donderdag 3 december 2009
Beeldhouwen
Hallo, iedereen. Wereldnieuws!
De altijd-hetzelfde-creatieve-werk-verrichtende Lobke (lees: schilderen, kleien, sieraden, tekenen) is wat nieuws aan het proberen.
Na 2 weken brainstormtijd (lees: uitsteltijd) heb ik de knoop doorgehakt: het blok gipsbeton wat speciaal voor mij is aangeschaft, gaat een zwangere vrouw verbeelden. En wel meteen.
Ik ben gaan tekenen op het blok, veel gummen ook. Ik heb 2 ex-zwangere vrouwen en een nu-zwangere vrouw geraadpleeg. Mijn handen begonnen te trillen, het zweet brak me uit. Als ik 1 verkeerde beweging maak, verpest ik het toekomstige kunstwerk volledig.
Bij tekenen kan ik gummen zoveel ik wil, bij schilderen kan ik er gewoon een nieuw velletje bijpakken. Geen man overboord. Een kleiwerk kneed ik gewoon weer tot een bal. Maar dit.. wat je eraf hakt, kan er niet meer aan. En het lijkt me niet de bedoeling dat ik een piepklein kaboutervrouwtje overhoud in plaats van een redelijk beeld. Dus, waar was ik, mijn handen trilden.
Het blok in blokvorm
Nieuwsgierig en ongeduldig als ik was, pakte ik de beitel. Hopla, het hele blok aan gort? Nee, nog meer wereldnieuws. Lobke gaat beheersd met iets om!
Wordt vervolgd..