De passievrucht

De passievrucht
Karel Glastra van Loon

Armin Minderhout hoort, nadat hij en zijn vriendin Ellen een medisch onderzoek zijn ondergaan, dat hij al heel zijn leven onvruchtbaar is. Hij kan dus niet de vader zijn van zijn dertienjarige zoon, Bo. Dit komt als een grote schok voor Armin en het gooit zijn hele leven overhoop. Alles waar hij in geloofde, blijkt één grote leugen. Wat er ook nog bij komt, is dat hij niet aan de moeder van Bo kan vragen wie de echte vader is, de ‘dader’. Zij, Monika, is namelijk al tien jaar geleden gestorven aan een hersenvliesontsteking. Armin weet zich geen raad, evenals zijn nieuwe partner Ellen, destijds Monika’s beste vriendin. Hij besluit het voor Bo te verzwijgen, totdat hij weet wie de ware verwekker van zijn zoon is. Armin praat vaak met Dees, zijn beste vriend, in een kroeg over zijn problemen en over biologie.
Armin kan niet leven met vragen als: ‘Waarom’, ‘wie’, ‘hoe’, ‘waar’ en ‘genoot ze ervan’? Hij gaat op zoek naar de biologische vader en gaat de confrontaties met mogelijke ‘daders’ aan. Alsof het nog allemaal niet genoeg is, verslechtert de relatie met hem en Ellen. Ze zullen nooit samen kinderen kunnen krijgen. Dan besluit Armin Ellen een tijdje te verlaten en alleen met zijn ‘zoon’ op vakantie naar Ameland te gaan om tot rust te komen. Ameland roept veel herinneringen op bij Armin. Hij ging daar vaak heen samen met Monika. Bo is dol op Ameland en haar natuur, net als Armin. Maar daar krijgen ze zo’n knallende ruzie dat Armin het uiteindelijk toch allemaal aan Bo vertelt. Op een heel tactloze manier.
Wanneer Armin en Bo weer terug zijn van Ameland, overlijdt de vader van Armin. Als Armin het huis van zijn vader opruimt komt hij een briefje van Monika tegen waarop staat: ’Ik ben zwanger’. Dit zegt genoeg voor Armin. Daarna geeft Ellen een brief aan Bo van Monika waarop staat wie zijn echte vader is. Ellen heeft het dus al die tijd geweten.

Het is heel ingrijpend boek. Ook is het heel goed verteld. Je kunt je goed inleven en het heeft ook de juiste portie spanning. Dat maakt het boek helemaal af. Het beschrijft een dramatische ervaring waar Armin mee om moet leren gaan, dat komt duidelijk naar voren in het verhaal. Het eind van het boek is ook erg onverwachts.

Naast de wetenschappelijke termen en de flashbacks vond ik niets moeilijk, verwarrend of onduidelijk aan het boek. Het gaat over een duidelijk onderwerp en het wijkt er ook niet vanaf. Erg realistisch en bij de tijd.

Het gym

Het gym
Karin Amatmoekrim

De 13-jarige,van oorsprong Surinaamse Sandra woont in ‘de Wijk’, een buurt waarin veel allochtonen en de over het algemeen armere mensen wonen. Als enige uit deze wijk gaat Sandra naar het gymnasium in de stad. De cultuurverschillen tussen deze ‘kakkers’ en haar eigen vriendinnen van thuis worden al snel duidelijk. Sandra zit in een tweestrijd. Ze probeert zich zo goed mogelijk aan te passen aan de leerlingen op het gymnasium om haar eigen toekomst beter te maken en de wensen van haar moeder te vervullen, maar wil zich tegelijkertijd staande houden tegenover haar vriendinnen uit de wijk. Hoewel het goed gaat op haar nieuwe school, is er een jongen die de hele tijd racistische opmerkingen maakt. Sandra probeert zich hier niks van aan te trekken, en haar omgeving van thuis te verbergen voor haar klasgenootjes. Uiteindelijk wordt het haar te veel en pakt ze de jongen aan zoals ze bij haar in de wijk zouden doen. Ze komt er ongestraft mee weg.

Ik vond het een goed boek, omdat het een beeld geeft van hoe het er werkelijk aan toegaat in onze maatschappij. Er werd niet om dingen heen gedraaid, alles was heel direct. Dat is verrassend en heeft mijn aandacht in ieder geval getrokken.

Wat ook goed was, was de manier waarop je meegenomen werd met het verhaal. Omdat alles zo duidelijk was, las je makkelijker door het boek heen. Hierdoor kreeg je meer tijd en ruimte om na te denken over de dingen die in het verhaal werden verteld. In plaats van je te focussen op het begrijpen van het opgeschreven verhaal, kun je nu je focus leggen op het begrijpen van de thema’s die naar voren kwamen.

Het boek is ergens ook confronterend, omdat er soms pijnlijk duidelijk in naar voren komt hoe wij reageren op bepaalde mensen. De vooroordelen over bijvoorbeeld allochtonen, die veel mensen toch hebben worden hier heel duidelijk neergezet. Er wordt dus een spiegel van de extremen van de maatschappij voorgehouden, waar wij allemaal een mening over hebben, bewust of onbewust.

De Gelukvinder

De Gelukvinder
Edward van de Vendel

Het verhaal speelt zich af in Afghanistan waar Hamayun met zijn familie woont in Mazar-e-sharif waar de Taliban heerst. Hij woont daar met zijn vader, moeder, broer Bashir, broertje, zusje en ook nog zijn oma.
Dan wordt het verboden om televisie te kijken, vrij te denken en je moet je aan alle andere regels houden van de Taliban. Het wordt ook steeds gevaarlijker buiten. Op een dag wordt zijn vader gevangengenomen, omdat hij een zogenaamde vrijdenker is. Ze weten vader vrij te kopen en dan vluchten ze naar Kandahar door middel van Bottendragers, mensensmokkelaars.
Later gaan ze naar de hoofdstad, dat de hoofdstad is. Ze maken daar een paspoort aan dat ook door de bottendrager wordt geleverd. Dan vertrekken ze naar Europa. Na een lange reis komen ze aan in Nederland. Daar worden ze in een AZC geplaatst.
Hun eerste aanvraag om te blijven wordt afgewezen. Ze blijven zoeken een nieuwe advocaat, maar hun tweede verzoek wordt ook afgewezen. Hamayun doet ondertussen aan toneel en de toneel juf vind het maar raar dat hij afgewezen werd en gaat actie voeren. Dan ontvangen ze een brief van hun oma uit Afghanistan dat vader gelijk opgepakt zal worden als ze terugkomen. Ze doen een laatste aanvraag en die wordt geaccepteerd.

Ik vond het een mooi boek om te lezen, je leest het bijna in een keer uit.
Het is ook zeer interessant dat het een waargebeurd verhaal is. Dan voelt het toch veel dichterbij en zit je je af te vragen hoe sommige dingen nog kunnen gebeuren in de wereld van nu.
Sommige dingen kunnen wij ons echt niet voorstellen, bijvoorbeeld dat de Taliban zo streng zijn. En als je zingt op straat dat je dan wordt opgepakt. Dat is voor ons onbekend. Daarom bleef het boek ook zo spannend, omdat je dingen leest waarvan je denkt wat is dat voor iets absurds. Daarom raad ik het boek ook aan, aan iedereen, jongen of meisje, zelfs een volwassene. Want men weet niet hoe het gaat als je hier komt als vluchteling, en in dit boek maak je ieder detail mee.

Het gouden ei

Het gouden ei
Tim Krabbé

Rex Hofman en Saskia Ehlvest kennen elkaar al een tijd en zijn op weg naar hun vakantiebestemming in Frankrijk. Onderweg stoppen ze bij een tankstation on even te rusten. Saskia gaat iets te drinken halen maar komt nooit meer terug. Rex zoekt haar nog lang maar ze wordt nooit gevonden.
Raymond Lemorne in een 37 jarige scheikunde leraar. Hij is al zijn hele leven bezig met van alles uit te proberen, en nadat hij een kind heeft gered van de verdrinking vraagt hij zich af of hij ook een moord zou kunnen plegen.

Hij gaat met zijn arm in een mitella voor een tankstation staan, en probeert mensen in zijn auto te krijgen door ze eerst te laten helpen met zijn aanhangwagen. De eerste paar keer lukt het niet maar Saskia ziet een goudkleurige ketting in de vorm van een R in de auto een denk dat het wel een leuk cadeau zou zijn voor Rex. Hij zegt dat hij ze verkoopt en nodigt haar in de auto. Als ze instapt bedwelmt hij haar en neemt haar mee. Saskia wordt niet meer teruggezien.
Acht jaar nadat Saskia is verdwenen komt Rex opnieuw in Frankrijk, met zijn nieuwe vriendin Lieneke. Hij vertelt haar hoe hij zich voelt over Saskia en begint kort daarna een campagne om haar te vinden.
Raymond meld zich aan als getuige en zegt dat Rex erachter zal komen wat er met Saskia gebeurt is als hij bereid is hetzelfde lot te ondergaan. Na veel overwegen neemt Rex het aanbod aan. Hij krijgt koffie aangeboden waarin een slaapmiddel zit en terwijl hij het opdrinkt vertelt Raymond wet er is gebeurd. Als hij weer wakker word ligt hij in een doodskist en hij weet dat hij net als Saskia levend is begraven. Noch van hem of Saskia word ooit weer iets vernomen.

Het is een erg spannend boek. De gebeurtenissen worden snel door elkaar opgevolgd en het verhaal wordt niet-chronologisch verteld. Hierdoor wordt er informatie achter gehouden en ontstaan er open plekken. Dit zorgt voor veel vraagtekens tijdens het lezen. Je weet namelijk tot de laatste pagina toe niet wat er met Saskia gebeurd is. Hierdoor wilde ik ook graag verder lezen.

Maar het verhaal bevat ook ongeloofwaardige situaties. Ik kan het me niet indenken dat iemand zijn leven opoffert, om te weten te komen wat er met zijn of haar echtgenoot is gebeurd. Ik begrijp ook niet waarom Rex, Lenmorne niet heeft aangeven bij de politie, toen Rex met Lenmorne in contact kwam.

Het boek is daarentegen wel mooi geschreven en het taalgebruik is ook niet moeilijk. Ook vind ik het leuk dat bepaalde gebeurtenissen vanuit verschillende ogen worden beschreven.