Vals licht

Vals licht                                                                                                                           Joost Zwagerman

Lizzie is weggelopen van huis en trouwde al heel jong. Om geld te verdienen werd ze prostituee. Na een tijdje scheidde ze en ging alleen wonen, maar ze bleef nog wel prostituee. In Amsterdam ontmoette ze tijdens haar ‘werk’ Simon. Ze werden verliefd op elkaar en gingen vaak naar elkaar toe. Alles over het ‘werk’ van Lizzie moest geheim blijven, want niemand wist dat ze prostituee was en niemand mocht het ook te weten komen. Simon en Lizzie gaan steeds meer met elkaar om, maar opeens komt Simon erachter dat Lizzie prostituee blijft om geld te hebben om drugs te kopen. Hij gaat mee naar haar psycholoog en helpt haar afkicken.

Ik vond het een goed boek. Ik kwam er namelijk erg makkelijk doorheen, dat omdat ik erg in het boek zat. Dit kwam vooral, omdat het verhaal erg realistisch was. Het zou zo in het echte leven kunnen gebeuren.

De personen werden erg duidelijk beschreven. Ook hun gevoelens werden duidelijk in het boek. Vooral Simon Prins vond ik sympathiek. Hij wilde Lizzie elke keer weer helpen. Hij stak veel energie in hun relatie. Ik kon me goed plaatsen in Simon, omdat de situatie en zijn gedachten heel duidelijk beschreven werden. Alleen denk ik dat ik niet zoveel geduld zou hebben als hem. Ik zou eerder de relatie hebben beëindigd.

Het boek was daarnaast erg makkelijk te lezen, wat ik persoonlijk erg fijn vind. Er zaten geen moeilijke woorden, zinnen en gedeeltes in waar je doorheen moest komen. Daardoor was het ook niet echt een spannend boek, waar ik normaal wel naar zoek. Toch waren de problemen die er in het verhaal voorkwamen vermakelijk genoeg om het boek te blijven lezen.

De tweeling

De tweeling                                                                                                                     Tessa de Loo

Twee bejaarde vrouwen komen elkaar tegen in het Thermaal Instituut. Ze raken aan de praat en ontdekken dat ze op 6 jarige leeftijd gescheiden een tweeling zijn. Ze vertellen elkaar over hun leven na het sterven van hun ouders.
Lotte’s verhalen gaan over haar leven bij haar pleeggezin in Nederland. Over de Joodse onderduikers bij hen thuis en haar liefde voor muziek.
Anna’s verhalen gaan over haar moeilijke jeugd bij hun oom op de boerderij. Over hoe oom Heinrich haar mishandelde en over hoe ze ontsnapte naar een klooster. Later kon ze een opleiding tot dienstmeisje volgen en kwam ze aan werk bij een rijke familie.
In het begin mogen de 75 jarige vrouwen elkaar niet echt, ze zijn elkaar’s tegenpolen. Maar langzaam aan krijgen ze begrip voor elkaar. Op een ochtend vindt Lotte haar zus dood in het bad. Een medewerkster vraagt aan Lotte of ze Anna’s familie kent, zodat ze die kan inlichten. Dan bekent Lotte dat Anna haar zus was.

Ik vond het een erg ontroerend verhaal. Het feit dat ze op jonge leeftijd gescheiden zijn en elkaar daarna weer tegen komen, maar eigenlijk vreemdelingen van elkaar zijn vind ik erg naar. Maar ook het feit dat aan het eind van het boek een van de hoofdpersonen dood gaat is vreselijk. En daarbij ook dat Lotte Anna niet eerder had erkent als tweeling, pas na haar overlijden wat voor de lezer ook erg jammer is.

Het boek is ook erg spannend. Er wordt namelijk een goed beeld gegeven van de vreselijke Tweede Wereldoorlog.                                                                                       In het boek worden emoties en gebeurtenissen erg goed beschreven. Soms iets gedetailleerd waardoor het wat langdradig wordt. Ook was het een erg dik boek waar ik in eerste instantie niet zo snel naar zou grijpen. Het lezen ging hierdoor ook wat moeilijker.

Gebr.

Gebr                                                                                                                                 Ted van Lieshout

Het verhaal gaat over luuk en zijn overleden broertje Maus, die aan een onbekende ziekte vrij jong is overleden. Iedereen gaat op zijn eigen manier met het verlies om. Zijn moeder wil bijvoorbeeld alle spullen van Maus in de achtertuin verbranden als een soort van afscheid. Luuk is het hier niet mee eens, maar laat het toch toe. Wel wil hij het dagboek van Maus redden en gaat die halen. Om het te redden begint hij te schrijven waar Maus is gestopt. Hij schrijft hele verhalen aan zijn broertje. Wat er allemaal gebeurt bij hen thuis. Als hij alles volgeschreven heeft, begint hij tussen de zinnen van Maus door te schrijven. Zo is het dagboek meer van Luuk dan van Maus geworden. Dan mag zijn moeder het niet verbranden. Omdat hij er niet omheen kan, móét Luuk het uiteindelijk wel gaan lezen. Hij komt tot veel vreemde ontdekkingen. Een van de schokkendste is wel dat Maus niet op meisjes valt, maar meer op jongens. En dat Maus altijd dacht dat Luuk dat ook had. Dat zet Luuk aan het denken. Eigenlijk is dat ook wel zo, maar hij wil liever normaal zijn. Hij verzamelt al zijn moed, en verteld het aan zijn ouders. Die vinden het heel normaal, en hadden het eigenlijk wel door. 

Marius had een trillende hand, een tremor. Het werd almaar erger, op een gegeven moment kon hij niet meer stoppen met trillen. De dokters hebben niet kunnen achterhalen wat zijn doodsoorzaak is geweest. Na lang aandringen van de ouders van Luuk, kregen ze het onderzoeksrapport thuisgestuurd. Het bleek de ziekte van Wilson te zijn geweest. Meteen moet Luuk ook onderzocht worden omdat het erfelijk is, maar hij blijkt gelukkig gezond te zijn.

Ik vond het een erg mooi boek. Door het dagboek had je ook een beetje het gevoel alsof je Maus echt kende,vooral door de manier waarop het was geschreven en hoe er over de ziekte werd verteld die hij had.

In Gebr. zitten toch wel wat onverwachte plotwendingen die ik niet aan had zien komen, maar die eigenlijk best mooi zijn. Ze doen wel echt wat voor het verhaal, geven het wat extra’s. Bijvoorbeeld de homoseksualiteit die wordt behandeld en wat nog best moeilijk is om mee om te gaan op jonge leeftijd, maar dan ook tegelijkertijd de steun van de ouders. Ook de manier hoe verlies is beschreven vind ik erg mooi. Je ziet dat iedereen uit de familie een ander rouw proces heeft en er dus erg anders mee omgaat.

Het was daarnaast een erg makkelijk boek om te lezen. Je kon je goed plaatsen in de personages en het verhaal was makkelijk te begrijpen. Het boek had niet erg veel diepgang, maar dat was ook niet heel erg.

Efter

Efter                                                                                                                                   Hanna Bervoets

Het verhaal speelt zich af in de nabije toekomst. In het boek wordt liefde als een verslaving gezien, namelijk het ‘Love Addiction Disorder’ (LAD), waar mensen van moeten afkicken. Je volgt in het verhaal dan ook meerdere mensen die in de afkick kliniek ‘Jaghthof’ zitten tegen deze verslaving.

In de kliniek komen de patiënten in aanraking met het medicijn Efter. Het  is een nieuw medicijn op de markt tegen verliefdheid, maar veroorzaakt veel slachtoffers. In het proloog verteld Laura Horst, een journaliste die haar twijfels heeft bij dit medicijn, over slachtoffer #103 van Efter. Verder gaat het hele verhaal over het eerste slachtoffer.

Ik vond het een erg goed boek. Het had namelijk een sterke spanningsopbouw, waar ik persoonlijk erg van houd. Je wist namelijk dat er iets mis was met het medicijn, maar er werd niet meteen verteld wat nou precies het probleem was. Je ontdekt elke keer een klein onderdeel van het plot. Dit maakte het erg makkelijk voor mij om het boek te lezen. Daarnaast had het boek ook geen open einde wat een goede afsluiting was van het verhaal.

In het boek werd je door verschillende personages meegenomen. Elk hoofdstuk werd verteld vanuit een ander perspectief. Dit vond ik zelf erg leuk. Het was ook goed en overzichtelijk aangegeven wanneer het weer over een andere relatie ging. Het was dus niet storend. Daarnaast werd het verhaal ook niet chronologisch verteld. Het begon namelijk in december en ging toe weer terug naar mei en verder. Ook dit was goed aangegeven en dus niet verwarrend.

Er kwamen daarnaast ook veel verzonnen woorden voor in het boek. Woorden die waarschijnlijk in de toekomst worden gebruikt, zoals Seos en Toad. In het begin vond ik dit erg verwarrend tijdens het lezen, maar je kwam er al gauw genoeg achter wat die woorden betekenden. Daarnaast vond ik het erg realistisch geschreven, het is best eng om te bedenken dat het misschien zo ver kan gaan in de toekomst. Toch denk ik niet dat het ooit zo ver zou komen.

 

De passievrucht

De passievrucht
Karel Glastra van Loon

Armin Minderhout hoort, nadat hij en zijn vriendin Ellen een medisch onderzoek zijn ondergaan, dat hij al heel zijn leven onvruchtbaar is. Hij kan dus niet de vader zijn van zijn dertienjarige zoon, Bo. Dit komt als een grote schok voor Armin en het gooit zijn hele leven overhoop. Alles waar hij in geloofde, blijkt één grote leugen. Wat er ook nog bij komt, is dat hij niet aan de moeder van Bo kan vragen wie de echte vader is, de ‘dader’. Zij, Monika, is namelijk al tien jaar geleden gestorven aan een hersenvliesontsteking. Armin weet zich geen raad, evenals zijn nieuwe partner Ellen, destijds Monika’s beste vriendin. Hij besluit het voor Bo te verzwijgen, totdat hij weet wie de ware verwekker van zijn zoon is. Armin praat vaak met Dees, zijn beste vriend, in een kroeg over zijn problemen en over biologie.
Armin kan niet leven met vragen als: ‘Waarom’, ‘wie’, ‘hoe’, ‘waar’ en ‘genoot ze ervan’? Hij gaat op zoek naar de biologische vader en gaat de confrontaties met mogelijke ‘daders’ aan. Alsof het nog allemaal niet genoeg is, verslechtert de relatie met hem en Ellen. Ze zullen nooit samen kinderen kunnen krijgen. Dan besluit Armin Ellen een tijdje te verlaten en alleen met zijn ‘zoon’ op vakantie naar Ameland te gaan om tot rust te komen. Ameland roept veel herinneringen op bij Armin. Hij ging daar vaak heen samen met Monika. Bo is dol op Ameland en haar natuur, net als Armin. Maar daar krijgen ze zo’n knallende ruzie dat Armin het uiteindelijk toch allemaal aan Bo vertelt. Op een heel tactloze manier.
Wanneer Armin en Bo weer terug zijn van Ameland, overlijdt de vader van Armin. Als Armin het huis van zijn vader opruimt komt hij een briefje van Monika tegen waarop staat: ’Ik ben zwanger’. Dit zegt genoeg voor Armin. Daarna geeft Ellen een brief aan Bo van Monika waarop staat wie zijn echte vader is. Ellen heeft het dus al die tijd geweten.

Het is heel ingrijpend boek. Ook is het heel goed verteld. Je kunt je goed inleven en het heeft ook de juiste portie spanning. Dat maakt het boek helemaal af. Het beschrijft een dramatische ervaring waar Armin mee om moet leren gaan, dat komt duidelijk naar voren in het verhaal. Het eind van het boek is ook erg onverwachts.

Naast de wetenschappelijke termen en de flashbacks vond ik niets moeilijk, verwarrend of onduidelijk aan het boek. Het gaat over een duidelijk onderwerp en het wijkt er ook niet vanaf. Erg realistisch en bij de tijd.

Het gym

Het gym
Karin Amatmoekrim

De 13-jarige,van oorsprong Surinaamse Sandra woont in ‘de Wijk’, een buurt waarin veel allochtonen en de over het algemeen armere mensen wonen. Als enige uit deze wijk gaat Sandra naar het gymnasium in de stad. De cultuurverschillen tussen deze ‘kakkers’ en haar eigen vriendinnen van thuis worden al snel duidelijk. Sandra zit in een tweestrijd. Ze probeert zich zo goed mogelijk aan te passen aan de leerlingen op het gymnasium om haar eigen toekomst beter te maken en de wensen van haar moeder te vervullen, maar wil zich tegelijkertijd staande houden tegenover haar vriendinnen uit de wijk. Hoewel het goed gaat op haar nieuwe school, is er een jongen die de hele tijd racistische opmerkingen maakt. Sandra probeert zich hier niks van aan te trekken, en haar omgeving van thuis te verbergen voor haar klasgenootjes. Uiteindelijk wordt het haar te veel en pakt ze de jongen aan zoals ze bij haar in de wijk zouden doen. Ze komt er ongestraft mee weg.

Ik vond het een goed boek, omdat het een beeld geeft van hoe het er werkelijk aan toegaat in onze maatschappij. Er werd niet om dingen heen gedraaid, alles was heel direct. Dat is verrassend en heeft mijn aandacht in ieder geval getrokken.

Wat ook goed was, was de manier waarop je meegenomen werd met het verhaal. Omdat alles zo duidelijk was, las je makkelijker door het boek heen. Hierdoor kreeg je meer tijd en ruimte om na te denken over de dingen die in het verhaal werden verteld. In plaats van je te focussen op het begrijpen van het opgeschreven verhaal, kun je nu je focus leggen op het begrijpen van de thema’s die naar voren kwamen.

Het boek is ergens ook confronterend, omdat er soms pijnlijk duidelijk in naar voren komt hoe wij reageren op bepaalde mensen. De vooroordelen over bijvoorbeeld allochtonen, die veel mensen toch hebben worden hier heel duidelijk neergezet. Er wordt dus een spiegel van de extremen van de maatschappij voorgehouden, waar wij allemaal een mening over hebben, bewust of onbewust.

De Gelukvinder

De Gelukvinder
Edward van de Vendel

Het verhaal speelt zich af in Afghanistan waar Hamayun met zijn familie woont in Mazar-e-sharif waar de Taliban heerst. Hij woont daar met zijn vader, moeder, broer Bashir, broertje, zusje en ook nog zijn oma.
Dan wordt het verboden om televisie te kijken, vrij te denken en je moet je aan alle andere regels houden van de Taliban. Het wordt ook steeds gevaarlijker buiten. Op een dag wordt zijn vader gevangengenomen, omdat hij een zogenaamde vrijdenker is. Ze weten vader vrij te kopen en dan vluchten ze naar Kandahar door middel van Bottendragers, mensensmokkelaars.
Later gaan ze naar de hoofdstad, dat de hoofdstad is. Ze maken daar een paspoort aan dat ook door de bottendrager wordt geleverd. Dan vertrekken ze naar Europa. Na een lange reis komen ze aan in Nederland. Daar worden ze in een AZC geplaatst.
Hun eerste aanvraag om te blijven wordt afgewezen. Ze blijven zoeken een nieuwe advocaat, maar hun tweede verzoek wordt ook afgewezen. Hamayun doet ondertussen aan toneel en de toneel juf vind het maar raar dat hij afgewezen werd en gaat actie voeren. Dan ontvangen ze een brief van hun oma uit Afghanistan dat vader gelijk opgepakt zal worden als ze terugkomen. Ze doen een laatste aanvraag en die wordt geaccepteerd.

Ik vond het een mooi boek om te lezen, je leest het bijna in een keer uit.
Het is ook zeer interessant dat het een waargebeurd verhaal is. Dan voelt het toch veel dichterbij en zit je je af te vragen hoe sommige dingen nog kunnen gebeuren in de wereld van nu.
Sommige dingen kunnen wij ons echt niet voorstellen, bijvoorbeeld dat de Taliban zo streng zijn. En als je zingt op straat dat je dan wordt opgepakt. Dat is voor ons onbekend. Daarom bleef het boek ook zo spannend, omdat je dingen leest waarvan je denkt wat is dat voor iets absurds. Daarom raad ik het boek ook aan, aan iedereen, jongen of meisje, zelfs een volwassene. Want men weet niet hoe het gaat als je hier komt als vluchteling, en in dit boek maak je ieder detail mee.

Het gouden ei

Het gouden ei
Tim Krabbé

Rex Hofman en Saskia Ehlvest kennen elkaar al een tijd en zijn op weg naar hun vakantiebestemming in Frankrijk. Onderweg stoppen ze bij een tankstation on even te rusten. Saskia gaat iets te drinken halen maar komt nooit meer terug. Rex zoekt haar nog lang maar ze wordt nooit gevonden.
Raymond Lemorne in een 37 jarige scheikunde leraar. Hij is al zijn hele leven bezig met van alles uit te proberen, en nadat hij een kind heeft gered van de verdrinking vraagt hij zich af of hij ook een moord zou kunnen plegen.

Hij gaat met zijn arm in een mitella voor een tankstation staan, en probeert mensen in zijn auto te krijgen door ze eerst te laten helpen met zijn aanhangwagen. De eerste paar keer lukt het niet maar Saskia ziet een goudkleurige ketting in de vorm van een R in de auto een denk dat het wel een leuk cadeau zou zijn voor Rex. Hij zegt dat hij ze verkoopt en nodigt haar in de auto. Als ze instapt bedwelmt hij haar en neemt haar mee. Saskia wordt niet meer teruggezien.
Acht jaar nadat Saskia is verdwenen komt Rex opnieuw in Frankrijk, met zijn nieuwe vriendin Lieneke. Hij vertelt haar hoe hij zich voelt over Saskia en begint kort daarna een campagne om haar te vinden.
Raymond meld zich aan als getuige en zegt dat Rex erachter zal komen wat er met Saskia gebeurt is als hij bereid is hetzelfde lot te ondergaan. Na veel overwegen neemt Rex het aanbod aan. Hij krijgt koffie aangeboden waarin een slaapmiddel zit en terwijl hij het opdrinkt vertelt Raymond wet er is gebeurd. Als hij weer wakker word ligt hij in een doodskist en hij weet dat hij net als Saskia levend is begraven. Noch van hem of Saskia word ooit weer iets vernomen.

Het is een erg spannend boek. De gebeurtenissen worden snel door elkaar opgevolgd en het verhaal wordt niet-chronologisch verteld. Hierdoor wordt er informatie achter gehouden en ontstaan er open plekken. Dit zorgt voor veel vraagtekens tijdens het lezen. Je weet namelijk tot de laatste pagina toe niet wat er met Saskia gebeurd is. Hierdoor wilde ik ook graag verder lezen.

Maar het verhaal bevat ook ongeloofwaardige situaties. Ik kan het me niet indenken dat iemand zijn leven opoffert, om te weten te komen wat er met zijn of haar echtgenoot is gebeurd. Ik begrijp ook niet waarom Rex, Lenmorne niet heeft aangeven bij de politie, toen Rex met Lenmorne in contact kwam.

Het boek is daarentegen wel mooi geschreven en het taalgebruik is ook niet moeilijk. Ook vind ik het leuk dat bepaalde gebeurtenissen vanuit verschillende ogen worden beschreven.