Boekenlijst

Komt een vrouw bij de dokter van Kluun – Niveau 1

Het achterhuis van Anne Frank – Niveau 2

De passievrucht van Karel Glastra van Loon – Niveau 2

Turks fruit van Jan Wolkers – Niveau 3

Hersenschimmen van J. Bernlef – Niveau 3

De Tweeling van Tessa de Loo – Niveau 3

Sonny boy van Annejet van der Zijl – Niveau 3

De donkere kamer van Damokles van Willem Frederik Hermans – Niveau 4

 

Het Achterhuis

Het Achterhuis gaat over het leven van een meisje, Anne Frank, zij zit ondergedoken met haar familie. Anne Frank is joods en is 13 jaar oud als je begint met het boek. Het boek is gebaseerd op de dagboekfragmenten van Anne Frank. Alle tijd dat zij ondergedoken zat heeft zij een dagboek bijgehouden. In het begin van het boek zit Anne nog op school, maar al gauw duikt de familie onder. Het achterhuis zit in het kantoorgebouw waar haar vader, Frank, werkt. Het is goed verscholen, het is namelijk een deur van een boekenkast. Al gauw komt ook de familie Daan bij hen inwonen. Hiernaast komt er ook nog een tandarts bij hen wonen, Albert Dussel genaamd. In de tijd dat ze zitten ondergedoken krijgt Anne veel mee van de oorlog, ze ziet rijen joodse mannen, vrouwen en kinderen afgevoerd worden. De zoon van de familie Daan heet Peter. Anne en Peter trekken erg veel naar elkaar toe, Anne wordt zelfs verliefd op Peter. Ze leven een lange tijd in het achterhuis, maar hoe dit afloopt?

Het Achterhuis is een erg mooi boek met een goed verhaal. Het is allemaal zo geloofwaardig aangezien het fragmenten zijn uit een zelfgeschreven dagboek, zo leer je de hoofdpersonage, Anne Frank, erg goed kennen. Anne kan niet zo goed opschieten met de anderen, veel confrontaties en ruzies, hierdoor leer je ook de andere personages goed kennen. Aangezien je niet veel verhalen leest van hoe de joden zelf leefden, aangezien deze vaak zijn opgepakt, vond ik het erg interessant om te lezen. Ook omdat Anne Frank maar een paar jaar jonger is dan ikzelf. Wel vind ik dat Anne zich van alles wat aantrekt, ze heeft altijd het idee dat het aan haar ligt, misschien komt het door de leeftijd, maar het komt een beetje kleinzerig over. Het boek is natuurlijk helemaal in de ik personage geschreven, dit geeft een realistisch beeld van de gevoelens van Anne Frank.

De Tweeling

De Tweeling gaat over twee meisjes die in hun vroegere levensjaren uit elkaar zijn getrokken. Deze twee meisjes groeien apart op, en komen veel later als ze al bejaard zijn weer bij elkaar terecht. Lotte is in Holland grootgebracht en Anna in Duitsland. Het toeval wil dat ze in hun laatste levensjaren beiden naar hetzelfde kuuroor gaan en hier ontmoeten ze elkaar weer. Door flashbacks ga je door de jeugd heen van beide meiden. Lotte die aan TBC leidt wordt door Nederlanders meegenomen en groeit dus op in Nederland. Lotte krijgt een goede opvoeding en gaat naar school. Hier ontmoet zij een Joodse man en trouwt met hem. Anna wordt door Duitsers meegenomen en groeit op in Duitsland waar ze haar hele leven hard moet werken voor haar verschrikkelijke stiefvader en stiefmoeder. Anne mag geeneens naar school. Als Anna ouder is ontmoet ze een Duitser, ze trouwt met hem, hij overlijdt tijdens de oorlog. Je ziet dus duidelijk verschil tussen de twee meiden, de een trouwt met een Jood en de ander trouwt met een Duitser. Precies het tegenovergestelde dus. Tijdens de oorlog ontmoetten Anna en Lotte elkaar 1keer, maar dit loopt uit op niets. Als ze elkaar na de oorlog nog een keer ontmoetten wilt Anna haar hele verhaal uitleggen aan Lotte, maar of Lotte hier ook maar iets vanaf wilt weten?

 

De Tweeling vind ikzelf een prachtig boek! De verhaallijn is goed bedacht, je ziet namelijk de kant van de Nederlanders maar ook de kant van de Duitsers. Je leest twee verschillende levensstijlen die een tweeling totaal uit elkaar trekt. Lotte (getrouwd met een Joodse man) kan het natuurlijk niet uitstaan dan Anna getrouwd is met een Duitser. Wel vond ik het moeilijk om door het boek heen te komen aangezien het niet met vlotheid is geschreven. Ik vond de film een stuk beter dan het boek! Het is zeker een aanrader als je wat meer te weten wilt komen over de tweede wereldoorlog, en dan vooral de twee uiterste levens daarin: die van de Duitse kant en die vanuit de Joodse kant.

De Passievrucht

De passievrucht gaat over Armin, Armin heeft een zoon Bo. De vrouw met wie hij Bo kreeg heette Monika, maar toen Bo drie jaar oud was overleed Monika aan een hersenvliesontsteking. Vervolgens kreeg hij een relatie met Ellen, al een tijd probeerde Armin ook met Ellen een kind te krijgen. Aangezien dit niet lukte lieten ze zich beiden testen op vruchtbaarheidid. Wat blijkt nou, Armin heeft de ziekte van Klinefelter, dit betekent dat hij geen kinderen kan krijgen. Dit komt als een harde schok bij hem aan, al helemaal omdat Armin al een zoon heeft! Bo kan dus niet zijn zoon zijn! Armin gaat op zoek naar de echte vader van Bo, zijn eerste doel is Robbert, dit is een ex van Monika. Maar deze man wist geeneens dat Monika allang is overleden, dus dit kan de vader niet zijn. Vervolgens bezoekt Armin de vroegere huisarts van Monika, maar ook deze blijkt geen relatie met Monika te hebben gehad. Ook gaat Armin langs Niko, een ex-collega van Monika, Armin raakt er bijna van overtuigd dat dit de vader van Bo is. Maar dit blijkt niet zo te zijn, het verhaal neemt een hele spannende wending.

Het is een prachtig en spannend boek. Het verhaal zelf is ook ontzettend origineel, ik heb niet eerder een boek gelezen met deze verhaallijn. Doordat het verhaal uit de ik-persoon van Armin wordt verteld, lees je continu zijn gedachten en wekt het medelijden met hem op. Je begrijpt Armin volkomen, de frustratie wie de echte vader van Bo is. Wel vind ik de flashbacks in het boek erg lastig. Tijdens de zoektocht naar de echte vader van Bo, lees je flashback naar de tijd hoe Armin Monika heeft ontmoet. Dus je springt van Armin en Ellen over naar Armin en Monika. Dit is soms wel lastig te volgen. Ook lees je de moeilijke tijd die Armin heeft gehad na het overlijden van Monika, hij vergreep zich namelijk aan de alcohol. Dit is een droevige gebeurtenis om te lezen.

De donkere kamer van Damokles

De Donkere kamer van Damokles gaat over Osewoudt, hij is op 18jarige leeftijd getrouwd met zijn nicht Ria. Osewoudt gaat in Voorschoten, zijn geboorteplaats wonen en hier heropent hij de sigarenzaak van zijn vader. Osewoudt zijn moeder komt bij hem en Ria wonen. Zijn moeder heeft een beetje een gekke tik, af en toe staat ze midden in de nacht te schreeuwen met een zak over haar hoofd om ‘het’ weg te jagen. Ondertussen zijn ze in de oorlog belandt en op een dag komt Dorbeck de sigarenwinkel binnen. Dorbeck is een verzetsstrijder. Osewoudt krijg Dorbeck bijna nooit te zien, maar krijgt toch opdrachten van hem binnen, Osewoudt voert deze allemaal voor Dorbeck uit. Het toeval wil dat Dorbeck en Osewoudt verschrikkelijk veel op elkaar lijken. Op een gegeven moment wordt Osewoudt opgepakt met de verdenken dat HIJ Dorbeck is! Osewoudt wordt verscheidene keren naar andere gevangenissen verplaatst, Osewoudt blijft voet bij stuk in iedere gevangenis beweren dat hij Dorbeck niet is. Maar of Dorbeck wordt gevonden? En wat heeft de Leica, een vroegere camera, met dit hele verhaal te maken?

 

Zelf vind ik dit een erg spannend boek, Osewoudt probeert verschillende keren te ontsnappen. Hij krijgt soms zelfs hulp van mensen die die totaal niet kent! Je blijft jezelf maar afvragen of hij ooit nog vrij komt. Wat ik grappig vind aan het boek is de manier waarop Osewoudt over zijn eigen vrouw praat en hoe hij haar behandelt. Als Osewoudt opdrachten voor Dorbeck uitvoert, duikt hij meerdere keren met anderen in bed, Elly bijvoorbeeld, een verzetsstrijder met wie hij samen moet werken. Wat ik jammer vind aan het boek zijn de herhalingen, heel vaak wordt het bordje in Osewoudt zijn sigarenwinkel erbij gehaald: ‘Bent u niets vergeten?’ Na 1 keer weet ik ook wel dat dat bordje in de winkel hangt. Ook vind ik het jammer dat de tijd in het boek voorbijvliegt, zo ben je in een paar regels ineens 4 jaar verder. Hierdoor raakte ik zelfs soms de draad kwijt en moest ik een stuk overnieuw lezen om het weer voor mezelf op orde te krijgen. Ik raad het boek wel aan als iemand nog wat voor zijn lijst van Nederlands moet lezen, het is namelijk een erg apart boek.

Leesbiografie Lieneke

Vroeger vond ik lezen erg leuk. Op school mochten we altijd boeken halen uit de zogenaamde ‘schoolbibliotheek’ en die mochten we vervolgens, in het ‘leesuurtje’, gaan lezen. Ik ging vaak met mijn ouders lang op vakantie en vond het dan heerlijk om in de zon een boek te lezen. Vooral boeken van Simone van der Vlugt spraken mij erg aan.

Nu ik op de middelbare school zit vind ik lezen helemaal niet meer zo leuk. Dit komt denk ik vooral omdat boeken lezen nu verplicht is voor je boekenlijst. Als een boek echt spannend is en mijn aandacht erbij houdt vind ik het nog wel leuk om te lezen. Boeken over oorlog of horrors vind ik sowieso interessant om te lezen.