Creatieve.. creaties!

Beeldhouwen

Hallo, iedereen. Wereldnieuws!

De altijd-hetzelfde-creatieve-werk-verrichtende Lobke (lees: schilderen, kleien, sieraden, tekenen) is wat nieuws aan het proberen.
Na 2 weken brainstormtijd (lees: uitsteltijd) heb ik de knoop doorgehakt: het blok gipsbeton wat speciaal voor mij is aangeschaft, gaat een zwangere vrouw verbeelden. En wel meteen.
Ik ben gaan tekenen op het blok, veel gummen ook. Ik heb 2 ex-zwangere vrouwen en een nu-zwangere vrouw geraadpleeg. Mijn handen begonnen te trillen, het zweet brak me uit. Als ik 1 verkeerde beweging maak, verpest ik het toekomstige kunstwerk volledig.
Bij tekenen kan ik gummen zoveel ik wil, bij schilderen kan ik er gewoon een nieuw velletje bijpakken. Geen man overboord. Een kleiwerk kneed ik gewoon weer tot een bal. Maar dit.. wat je eraf hakt, kan er niet meer aan. En het lijkt me niet de bedoeling dat ik een piepklein kaboutervrouwtje overhoud in plaats van een redelijk beeld. Dus, waar was ik, mijn handen trilden.

Het blok in blokvorm

Nieuwsgierig en ongeduldig als ik was, pakte ik de beitel. Hopla, het hele blok aan gort? Nee, nog meer wereldnieuws. Lobke gaat beheersd met iets om!
Wordt vervolgd..

Jazeker, ik ben begonnen aan een blouse. Om precies te zijn: een blouse van felrood linnen. Nu NOG zelfstandiger, ik probeer het helemaal zelf.
Over twee weken denk ik de blouse af te maken, als ik weer in Leusden ben. Daar heb ik voldoende begeleiding, thuis zou de kans op mislukken te groot zijn. Jammer, maar waar. Ik neem geen onnodige risico’s, dus jullie zullen nog eventjes af moeten wachten. Hier alvast wat onthullingen:

Opletten, anders vlieg ik uit de bocht

Naaien op de naaimachine is heel lastig. Je moet precies op de goede plek naaien, anders zit je kleding belachelijk. Een milimeter uit de bocht betekent uithalen en opnieuw. En weer opnieuw. En opnieuw.
Je wordt er af en toe kriegel van. Maar het is het waard hoor.
Als ik straks met mijn knalrode blouse loop, ben ik trots. Deze arbeidsintensieve DESIGN-blouse komt niet voor 5 euro uit de stad. Zweet (die naaimachine is warm), bloed (speldenprikje, oeps) en tranen (niet wéér uithalen) heeft het me gekost. Kost het me volgend weekend weer.

Geloof me, zelf kleding maken is ontzettend leuk. Als je een goede docent hebt, zoals ik

Het resultaat van 5 uur werk

Zoals ik eerder vertelde: ik heb een gilet en een jurkje gemaakt. Ik publiceer nu de foto’s:

Niet slecht, voor een beginner!

Het kostte me wel 20 uur om dit te maken. Er komt meer bij kijken dan je verwacht: patroon overtrekken, patroonpapier knippen, patroon op de stof spelden (rekening houden met de draadrichting!), stof knippen, lusjerijgen, rijgen, naaien, afwerken. Knoopsgaten maken, knopen erop zetten.
Dank aan Alice, zij heeft me wegwijs gemaakt op de naaimachine en me ondersteund in het maken van mijn werkstuk. Het kostte ons beide veel tijd en moeite, maar het resultaat is het waard!

Mooi EN comfortabel

Dit werkstuk kostte minder tijd, veel meer moeite. Ik deed het werk wat zelfstandiger, ik had minder hulp nodig. Dat zorgde voor een minder mooi resultaat, maar goed. Ik ben tevreden, want met wat minder hulp heb ik TOCH wat moois gemaakt. Ikzelf! Wie had ooit gedacht dat ik dat in me had?

Beeldende kunst:

Ik teken en schilder mensen, dat vind ik leuk omdat ik daardoor meer inzicht krijg in diegene of mijn eigen emoties erin kwijt kan
Ik maak zelf kleding: ik heb een gilet gemaakt, en ik ben nu bezig aan een jurkje.
Ik heb ook een toilettas en een handtas gemaakt. Dat vind ik leuk omdat het veel meer voldoening geeft dan kleding kopen in een winkel. Ook maak ik de kleding precies zoals ik het hebben wil, dat is met kleding uit een winkel veel minder leuk. Foto’s van mijn zelfgemaakte kleding publiceer ik later nog.

Ik vind het leuk om ateliers en kunstenaars te bezoeken. Daar vind ik inspiratie en motivatie. Zo ben ik wel eens bij een verkoopdag van een kunstenaar geweest, ik heb daar prachtige -door hem ontworpen- sieraden gezien.
Foto-exposities in de stad vind ik ook altijd erg boeiend. Vaak zijn het dan shockerende foto’s die direct hun boodschap laten zien, prachtig vind ik dat.

Ik ben opgegroeid met kunst: mijn moeder houdt van knutselen, mijn zus kan ge-wel-dig mooi tekenen en mijn vader fotografeert graag. Hierdoor kreeg ik veel positieve ervaringen met kunst, en werd ik gestimuleerd om er zelf mee aan de slag te gaan.

Ik wil me meer gaan verdiepen in fijnschilderen: heel gedetailleerd schilderen.

Architectuur:

Ik ben altijd bezig in mijn kamer, alles moet netjes georganiseerd zijn. Dat is eigenlijk alles wat ik met architectuur doe, ik fabriceer allerlei systemen voor de organisatie van mijn kamer.
Ik hou niet van strakke, sobere gebouwen. Een gebouw met roze kozijnen, of felblauw, dàt vind ik leuk. Ik vind het mooi als gebouwen opvallen als je goed om je heen kijkt. Verder vind ik grote ramen mooi, ik hou van glas in architectuur.
Een prachtig voorbeeld vind ik het museum van Beeld en Geluid in Hilversum: de opvallende kleuren, het reflecterende glas. Dat is mijn smaak.

Ik wil me meer verdiepen in binnenhuisarchitectuur: de inrichting van huizen.

Film

Ik monteer zelf filmpjes op de computer, wegens tijdgebrek maar erg weinig. Ik film dan mooie dingen in de natuur, mijn neefjes of belangrijke gebeurtenissen.
Documentaires fascineren mij, daarin wordt zo prachtig gefilmd. De makers goochelen met camera-standpunten, hebben strakke scènes. Het voelt voor mij bijna alsof ik er zelf bij ben.
Zo zie ik toch weer dingen die ik anders niet van zo dichtbij zou zien. Ik zie mezelf namelijk nog niet vlakbij een leeuwenkop staan, nee danku.

Muziek

Ik speel zelf gitaar, en ik heb muziek als eindexamenvak. De mooiste muziek is voor mij progressieve metal. Ik ben een echte metal-head, hoewel ik powermetal niet leuk vind. De ruige gitaar, de snelle drums. Ik kan heerlijk wegdromen bij metal, en de drukte van de muziek correspondeert met mijn gevoel. Het mooiste vind ik wel vrouwelijke vocals. Dat geeft een mooi contrast met de ruige muziek. Heftige gitaarmelodieën, en zelfs grunts. Doe mij maar een portie, voor mij is het pure ontspanning.

Ik wil me meer verdiepen in gitaarspelen. Ik kan het wel, maar niet ontzettend goed. Daarbij vind ik het ontzettend leuk, en wil ik gewoon veel meer gaan oefenen.

Literatuur

Ik houd zelf al 8 jaar een dagboek bij, en ik schrijf sporadisch verhalen. Schrijven boeit me ontzettend, het is een uitdaging en ik kan mijn gevoel erin kwijt. Grinniken om de dingen die ik als 8-jarig meisje opschreef, ik zie per dagboek gigantische veranderingen in mijn manier van denken.
Schrijven geeft mij rust.
Lezen vind ik ook leuk, maar ik vind er simpelweg geen tijd voor. Ik lees voornamelijk romans, gedichten ervaar ik als heel roerend.

Ik wil me meer verdiepen in oude literatuur, echte literaire hoogwerken lezen om zo mijn kennis te verbreden.

Theater

Van groep zes t/m de tweede klas heb ik theaterlessen gevolgd bij de Kunstlinie. Ik vind toneelspelen uitdagend en interessant, maar bij de lessen ontbrak bij de meeste jongeren de motivatie/discipline. Er gebeurde niks, het was eigenlijk vooral klieren. Ik heb in die 4 jaar ongeveer 2 voorstellingen gedaan, dat vond ik fantastisch. De lessen daarentegen vond ik waardeloos.
Ik ben gek op cabaret: Jochem Myer, Theo Maassen, Gavier Guzman, Plien en Bianca. De ongenuanceerde humor maakt me zo ontzettend aan het lachen. Verder vind ik Zaai leuk, en ik hou van Ierse/Schotse volksdans.

Ik wil me meer verdiepen in musicals, tot nu toe vond ik daar geen fluit aan. Het kan toch leuk zijn?

Waar ben ik heel goed in?

Ik ben heel goed in tekenen en graffiti spuiten. Geen zorgen, graffiti spuiten doe ik legaal (tekenen trouwens ook). Nu ik zo over literatuur nadenk, ik ben ooit tweede geworden van mijn school in een voorleeswedstrijd. Ik kan ook heel overtuigend dingen verzinnen, maar wees niet bang: slechte leugens vertellen doe ik niet aan.

Mogelijkheden/vaardigheden

Ik heb een digitale fotocamera, een videocamera, natuurlijk een computer, een kleurenprinter. Ik heb een cdromspeler die koppig blijft weigeren om te branden, en in de woonkamer staat een dvdspeler.
Ik heb Picasa 3 op mijn computer staan, een fotobewerkprogramma. Ook heb ik Pinnaclestudio-9, om film te bewerken.

Het Aboriginalmuseum AAMU in Utrecht (Oudegracht 176) is erg klein, en moeilijk te vinden, het is een museum voor de liefhebber. Ja, je moet ervan houden, deze kunst is niet toegankelijk voor iedereen.

Het museum is, van 8 oktober 2009 t/m 11 april 2010, volledig gevuld met schilderijen van Paddy Bedford.
Nooit van gehoord? Ik ook niet. Paddy Bedford (1922-2007) was een aboriginal uit de Gija-cultuur. Zijn volk, de Gija, is vrijwel volledig verwoest door blanke kolonisten. Bedford geeft de vreselijke gebeurtenissen abstract weer in schilderijen.

De schilderijen van Bedford zijn sober, strak. Er zit weinig kleur in, en enkele vormen die in elk schilderij terugkomen. Je kunt er snel op uitgekeken zijn, als je maar eventjes kijkt. Dan lijkt het namelijk simpel gemaakt, en alles is hetzelfde. Saai, niet over nagedacht.

Kunst?

Bedford heeft ongetwijfeld erg lang gedaan over zijn schilderijen. Niet alleen zijn de honderden stipjes veel werk, er is over elk stipje nagedacht. Nee, nee, dat extra stipje was niet per ongeluk. Ook over dat extra stipje heeft Bedford nagedacht. Elk detail wat je ziet heeft veel tijd gekost. Er is geen sprake geweest van gewoon wat grote ronde vlekken maken en er willekeurig stipjes bijzetten.

Wat ziet u hierin?

De betekenis achter de schilderijen is dus aanwezig: ze geven vreselijke moorden en oorlogen weer.
Maar het is geheim, alleen Bedford wist wat de abstracte vormen betekenden. Hij wist wat alles symboliseerde.
Bezoekers van de tentoonstelling die graag willen weten wat het betekent, hebben pech. Bedford zou waarschijnlijk zeggen: “Kijk, en je zult je eigen betekenis vinden.”

Zo werkte het bij mij ook. Ik heb elk schilderij uitgebreid bekeken. Ik dacht de betekenis te zien, ik vond het prachtig. Zo gedetailleerd, alles leek voor mij duidelijk. Ik dacht de symboliek te zien, maar er is er niet één. Ik heb mijn symboliek gezien, ik voelde er emotie bij. De schilderijen gaven me rust, verveelden me absoluut niet. Voor mij zat er grote diversiteit in de collectie.

Mijn tip: bekijk deze collectie met aandacht. Kijk uitgebreid, neem ècht de tijd. Ga zitten op 1 van de bankjes. Dit kan zo mooi zijn, maar alleen als je lang genoeg kijkt.

Site van het museum: http://www.aamu.nl/home