recensie oorlog en terpentijn

Oorlog en terpentijn is een roman geschreven door Stefan Hertmans.                                Het boek bestaat uit 3 delen waarin het thema oorlog in het 2e deel het beste naar voren komt

het verhaal                                                                                                                      Zoals ik net al zei is Oorlog en terpentijn opgedeeld in drie grote delen, het eerste deel en het laatste deel zijn beiden geschreven vanuit een ik-verteller, Stefan Hertmans zelf. Hierin wordt er verteld over het leven van Stefan, zijn vader en zijn moeder. In het derde deel vertelt hij over het leven na de dood van zijn grootvader zijn grote liefde. Het tweede deel wordt ook verteld vanuit een ik-verteller maar dan vanuit het oogpunt van de grootvader. Dit deel behandelt de oorlogsjaren, namelijk 1914 tot 1918. Door deze opsplitsing van vertelperspectieven en vertelde tijden lopen de gebeurtenissen helemaal niet chronologisch. Alle jaren slaan door elkaar en het is vaak moeilijk om een gebeurtenis te situeren in tijd en plaats.

Titelverklaring                                                                                                                 De titel komt letterlijk in de tekst voor. Aan het einde van de roman staat op blz. 332: “Zo  was deze paradox de constante van zijn leven:  heen en weer te worden geslingerd tussen de militair die hij noodgedwongen was geweest en de kunstenaar die hij had willen zijn.  Oorlog en  terpentijn. De vrede van zijn laatste jaren heeft hem langzaam  afscheid laten nemen van zijn trauma’s. Het betreft  het leven van Urbain Mertien, de grootvader van Stefan, die de Grote Oorlog heeft meegemaakt, omdat hij onder de wapenen werd geroepen, maar liever schilder zou zijn geweest.
Inktaap jury rapport 

Een biografie geschreven door een kleinzoon als portret voor zijn grootvader. Dat is waar dit boek op neer komt maar stijgt hier in realiteit boven uit vanwege meerde aspecten.  Een voorbeeld hier van is dat het boek zowel geschreven is in de ik-perspectief van Stefan de schrijver als Urbain de hoofdkarakter met beide verschillende visies. Dit is ook terug te zien in de schrijf taal die in het eerste en derde deel, dat geschreven werd van uit Stefan. Hier werd gebruik gemaakt van hele lange zinnen met moeilijke verbanden dat het lees gemak verminderd. Maar hier tegen over weer een makkelijke schrijftaal in deel twee dat geschreven werd van uit Urbains perspectief. Hiernaast werden foto’s uit eigen archief gebruikt. en werd er extra aandacht gegeven op kunst van dit tijdperk dat zou kunnen aansluiten op jouw interesse. Maar vooral boven alles is het Stefan gelukt om dit waar gebeurd levens verhaal te vertellen als een spannende roman met variatie en detail in omgeving dat flink je interesse aanwakkert maar jammer genoeg ook voor een traag verloop in het verhaal zorgt.

Eindcijfer: 6,8

recensie orgelman

Het boek “Orgelman” geschreven door Mark Schaevers, gaat over het leven van een Joodse schilder die in opdracht van Hitlers regime uit het collectief geheugen werd gewist en pas tientallen jaren later weer herinnerd zou worden.

het verhaal                                                                                                                      Orgelman verteld de wedergeboorte van een door Hitler vernietigde kunstenaar; Felix Nussbaum. Voor Felix Nussbaum was zijn bestaan als balling vanaf 1933 moeilijk, aan het eind van de oorlog werd het tot op de grond verschroeid. Evenmin als zijn vrouw Felka Platek keerde Nussbaum terug van het laatste transport naar het Oosten vanuit de Mechelse Dossinkazerne; niks restte van zijn schilderijen en zijn grote faam in het Berlijnse interbellum.
En toch: een halve eeuw later heeft zijn geboortestad Osnabrück een museum voor hem opgericht en vandaag rekent men hem tot de belangrijkste joodse schilders van de twintigste eeuw. Hoe deze dolende orgelman alsnog een echo wist te vinden, is een buitengewoon en spannend stuk geschiedenis van de Lage Landen dat nog op een verteller wachtte.

inktaap jury rapport

Het is verbazingwekkend dat de schrijver een heel verhaal heeft kunnen opzetten op basis van een paar brieven en schilderijen.

Er is een mooie afwisseling van feiten en de intonatie van de brieven van de schrijver zelf. Het verhaal zelf is op een mooie manier geschreven, dit zorgt ervoor dat je wel verder wilt lezen. Het boek schiet de hele tijd van tijdstuk naar tijdstuk, het probeert wel een lijn te volgen en dit lukt redelijk, maar soms is het wel verwarrend als het eerst over een dertiger gaat en dan opeens over een twintiger. Dit komt waarschijnlijk omdat het boek opgesteld is uit losse brieven. De schrijver geeft heel veel onnodige informatie naast die het boek moet vertellen, hij verwijst naar veel andere boeken bijvoorbeeld. Het is handig dat er een aantal plaatjes van Nussbaum zijn schilderijen in het boek staan, dit zorgt ervoor dat je ook kan zien waar de schrijver over vertelt. Het boek lijkt door de vele schilderijen soms meer op een catalogus dan op een boek.

Eindcijfer: 6,9

 

recensie vervoering

“Vervoering” is de debuutroman van de schrijfster Shantie Singh, het boek verteld het verhaal van een immigranten familie. Dit op waarheid gebaseerde verhaal heeft de hele wereld als decor: er wordt geëmigreerd van India naar Suriname, en van daaruit weer naar Nederland.

het verhaal                                                                                                                   Ramdew vertrekt in 1912 met vele landgenoten (en lotgenoten) per schip naar Suriname, nadat hij in zijn thuisland India onder valse voorwendsels is geronseld om naar het beloofde heilige land te gaan. De ontgoocheling is groot wanneer blijkt dat het ‘beloofde land’ niet dat is wat ze verwacht hadden en ze niet meteen terug naar India kunnen.       Ze moeten eerst de zware arbeidsintensieve contractperiode van vijf jaar uitzingen op een suikerrietplantage. Het lukt hen te overleven en hij besluit met zijn vrouw in Suriname te blijven om daar een bestaan op te bouwen. Hij wordt een man van hoog aanzien in de Hindoestaanse gemeenschap.  Ramdew, ook wel de Raj genoemd, heeft naast zijn vrouw een grote liefde, waardoor hij emotioneel heen en weer geslingerd wordt tussen haar en zijn gezin.                                                                                                                            Zijn kinderen worden volwassen en bereiken de huwbare leeftijd. Eén van zijn zonen, Mukesh, ziet het niet meer zitten in Suriname en besluit om naar Nederland te vertrekken. Hij laat na een tijdje zijn bruid overkomen en het ontroerend mooie verhaal krijgt een vervolg in het vreemde land, waar ze de mensen in het begin niet goed verstaan en hun weg opnieuw moeten vinden.

opmerkelijke vertellers
Een opmerkelijk verschijnsel in het boek is het geven van een stem aan verschillende voorwerpen. Naast de vier menselijke  verhalenvertellers wordt er ook geschreven uit het perspectief van een splinter, een schrift en een huwelijkssari. De splinter, Chenab, komt uit de boot waarin Ramdew de wereld overstak en komt uiteindelijk in Nederland terecht waar hij ook voor Sandra van belang is. Het is de splinter die in de vorm van een droom het familieverhaal aan Sandra overbrengt. Uiteindelijk voert zij dit verhaal op tijdens een talentenavond. Ze is de eerste sinds Shakuntala die weer bewust iets met haar verteltalent doet, en ze doet dat met haar familiegeschiedenis. Een cyclus is voltooid. Naast Chenab is er ook Kitab, het schrift. Het is eigendom van Yash, wordt beschreven door Mukesh en ook gebruikt door Sandra. De personifiëring van deze voorwerpen heeft iets merkwaardigs en werkt de ene keer beter dan de andere. Wanneer bijvoorbeeld alle kledingstukken uit de kast een gesprek gaan voeren, doet het aan als geforceerd humoristisch. Op andere momenten heeft het juist weer een interessant effect; het schrift vertelt bijvoorbeeld wanneer een van de vertellers iets opschrijft. We zien dan welke elementen uit hun leven verkozen worden om op papier vereeuwigd te worden.
Singh heeft in haar boek ook aandacht voor politieke en maatschappelijke ontwikkelingen die op de achtergrond van de familiegeschiedenis spelen. Voor de meeste lezers zal het perspectief van waarin Singh deze thema’s bespreekt, nieuw zijn. Mooi aan Vervoering is dat het onbekende niet ver weg blijft. Wanneer het verhaal zich met de derde en vierde verteller verplaatst naar Nederland, sluit die onbekende wereld zich aan bij de wereld van de Nederlandse lezer.
opmerking
Ik vond “Vervoering” een erg mooi boek, dat goed geschreven is, ik vond het alleen wel erg jammer er niet fijn lezen dat er door het boek woorden stonden in een andere, voor mij onbegrijpelijke taal die je achter in het boek moest opzoeken, ik zou dit een stuk fijner en juist erg leuk hebben gevonden als het niet nodig was om steeds naar het einde van het boek te gaan om de betekenis te weten te komen.
inktaap jury rapport 

De debuutroman van Shantie Singh ‘Vervoering”. Met dit boek wil de schrijver ons een verhaal over een immigrantenfamilie vertellen. Shantie heeft haar eigen schrijfstijl waardoor je het gevoel krijgt alsof je de hele familie echt leert kennen. Helaas was de boek in de delen onderverdeeld en deze delen waren niet chronologisch. Doordat werd het verhaal wat ingewikkeld. Ondanks de chaotische delen wil je toch het verder lezen. Niet alleen mooi schrijfstijl van de schrijver zorgde daarvoor. De auteur heeft een beetje spanning aan zijn verhaal ‘toegevoegd’. Omdat het boek over immigrantenfamilie gaat, gaat het ook tegelijkertijd over andere culturen. Alle deze elementen zorgen dat je verder verder en verder wil lezen. Jammer dat de vertaling helemaal achterin stonden, waardoor je de hele tijd moest gaan uitzoeken wat de betekenis van een woord was. Voetnoten waren handiger geweest.

Eindcijfer: 7.1

recensie ik kom terug

Het boek “Ik kom terug” is een roman geschreven door Adriaan van Dis. Het boek verteld een verhaal uit het leven van van Dis zelf. Hij woont aan het begin van het verhaal in Frankrijk en heeft weinig contact met zijn moeder, tot dat hij van zijn dan 98-jarige moeder een voorstel krijgt om samen een deal te sluiten, dit zou inhouden dat zij hem het verhaal van haar leven verteld en dat zij in ruil daarvoor pillen krijgt om haar leven te beëindigen.

thematiek in het boek                                                                                                               Het thema van dit boek komt duidelijk naar voren, dit is namelijk de moeder-zoon relatie. De moeder van van Dis wil graag na haar lange leven er een einde aan maken door middel van een zelfmoordpil, hiervoor komt ze dan ook weer in contact met haar zoon en in ruil daarvoor zal ze ene boekje open doen over haar verleden.                                                In het boek is duidelijk een grote afstand te zien tussen van Dis en zijn moeder, maar word naarmate het verhaal loopt meegenomen in het verleden van zijn moeder en leert haar zo beter kennen. Ondanks dat hij haar steeds beter leert kennen blijft er een groot gat tussen hun instaan, dit grote gat is niet altijd in het boek te ontdekken omdat ze in sommige stukken in het boek erg dicht bij elkaar staan, waarna er weer een scene naar voren komt waarbij de afstand tussen de twee erg groot is.                                                                               Ze verteld haar zoon daarbij veel verhalen over indië maar wil niet te veel kwijt over haar leven in het jappenkamp. Typisch voor de relatie is dat Adriaan vlak voor zijn moeders dood een literair festival in Parijs gaat bezoeken en dat ze tijdens zijn verblijf daar voldoende morfine krijgt toegediend om het leven te verlaten. Hij ziet haar niet meer want de kist is al dicht. Maar zoals ze beloofd had, komt ze nog één keer naar hem terug. Ze knikt tevreden over wat hij over haar geschreven heeft. Daarom is “Ik kom terug” niet direct een afrekening met zijn moeder, maar een poging tot verzoening met het verleden.

titelverklaring
De moeder van van Dis gelooft in reïncarnatie van de ziel. zodra ze aan het einde van het boek officieel overleden is, laten Adriaan en zus Saskia de kamer in tact.
Op de allerlaatste bladzijde komt de moeder de kamer binnen. Ze controleert wat Adriaan over haar geschreven heeft en vindt het oké. Ze is dus teruggekomen, natuurlijk wel in de verbeelding van van Dis.

slotzin                                                                                                                                  ”De balkondeur zwaaide open, mijn moeder kwam binnen, lenig en rijzig. ze droeg tuinkleren, haar knieën glommen van het gras. Ze liep naar haar stoel, vouwde haar zuilen van benen over elkaar, griste mijn aantekeningenboekje weg en las de eerste bladzij… “we stonden tegenover elkaar, mijn moeder en ik.” Ze knikte. Aangezien dat dit de slotzin is krijg je erg laat in het boek de betekenis van de titel pas te weten maar ik vind wel dat dit een erg mooie afsluiting is van het boek

Inktaap jury rapport                                                                                                              Het boek neemt jou in het leven van Adriaan van Dis. Een zeker goede voorbeeld van niet goede relatie tussen zon en moeder. Veel geheimen en ongekende verhalen. Een roman dat wisselt in de tijd. Het speelt zich zowel in het af, maar door middel van levendig geschreven ook in het vroeg en lang verdelen. De schrijfstijl van Adriaan van Dis is uniek en duidelijk. Maar alsnog bevat verhaal niet heel acties en spanningen waardoor je het boek terug in de kast wil zetten. De verhaal bevat filosofische aspecten en doordat probeert het boek jou aan het nadenken te zetten. Adriaan van Dis schrijft in zijn boek heel veel onnodige details, waardoor je minder goed het verhaal snapt. Ook was het lastig om ons in de hoofdpersonen te plaatsen. Tijdens het lezen krijg je het gevoel dat het boek toch voor volwassen mensen bedoeld.

 

 

Hallo wereld!

Welkom op HPBlogs. Dit is het eerste bericht op je splinternieuwe weblog. Je kunt dit bericht zelf aanpassen of verwijderen.


Belangrijk: je wachtwoord aanpassen
Je hebt zojuist van het systeem een wachtwoord ontvangen. Dit is een vrij lastig wachtwoord, het is daarom aan te raden het direct aan te passen. Je kunt het aanpassen onder Gebruikers > Jouw Profiel > Wachtwoord veranderen. Je kunt daar een nieuw wachtwoord kiezen (wat je 2 keer moet invoeren, om te controleren op typefouten).


En nu?
Om je op gang te helpen, hebben we wat uitlegpagina’s online staan. HPBlogs.nl is onze website, waarop alle benodigde informatie over de weblogs te vinden is. Als je nog vragen hebt, kun je die ook via daar stellen.

Veel plezier met je nieuwe weblog! Je kunt nu dit bericht verwijderen en aan de slag.