven, met veel korte zinnetjes die eigenlijk de gedachten van de hoofdpersoon uitdrukken.  Dit is eigenlijk in het hele boek het geval en kan voor veel mensen (waaronder ikzelf in het begin) als een moeilijk te begrijpen schrijfstijl worden gezien.

Tot slot is dit boek erg kennis verrijkend. Als lezer leer je echt meer over dementie en leer je je in te leven in de hoofdpersoon, wat op veel momenten erg interessant is.

Kortom: dit boek is zeer geschikt voor mensen die houden van diepe, ontroerende, meeslepende verhalen waar veel emoties in voorkomen.