Gebr.

Gebr                                                                                                                                 Ted van Lieshout

Het verhaal gaat over luuk en zijn overleden broertje Maus, die aan een onbekende ziekte vrij jong is overleden. Iedereen gaat op zijn eigen manier met het verlies om. Zijn moeder wil bijvoorbeeld alle spullen van Maus in de achtertuin verbranden als een soort van afscheid. Luuk is het hier niet mee eens, maar laat het toch toe. Wel wil hij het dagboek van Maus redden en gaat die halen. Om het te redden begint hij te schrijven waar Maus is gestopt. Hij schrijft hele verhalen aan zijn broertje. Wat er allemaal gebeurt bij hen thuis. Als hij alles volgeschreven heeft, begint hij tussen de zinnen van Maus door te schrijven. Zo is het dagboek meer van Luuk dan van Maus geworden. Dan mag zijn moeder het niet verbranden. Omdat hij er niet omheen kan, móét Luuk het uiteindelijk wel gaan lezen. Hij komt tot veel vreemde ontdekkingen. Een van de schokkendste is wel dat Maus niet op meisjes valt, maar meer op jongens. En dat Maus altijd dacht dat Luuk dat ook had. Dat zet Luuk aan het denken. Eigenlijk is dat ook wel zo, maar hij wil liever normaal zijn. Hij verzamelt al zijn moed, en verteld het aan zijn ouders. Die vinden het heel normaal, en hadden het eigenlijk wel door. 

Marius had een trillende hand, een tremor. Het werd almaar erger, op een gegeven moment kon hij niet meer stoppen met trillen. De dokters hebben niet kunnen achterhalen wat zijn doodsoorzaak is geweest. Na lang aandringen van de ouders van Luuk, kregen ze het onderzoeksrapport thuisgestuurd. Het bleek de ziekte van Wilson te zijn geweest. Meteen moet Luuk ook onderzocht worden omdat het erfelijk is, maar hij blijkt gelukkig gezond te zijn.

Ik vond het een erg mooi boek. Door het dagboek had je ook een beetje het gevoel alsof je Maus echt kende,vooral door de manier waarop het was geschreven en hoe er over de ziekte werd verteld die hij had.

In Gebr. zitten toch wel wat onverwachte plotwendingen die ik niet aan had zien komen, maar die eigenlijk best mooi zijn. Ze doen wel echt wat voor het verhaal, geven het wat extra’s. Bijvoorbeeld de homoseksualiteit die wordt behandeld en wat nog best moeilijk is om mee om te gaan op jonge leeftijd, maar dan ook tegelijkertijd de steun van de ouders. Ook de manier hoe verlies is beschreven vind ik erg mooi. Je ziet dat iedereen uit de familie een ander rouw proces heeft en er dus erg anders mee omgaat.

Het was daarnaast een erg makkelijk boek om te lezen. Je kon je goed plaatsen in de personages en het verhaal was makkelijk te begrijpen. Het boek had niet erg veel diepgang, maar dat was ook niet heel erg.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>